Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

Άρης

Από την elpis00

Ο Άρης είναι ο τέταρτος σε απόσταση από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συ­στή­μα­τος και ακόμη, ο δεύτερος πλησιέστερος στη Γη και ο έβδομος σε μέγεθος και μά­ζα του ηλιακού συστήματος. Λέγεται συχνά και «ερυθρός πλανήτης» εξαιτίας του ε­ρυ­θρού χρώ­ματος που παρουσιάζει και οφείλεται στο τριοξείδιο του σιδήρου στην ε­πι­φά­νει­ά του. O Άρης είναι ένας «γήινος πλανήτης» με λεπτή ατμόσφαιρα και με ε­πι­φά­νει­α που συνδυάζει τους κρατήρες σύγκρουσης της Σελήνης και τα ηφαίστεια. Φαί­νε­ται ακόμη να έχει περιο­δικά επαναλαμβανόμενες «εποχές». Στην περιφορά του γύ­ρω α­πό τον Ήλιο συνοδεύε­ται από δύο μικρούς δορυφόρους: τον Φόβο και τον Δεί­μο (= Τρόμο).

Γενικά

Η ονομασία του προέρχεται από τον Ολύμπιο θεό του πολέμου της Ελληνικής Μυ­θο­λο­γί­ας τον Άρη. Οι ονομασίες των δορυφόρων του δόθηκαν από τούς δύο γιους του Ά­ρη, τον Δείμο και τον Φόβο. Το αστρονομικό σύμβολο του πλανήτη Άρη είναι η «λογ­χο­φό­ρος στρογγυλή ασπίδα». Ο Άρης είναι γνωστός ήδη από την προϊστορία, κα­θώς και ο πρώτος πλανήτης που παρατηρούμενος με τηλεσκόπιο αποκάλυψε, λό­γω εγγύτητας, τα γενικά χαρακτηριστικά της μορφολογίας του, τα οποία θε­ω­ρή­θη­καν ότι είναι παρόμοια με αυτά της Γης. Η ομοιότητα αυτή έδωσε βάση σε μια ε­κτε­τα­μέ­νη συζήτηση για την ύπαρξη ζωής σε αυτόν, αφετέρου σε σκέψεις μελλοντικής α­ποί­κι­σής του. Ακόμα, είναι εύκολα προσεγγίσιμος από τις εξερευνητικές μας δι­α­στη­μο­συ­σκευ­ές, καθώς ένα ταξίδι προς τον Κόκκινο Πλανήτη απαιτεί χρόνο έξι μηνών ό­ταν οι θέσεις Γης και Άρη είναι ευνοϊκές, κάτι που συμβαίνει ανά δυο χρόνια. Για τους λόγους αυτούς είναι ο καλύτερα εξερευνημένος πλανήτης έως σήμερα.


Ιστορία

Ο Άρης δημιουργήθηκε πριν από 4,2 δισ. έτη από τον πλανητικό δίσκο οποίο δη­μι­ουρ­γή­θη­καν και οι υπόλοιποι πλανήτες. Σήμερα είναι σχεδόν σίγουρο ότι ο Άρης, στα αρ­χι­κά στάδια εξέλιξής του, καλυπτόταν σε ορισμένα σημεία του από υγρό νερό βά­θους τουλά­χιστον μερικών μέτρων, ενώ υπάρχουν και ενδείξεις για την ύπαρξη ε­νός ω­κε­α­νού. Έ­τσι, υπάρχει το ενδεχόμενο ο Άρης να φιλοξενούσε ζωή σε μορφή μι­κρο­βί­ων (που όμως είναι σίγουρο ότι δεν εξελίχτηκε παραπάνω) και υποστηρίζεται η ά­πο­ψη ότι σε μια τέτοια περίπτωση η ζωή στη Γη θα μπορούσε να έχει προέλθει από τον Άρη.

Το μικρό μέγεθος του Άρη, που συνεπάγεται μικρή βαρύτητα, δεν του επέτρεψε να δι­α­τη­ρή­σει ολόκληρη την ατμόσφαιρά του. Καθώς το μεγαλύτερο μέρος της α­τμό­σφαι­ρας διέφυγε στο διάστημα, έπεσε η ατμοσφαιρική πίεση και το υγρό νερό εν μέ­ρει εξατμίστη­κε και εν μέρει διέρρευσε στο υπέδαφος και στους πόλους του πλα­νή­τη, υ­πό τη μορφή παγετώνων. Έτσι ο Άρης έγινε ένας ερημικός και άνυδρος πλα­νή­της με μία αραιή ατμό­σφαιρα, όπως τον γνωρίζουμε σήμερα. Ο Άρης βρίσκεται σε αυ­τή την κατάσταση εδώ και τουλάχιστον 500 εκατομμύρια έτη. Σύμφωνα με ο­ρι­σμέ­νες εν­δεί­ξεις, η «υγρή» περίοδος του Άρη αφορά μονάχα το αρχικό τμήμα της ι­στο­ρί­ας του.

Γεωλογικά χαρακτηριστικά

Ο Άρης έχει το ιδιόμορφο χαρακτηριστικό ότι α­πο­τε­λεί­ται από δυο μορφολογικά ανόμοια «τμήματα»: το βό­ρει­ο η­μισφαίριο αποτελείται από «πε­δι­ά­δες» που χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται από σχετικά μικρή πυκνότητα κρατήρων και μεγαλύ­τερη λευκαύγεια, ενώ το νότιο ημισφαίριο βρί­σκε­ται σε μεγαλύτερο υψόμετρο και είναι εμφανώς πιο καταπονη­μένο από προσκρούσεις μετεώρων. Εδώ βρί­σκε­ται και ο κρατήρας Hellas basin, ο μεγαλύτερος του πλανήτη, με διάμετρο 2.300 χιλιόμετρα, σημάδι μιας εξαιρετικά βίαιης πρόσκρουσης πριν από 4 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρι­α χρόνια.

Μία εξήγηση αυτής της διαφοράς μεταξύ των δυο ημισφαιρίων είναι ότι οι βόρειες «πε­δι­ά­δες» αποτελούσαν κάποτε τον πυθμένα ενός ωκεανού που κάλυπτε μεγάλο μέ­ρος του πλανήτη. Πρόσφατες ανακαλύψεις δίνουν ενδείξεις που υποστηρίζουν με­ρι­κά αυτή την άποψη, χωρίς ωστόσο οριστικά συμπεράσματα. Μία άλλη εξήγηση εί­ναι ότι στο βόρειο ημισφαίριο προσέκρουσε ένα σώμα με μέγεθος από το ένα δέ­κα­το μέ­χρι τα δύο τρίτα του μεγέθους της Σελήνης, σχηματίζοντας έναν τεράστιο κρα­τή­ρα πρόσκρουσης στο βόρειο ημισφαίριο του Άρη, που έχει διαστάσεις 10.600 χι­λιό­με­τρα επί 8.500 χιλιόμετρα.

Συνολικά, έχουν ανακαλυφθεί 43.000 κρατήρες με διάμετρο μεγαλύτερη των πέντε χι­λιο­μέ­τρων. Ο μεγαλύτερος από αυτούς είναι ο Hellas Basin, ένα χαρακτηριστικό που είναι εμφανές από τη Γη.

ΠΗΓΗ: ;



Η Κοκκινοσκουφίτσα

Από τη fraulitsa7

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η Κοκκινοσκουφίτσα. Τη λέγανε έτσι, διότι φορούσε πά­ντα μια κόκκινη μπέρτα με κουκούλα.

Μια μέρα ο μπαμπάς της είπε να πάει λίγο φαγητό στο σπίτι της γιαγιάς της που ήταν στην άκρη της πόλης και να προσέχει τη συμμορία των 5.

Ξεκίνησε η Κοκκινοσκουφίτσα να πάει σπίτι της γιαγιάς της. Εκεί που έτρεχε ξέ­γνοια­στη στον δρόμο της πόλης εμφανίζονται οι 5. Όταν πήγαν να της κλέψουν το φα­γη­τό, αφή­νει το καλάθι, βγάζει την μπέρτα της, σηκώνει τα μανίκια της και ετοιμάζεται να τους χτυ­πήσει.

Τότε εμφανίζεται η σούπερ γιαγιά και με την Κοκκινοσκουφίτσα τους χτυπάνε α­λύ­πη­τα. Μετά τους βάζουν να τις πάνε στο κρησφύγετό τους, αλλά αρνιούνται. Η Κοκ­κι­νο­σκου­­φί­τσα τους απειλεί ότι θα τους παραδώσουν στην αστυνομία. Οι 5 δεν είχαν άλ­λη επιλο­γή και έτσι τις πήγαν στο κρησφύγετό τους.

Εκεί βρήκανε όλα τα πράγματα που είχαν χάσει όλοι οι άνθρωποι στην πόλη και τους τα γυρνάνε πίσω. Αμέσως μετά τους δένουν με 15 σκοινιά και τους παραδίδουν στην α­στυ­­νο­μί­α.

Έτσι η Κοκκινοσκουφίτσα με τη σούπερ γιαγιά έγιναν διάσημες και έζησαν αυτοί κα­λά και εμείς καλύτερα!

ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: george21
| πρώτο μέρος | δεύτερο μέρος |


Μέδουσα

Από τη Vickos22


Οι μέδουσες είναι θαλάσσια ασπόνδυλα (κνιδόζωα) της τάξης των Σκυφόζωων. Πρό­κει­­ται για πλαγκτονικούς οργανισμούς, οι οποίοι απαντώνται σε όλες τις θάλασσες του κό­σμου. Ζουν σε ομάδες και το τσίμπημά τους προκαλεί κνησμό και παράλυση της λείας τους. Τρέφονται με μικρά ψάρια και ζωοπλαγκτόν, τα οποία συλλαμβάνουν με τα πλοκά­μια τους. Είναι γνωστότερες με την κοινή ονομασία τσούχτρες.


Το σώμα της μέδουσας έχει σχήμα καμπάνας και παράγει μια ζελατινώδη ουσία. Στην πε­ρι­φέ­ρει­α έχουν πλοκάμια και αισθητήρια όργανα, Το κάθε πλοκάμι καλύπτεται με κύτ­­τα­ρα, που καλούνται κνιδοκύτταρα ή κνιδοκύστεις και μπορούν να τσιμπήσουν ή και να σκοτώσουν ζώα. Τα κύτταρα αυτά υπάρχουν και στο στόμα τους. Οι πιο πολ­λές μέδου­σες χρησιμοποιούν τα κύτταρα αυτά για εξασφάλιση τροφής και για ά­μυ­να. Άλλες δεν έχουν καθόλου πλοκάμια. Έχουν πολλά μικρά μάτια στο κωδωνοειδές σώ­μα τους, που τους επιτρέπει να έχουν όραση 360 μοιρών.

Αν και στερούνται βασικών αισθητηρίων οργάνων και δεν έχουν εγκέφαλο, το νευ­ρι­κό τους σύστημα τους επιτρέπει να αντιλαμβάνονται ερεθίσματα, όπως το φως και η ο­σμή και να αντιδρούν γρήγορα σε αυτά. Κολυμπούν πολύ αργά, καθώς δεν έχουν υ­δρο­δυ­­να­μι­κό σώμα. Αντ’ αυτού, κινούνται με τέτοιον τρόπο ώστε να δημιουργούν ρεύ­μα­τα, αναγκάζοντας τη λεία τους να φτάσει στα πλοκάμια τους. Η κίνηση αυτή γί­νε­ται ρυθμικά με άνοιγμα και κλείσιμο του σώματός τους που μοιάζει με καμπάνα. Η πυκνότητά τους είναι σχεδόν ίση με την πυκνότητα του νερού.


Το πεπτικό τους σύστημα δε χρειάστηκε να εξελιχθεί σε σχέση με αυτό πολλών ζώ­ων. Από το ίδιο άνοιγμα (στόμα, βρίσκεται στο κέντρο και στο κάτω μέρος της «κα­μπά­νας») γίνεται η πρόσληψη αλλά και η αποβολή της τροφής. Το στόμα της πε­ρι­βάλ­λε­ται από κροσσωτά χείλη και οδηγεί σε ακτινωτά σωληνάρια, τα οποία κα­τα­λή­γουν στη γαστρική κοιλότητα. Η τελευταία είναι ένας κυκλικός σωλήνας, που κα­τα­λαμ­βά­νει όλη την περιφέ­ρεια του ζώου. Το σώμα σε μία ενήλικη μέδουσα α­πο­τε­λεί­ται από 94-98% νερού. Η «καμπάνα» της τσούχτρας αποτελείται από ένα στρώμα ε­πι­δερ­μί­δας και κατά το μεγαλύ­τερο μέρος από τη μεσογλοία. Πρόκειται για μία α­κύτ­τα­ρη, ημιδιαφανή, ζελατινώδη μάζα.

Οι περισσότερες μέδουσες ζουν δυόμισι μήνες. Ωστόσο, υπάρχει ένα είδος που μπο­ρεί να ζήσει μέχρι 30 χρόνια και ένα άλλο είδος είναι αθάνατο, το Turritopsis nu­tri­cu­la.

Οι μέδουσες συνήθως αναπαράγονται σεξουαλικά γεννώντας πολύποδες από τους ο­­ποί­ους οι μέδουσες φέρονται να γεννιούνται μη σεξουαλικά.

Οι μέδουσες είναι σημαντική πηγή τροφής για τους Κινέζους αλλά και σε άλλες α­σι­α­τι­κές χώρες. Ενδεικτικά, στην Κίνα, οι επεξεργασμένες μέδουσες αφαλατώνονται με εμ­βά­πτι­­ση στο νερό όλη τη νύχτα και τρώγονται μαγειρεμένες ή ωμές. Συχνά σερ­βί­ρο­νται ως σαλάτα, μαζί με λαχανικά. Στην Ιαπωνία τις πλένουν, τις κόβουν σε λω­ρί­δες και τις σερ­βίρουν ως ορεκτικό με ξίδι.

ΠΗΓΗ: Βικιπαίδεια



Το μουσείο των άχρηστων εφευρέσεων!

Από την El


Το Nonseum βρίσκεται στο μικρό χωριό Herrnbaumgarten. Η απόστασή του α­πό τη Βιέννη είναι 1 ώρα οδικώς. Τα εκθέματά του είναι τρελές ιδέες και ε­φευ­ρέ­σεις που δεν ήταν ποτέ χρήσιμες στην πραγματική ζωή. Το μουσείο αυ­τό δη­μι­ουρ­γή­­θη­κε το 1983, από τους Fritz Gall και Friedl Umscheid, δυο ντό­πιους που αποφά­σισαν να διαθέσουν έναν χώρο για παράξενες εφευρέσεις που δε χρησιμοποιή­θηκαν ποτέ!


To Nonseum φιλοξενεί εκατοντάδες άχρηστα αντικείμενα και πρόσφατα συ­μπλή­­ρω­σε 100.000 επισκέψεις! Δείτε μερικές από τις τρελές εφευρέσεις που ε­κτί­θε­­νται.

Σκάκι με ποτήρια αντί για πιόνια
Για την προστασία της ανωνυμίας!
Τσιγάρο με φίλτρο στις δύο πλευρές, για όσους θέλουν να κόψουν το κάπνισμα
Πτυσσόμενο έλκηθρο, για να μην πιάνει χώρο
Μπουκάλι σαμπάνια με αλυσίδα, για να μη χάνετε τον φελλό!
Καπέλο που ανοίγει για δροσιά το καλοκαίρι

 Τα σχόλια δικά σας... 

ΠΗΓΗ: perierga.gr

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσεία, τεχνολογία


Τα χαμογελαστά μολύβια

Από την tzina45



Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Σχεδιάζω κάθετες ευθείες (2)

Πατήστε στην εικόνα, ακολουθήστε τις οδηγίες και ε­ξα­­σκη­θεί­τε. Μην αμελήσετε, ωστόσο, να διαβάσετε το συ­­νο­δευ­τι­κό κείμενο: κρύβει μια έκπληξη!


ΠΗΓΗ: users.sch.gr/thafounar/

| πρώτο μέρος | δεύτερο μέρος |

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Γεωμετρία, κατασκευές


Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Ο Λιόντας



Στο Πήλιο, στην Αργαλαστή, πιάσαν τον Λιόντα τον ληστή!

Στο Πήλιο, στην Αργαλαστή, πιάσαν τον Λιόντα τον ληστή
που ’χε τα χέρια τέσσερα, τα πόδια δεκατέσσερα
κι έβλεπε κι απ’ την πλάτη μ’ ένα μεγάλο μάτι.

«Τι φταίει που ’γινες ληστής;» τον ρώτησεν ο δικαστής.
«Φταίει που ’χα χέρια τέσσερα και πόδια δεκατέσσερα,
μα πιο πολύ το μάτι, που έβλεπε απ’ την πλάτη».

Δεν είχε κάνει φονικά ούτε χρωστούσε δανεικά.
Μόνο που αυτό το μάτι του, το πίσω από την πλάτη του,
τήραε τον αγά τον ψεύτη, τον γενίτσαρο τον κλέφτη.

Στο Πήλιο, στην Αργαλαστή, πιάσαν τον Λιόντα τον ληστή...



ΣΤΙΧΟΙ: Λευτέρης Παπαδόπουλος / ΜΟΥΣΙΚΗ: Μάνος Λοΐζος
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Γιώργος Νταλάρας / ΔΙΣΚΟΣ: Να ’χαμε τι να ’χαμε (1972)


ΧΑΡΤΗΣ: www.united-hellas.com


Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

Τα πιο επικίνδυνα πλάσματα της θάλασσας

Από την elpis00


 1  Ψάρι λιοντάρι


Θα περιμένατε τους φανατικούς των ψαριών να αποφεύγουν ξεκάθαρα ένα θα­λάσ­σι­ο πλάσμα που έχει πάρει το όνομά του από κάτι τόσο άγριο όπως είναι το λιο­ντά­ρι. Ω­στόσο, αυτό απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Το όμορφο αλλά δη­λη­τη­ρι­ώ­δες ψάρι λιοντάρι είναι ένα πολύ διάσημο κατοικίδιο. Αν και δεν έχουν α­να­φερ­θεί θά­να­τοι μέχρι σήμερα, το ψάρι λιοντάρι έχει δηλητηριώδη αγκάθια στα πτε­ρύ­γι­ά του που μπο­ρούν να προκαλέσουν απίστευτο πόνο στα θύματά του.

Αυτό σημαίνει πως όσοι επιλέξουν να αποκτήσουν ένα ψάρι λιοντάρι πρέπει να εί­ναι πολύ προσεκτικοί όταν καθαρίζουν το ενυδρείο τους. Μόνο ένα τσίμπημα αρκεί για να προκαλέσει επώδυνους πονοκεφάλους και εμετούς.

Μιλάμε για ένα ντόπιο είδος του Ινδικού και Ειρηνικού Ωκεανού και είναι ένας α­λη­θι­­νός μαχητής. Αυτό είναι προφανές από ένα περιστατικό που έγινε το 2009 όταν έ­νας κεραυνός κατέστρεψε μία δεξαμενή στο Μαϊάμι, με αποτέλεσμα να δρα­πε­τεύ­σουν έξι ψάρια λιοντάρια. Εκείνο αναπτύχθηκε πολύ γρήγορα και εξαπλώθηκε κα­τά μή­κος της Ανατολικής Ακτής, στις Μπαχάμες και στις Βερμούδες, και έχει τώρα φτά­σει στην Κα­ραϊβική. Ευτυχώς, το ψάρι επιτίθεται στους ανθρώπους μόνο όταν προ­κλη­θεί.


 2  Πετρόψαρο


Σε αντίθεση με την έντονη εμφάνιση του ψαριού λιοντάρι, το πετρόψαρο είναι έ­νας ει­­δι­κός του καμουφλάζ και μπορεί κυριολεκτικά να μη διακρίνεται από μία πέ­τρα στον πυθμένα της θάλασσας. Αυτό το καθιστά απίστευτα επικίνδυνο, και είναι πο­λύ εύ­κο­λο για κολυμβητές και δύτες να πέσουν απρόσμενα επάνω του. Ζουν σε ρη­χά νε­ρά στα τροπικά νερά του Ειρηνικού και Ινδικού Ωκεανού, που είναι –δυ­στυ­χώς– κο­ρυ­φαί­οι προορισμοί για όσους κολυμπούν με τη μάσκα τους και πα­ρα­τη­ρούν τον βυ­θό.

Εάν σταθείτε σ’ ένα από τα 14 δηλητηριώδη αγκάθια του πετρόψαρου, φροντίστε πως θα τρέξετε γρήγορα στα επείγοντα περιστατικά. Εκτός από απίστευτο πόνο, το δη­λη­­τή­ρι­ο μπορεί να προκαλέσει παράλυση εάν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα. Η α­γω­νί­α λέγε­ται πως είναι τόσο έντονη που ορισμένα θύματα έχουν εκλιπαρήσει να τους κό­ψουν το άκρο παρά να ζήσουν ακόμα ένα λεπτό με αυτό τον πόνο από τα α­γκά­θια.


 3  Μέδουσα


Στην Αυστραλία, οι ναυαγοσώστες έχουν συνηθίσει να φοράνε κολάν στα χέρια και στα πόδια τους. Και αν αυτό μοιάζει μία περίεργη επιλογή περιβολής για να κο­λυ­μπή­­σεις, μπορεί να βοηθήσει να σώσει ζωές. Και αυτό επειδή τα κολάν μπορούν να προ­­στα­τέ­ψουν από το τσίμπημα της μέδουσας, που είναι το πιο δηλητηριώδες ζώ­ο στον κόσμο.

Το τσίμπημα της μέδουσας είναι βλαβερό μόνο όταν «βρίσκει» δέρμα, και με το πέ­­ρα­σμα των χρόνων, οι ναυαγοσώστες έχουν μάθει πως με το να φορούν κολάν α­­πο­φεύ­γουν τον αγωνιώδη πόνο, τους έντονους εμετούς ή ακόμα και τον θάνατο α­πό ένα από τα πιο θανατηφόρα πλάσματα της θάλασσας.


 4  Σαλάχι


Έπρεπε να φτάσουμε στο 2006 για να συνειδητοποιήσει ο περισσότερος κόσμος πό­­σο επικίνδυνα μπορούν να γίνουν τα σαλάχια. Ο ατρόμητος τηλεοπτικός πα­ρου­σι­α­­στής Στιβ «Κυνηγός Κροκόδειλων» Ίρβιν πέθανε μετά από ένα τσίμπημα ενός α­πό αυ­­τά τα... χαριτωμένα πλάσματα, που το απίστευτο είναι πως ετησίως σκο­τώ­νουν πε­ρισ­­σό­τε­ρο κόσμο από τους καρχαρίες.

Ωστόσο, γενικότερα το σαλάχι δεν είναι επιθετικό και γίνεται τέτοιο μόνο εάν προ­κλη­­θεί. Το δηλητήριο από το τσίμπημα προκαλεί τρομερό πόνο και πρήξιμο, ό­πως και μό­λυνση.


 5  Χταπόδι με μπλε δαχτυλίδια


Ενώ τα περισσότερα από τα τσιμπήματα των πλασμάτων σ’ αυτή την ανάρτηση μπο­­ρούν να προκαλέσουν άμεσο πόνο, αυτό του μπλε χταποδιού μοιάζει σχετικά ά­κα­κο στην αρχή. Αλλά μην ξεγελαστείτε και πιστέψετε πως αυτή η επίθεση είναι λι­γό­τε­ρo θανατηφόρα από τους άλλους διάσημους ομολόγους του. Η νευροτοξική ου­σί­α που περιέχουν τα κεφαλόποδα μπορεί να οδηγήσει σταδιακά σε παράλυση και τελικά σε θάνατο.

Το μπλε χταπόδι είναι σπάνια μεγαλύτερο από μισό μέτρο και μίας και δεν αποτελεί μί­α προφανή απειλή, ο κίνδυνος μπορεί να παραβλεφθεί. Δεν υπάρχει αντίδοτο για το τσί­μπημα, γι’ αυτό εάν συναντήσετε ένα μέσα στο νερό, το καλύτερο που έχετε να κάνε­τε είναι να το αποφύγετε.


 6  Μεγάλος λευκός καρχαρίας


Με πολλές σειρές από κοφτερά δόντια και δυνατά σαγόνια, ο μυθικός μεγάλος λευ­κός μπορεί να κόψει στη μέση ένα χέρι ή πόδι με τη μία. Προφανώς είναι ένα θα­να­τη­­φό­ρο πλάσμα και σίγουρα μοιάζει με ένα τέτοιο με αυτό το παρουσιαστικό, ό­μως δεν είναι τόσο για τους ανθρώπους όσο θα θέλατε να πιστεύετε.

Ταινίες όπως το «Jaws» έχουν διαδώσει την παρανόηση πως οι καρχαρίες ε­πι­τί­θε­νται στους ανθρώπους με οποιαδήποτε ευκαιρία. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, πε­ρισ­σό­­τε­ροι άνθρωποι σκοτώνονται ετησίως από τσιμπήματα της μέλισσας και της σφή­κας παρά από τις επιθέσεις του μεγαλύτερου αρπακτικού της γης. Όταν έ­νας καρ­χα­ρί­ας ε­πιτίθεται σ’ έναν άνθρωπο, συνήθως γίνεται κατά τύχη και το πλέ­ον πι­θα­νό είναι πως μπερδεύει έναν surfer ή έναν που κολυμπάει για το πιο συ­νη­θι­σμέ­νο θήραμά του, ό­πως είναι οι φώκιες.

Αν και το 75% των επιθέσεων που συμβαίνουν δεν είναι θανατηφόρες, μπορούν να έ­χουν σοβαρές συνέπειες όπως είναι οι βαθιές πληγές που μπορούν συχνά να ο­δη­­γή­σουν σε ακρωτηριασμό.


 7  Καρχαρίας τίγρης


Ενώ ο μεγάλος λευκός είναι πιο διάσημος, θα πρέπει να φοβόμαστε εξίσου τον καρ­­χα­ρί­α τίγρη εάν τον συναντήσουμε όχι στα πολύ βαθιά νερά. Αυτό το γι­γα­ντι­αί­ο ψά­ρι είναι στην πραγματικότητα πιο επικίνδυνο για τους ανθρώπους, μιας και ο χώ­ρος που κυνηγά είναι γενικότερα κοντά στην ακτή.

Ενώ τα περισσότερα ψάρια είναι πολύ εκλεκτικά στο τι τρώνε, αυτό το τέρας μπο­ρεί να φάει σχεδόν ό,τι μπο­ρεί να χωρέσει στα σαγόνια του, όπως άλλους καρ­χα­ρί­ες, κομμάτια από σκάφη, παλιά λάστιχα και πινακίδες κυκλοφορίας, ορισμένα δη­λα­δή α­πό τα πράγματα που έχουν βρεθεί στο στομάχι του.


 8  Θαλάσσιο φίδι


Είναι καλό που το θαλάσσιο φίδι δεν είναι επιθετικό, επειδή ένα δάγκωμα από αυτό το σχετικά ντροπαλό πλάσμα μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ζημιά. Όπως όλα τα δη­λη­τη­­ρι­ώ­δη φίδια έχει μεγάλους κυνόδοντες και το δηλητήριο από αυτούς μπορεί να προ­καλέσει μόνιμη ζημιά στο ανθρώπινο νευρικό σύστημα.

Μπορεί να τα βρει κανείς κυρίως στα ρηχά νερά του Ειρηνικού και του Ινδικού Ω­κε­α­­νού, με το πιο επικίνδυνο είδος να είναι το εκείνο με το συμπιεσμένο σώμα.


 9  Κοράλλι της φωτιάς


Αν και το όνομα υποδηλώνει άλλα, το κοράλλι της φωτιάς δεν είναι στην πραγ­μα­τι­κό­­τη­τα ένα κοράλλι αλλά συγγενεύει περισσότερο με τη μέδουσα και τις θα­λάσ­σι­ες ανε­μώνες. Μπορεί να καταφέρει ένα αδίστακτα σκληρό τσίμπημα με τα α­ό­ρα­τα πλο­κά­μια του και, αν και δεν είναι θανατηφόρο, μπορεί να έχει δυσάρεστες συ­νέ­πει­ες. Μετά την επαφή, τα θύματα θα αισθανθούν έναν έντονο πόνο που μπορεί να δι­αρ­κέ­σει από δύο ημέρες μέχρι δύο εβδομάδες.

Τα θύματα του κοραλλιού της φωτιάς είναι συνήθως έμπειροι δύτες που το μπερ­δεύ­­ουν με το κανονικό κοράλλι.


 10  Αχινός


Ο αχινός δύσκολα δείχνει ως πλασματάκι για χάδια, παρ’ όλα αυτά υπάρχουν πολ­λοί άνθρωποι που πέφτουν θύματα των κοφτερών αγκαθιών αυτών των μι­κρο­σκο­πι­κών πλασμάτων. Οι βελόνες είναι αρκετά μακριές για να προκαλέσουν σοβαρή ζη­μιά σε ο­ποιονδήποτε πατήσει πάνω τους. Εκτός από τον έντονο πόνο, αυτές σπά­νε κατά την επαφή και μπορούν να προκαλέσουν μόλυνση και σε πολλές πε­ρι­πτώ­σεις αφαιρούνται μόνο χειρουργικά.

Οι αχινοί γενικότερα δεν είναι δηλητηριώδεις, υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις. Το εί­δος «toxopneustes pileolus» είναι για παράδειγμα το πιο επικίνδυνο που υπάρχει ε­κεί έξω. Σε ένα μη έμπειρο μάτι, τα αγκάθια τους μοιάζουν με λουλούδια, όμως εί­ναι εξαιρετικά δηλητηριώδη και μπορούν να οδηγήσουν στην παράλυση, ακόμα και στον θάνατο.

ΠΗΓΗ: dinfo.gr

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: ζώα


Γεια σου!





Πύργος της Πίζας

Από τη Vickos22


O Πύργος της Πίζας είναι το λεγόμενο «καμπανίλε» (καμπαναριό), ανεξάρτητο κω­δω­νο­στά­σι­ο, του καθεδρικού ναού της ιταλικής πόλης της Πίζα. Βρίσκεται πίσω από τον Καθε­δρικό και είναι η τρίτη παλαιότερη κατασκευή στην Πλατεία του Ντουόμο, της Πίζας μετά τον Καθεδρικό ναό και το κυκλικού σχήματος Βαπτιστήριο, ενώ δίπλα βρί­σκε­ται το Κοι­μητήριο.

Σχεδιάστηκε για να λειτουργεί ως παρατηρητήριο αλλά και ως καμπαναριό. Οι ερ­γα­σί­ες ανέγερσής του ξεκίνησαν στις 9 Αυγούστου του 1173 υπό τα σχέδια των αρ­χι­τε­κτό­νων Ραϊνάλντο και Μπονάνο Πισάνο. Πέντε χρόνια αργότερα και ενώ ήταν υπό α­νέ­γερ­ση ο τρίτος όροφος υπέρ του ισογείου (που και αυτός περιλαμβάνει δύο ε­σω­τε­ρι­κούς ορό­φους) άρχισε να υποχωρεί το έδαφος προκαλώντας κλίση προς τη νότια πλευ­ρά. Παρά ταύτα το 1275 συνεχίστηκαν οι εργασίες με πολύ αργό ρυθμό και το ό­λο οικοδόμημα ο­λοκληρώθηκε έναν αιώνα μετά, το 1372.


Κανείς δεν πίστευε πως αυτό το οικοδόμημα θα σωζόταν. Κι όμως σώθηκε. Έτσι η πό­λη της Πίζας έγινε διάσημη και ξακουστή σ’ όλο τον κόσμο με τον Πύργο αυτό ως σή­μα α­ναγνώρισης.


Ο Πύργος της Πίζας έχει ύψος 56 μ. και διάμετρο 15,50 μ. με 297 βαθμίδες. Στον δι­ά­κο­­σμό του περιλαμβάνονται 207 κίονες με κιονόκρανα κορινθιακού ρυθμού, από λευ­κό μάρμαρο και ψαμμίτη, που περιβάλλουν όλους τους αίθριους δακτυλίους, ε­πτά τον αριθ­μό, μέχρι το υπερώο όπου και το μικρότερο σε διάμετρο καμπαναριό, χω­ρίς ε­πι­πρό­σθε­­τη κορυφή όπου και φέρονται επτά καμπάνες. Η κλίση του φθάνει τις 5,5 μοίρες που ση­μαίνει ότι η κορυφή του κατακόρυφου άξονά του έχει με­τα­κι­νη­θεί ο­ρι­ζό­ντι­α περίπου τέσ­σερα μέτρα.

ΠΗΓΗ: Βικιπαίδεια

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: ταξίδια


Το ροκ το ελληνικό



Σαν σταυρωμένος και τριγύρω σου Ρωμαίοι
χασκογελάνε και μιλούν για μοιρασιά.
Εσύ διψάς όπως διψούν μιλιούνια νέοι
κι αυτοί να παίζουν τη ζωή σου στα χαρτιά.

Σαν σταυρωμένος σε μια πίστα να κρεμιέσαι
με καρφωμένα χέρια αέρηδες χτυπάς.
Μόνο η καρδιά σου αντέχει κι απ’ αυτήν κρατιέσαι
και μια ανάσταση ελπίζεις και ζητάς.

Το ροκ το ελληνικό είναι ζεϊμπέκικο,
που το χορεύεις σταυρωμένος στο κενό...
Το ροκ το ελληνικό είναι ζεϊμπέκικο,
δική μας σκάλα για δικό μας ουρανό...

Σαν σταυρωμένος σε σταυρό που δεν τον βλέπουν
παραπατάς, τρικλίζεις κι όλα με ρυθμό.
Κι έχεις φρουρούς κι αφεντικά να επιβλέπουν
πως αν διψάσεις ξίδι θα ’χεις για νερό.

Το ροκ το ελληνικό είναι ζεϊμπέκικο,
που το χορεύεις σταυρωμένος στο κενό...
Το ροκ το ελληνικό είναι ζεϊμπέκικο,
δική μας σκάλα για δικό μας ουρανό...

Το ροκ το ελληνικό είναι ζεϊμπέκικο,
που το χορεύεις σταυρωμένος στο κενό...
Το ροκ το ελληνικό είναι ζεϊμπέκικο
κι εμένα η μοίρα μου να σου το τραγουδώ...



ΣΤΙΧΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΗ: Κώστας Τουρνάς
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Κώστας Τουρνάς, Δημήτρης Μητροπάνος
ΔΙΣΚΟΣ: Κλέβει ο καιρός (2000)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσική


Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012

Το αλφαβητάρι των αξιών

Μεγαλώνετε. Σιγά σιγά κάνετε όνειρα, θέτετε στόχους και προσπαθείτε να τους πραγ­­μα­­­το­ποι­ή­σε­τε. Οι γνώσεις όμως δεν είναι ποτέ αρκετές, αν δε στηρίζονται σε βά­σεις στέρε­ες, σε αξίες.

Το παρακάτω μικρό αλφαβητάρι περιγράφει τα θεμέλια, στα οποία μπορούμε να βα­σι­στού­­με για να γίνουμε Άνθρωποι με Α κεφαλαίο. Ας το δούμε...


     Ακρόαση

● Εκτιμώ την αξία της σιωπής και της ακρόασης. Δε χρειάζεται να λέω πολλά, αρκεί αυ­τά που λέω να έχουν ουσία.
● Ακούω τους άλλους με προσοχή. Δεν τους διακόπτω ούτε και σκέφτομαι τι θα πω με­­τά. Ενδιαφέρομαι ειλικρινά να μάθω την πραγματικότητά τους.
● Ακούω και τα μηνύματα του εαυτού μου, τα συναισθήματά μου, το σώμα μου.



     Αποδοχή

● Αποδέχομαι τους άλλους. Δεν τους κατακρίνω, γιατί ποτέ δεν έχω όλα τα δε­δο­μέ­να.
● Επιλέγω να βλέπω σε αυτούς το καλό. Δεν υιοθετώ κατακρίσεις ή κουτσομπολιά για έ­να πρόσωπο. Περιμένω να το γνωρίσω ο ίδιος.
● Όταν υπάρχει κάτι αρνητικό, δεν κριτικάρω το άτομο αλλά την πράξη του. Θυ­μά­μαι πά­ντοτε ότι οι άνθρωποι αλλάζουν.
● Μια αρνητική πράξη στο παρελθόν δε χαρακτηρίζει κάποιον ούτε στο σύνολό του ού­τε για πάντα.
● Προσέχω τις λέξεις που χρησιμοποιώ. Αν δεν έχω να πω κάτι καλό για κάποιον, κα­λύ­­τε­ρα να μην πω τίποτα!
● Προσπαθώ να βλέπω τα κοινά με τους άλλους παρά τις διαφορές μας.
● Δεν κρίνω, για να μην κριθώ.


     Αυτοεκτίμηση

● Επαινώ τον εαυτό μου. Εκτιμώ καθημερινά αυτά που κάνω και αυτό που είμαι. Α­να­γνω­­ρί­ζω όλα τα καλά σημεία του χαρακτήρα μου, όλα τα ταλέντα και όλες τις δυ­νά­μεις μου.
● Αποδέχομαι τις αδυναμίες μου χωρίς να συγκρίνω τον εαυτό μου με τους άλλους. Ο καθένας άλλωστε είναι μοναδικός. Επαινώ τον εαυτό μου σε κάθε μου προσπάθεια να γί­νω καλύτερος, να εκπληρώσω το δυναμικό μου, που είναι απεριόριστο.
● Θυμάμαι ποιος είμαι και τι αξίζω. Αρνούμαι τις αρνητικές σκέψεις (π.χ. «είμαι κου­τός») και τις αντικαθιστώ με θετικές («είμαι έξυπνος», «μπορώ να τα καταφέρω»).
● Όταν πιστεύω στον εαυτό μου, ανοίγω τον δρόμο για να προχωρήσω μπροστά!



     Γενναιοδωρία

● Ο πλούτος δεν είναι συγκέντρωση αγαθών αλλά στάση ζωής. Στους άλλους δεν προ­­σφέ­ρω μόνο υλικά αγαθά, αλλά και τον χρόνο μου, τη διάθεσή μου, τον καλό μου λόγο, το χαμόγελο και τη βοήθειά μου.
● Σκέφτομαι τους άλλους σε κάθε ευκαιρία. Όσο περισσότερα δίνω τόσο πλου­σι­ό­τε­ρος νιώθω, τόσο περισσότερα μου φέρνει η ζωή!


     Διαίσθηση

● Πιστεύω στη διαίσθησή μου και στην προσωπική μου αλήθεια. Δεν παρασύρομαι α­πό τις γνώμες των άλλων ούτε τους αφήνω να με κάνουν ό,τι θέλουν.
● Ακούω τη γνώμη των ατόμων που εμπιστεύομαι, όμως δεν τους θεωρώ πιο έ­ξυ­πνους ή πιο ικανούς από εμένα. Κανείς δεν κατέχει το αλάνθαστο και κανείς δεν μπο­ρεί να κα­θο­ρίσει το μέλλον μου. Αναλαμβάνω την ευθύνη για τη ζωή μου.



     Ειλικρίνεια

● Είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου. Παραδέχομαι τις αληθινές μου σκέψεις, τα πραγ­μα­τι­­κά μου συναισθήματα. Μόνο μέσα από την ειλικρινή παραδοχή μπορώ να αλ­λά­ξω κάτι ά­σχημο πάνω μου.
● Όταν είμαι ειλικρινής, οι άλλοι με εμπιστεύονται κι εγώ εμπιστεύομαι τον εαυτό μου.
● Δε φοβάμαι να παραδεχτώ τα λάθη μου. Τα λάθη δε σημαίνουν ότι δεν έχω αξία. Θυ­­μά­μαι ότι αυτός που δεν κάνει λάθη είναι αυτός που δεν κάνει τίποτα!
● Όταν νιώθω ασφαλής με τον εαυτό μου, δε φοβάμαι να πω την αλήθεια και στους άλ­­λους.


     Επιμονή

● Επιμένω σε έναν στόχο που αξίζει. Έχω στο μυαλό μου ότι για να αποδώσει καρ­πούς μια προσπάθεια χρειάζεται χρόνο, αφοσίωση και επιμονή.
● Όταν αναλαμβάνω μια ευθύνη, δεσμεύομαι να την ολοκληρώσω. Δεν αφήνω τις πε­ρι­­στα­σι­α­κές απογοητεύσεις να με καταβάλλουν.
● Δεσμεύομαι σε ανθρώπους που αξίζουν.
● Επιμένω να κάνω το καλύτερο που μπορώ κι έχω πίστη ότι κάτι καλό θα προκύψει στο τέλος.



     Ευγένεια

● Οι κανόνες της ευγένειας είναι σημαντικοί για τη ζωή μου, την κάνουν πολιτισμένη και αξιοπρεπή. Εκφράσεις όπως «καλημέρα», «με συγχωρείτε», «ευχαριστώ», «πα­ρα­κα­λώ» δεν είναι παλιομοδίτικες αλλά απαραίτητες για την ποιότητα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τάς μου.
● Δε χρειάζεται να περιμένω να είναι ο άλλος ευγενικός. Δίνω πρώτος το παράδειγμα ε­­νός πολιτισμένου ανθρώπου που σέβεται τον εαυτό του.
● Όταν διαμαρτύρομαι, το κάνω με ευγένεια και χρησιμοποιώ τον πληθυντικό. Είναι και πιο αποτελεσματικό!


     Ευγνωμοσύνη

● Μαθαίνω να εκτιμώ τα καλά που έχω τώρα και δεν γκρινιάζω για κάποιο άπιαστο ή μελ­­λο­ντι­κό όνειρο.
● Αρνούμαι την γκρίνια. Τα καλά που έχω στη ζωή μου δεν είναι δεδομένα και είμαι κα­­θη­με­ρι­νά ευγνώμων γι’ αυτά: είμαι υγιής και αρτιμελής, η χώρα μου δε βρίσκεται σε πό­λεμο, έχω να φάω, υπάρχει η όμορφη φύση γύρω μου, υπάρχουν άνθρωποι που με α­γαπούν, μπορώ να βελτιωθώ, έχω τη δυνατότητα να μάθω, μπορώ να ε­πι­κοι­νω­νή­σω και να μιλήσω ελεύθερα.
● Όσα καλά δεν εκτιμώ, ελαττώνονται. Όσα εκτιμώ, αυξάνονται. Ακόμη και οι δυ­σκο­λί­ες φέρνουν οφέλη, παρόλο που δε φαίνονται αμέσως (π.χ. δύναμη και υ­πο­μο­νή).



     Σεβασμός

● Χρησιμοποιώ λέξεις που δείχνουν σεβασμό προς τους άλλους. Δεν κάνω ό,τι μου έρ­­χε­ται αλλά σκέφτομαι τις συνέπειες στους άλλους.
● Σέβομαι τα συναισθήματα των γύρω μου. Δεν ενοχλώ με θόρυβο. Μαζεύω τα πράγ­μα­­τά μου από τη διπλανή θέση του λεωφορείου πριν μου το ζητήσουν. Σέβομαι τα δημόσια αγαθά.
● Δεν κάνω αυτό που δε θα ήθελα να μου κάνουν.


     Συγχώρεση

● Γνωρίζω πότε μου έχουν φερθεί άδικα, αλλά αυτό έχει να κάνει με εκείνους. Λέω αυ­τό που με πείραξε όταν είμαι ψύχραιμος, όμως δεν έχω ανάγκη για εκδίκηση.
● Μιλώ σε άτομο της εμπιστοσύνης μου για ό,τι με πλήγωσε και προχωρώ τη ζωή μου. Δεν αναλώνομαι να σκέφτομαι ξανά και ξανά κάποιο λυπηρό γεγονός ούτε φτιά­χνω σε­νάρια του τύπου «αν δεν είχε γίνει αυτό...».
● Εμπιστεύομαι τον εαυτό μου. Θρηνώ για τις απώλειες, μαθαίνω από την εμπειρία και προχωρώ μπροστά!



     Συμπόνια

● Τα πιο προσωπικά συναισθήματα είναι και τα πιο κοινά. Όλοι μας έχουμε κοινή α­νά­γκη να αποφεύγουμε τον πόνο και να επιδιώκουμε την ευτυχία.
● Προσπαθώ να μπω στη θέση των άλλων και να αντιληφθώ πώς μπορεί να νιώ­θουν.
● Η συμπόνια που νιώθω για όλα τα ζωντανά πλάσματα έχει πίστη και αισιοδοξία, όχι οί­κτο.
● Προτιμώ τη συμπόνια στην πράξη μέσα από την εθελοντική προσφορά.


     Συνεργασία

● Μαθαίνω να μοιράζομαι, να διεκδικώ, αλλά και να υποχωρώ όπου χρειάζεται.
● Η αξία της ομαδικής εργασίας είναι μεγαλύτερη από την αξία της πρωτιάς! Αντί να εί­μαι πρώτος και καλύτερος προτιμώ να είμαι μαζί με τους άλλους.



     Υπομονή

● Κάνω υπομονή στις δυσκολίες της ζωής. Δε χρειάζεται πάντα να έχω την «αμοιβή» τώ­­ρα. Η ζωή δεν είναι fast food.
● Έχω υπομονή όταν βρίσκομαι σε ουρές, στην κίνηση κτλ. Ποτέ δεν ξεσπώ τον ε­κνευ­­ρι­σμό μου στους άλλους. Έχω υπομονή και όταν οι άλλοι ανταποκρίνονται πιο αρ­γά από όσο θα ήθελα.
● Η προσπάθεια έχει τη δική της αξία, ακόμη κι αν δεν έρθει το αποτέλεσμα που ε­πι­θυ­μώ. Μαθαίνω μέσα από τις εμπειρίες μου.
● Ζω το τώρα, όχι την προσδοκία!


ΠΗΓΗ: Βικτωρία Πρεκατέ (μη κερδοσκοπικό σωματείο «Μέντορας για την Παιδική Προστασία και Ευημερία») | ΕΙΚΟΝΕΣ: soulmade.gr, forum.ngs38.ru, kootation.com, haymedia.am, yuziwawa.blogspot.com, newmomnewcity.com, vliegerprojecten.nl, anoiadiari.cat

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: εγώ κι ο κόσμος


Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

Άλλος για Χίο τράβηξε

Δημήτρης Μητροπάνος: Μια γνήσια λαϊκή φωνή, ένας από τους
σημαντικότερους τραγουδιστές των τελευταίων δεκαετιών...


Στα καλντερίμια συζητούν
ώς το πρωί οι γειτόνοι,
μα σκοτεινιάζει ο καιρός
και στις καρδιές νυχτώνει.

Άλλος για Χίο τράβηξε, πήγε,
κι άλλος για Μυτιλήνη
κι άλλος στης Σύρας τα στενά
αίμα και δάκρυα πίνει...

Σε πανηγύρι και γιορτή
απ’ την Αγιά Μαρκέλλα
σ’ αγόρασα χρυσή κλωστή
και κόκκινη κορδέλα.

Άλλος για Χίο τράβηξε, πήγε,
κι άλλος για Μυτιλήνη
κι άλλος στης Σύρας τα στενά
αίμα και δάκρυα πίνει...



ΣΤΙΧΟΙ: Μάνος Ελευθερίου / ΜΟΥΣΙΚΗ: Δήμος Μούτσης
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Δημήτρης Μητροπάνος / ΔΙΣΚΟΣ: Άγιος Φεβρουάριος (1972)


ΧΑΡΤΗΣ: Γεωγραφία Ε' τάξης


Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Τα κέρματα του ευρώ
(Γερμανία)



Τα κέρματα της Γερμανίας έχουν τρεις διαφορε-
τικές παραστάσεις ανάλογα με την αξία τους:

 1 και 2 ευρώ 

   

Αετός ανάμεσα στα αστέρια της Ευρώπης. Ο αετός, πα-
ραδοσιακά, συμβολίζει τη γερμανική εθνική κυριαρχία.

 10, 20 και 50 λεπτά 

      

Η Πύλη του Βρανδεμβούργου. Συμβολίζει τη διαίρεση
της Γερμανίας (1945-1990), τη μετέπειτα επανένωσή
της αλλά και την ενοποίησή της με την Ευρώπη.

 1, 2 και 5 λεπτά 

      

Κλαδί βελανιδιάς. Θυμίζει την αντίστοιχη παράσταση
που έφεραν τα πφένιχ (υποδιαίρεση του μάρκου, που
ήταν το τελευταίο εθνικό νόμισμα).



ΔΩΡΑΚΙ: ΕΓΧΡΩΜΟ ΔΙΕΥΡΟ!


(από το eurocollection.surinternet.com)




 


Τα κέρματα του ευρώ
(Γαλλία)



Τα κέρματα της Γαλλίας έχουν τρεις διαφορε-
τικές παραστάσεις ανάλογα με την αξία τους:

 1 και 2 ευρώ 

   

Δέντρο τοποθετημένο σε εξάγωνο. Συμβολίζει τη ζωή,
τη συνέχεια και την ανάπτυξη. Γύρω του αναγράφεται
το σύνθημα της Γαλλικής Επανάστασης «Liberté,
Egalité, Fraternité» (ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη).

 10, 20 και 50 λεπτά 

      

Η Μαριάννα, προσωποποίηση της Γαλλικής Δημοκρατίας,
με τη μορφή σπορέα. Το θέμα συνδέεται με την ιστορία
του τελευταίου εθνικού νομίσματος της χώρας (του γαλλικού
φράγκου) και αντιπροσωπεύει μια Γαλλία που παραμένει
πιστή στις αξίες της, καθώς ενσωματώνεται στην Ευρώπη.

 1, 2 και 5 λεπτά 

      

Η νεαρή Μαριάννα. Ενσαρκώνει τον πόθο
για μια ισχυρή και μακρόβια Ευρώπη.