Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

Λιοντάρια

Από τον Κρίνο

Το λιοντάρι ανήκει στο γένος Panthera της οικογένειας των Αιλουριδών. Καθώς κά­­ποια αρ­­σε­­νι­­κά υπερβαίνουν τα 250 κιλά σε βάρος είναι το δεύτερο μεγαλύτερο αι­­λου­­ρο­­ει­­δές με­­τά την τίγρη που υπάρχει σήμερα. Λιοντάρια σε άγρια κατάσταση υ­­πάρ­­χουν πλέον στην Υποσαχάρια Αφρική και στην Ασία που έχει μείνει ένας πλη­­θυ­­σμός στη βορειοδυτική Ιν­­δί­­α που κινδυνεύει άμεσα από αφανισμό ενώ έχει ε­­ξα­­φα­­νι­­στεί από τη Βόρεια Αφρική, τη Μέ­­ση Ανατολή και τη Δυτική Ασία στα ιστορικά χρό­­νια. Μέχρι το ύστερο Πλειστόκαινο, πε­­ρί­­που 10.000 χρόνια πριν, το λιοντάρι ή­­ταν το πλέ­­ον διασκορπισμένο μεγάλο επίγειο θη­­λα­­στι­­κό μετά τον άνθρωπο. Βρισκόταν στο με­­γα­­λύ­­τε­­ρο μέρος της Αφρικής, μεγάλο μέρος της Ευρασίας από τη δυτική Ευρώπη έ­­ως την Ινδία, και στην Αμερική από το Γιού­κον έως το Περού.


Τα λιοντάρια στη φύση ζουν περίπου 10-14 χρόνια, ενώ σε αιχμαλωσία μπορούν να ζή­­­σουν πάνω από 20 χρόνια. Σε άγρια κατάσταση τα αρσενικά σπανίως ζουν πάνω α­­πό 10 χρό­­νια, καθώς οι τραυματισμοί από τις συνεχόμενες μάχες με αντίπαλα αρ­­σε­­νι­­κά μειώ­νουν δραστικά τη μακροζωία τους. Ο συνηθισμένος τόπος διαμονής των λιο­­ντα­­ριών εί­ναι η σαβάνα και οι γρασιδότοποι, αν και μπορεί να βρεθούν και σε θα­­μνώ­­δεις περιοχές και δά­­ση. Είναι ασυνήθιστα κοινωνικά ζώα σε σχέση με τα υ­­πό­­λοι­­πα αιλουροειδή. Μία α­γέλη λιο­­ντα­­ριών συνήθως αποτελείται από συγγενικά θηλυκά, τα νεογνά τους και έναν μικρό α­­ριθ­­μό ενήλικων αρσενικών. Τα θηλυκά συνήθως κυ­­νη­­γούν μαζί σε ομάδες, κυ­νηγώντας κυ­­ρί­­ως μεγάλα οπληφόρα. Τα λιοντάρια είναι κυ­­ρί­­αρ­­χα αρπακτικά, παρόλο που τρώνε και θνη­­σι­­μαί­­α αν δοθεί η ευκαιρία. Ενώ συ­­νή­­θως δεν κυνηγούν ανθρώπους επιλεκτικά, έχουν πα­­ρα­­τη­­ρη­­θεί περιπτώσεις λιο­­ντα­­ριών που αναζητούσαν ανθρώπινα θη­ράματα.


Το λιοντάρι είναι εκτεθειμένο είδος, έχοντας υποστεί, πιθανώς μη αναστρέψιμη, μεί­­ω­­ση του πληθυσμού του στην Αφρική 30-50% τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Οι πλη­­θυ­­σμοί λιο­­ντα­­ριών έξω από τα καθορισμένα καταφύγια και τα εθνικά πάρκα δεν μπο­­ρούν να δι­­α­­­τη­­ρη­­θούν. Παρόλο που η αιτία της παρακμής του πληθυσμού δεν εί­­ναι πλήρως κατανοη­τά. Η απώλεια της φυσικής κατοικίας και οι επιπλοκές με τον άν­­θρω­­πο θεωρούνται σήμε­ρα οι κυ­­ρι­­ό­­τε­­ροι παράγοντες ανησυχίας. Λιοντάρια αιχ­­μα­­λω­­τί­­ζο­­νταν και κρατιόνταν σε θη­­ρι­­ο­­τρο­­φεί­­α από τη ρωμαϊκή εποχή, ενώ είναι ένα α­­πό τα κύρια είδη που εκτίθενται σε ζω­­ο­­λο­­γι­­κούς κήπους από τα τέλη του 18ου αι­­ώ­­να. Δι­­ά­­φο­­ροι ζωολογικοί κήποι σε όλο τον κό­­σμο συ­­νερ­­γά­­ζο­­νται σε προγράμματα ε­­κτρο­­φής του απειλούμενου ασιατικού υπο­είδους.


Οπτικά το αρσενικό λιοντάρι είναι πολύ χαρακτηριστικό και αναγνωρίζεται εύκολα α­­πό τη χαί­­τη του. Το λιοντάρι, και συγκεκριμένα το πρόσωπο του αρσενικού, είναι έ­­να από τα πλέ­­ον αναγνωρίσιμα ζωικά σύμβολα στην ανθρώπινη κουλτούρα. Α­­πει­­κο­­νί­­σεις του υ­πήρ­χαν από την Άνω Παλαιολιθική περίοδο, από το Λασκώ και το Σωβέ μέ­­χρι πρακτικά ό­λους τους αρχαίους και μεσαιωνικούς πολιτισμούς όπου ιστορικά εμ­­φα­­νί­­στη­­καν. Έχει α­­πει­­κο­­νι­­στεί ευρύτατα στη λογοτεχνία, τη γλυπτική, τη ζωγραφική τις εθνικές σημαίες και στον κι­­νη­­μα­­το­­γρά­­φο.

ΠΗΓΗ: el.wikipedia.org



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.