Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011

Τα πιο περίεργα φυσικά φαινόμενα!

Από την El

Όσο έξυπνος κι αν είναι ο άνθρωπος, ή νομίζει πως είναι, χρει­ά­ζο­νται πολλά περισσότε­ρα για να ξεπεράσει την άκρατη ε­πι­νοη­τι­κό­τη­τα της Μητέρας Φύσης.

Επίσης, πρόκειται για την κλασική περίπτωση, όπου όσο κι αν μα­θαί­νου­με για τον κόσμο γύρω μας, εκείνη έχει ακόμα τη δύ­να­μη να μας καταπλήσσει.

Ορισμένες από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις προέρχονται από τα πιο μικρότερα πράγματα. Για παράδειγμα, ορισμένοι από τους πιο α­πί­στευ­τους οργανισμούς στον πλανήτη είναι συ­χνά μι­κρο­σκο­πι­κά έντομα και άλλα μικροβιακά πλάσματα, παρά κάποια άλλα τε­ρά­στι­α, επιφανειακά πιο εκλεπτυσμένα ζώα που ελκύουν τους πε­ρισ­σό­τε­ρους επισκέπτες στον ζωολογικό κήπο.

Από την άλλη πλευρά πολλά από τα πιο εντυπωσιακά φυσικά φαι­νό­με­να συμβαίνουν στη μεγαλύτερη πλευρά της κλίμακας, ό­πως όταν ένας σεισμός κυριολεκτικά αλλάζει το σχήμα της γης για πάντα ή –όπως με τη σχετικά πρόσφατη ισλανδική πα­νω­λε­θρί­α– όταν η στάχτη από ένα και μόνο ηφαίστειο μπορεί να προ­κα­λέ­σει το χάος σε μία ολόκληρη ή­πειρο.

Αλλά τα καλύτερα είναι και τα πιο περίεργα, τα «τέρατα της φύ­σης» που κάποιοι επιστή­μονες μπορούν να εξηγήσουν πολύ εύ­λο­γα και λογικά αν και οι περισσότεροι από εμάς (αυτό υ­πο­θέ­του­με...) δεν πολυνοιάζονται.

H αλήθεια είναι πως μας αρέσει η μαγεία, το μυστήριο, η α­νε­ξή­γη­τη φύση της... Φύσης και προτιμούμε να μείνουμε μόνοι για να την απολαύσουμε. Εξερευνήστε μαζί μας 10 από τα πιο πε­ρί­ερ­γα φυσικά φαινόμενα:


 1  Old Faithful


Το Yellowstone, ο πιο διάσημος θερμοπίδακας του κόσμου, ο­νο­μά­ζε­ται έτσι λόγω της εκ­πληκτικής συνέπειάς του να εκρήγνυται ε­κτο­ξεύ­ο­ντας ζεματιστό νερό. Σχεδόν κάθε μία ώρα, πάνω από 38.200 γαλόνια καυτού νερού εκτοξεύονται στον αέρα, ψη­λό­τε­ρα από 30 μέτρα, πριν πέσουν στον ποταμό Firehole.

Ανακαλύφθηκε το 1870 και από τότε έχουν καταγραφεί πε­ρισ­σό­τε­ρες από 30.000 εκρή­ξεις. Οι επισκέπτες έχουν καμιά φορά δο­κι­μά­σει να κάνουν την μπουγάδα τους εκεί, με τα λινά και βαμ­βα­κε­ρά υλικά να καθαρίζονται αποτελεσματικά από το ζεστό νε­ρό, αν και τα μάλλινα συχνά καταστρέφονται σε σημείο που να μη φτιάχνονται.


 2  Kelimutu


Το βασικό θέαμα της Ινδονησίας αποτελείται από 3 εκπληκτικές κρα­τη­ρι­α­κές λίμνες με τα απίθανα ποικίλα χρώματά τους. Βρί­σκο­νται στην κορυφή ενός 1.639 μ. ηφαιστείου στο νησί Φλό­ρες, με τις τρεις λίμνες να αλλάζουν χρώμα συχνά, ανάλογα με την εποχή και τα μεταλλικά τους στοιχεία.

Τυπικά η Tiwu Ata Polo, η λίμνη των Μαγεμένων Ανθρώπων και η Tiwu Nuwa Muri, η λί­μνη των Νέων Αντρών και των Παρ­θέ­νων, έχουν χρώμα βαθύ κοκκινοκαφέ ή πράσινο. Πιο δυτικά α­πό αυ­τές βρίσκεται η Tiwu Ata Mbupu, η λίμνη των Ηλικιωμένων, που είναι συνήθως πιο μπλε.


 3  Surtsey


Στις 10:00 η ώρα, ένα αυγουστιάτικο πρωινό του 1883, το ι­α­πω­νέ­ζι­κο νησί του Κρακα­τόα εξαφανίστηκε για πάντα από μία και μό­νο βίαιη έκρηξη. Ακριβώς 80 χρόνια αργότε­ρα, μετά από μία σει­ρά λιγότερων τρομακτικών ηφαιστειακών εκρήξεων κάτω α­πό τη θάλασσα νότια της Ισλανδίας, αναδύθηκε από το που­θε­νά το νησί Surtsey.

Μέσα σε δύο ημέρες μεγάλες ποσότητες λάβας είχαν βγει στην ε­πι­φά­νει­α του νέου νη­σιού, φτάνοντας το ένα τρίτο του μιλίου α­πό τη μία άκρη στην άλλη. Πλέον ένα μοναδικό Μνημείο Πα­γκό­σμι­ας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco, η ευαίσθητη νέα οι­κο­λο­γί­α του είναι λογικό πως απαγορεύεται να δεχθεί επισκέπτες, ε­κτός από τους εξουσιοδοτη­μένους επιστημονικούς ερευνητές.


 4  Νεκρά Θάλασσα


Οι φωτογραφίες δείχνουν τουρίστες που ξαπλώνουν στο νερό δια­βά­ζο­ντας μία μεγάλου σχήματος εφημερίδα και το τρικ είναι ευ­χά­ρι­στα απλό έτσι και θελήσετε να το δοκιμάσετε οι ίδιοι. Με 25% αλάτι, το κανονικό θαλασσινό νερό περιέχει μόλις 4-6, κα­νέ­να ψάρι δεν μπορεί να ζήσει σε αυτή, ενώ η αυξημένη πυ­κνό­τη­τά της το κάνει πανεύκολο να επι­πλεύσει κανείς.

Η εξάτμιση του νερού κρατάει την αλμυρότητα υψηλά, με τη Νε­κρά Θάλασσα να μην εί­ναι μόνο το χαμηλότερο μέρος στον πλα­νή­τη, αλλά και ένα από τα πιο ζεστά.


 5  Απολιθωμένο Δάσος


Το «petrified» («απολιθωμένο»), προέρχεται φυσικά από την ελ­λη­νι­κή λέξη «πέτρα» και το πιο διάσημο παράδειγμα βρίσκεται έ­ξω από τον αυτοκινητόδρομο της Αριζόνα, βαθιά μέσα στα α­φι­λό­ξε­να μέρη της ερήμου ανάμεσα στο Χόλμπρουκ και στο Να­βά­χο. To θέα­μα αποτελείται από μία από τις μεγαλύτερες συλ­λο­γές α­πό απολιθωμένα δέντρα, κυρίως Araucarioxylon arizonicum, έ­να αρχαίο είδος κωνοφόρου, που έχουν μεταλλοποιηθεί σε χαλ­κη­δό­νι­ο και χαλαζία. Μόριο με μόριο το ξύλο αντικαθίσταται α­πό την πέτρα, κυρί­ως πυριτία, αλλά τα ίχνη στοιχείων όπως το σί­δη­ρο και το θειάφι, προσφέρουν το χαρα­κτηριστικό ιρίδισμα και χρώ­μα.


 6  Giant’s Causeway


Το μοναδικό Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ιρ­λαν­δί­ας είναι ένα γι­γαντιαίο βασάλτινο πλέγμα που ε­ξα­πλώ­νε­ται μέσα στη θάλασσα και αποτελείται από 38.000 πέτρινους κί­ο­νες που έχουν δημιουργηθεί από το γρήγορο πάγωμα της λάβας α­πό μία ηφαιστειακή έκρηξη που συνέβη πριν από περισσότερα α­πό 60 εκατομμύρια χρόνια. Δε χρειάζεται να σας πούμε, πως δεν είναι αυτό που θα σας πουν οι ντόπιοι. Προτι­μούν μία ιστορία για έναν μύθο.

Σε αυτή την περίπτωση είναι εκείνος του περίφημου Φιον Μακ­Καμ­χέιλ (επίσης γνωστός ως Φιν ΜακΚούλ). Όπως λέγεται το δη­μι­ούρ­γη­σε αυτό πετώντας μεγάλα κομμάτια μίας βουνοπλαγιάς με σκοπό να δημιουργήσει ένα πέτρινο μονοπάτι για να φτάσει στην αγα­πημένη του στο νησί των Hebrides, Στάφα, ή να περ­πα­τή­σει μέχρι τη Σκωτία και να πα­λέψει με τον Σκωτσέζο κο­λοσ­σό, Μπέναντονερ.


 7  Pitch Lake


Μία από τις μεγαλύτερες ατραξιόν του Τρινιντάντ (πιθανότατα και η πιο άσχημή της) είναι μία ζοφερή, «απειλητική» λίμνη που εί­ναι γεμάτη όχι με φρέσκο νερό, αλλά αντίθετα με ένα μείγμα α­πό βιτούμιο, άργιλο και αλατόνερο. Καλύπτοντας περισσότερο α­πό 40 εκτά­ρια, έχει εξορυχθεί για άσφαλτο από τον 16ο αιώνα και τον εξερευνητή Σερ Γουόλτερ Ράλεϊ που πρώτος πήρε δείγ­μα­τα για να στεγανοποιήσει το καράβι του.

Όπως μία κανονική λίμνη, η επιφάνεια της κυματίζει, όμως δεν υ­πάρ­χει καμία ένδειξη ζω­ής εκεί κάτω στη λάσπη, εκτός από το εί­δος των περίεργων μικροοργανισμών που ειδι­κεύονται να ε­πι­βι­ώ­νουν σε γεωχημικά απαιτητικές συνθήκες που είναι επιζήμιες για τα πε­ρισσότερα είδη.


 8  General Sherman


Εξαιρώντας τους μύκητες και τους οργανισμούς που δη­μι­ουρ­γούν αποικίες όπως οι κο­ραλλιογενείς ύφαλοι, η περίφημη Γι­γά­ντι­α Σεκόγια είναι το γηραιότερο πράγμα που υ­πάρχει σ’ αυτόν τον πλανήτη. Υπολογίζεται πως είναι ηλικίας μεταξύ 23 και 27 αι­ώ­νων, με τον κορμό του μόνο να υπολογίζεται πως περιέχει 1.472 κυβικά μέτρα ξύλου. Σχε­δόν 84 μέτρα ψηλό, έχει 11 μέ­τρα διάμετρο στη βάση του, ενώ η κορώνα του εκτείνεται σε με­γα­λύ­τε­ρη από 32 μέ­τρα απ’ άκρη σ’ άκρη. Το 2006 έχασε ένα κλα­δί και όταν αυτό έπεσε στο έδαφος, μετρήθηκε πως είχε δι­ά­με­τρο δύο μέτρα ενώ το μήκος του ήταν 30 μέτρα.


 9  Σπήλαια Dachstein


Κομμάτι ενός δικτύου 240 χιλιομέτρων από τούνελ και σπήλαια, οι περίφημες παγωμένες σπηλιές της Αυστρίας βρίσκονται στην πε­ρι­ο­χή κοντά στη λίμνη Χάλστατ. Βαθιά κάτω από γη, πα­γω­μέ­νες κολόνες που λάμπουν ενώνονται για να συνθέσουν ένα τε­ρά­στι­ο πα­γωμένο καθεδρικό, που οι κοιλότητες και οι αψίδες του δη­μι­ουρ­γού­νται από τον αέρα που λιώνει κομμάτια του πάγου. Α­κό­μα πιο βαθιά μέσα στο σύμπλεγμα υπάρχει ένας τε­ράστιος πα­γε­τώ­νας. Πολλά από τα διακοσμητικά χαρακτηριστικά είναι τα ί­δια με τους συμβατικούς σταλακτίτες και σταλαγμίτες, μολονότι εί­ναι λιγότερο ανθεκτικοί ειδικά όταν ο αριθμός των επισκεπτών εί­ναι μεγάλος, κάτι που ανεβάζει τη θερμοκρασία του πε­ρι­­βάλ­λο­ντος.


 10  Aurorae


Ορατό συνήθως σε «extreme» νότια και βόρεια γεωγραφικά πλά­τη, και μόνο περιστασι­ακά, το Νότιο και Βόρειο Σέλας είναι α­νά­με­σα στα πιο όμορφα και μυστηριώδη από τα ουράνια φαι­νό­με­να. Σπάνια το έχουν μαγνητοσκοπήσει ικανοποιητικά με κά­με­ρα, και έτσι η εμπειρία να το δείτε οι ίδιοι είναι μία ανεκτίμητη ε­μπει­ρί­α. Η Aurora Borealis είναι το αποτέλεσμα της έκλυσης των φωτονίων της Γης ψηλά στην ατμόσφαιρα, που αυτά με τη σει­ρά τους... ενθουσιάζονται από την σύγκρουσή τους με τους η­λι­α­κούς ανέμους που κινούνται στο μαγνητικό πεδίο της Γης. Οι ε­κλύ­σεις φωτονίων συνήθως παράγουν πράσινες ή κόκκινες ε­κλάμ­ψεις, ενώ αυτά του αζώτου παράγουν μπλε ή κόκκινες.

ΠΗΓΗ: www.otherside.gr

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: περιβάλλον


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.