Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

Το κουνούπι

Από τη Vickos22

Το κουνούπι είναι δίπτερο έντομο της οικογένειας Culicidae με 3.500 περίπου είδη α­νά τον κόσμο. Το λεπτό και μακρύ σώμα του ενήλικου κουνουπιού καλύπτεται με λέ­πια και έχει μακριά πολύ λεπτά πόδια που του επιτρέπουν μόνο να στηρίζεται. Τα φτε­ρά του είναι μεμβρανώδη. Χαρακτηριστικό του είναι μία επιμήκης προβοσκίδα που βγαίνει από τη στο­ματική του κοιλότητα.


Το αρσενικό κουνούπι έχει πιο τριχωτές κεραίες από το θηλυκού. Τα κουνούπια τρέ­φο­­νται με νέκταρ ή γύρη που βρίσκουν στη φύση, όμως τα θηλυκά χρειάζονται και αί­μα προκειμένου να μπορέσουν να κάνουν αβγά.

Εφόσον το θηλυκό πραγματοποιήσει ένα γεύμα αίματος τότε ωριμάζουν τα αβγά του τα οποία και τοποθετεί στην επιφάνεια του νερού και στη συνέχεια εκκολάπτονται οι προ­νύμ­φες που τρέφονται με διάφορα οργανικά κατάλοιπα. Μερικές προνύμφες από κά­ποια είδη κουνουπιών τρέφονται με άλλα κουνούπια ή άλλα μικρά έντομα. Οι προ­νύμ­φες είναι υδρόβιες και εφοδιασμένες με δύο αναπνευστικά συστήματα που τους ε­πι­τρέ­πουν να α­ναπνέουν τόσο κάτω από το νερό όσο και από πάνω.

Η ελαστικότητα που έχουν στο κάτω μέρος της κοιλιάς τους, τους δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα να μετακινούνται με ταχύτητα χτυπώντας το νερό. Όταν το κουνούπι ενηλικιωθεί τό­τε βγαίνει από τη ράχη της προνύμφης που φέρει μια σχισμή στο πάνω μέρος της και στη συνέχεια χρησιμοποιεί το σώμα της για να επιπλεύσει στο νερό, πριν κα­τα­φέ­ρει να πετά­ξει.

Τα κουνούπια ερεθίζονται και προσελκύονται από την κίνηση, τη σωματική θερ­μό­τη­τα, την υγρασία και το διοξείδιο του άνθρακα που εκπνέεται με την αναπνοή. Το σφύ­ριγ­μα που κάνουν προέρχεται από το συγχρονισμένο τους φτερούγισμα. Στον ά­νε­μο τα κου­νούπια δεν παρουσιάζουν αντίσταση και με αυτόν μπορούν να με­τα­φερ­θούν σε πολύ μακρινές αποστάσεις.

Η δραστηριότητά τους έχει να κάνει με τη θερμοκρασία και την υγρασία του αέρα. Έ­τσι τις πρώτες πρωινές, τις πρώτες νυχτερινές ώρες και κατά τη διάρκεια της νύ­χτας τα πε­ρισσότερα είδη είναι πιο ενεργητικά και τσιμπούν, αλλά υπάρχουν και είδη που τσιμπούν και όλο το εικοσιτετράωρο.

Το θηλυκό τρυπάει το δέρμα με 6 «καρφίτσες» που έχει στο στόμα του, βγάζει ένα αι­μο­­λυ­τι­κό και αντιισταμινικό σάλιο και με την προβοσκίδα του ρουφά το αίμα που κα­τα­λή­γει στην κοιλιά του. Ανάλογα με την ποσότητα, αυτή μεγαλώνει, αφού έχει με­γά­λη ελαστι­κότητα. Το τσίμπημα του κουνουπιού προκαλεί κοκκινίλα στο δέρμα, πρή­ξι­μο και έντονη ενοχλητική φαγούρα. Παρά την άποψη που επικρατεί ένα σκού­ρο δέρμα προσελκύει πε­ρισσότερο τα κουνούπια παρά ένα ανοιχτόχρωμο.

Τα κουνούπια αποτελούν πολλές φορές βάσανο στη διαμονή και στην εγκατάσταση του ανθρώπου σε αρκετά μέρη της γης. Έτσι ο άνθρωπος χρησιμοποιεί διάφορα μέ­σα προ­φύλαξης, όπως κουνουπιέρες, απωθητικά υγρά, κρέμες αλλά και μέσα ε­ξό­ντω­σης, με διάφορα εντομοκτόνα, καθώς και αποξήρανση βαλτότοπων και ελών.

ΠΗΓΗ: Βικιπαίδεια



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.