Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

Λιοντάρια

Από τον Κρίνο

Το λιοντάρι ανήκει στο γένος Panthera της οικογένειας των Αιλουριδών. Καθώς κά­­ποια αρσενικά υπερβαίνουν τα 250 κιλά σε βάρος είναι το δεύτερο μεγαλύτερο αι­­λου­­ρο­­ει­­δές μετά την τίγρη που υπάρχει σήμερα. Λιοντάρια σε άγρια κατάσταση υ­­πάρ­­χουν πλέον στην Υποσαχάρια Αφρική και στην Ασία που έχει μείνει ένας πλη­­θυ­­σμός στη βορειοδυτική Ινδία που κινδυνεύει άμεσα από αφανισμό ενώ έχει ε­­ξα­­φα­­νι­­στεί από τη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή και τη Δυτική Ασία στα ιστορικά χρό­­νια. Μέχρι το ύστερο Πλειστόκαινο, περίπου 10.000 χρόνια πριν, το λιοντάρι ή­­ταν το πλέ­­ον διασκορπισμένο μεγάλο επίγειο θηλαστικό μετά τον άνθρωπο. Βρισκόταν στο με­­γα­­λύ­­τε­­ρο μέρος της Αφρικής, μεγάλο μέρος της Ευρασίας από τη δυτική Ευρώπη έ­­ως την Ινδία, και στην Αμερική από το Γιού­κον έως το Περού.


Τα λιοντάρια στη φύση ζουν περίπου 10-14 χρόνια, ενώ σε αιχμαλωσία μπορούν να ζή­­­σουν πάνω από 20 χρόνια. Σε άγρια κατάσταση τα αρσενικά σπανίως ζουν πάνω α­­πό 10 χρόνια, καθώς οι τραυματισμοί από τις συνεχόμενες μάχες με αντίπαλα αρ­­σε­­νι­­κά μειώ­νουν δραστικά τη μακροζωία τους. Ο συνηθισμένος τόπος διαμονής των λιο­­ντα­­ριών εί­ναι η σαβάνα και οι γρασιδότοποι, αν και μπορεί να βρεθούν και σε θα­­μνώ­­δεις περιοχές και δάση. Είναι ασυνήθιστα κοινωνικά ζώα σε σχέση με τα υ­­πό­­λοι­­πα αιλουροειδή. Μία α­γέλη λιονταριών συνήθως αποτελείται από συγγενικά θηλυκά, τα νεογνά τους και έναν μικρό αριθμό ενήλικων αρσενικών. Τα θηλυκά συνήθως κυ­­νη­­γούν μαζί σε ομάδες, κυ­νηγώντας κυρίως μεγάλα οπληφόρα. Τα λιοντάρια είναι κυ­­ρί­­αρ­­χα αρπακτικά, παρόλο που τρώνε και θνησιμαία αν δοθεί η ευκαιρία. Ενώ συ­­νή­­θως δεν κυνηγούν ανθρώπους επιλεκτικά, έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις λιο­­ντα­­ριών που αναζητούσαν ανθρώπινα θη­ράματα.


Το λιοντάρι είναι εκτεθειμένο είδος, έχοντας υποστεί, πιθανώς μη αναστρέψιμη, μεί­­ω­­ση του πληθυσμού του στην Αφρική 30-50% τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Οι πλη­­θυ­­σμοί λιονταριών έξω από τα καθορισμένα καταφύγια και τα εθνικά πάρκα δεν μπο­­ρούν να δια­τηρηθούν. Παρόλο που η αιτία της παρακμής του πληθυσμού δεν εί­­ναι πλήρως κατανοη­τά. Η απώλεια της φυσικής κατοικίας και οι επιπλοκές με τον άν­­θρω­­πο θεωρούνται σήμε­ρα οι κυριότεροι παράγοντες ανησυχίας. Λιοντάρια αιχ­­μα­­λω­­τί­­ζο­­νταν και κρατιόνταν σε θηριοτροφεία από τη ρωμαϊκή εποχή, ενώ είναι ένα α­­πό τα κύρια είδη που εκτίθενται σε ζωολογικούς κήπους από τα τέλη του 18ου αι­­ώ­­να. Δι­­ά­­φο­­ροι ζωολογικοί κήποι σε όλο τον κόσμο συνεργάζονται σε προγράμματα ε­­κτρο­­φής του απειλούμενου ασιατικού υπο­είδους.


Οπτικά το αρσενικό λιοντάρι είναι πολύ χαρακτηριστικό και αναγνωρίζεται εύκολα α­­πό τη χαίτη του. Το λιοντάρι, και συγκεκριμένα το πρόσωπο του αρσενικού, είναι έ­­να από τα πλέον αναγνωρίσιμα ζωικά σύμβολα στην ανθρώπινη κουλτούρα. Α­­πει­­κο­­νί­­σεις του υ­πήρ­χαν από την Άνω Παλαιολιθική περίοδο, από το Λασκώ και το Σωβέ μέ­­χρι πρακτικά ό­λους τους αρχαίους και μεσαιωνικούς πολιτισμούς όπου ιστορικά εμ­­φα­­νί­­στη­­καν. Έχει απεικονιστεί ευρύτατα στη λογοτεχνία, τη γλυπτική, τη ζωγραφική τις εθνικές σημαίες και στον κινηματογράφο.

ΠΗΓΗ: el.wikipedia.org



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.