Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

Άρης

Από την elpis00

Ο Άρης είναι ο τέταρτος σε απόσταση από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήμα­τος και ακόμη, ο δεύτερος πλησιέστερος στη Γη και ο έβδομος σε μέγεθος και μάζα του ηλιακού συστήματος. Λέγεται συχνά και «ερυθρός πλανήτης» εξαιτίας του ερυθρού χρώ­ματος που παρουσιάζει και οφείλεται στο τριοξείδιο του σιδήρου στην επιφάνειά του. O Άρης είναι ένας «γήινος πλανήτης» με λεπτή ατμόσφαιρα και με επιφάνεια που συνδυάζει τους κρατήρες σύγκρουσης της Σελήνης και τα ηφαίστεια. Φαίνεται ακόμη να έχει περιο­δικά επαναλαμβανόμενες «εποχές». Στην περιφορά του γύρω από τον Ήλιο συνοδεύε­ται από δύο μικρούς δορυφόρους: τον Φόβο και τον Δείμο (= Τρόμο).

Γενικά

Η ονομασία του προέρχεται από τον Ολύμπιο θεό του πολέμου της Ελληνικής Μυθολογί­ας τον Άρη. Οι ονομασίες των δορυφόρων του δόθηκαν από τούς δύο γιους του Άρη, τον Δείμο και τον Φόβο. Το αστρονομικό σύμβολο του πλανήτη Άρη είναι η «λογχοφό­ρος στρογγυλή ασπίδα». Ο Άρης είναι γνωστός ήδη από την προϊστορία, καθώς και ο πρώτος πλανήτης που παρατηρούμενος με τηλεσκόπιο αποκάλυψε, λόγω εγγύτητας, τα γενικά χαρακτηριστικά της μορφολογίας του, τα οποία θεωρήθηκαν ότι είναι παρόμοια με αυτά της Γης. Η ομοιότητα αυτή έδωσε βάση σε μια εκτεταμένη συζήτηση για την ύπαρξη ζωής σε αυτόν, αφετέρου σε σκέψεις μελλοντικής αποίκισής του. Ακόμα, είναι εύκολα προσεγγίσιμος από τις εξερευνητικές μας διαστημοσυσκευές, καθώς ένα ταξίδι προς τον Κόκκινο Πλανήτη απαιτεί χρόνο έξι μηνών όταν οι θέσεις Γης και Άρη είναι ευνοϊκές, κάτι που συμβαίνει ανά δυο χρόνια. Για τους λόγους αυτούς είναι ο καλύτερα εξερευνημένος πλανήτης έως σήμερα.



Ιστορία

Ο Άρης δημιουργήθηκε πριν από 4,2 δισ. έτη από τον πλανητικό δίσκο οποίο δημιουργή­θηκαν και οι υπόλοιποι πλανήτες. Σήμερα είναι σχεδόν σίγουρο ότι ο Άρης, στα αρχικά στάδια εξέλιξής του, καλυπτόταν σε ορισμένα σημεία του από υγρό νερό βάθους τουλά­χιστον μερικών μέτρων, ενώ υπάρχουν και ενδείξεις για την ύπαρξη ενός ωκεανού. Έ­τσι, υπάρχει το ενδεχόμενο ο Άρης να φιλοξενούσε ζωή σε μορφή μικροβίων (που όμως είναι σίγουρο ότι δεν εξελίχτηκε παραπάνω) και υποστηρίζεται η άποψη ότι σε μια τέτοια περίπτωση η ζωή στη Γη θα μπορούσε να έχει προέλθει από τον Άρη.

Το μικρό μέγεθος του Άρη, που συνεπάγεται μικρή βαρύτητα, δεν του επέτρεψε να δια­τηρήσει ολόκληρη την ατμόσφαιρά του. Καθώς το μεγαλύτερο μέρος της ατμόσφαιρας διέφυγε στο διάστημα, έπεσε η ατμοσφαιρική πίεση και το υγρό νερό εν μέρει εξατμίστη­κε και εν μέρει διέρρευσε στο υπέδαφος και στους πόλους του πλανήτη, υπό τη μορφή παγετώνων. Έτσι ο Άρης έγινε ένας ερημικός και άνυδρος πλανήτης με μία αραιή ατμό­σφαιρα, όπως τον γνωρίζουμε σήμερα. Ο Άρης βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση εδώ και τουλάχιστον 500 εκατομμύρια έτη. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, η «υγρή» περίοδος του Άρη αφορά μονάχα το αρχικό τμήμα της ιστορίας του.

Γεωλογικά χαρακτηριστικά

Ο Άρης έχει το ιδιόμορφο χαρακτηριστικό ότι αποτελείται από δυο μορφολογικά ανόμοια «τμήματα»: το βόρειο η­μισφαίριο αποτελείται από «πεδιάδες» που χαρακτηρίζο­νται από σχετικά μικρή πυκνότητα κρατήρων και μεγαλύ­τερη λευκαύγεια, ενώ το νότιο ημισφαίριο βρίσκεται σε μεγαλύτερο υψόμετρο και είναι εμφανώς πιο καταπονη­μένο από προσκρούσεις μετεώρων. Εδώ βρίσκεται και ο κρατήρας Hellas basin, ο μεγαλύτερος του πλανήτη, με διάμετρο 2.300 χιλιόμετρα, σημάδι μιας εξαιρετικά βίαιης πρόσκρουσης πριν από 4 δισεκατομμύρια χρόνια.

Μία εξήγηση αυτής της διαφοράς μεταξύ των δυο ημισφαιρίων είναι ότι οι βόρειες «πεδι­άδες» αποτελούσαν κάποτε τον πυθμένα ενός ωκεανού που κάλυπτε μεγάλο μέρος του πλανήτη. Πρόσφατες ανακαλύψεις δίνουν ενδείξεις που υποστηρίζουν μερικά αυτή την άποψη, χωρίς ωστόσο οριστικά συμπεράσματα. Μία άλλη εξήγηση είναι ότι στο βόρειο ημισφαίριο προσέκρουσε ένα σώμα με μέγεθος από το ένα δέκατο μέχρι τα δύο τρίτα του μεγέθους της Σελήνης, σχηματίζοντας έναν τεράστιο κρατήρα πρόσκρουσης στο βόρειο ημισφαίριο του Άρη, που έχει διαστάσεις 10.600 χιλιομέτρα επί 8.500 χιλιόμετρα.

Συνολικά, έχουν ανακαλυφθεί 43.000 κρατήρες με διάμετρο μεγαλύτερη των πέντε χι­λιομέτρων. Ο μεγαλύτερος από αυτούς είναι ο Hellas Basin, ένα χαρακτηριστικό που είναι εμφανές από τη Γη.

ΠΗΓΗ: ;


Η Κοκκινοσκουφίτσα

Από τη fraulitsa7

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η Κοκκινοσκουφίτσα. Τη λέγανε έτσι, διότι φορούσε πάντα μια κόκκινη μπέρτα με κουκούλα.

Μια μέρα ο μπαμπάς της είπε να πάει λίγο φαγητό στο σπίτι της γιαγιάς της που ήταν στην άκρη της πόλης και να προσέχει τη συμμορία των 5.

Ξεκίνησε η Κοκκινοσκουφίτσα να πάει σπίτι της γιαγιάς της. Εκεί που έτρεχε ξέγνοιαστη στον δρόμο της πόλης εμφανίζονται οι 5. Όταν πήγαν να της κλέψουν το φαγητό, αφή­νει το καλάθι, βγάζει την μπέρτα της, σηκώνει τα μανίκια της και ετοιμάζεται να τους χτυ­πήσει.

Τότε εμφανίζεται η σούπερ γιαγιά και με την Κοκκινοσκουφίτσα τους χτυπάνε αλύπητα. Μετά τους βάζουν να τις πάνε στο κρησφύγετό τους, αλλά αρνιούνται. Η Κοκκινοσκου­φίτσα τους απειλεί ότι θα τους παραδώσουν στην αστυνομία. Οι 5 δεν είχαν άλλη επιλο­γή και έτσι τις πήγαν στο κρησφύγετό τους.

Εκεί βρήκανε όλα τα πράγματα που είχαν χάσει όλοι οι άνθρωποι στην πόλη και τους τα γυρνάνε πίσω. Αμέσως μετά τους δένουν με 15 σκοινιά και τους παραδίδουν στην αστυ­νομία.

Έτσι η Κοκκινοσκουφίτσα με τη σούπερ γιαγιά έγιναν διάσημες και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!

ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: george21
| πρώτο μέρος | δεύτερο μέρος |


Μέδουσα

Από τη Vickos22



Οι μέδουσες είναι θαλάσσια ασπόνδυλα (κνιδόζωα) της τάξης των Σκυφόζωων. Πρόκει­ται για πλαγκτονικούς οργανισμούς, οι οποίοι απαντώνται σε όλες τις θάλασσες του κό­σμου. Ζουν σε ομάδες και το τσίμπημά τους προκαλεί κνησμό και παράλυση της λείας τους. Τρέφονται με μικρά ψάρια και ζωοπλαγκτόν, τα οποία συλλαμβάνουν με τα πλοκά­μια τους. Είναι γνωστότερες με την κοινή ονομασία τσούχτρες.



Το σώμα της μέδουσας έχει σχήμα καμπάνας και παράγει μια ζελατινώδη ουσία. Στην περιφέρεια έχουν πλοκάμια και αισθητήρια όργανα, Το κάθε πλοκάμι καλύπτεται με κύτ­ταρα, που καλούνται κνιδοκύτταρα ή κνιδοκύστεις και μπορούν να τσιμπήσουν ή και να σκοτώσουν ζώα. Τα κύτταρα αυτά υπάρχουν και στο στόμα τους. Οι πιο πολλές μέδου­σες χρησιμοποιούν τα κύτταρα αυτά για εξασφάλιση τροφής και για άμυνα. Άλλες δεν έχουν καθόλου πλοκάμια. Έχουν πολλά μικρά μάτια στο κωδωνοειδές σώμα τους, που τους επιτρέπει να έχουν όραση 360 μοιρών.

Αν και στερούνται βασικών αισθητηρίων οργάνων και δεν έχουν εγκέφαλο, το νευρικό τους σύστημα τους επιτρέπει να αντιλαμβάνονται ερεθίσματα, όπως το φως και η οσμή και να αντιδρούν γρήγορα σε αυτά. Κολυμπούν πολύ αργά, καθώς δεν έχουν υδροδυ­ναμικό σώμα. Αντ’ αυτού, κινούνται με τέτοιον τρόπο ώστε να δημιουργούν ρεύματα, αναγκάζοντας τη λεία τους να φτάσει στα πλοκάμια τους. Η κίνηση αυτή γίνεται ρυθμικά με άνοιγμα και κλείσιμο του σώματός τους που μοιάζει με καμπάνα. Η πυκνότητά τους είναι σχεδόν ίση με την πυκνότητα του νερού.



Το πεπτικό τους σύστημα δε χρειάστηκε να εξελιχθεί σε σχέση με αυτό πολλών ζώων. Από το ίδιο άνοιγμα (στόμα, βρίσκεται στο κέντρο και στο κάτω μέρος της «καμπάνας») γίνεται η πρόσληψη αλλά και η αποβολή της τροφής. Το στόμα της περιβάλλεται από κροσσωτά χείλη και οδηγεί σε ακτινωτά σωληνάρια, τα οποία καταλήγουν στη γαστρική κοιλότητα. Η τελευταία είναι ένας κυκλικός σωλήνας, που καταλαμβάνει όλη την περιφέ­ρεια του ζώου. Το σώμα σε μία ενήλικη μέδουσα αποτελείται από 94-98% νερού. Η «καμπάνα» της τσούχτρας αποτελείται από ένα στρώμα επιδερμίδας και κατά το μεγαλύ­τερο μέρος από τη μεσογλοία. Πρόκειται για μία ακύτταρη, ημιδιαφανή, ζελατινώδη μάζα.

Οι περισσότερες μέδουσες ζουν δυόμισι μήνες. Ωστόσο, υπάρχει ένα είδος που μπορεί να ζήσει μέχρι 30 χρόνια και ένα άλλο είδος είναι αθάνατο, το Turritopsis nutricula.

Οι μέδουσες συνήθως αναπαράγονται σεξουαλικά γεννώντας πολύποδες από τους ο­ποίους οι μέδουσες φέρονται να γεννιούνται μη σεξουαλικά.

Οι μέδουσες είναι σημαντική πηγή τροφής για τους Κινέζους αλλά και σε άλλες ασιατικές χώρες. Ενδεικτικά, στην Κίνα, οι επεξεργασμένες μέδουσες αφαλατώνονται με εμβάπτι­ση στο νερό όλη τη νύχτα και τρώγονται μαγειρεμένες ή ωμές. Συχνά σερβίρονται ως σαλάτα, μαζί με λαχανικά. Στην Ιαπωνία τις πλένουν, τις κόβουν σε λωρίδες και τις σερ­βίρουν ως ορεκτικό με ξίδι.

ΠΗΓΗ: Βικιπαίδεια



Το μουσείο των άχρηστων εφευρέσεων!

Από την El


Το Nonseum βρίσκεται στο μικρό χωριό Herrnbaumgarten. Η απόστασή του από τη Βιέννη είναι 1 ώρα οδικώς. Τα εκθέματά του είναι τρελές ιδέες και εφευρέσεις που δεν ήταν ποτέ χρήσιμες στην πραγματική ζωή. Το μουσείο αυτό δημιουργή­θηκε το 1983, από τους Fritz Gall και Friedl Umscheid, δυο ντόπιους που αποφά­σισαν να διαθέσουν έναν χώρο για παράξενες εφευρέσεις που δε χρησιμοποιή­θηκαν ποτέ!


To Nonseum φιλοξενεί εκατοντάδες άχρηστα αντικείμενα και πρόσφατα συμπλή­ρωσε 100.000 επισκέψεις! Δείτε μερικές από τις τρελές εφευρέσεις που εκτίθε­νται.

Σκάκι με ποτήρια αντί για πιόνια
Για την προστασία της ανωνυμίας!
Τσιγάρο με φίλτρο στις δύο πλευρές, για όσους θέλουν να κόψουν το κάπνισμα
Πτυσσόμενο έλκηθρο, για να μην πιάνει χώρο
Μπουκάλι σαμπάνια με αλυσίδα, για να μη χάνετε τον φελλό!
Καπέλο που ανοίγει για δροσιά το καλοκαίρι

 Τα σχόλια δικά σας... 

ΠΗΓΗ: perierga.gr

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: τεχνολογία


Τα χαμογελαστά μολύβια

Από την tzina45



Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Σχεδιάζω κάθετες ευθείες (2)

Πατήστε στην εικόνα, ακολουθήστε τις οδηγίες και εξα­σκηθείτε. Μην αμελήσετε, ωστόσο, να διαβάσετε το συ­νοδευτικό κείμενο: κρύβει μια έκπληξη!


ΠΗΓΗ: users.sch.gr/thafounar/

| πρώτο μέρος | δεύτερο μέρος |

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Γεωμετρία, κατασκευές


Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Ο Λιόντας



Στο Πήλιο, στην Αργαλαστή, πιάσαν τον Λιόντα τον ληστή!

Στο Πήλιο, στην Αργαλαστή, πιάσαν τον Λιόντα τον ληστή
που ’χε τα χέρια τέσσερα, τα πόδια δεκατέσσερα
κι έβλεπε κι απ’ την πλάτη μ’ ένα μεγάλο μάτι.

«Τι φταίει που ’γινες ληστής;» τον ρώτησεν ο δικαστής.
«Φταίει που ’χα χέρια τέσσερα και πόδια δεκατέσσερα,
μα πιο πολύ το μάτι, που έβλεπε απ’ την πλάτη».

Δεν είχε κάνει φονικά ούτε χρωστούσε δανεικά.
Μόνο που αυτό το μάτι του, το πίσω από την πλάτη του,
τήραε τον αγά τον ψεύτη, τον γενίτσαρο τον κλέφτη.

Στο Πήλιο, στην Αργαλαστή, πιάσαν τον Λιόντα τον ληστή...



ΣΤΙΧΟΙ: Λευτέρης Παπαδόπουλος / ΜΟΥΣΙΚΗ: Μάνος Λοΐζος
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Γιώργος Νταλάρας / ΔΙΣΚΟΣ: Να ’χαμε τι να ’χαμε (1972)


ΧΑΡΤΗΣ: www.united-hellas.com


Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

Τα πιο επικίνδυνα πλάσματα της θάλασσας

Από την elpis00


 1  Ψάρι λιοντάρι


Θα περιμένατε τους φανατικούς των ψαριών να αποφεύγουν ξεκάθαρα ένα θαλάσσιο πλάσμα που έχει πάρει το όνομά του από κάτι τόσο άγριο όπως είναι το λιοντάρι. Ω­στόσο, αυτό απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Το όμορφο αλλά δηλητηριώδες ψάρι λιοντάρι είναι ένα πολύ διάσημο κατοικίδιο. Αν και δεν έχουν αναφερθεί θάνατοι μέχρι σήμερα, το ψάρι λιοντάρι έχει δηλητηριώδη αγκάθια στα πτερύγιά του που μπο­ρούν να προκαλέσουν απίστευτο πόνο στα θύματά του.

Αυτό σημαίνει πως όσοι επιλέξουν να αποκτήσουν ένα ψάρι λιοντάρι πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί όταν καθαρίζουν το ενυδρείο τους. Μόνο ένα τσίμπημα αρκεί για να προκαλέσει επώδυνους πονοκεφάλους και εμετούς.

Μιλάμε για ένα ντόπιο είδος του Ινδικού και Ειρηνικού Ωκεανού και είναι ένας αληθι­νός μαχητής. Αυτό είναι προφανές από ένα περιστατικό που έγινε το 2009 όταν ένας κεραυνός κατέστρεψε μία δεξαμενή στο Μαϊάμι, με αποτέλεσμα να δραπετεύσουν έξι ψάρια λιοντάρια. Εκείνο αναπτύχθηκε πολύ γρήγορα και εξαπλώθηκε κατά μήκος της Ανατολικής Ακτής, στις Μπαχάμες και στις Βερμούδες, και έχει τώρα φτάσει στην Κα­ραϊβική. Ευτυχώς, το ψάρι επιτίθεται στους ανθρώπους μόνο όταν προκληθεί.


 2  Πετρόψαρο


Σε αντίθεση με την έντονη εμφάνιση του ψαριού λιοντάρι, το πετρόψαρο είναι ένας ει­δικός του καμουφλάζ και μπορεί κυριολεκτικά να μη διακρίνεται από μία πέτρα στον πυθμένα της θάλασσας. Αυτό το καθιστά απίστευτα επικίνδυνο, και είναι πολύ εύκολο για κολυμβητές και δύτες να πέσουν απρόσμενα επάνω του. Ζουν σε ρηχά νερά στα τροπικά νερά του Ειρηνικού και Ινδικού Ωκεανού, που είναι –δυστυχώς– κορυφαίοι προορισμοί για όσους κολυμπούν με τη μάσκα τους και παρατηρούν τον βυθό.

Εάν σταθείτε σ’ ένα από τα 14 δηλητηριώδη αγκάθια του πετρόψαρου, φροντίστε πως θα τρέξετε γρήγορα στα επείγοντα περιστατικά. Εκτός από απίστευτο πόνο, το δηλη­τήριο μπορεί να προκαλέσει παράλυση εάν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα. Η αγωνία λέγε­ται πως είναι τόσο έντονη που ορισμένα θύματα έχουν εκλιπαρήσει να τους κόψουν το άκρο παρά να ζήσουν ακόμα ένα λεπτό με αυτό τον πόνο από τα αγκάθια.


 3  Μέδουσα


Στην Αυστραλία, οι ναυαγοσώστες έχουν συνηθίσει να φοράνε κολάν στα χέρια και στα πόδια τους. Και αν αυτό μοιάζει μία περίεργη επιλογή περιβολής για να κολυμπή­σεις, μπορεί να βοηθήσει να σώσει ζωές. Και αυτό επειδή τα κολάν μπορούν να προ­στατέψουν από το τσίμπημα της μέδουσας, που είναι το πιο δηλητηριώδες ζώο στον κόσμο.

Το τσίμπημα της μέδουσας είναι βλαβερό μόνο όταν «βρίσκει» δέρμα, και με το πέ­ρασμα των χρόνων, οι ναυαγοσώστες έχουν μάθει πως με το να φορούν κολάν α­ποφεύγουν τον αγωνιώδη πόνο, τους έντονους εμετούς ή ακόμα και τον θάνατο α­πό ένα από τα πιο θανατηφόρα πλάσματα της θάλασσας.


 4  Σαλάχι


Έπρεπε να φτάσουμε στο 2006 για να συνειδητοποιήσει ο περισσότερος κόσμος πό­σο επικίνδυνα μπορούν να γίνουν τα σαλάχια. Ο ατρόμητος τηλεοπτικός παρουσια­στής Στιβ «Κυνηγός Κροκόδειλων» Ίρβιν πέθανε μετά από ένα τσίμπημα ενός από αυ­τά τα... χαριτωμένα πλάσματα, που το απίστευτο είναι πως ετησίως σκοτώνουν περισ­σότερο κόσμο από τους καρχαρίες.

Ωστόσο, γενικότερα το σαλάχι δεν είναι επιθετικό και γίνεται τέτοιο μόνο εάν προκλη­θεί. Το δηλητήριο από το τσίμπημα προκαλεί τρομερό πόνο και πρήξιμο, όπως και μό­λυνση.


 5  Χταπόδι με μπλε δαχτυλίδια


Ενώ τα περισσότερα από τα τσιμπήματα των πλασμάτων σ’ αυτή την ανάρτηση μπο­ρούν να προκαλέσουν άμεσο πόνο, αυτό του μπλε χταποδιού μοιάζει σχετικά άκακο στην αρχή. Αλλά μην ξεγελαστείτε και πιστέψετε πως αυτή η επίθεση είναι λιγότερo θανατηφόρα από τους άλλους διάσημους ομολόγους του. Η νευροτοξική ουσία που περιέχουν τα κεφαλόποδα μπορεί να οδηγήσει σταδιακά σε παράλυση και τελικά σε θάνατο.

Το μπλε χταπόδι είναι σπάνια μεγαλύτερο από μισό μέτρο και μίας και δεν αποτελεί μία προφανή απειλή, ο κίνδυνος μπορεί να παραβλεφθεί. Δεν υπάρχει αντίδοτο για το τσί­μπημα, γι’ αυτό εάν συναντήσετε ένα μέσα στο νερό, το καλύτερο που έχετε να κάνε­τε είναι να το αποφύγετε.


 6  Μεγάλος λευκός καρχαρίας


Με πολλές σειρές από κοφτερά δόντια και δυνατά σαγόνια, ο μυθικός μεγάλος λευ­κός μπορεί να κόψει στη μέση ένα χέρι ή πόδι με τη μία. Προφανώς είναι ένα θανατη­φόρο πλάσμα και σίγουρα μοιάζει με ένα τέτοιο με αυτό το παρουσιαστικό, όμως δεν είναι τόσο για τους ανθρώπους όσο θα θέλατε να πιστεύετε.

Ταινίες όπως το «Jaws» έχουν διαδώσει την παρανόηση πως οι καρχαρίες επιτίθενται στους ανθρώπους με οποιαδήποτε ευκαιρία. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, περισσό­τεροι άνθρωποι σκοτώνονται ετησίως από τσιμπήματα της μέλισσας και της σφήγκας παρά από τις επιθέσεις του μεγαλύτερου αρπακτικού της γης. Όταν ένας καρχαρίας ε­πιτίθεται σ’ έναν άνθρωπο, συνήθως γίνεται κατά τύχη και το πλέον πιθανό είναι πως μπερδεύει έναν surfer ή έναν που κολυμπάει για το πιο συνηθισμένο θήραμά του, ό­πως είναι οι φώκιες.

Αν και το 75% των επιθέσεων που συμβαίνουν δεν είναι θανατηφόρες, μπορούν να έχουν σοβαρές συνέπειες όπως είναι οι βαθιές πληγές που μπορούν συχνά να οδη­γήσουν σε ακρωτηριασμό.


 7  Καρχαρίας τίγρης


Ενώ ο μεγάλος λευκός είναι πιο διάσημος, θα πρέπει να φοβόμαστε εξίσου τον καρ­χαρία τίγρη εάν τον συναντήσουμε όχι στα πολύ βαθιά νερά. Αυτό το γιγαντιαίο ψάρι είναι στην πραγματικότητα πιο επικίνδυνο για τους ανθρώπους, μιας και ο χώρος που κυνηγά είναι γενικότερα κοντά στην ακτή.

Ενώ τα περισσότερα ψάρια είναι πολύ εκλεκτικά στο τι τρώνε, αυτό το τέρας μπορεί να φάει σχεδόν ό,τι μπορεί να χωρέσει στα σαγόνια του, όπως άλλους καρχαρίες, κομμάτια από σκάφη, παλιά λάστιχα και πινακίδες κυκλοφορίας, ορισμένα δηλαδή α­πό τα πράγματα που έχουν βρεθεί στο στομάχι του.


 8  Θαλάσσιο φίδι


Είναι καλό που το θαλάσσιο φίδι δεν είναι επιθετικό, επειδή ένα δάγκωμα από αυτό το σχετικά ντροπαλό πλάσμα μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ζημιά. Όπως όλα τα δηλητη­ριώδη φίδια έχει μεγάλους κυνόδοντες και το δηλητήριο από αυτούς μπορεί να προ­καλέσει μόνιμη ζημιά στο ανθρώπινο νευρικό σύστημα.

Μπορεί να τα βρει κανείς κυρίως στα ρηχά νερά του Ειρηνικού και του Ινδικού Ωκεα­νού, με το πιο επικίνδυνο είδος να είναι το εκείνο με το συμπιεσμένο σώμα.


 9  Κοράλλι της φωτιάς


Αν και το όνομα υποδηλώνει άλλα, το κοράλλι της φωτιάς δεν είναι στην πραγματικό­τητα ένα κοράλλι αλλά συγγενεύει περισσότερο με τη μέδουσα και τις θαλάσσιες ανε­μώνες. Μπορεί να καταφέρει ένα αδίστακτα σκληρό τσίμπημα με τα αόρατα πλοκάμια του και, αν και δεν είναι θανατηφόρο, μπορεί να έχει δυσάρεστες συνέπειες. Μετά την επαφή, τα θύματα θα αισθανθούν έναν έντονο πόνο που μπορεί να διαρκέσει από δύο ημέρες μέχρι δύο εβδομάδες.

Τα θύματα του κοραλλιού της φωτιάς είναι συνήθως έμπειροι δύτες που το μπερδεύ­ουν με το κανονικό κοράλλι.


 10  Αχινός


Ο αχινός δύσκολα δείχνει ως πλασματάκι για χάδια, παρ’ όλα αυτά υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που πέφτουν θύματα των κοφτερών αγκαθιών αυτών των μικροσκοπικών πλασμάτων. Οι βελόνες είναι αρκετά μακριές για να προκαλέσουν σοβαρή ζημιά σε ο­ποιονδήποτε πατήσει πάνω τους. Εκτός από τον έντονο πόνο, αυτές σπάνε κατά την επαφή και μπορούν να προκαλέσουν μόλυνση και σε πολλές περιπτώσεις αφαιρούνται μόνο χειρουργικά.

Οι αχινοί γενικότερα δεν είναι δηλητηριώδεις, υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις. Το είδος «toxopneustes pileolus» είναι για παράδειγμα το πιο επικίνδυνο που υπάρχει εκεί έξω. Σε ένα μη έμπειρο μάτι, τα αγκάθια τους μοιάζουν με λουλούδια, όμως είναι εξαιρετικά δηλητηριώδη και μπορούν να οδηγήσουν στην παράλυση, ακόμα και στον θάνατο.

ΠΗΓΗ: dinfo.gr

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: ζώα


Γεια σου!





Πύργος της Πίζας

Από τη Vickos22


O Πύργος της Πίζας είναι το λεγόμενο «καμπανίλε» (καμπαναριό), ανεξάρτητο κωδωνο­στάσιο, του καθεδρικού ναού της ιταλικής πόλης της Πίζα. Βρίσκεται πίσω από τον Καθε­δρικό και είναι η τρίτη παλαιότερη κατασκευή στην Πλατεία του Ντουόμο, της Πίζας μετά τον Καθεδρικό ναό και το κυκλικού σχήματος Βαπτιστήριο, ενώ δίπλα βρίσκεται το Κοι­μητήριο.

Σχεδιάστηκε για να λειτουργεί ως παρατηρητήριο αλλά και ως καμπαναριό. Οι εργασίες ανέγερσής του ξεκίνησαν στις 9 Αυγούστου του 1173 υπό τα σχέδια των αρχιτεκτόνων Ραϊνάλντο και Μπονάνο Πισάνο. Πέντε χρόνια αργότερα και ενώ ήταν υπό ανέγερση ο τρίτος όροφος υπέρ του ισογείου (που και αυτός περιλαμβάνει δύο εσωτερικούς ορό­φους) άρχισε να υποχωρεί το έδαφος προκαλώντας κλίση προς τη νότια πλευρά. Παρά ταύτα το 1275 συνεχίστηκαν οι εργασίες με πολύ αργό ρυθμό και το όλο οικοδόμημα ο­λοκληρώθηκε έναν αιώνα μετά, το 1372.



Κανείς δεν πίστευε πως αυτό το οικοδόμημα θα σωζόταν. Κι όμως σώθηκε. Έτσι η πόλη της Πίζας έγινε διάσημη και ξακουστή σ’ όλο τον κόσμο με τον Πύργο αυτό ως σήμα α­ναγνώρισης.



Ο Πύργος της Πίζας έχει ύψος 56 μ. και διάμετρο 15,50 μ. με 297 βαθμίδες. Στον διάκο­σμό του περιλαμβάνονται 207 κίονες με κιονόκρανα κορινθιακού ρυθμού, από λευκό μάρμαρο και ψαμμίτη, που περιβάλλουν όλους τους αίθριους δακτυλίους, επτά τον αριθ­μό, μέχρι το υπερώο όπου και το μικρότερο σε διάμετρο καμπαναριό, χωρίς επιπρόσθε­τη κορυφή όπου και φέρονται επτά καμπάνες. Η κλίση του φθάνει τις 5,5 μοίρες που ση­μαίνει ότι η κορυφή του κατακόρυφου άξονά του έχει μετακινηθεί οριζόντια περίπου τέσ­σερα μέτρα.

ΠΗΓΗ: Βικιπαίδεια

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: ταξίδια


Το ροκ το ελληνικό



Σαν σταυρωμένος και τριγύρω σου Ρωμαίοι
χασκογελάνε και μιλούν για μοιρασιά.
Εσύ διψάς όπως διψούν μιλιούνια νέοι
κι αυτοί να παίζουν τη ζωή σου στα χαρτιά.

Σαν σταυρωμένος σε μια πίστα να κρεμιέσαι
με καρφωμένα χέρια αέρηδες χτυπάς.
Μόνο η καρδιά σου αντέχει κι απ’ αυτήν κρατιέσαι
και μια ανάσταση ελπίζεις και ζητάς.

Το ροκ το ελληνικό είναι ζεϊμπέκικο,
που το χορεύεις σταυρωμένος στο κενό...
Το ροκ το ελληνικό είναι ζεϊμπέκικο,
δική μας σκάλα για δικό μας ουρανό...

Σαν σταυρωμένος σε σταυρό που δεν τον βλέπουν
παραπατάς, τρικλίζεις κι όλα με ρυθμό.
Κι έχεις φρουρούς κι αφεντικά να επιβλέπουν
πως αν διψάσεις ξίδι θα ’χεις για νερό.

Το ροκ το ελληνικό είναι ζεϊμπέκικο,
που το χορεύεις σταυρωμένος στο κενό...
Το ροκ το ελληνικό είναι ζεϊμπέκικο,
δική μας σκάλα για δικό μας ουρανό...

Το ροκ το ελληνικό είναι ζεϊμπέκικο,
που το χορεύεις σταυρωμένος στο κενό...
Το ροκ το ελληνικό είναι ζεϊμπέκικο
κι εμένα η μοίρα μου να σου το τραγουδώ...



ΣΤΙΧΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΗ: Κώστας Τουρνάς
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Κώστας Τουρνάς, Δημήτρης Μητροπάνος
ΔΙΣΚΟΣ: Κλέβει ο καιρός (2000)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσική


Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012

Το αλφαβητάρι των αξιών

Μεγαλώνετε. Σιγά σιγά κάνετε όνειρα, θέτετε στόχους και προσπαθείτε να τους πραγμα­τοποιήσετε. Οι γνώσεις όμως δεν είναι ποτέ αρκετές, αν δε στηρίζονται σε βάσεις στέρε­ες, σε αξίες.

Το παρακάτω μικρό αλφαβητάρι περιγράφει τα θεμέλια, στα οποία μπορούμε να βασιστού­με για να γίνουμε Άνθρωποι με Α κεφαλαίο. Ας το δούμε...


     Ακρόαση

● Εκτιμώ την αξία της σιωπής και της ακρόασης. Δε χρειάζεται να λέω πολλά, αρκεί αυτά που λέω να έχουν ουσία.
● Ακούω τους άλλους με προσοχή. Δεν τους διακόπτω ούτε και σκέφτομαι τι θα πω με­τά. Ενδιαφέρομαι ειλικρινά να μάθω την πραγματικότητά τους.
● Ακούω και τα μηνύματα του εαυτού μου, τα συναισθήματά μου, το σώμα μου.




     Αποδοχή

● Αποδέχομαι τους άλλους. Δεν τους κατακρίνω, γιατί ποτέ δεν έχω όλα τα δεδομένα.
● Επιλέγω να βλέπω σε αυτούς το καλό. Δεν υιοθετώ κατακρίσεις ή κουτσομπολιά για έ­να πρόσωπο. Περιμένω να το γνωρίσω ο ίδιος.
● Όταν υπάρχει κάτι αρνητικό, δεν κριτικάρω το άτομο αλλά την πράξη του. Θυμάμαι πά­ντοτε ότι οι άνθρωποι αλλάζουν.
● Μια αρνητική πράξη στο παρελθόν δε χαρακτηρίζει κάποιον ούτε στο σύνολό του ούτε για πάντα.
● Προσέχω τις λέξεις που χρησιμοποιώ. Αν δεν έχω να πω κάτι καλό για κάποιον, καλύ­τερα να μην πω τίποτα!
● Προσπαθώ να βλέπω τα κοινά με τους άλλους παρά τις διαφορές μας.
● Δεν κρίνω, για να μην κριθώ.


     Αυτοεκτίμηση

● Επαινώ τον εαυτό μου. Εκτιμώ καθημερινά αυτά που κάνω και αυτό που είμαι. Αναγνω­ρίζω όλα τα καλά σημεία του χαρακτήρα μου, όλα τα ταλέντα και όλες τις δυνάμεις μου.
● Αποδέχομαι τις αδυναμίες μου χωρίς να συγκρίνω τον εαυτό μου με τους άλλους. Ο καθένας άλλωστε είναι μοναδικός. Επαινώ τον εαυτό μου σε κάθε μου προσπάθεια να γί­νω καλύτερος, να εκπληρώσω το δυναμικό μου, που είναι απεριόριστο.
● Θυμάμαι ποιος είμαι και τι αξίζω. Αρνούμαι τις αρνητικές σκέψεις (π.χ. «είμαι κουτός») και τις αντικαθιστώ με θετικές («είμαι έξυπνος», «μπορώ να τα καταφέρω»).
● Όταν πιστεύω στον εαυτό μου, ανοίγω τον δρόμο για να προχωρήσω μπροστά!




     Γενναιοδωρία

● Ο πλούτος δεν είναι συγκέντρωση αγαθών αλλά στάση ζωής. Στους άλλους δεν προ­σφέρω μόνο υλικά αγαθά, αλλά και τον χρόνο μου, τη διάθεσή μου, τον καλό μου λόγο, το χαμόγελο και τη βοήθειά μου.
● Σκέφτομαι τους άλλους σε κάθε ευκαιρία. Όσο περισσότερα δίνω τόσο πλουσιότερος νιώθω, τόσο περισσότερα μου φέρνει η ζωή!


     Διαίσθηση

● Πιστεύω στη διαίσθησή μου και στην προσωπική μου αλήθεια. Δεν παρασύρομαι από τις γνώμες των άλλων ούτε τους αφήνω να με κάνουν ό,τι θέλουν.
● Ακούω τη γνώμη των ατόμων που εμπιστεύομαι, όμως δεν τους θεωρώ πιο έξυπνους ή πιο ικανούς από εμένα. Κανείς δεν κατέχει το αλάνθαστο και κανείς δεν μπορεί να κα­θο­ρίσει το μέλλον μου. Αναλαμβάνω την ευθύνη για τη ζωή μου.




     Ειλικρίνεια

● Είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου. Παραδέχομαι τις αληθινές μου σκέψεις, τα πραγματι­κά μου συναισθήματα. Μόνο μέσα από την ειλικρινή παραδοχή μπορώ να αλλάξω κάτι ά­σχημο πάνω μου.
● Όταν είμαι ειλικρινής, οι άλλοι με εμπιστεύονται κι εγώ εμπιστεύομαι τον εαυτό μου.
● Δε φοβάμαι να παραδεχτώ τα λάθη μου. Τα λάθη δε σημαίνουν ότι δεν έχω αξία. Θυ­μάμαι ότι αυτός που δεν κάνει λάθη είναι αυτός που δεν κάνει τίποτα!
● Όταν νιώθω ασφαλής με τον εαυτό μου, δε φοβάμαι να πω την αλήθεια και στους άλ­λους.


     Επιμονή

● Επιμένω σε έναν στόχο που αξίζει. Έχω στο μυαλό μου ότι για να αποδώσει καρπούς μια προσπάθεια χρειάζεται χρόνο, αφοσίωση και επιμονή.
● Όταν αναλαμβάνω μια ευθύνη, δεσμεύομαι να την ολοκληρώσω. Δεν αφήνω τις περι­στασιακές απογοητεύσεις να με καταβάλλουν.
● Δεσμεύομαι σε ανθρώπους που αξίζουν.
● Επιμένω να κάνω το καλύτερο που μπορώ κι έχω πίστη ότι κάτι καλό θα προκύψει στο τέλος.




     Ευγένεια

● Οι κανόνες της ευγένειας είναι σημαντικοί για τη ζωή μου, την κάνουν πολιτισμένη και αξιοπρεπή. Εκφράσεις όπως «καλημέρα», «με συγχωρείτε», «ευχαριστώ», «παρακαλώ» δεν είναι παλιομοδίτικες αλλά απαραίτητες για την ποιότητα της καθημερινότητάς μου.
● Δε χρειάζεται να περιμένω να είναι ο άλλος ευγενικός. Δίνω πρώτος το παράδειγμα ε­νός πολιτισμένου ανθρώπου που σέβεται τον εαυτό του.
● Όταν διαμαρτύρομαι, το κάνω με ευγένεια και χρησιμοποιώ τον πληθυντικό. Είναι και πιο αποτελεσματικό!


     Ευγνωμοσύνη

● Μαθαίνω να εκτιμώ τα καλά που έχω τώρα και δεν γκρινιάζω για κάποιο άπιαστο ή μελ­λοντικό όνειρο.
● Αρνούμαι την γκρίνια. Τα καλά που έχω στη ζωή μου δεν είναι δεδομένα και είμαι κα­θημερινά ευγνώμων γι’ αυτά: είμαι υγιής και αρτιμελής, η χώρα μου δε βρίσκεται σε πό­λεμο, έχω να φάω, υπάρχει η όμορφη φύση γύρω μου, υπάρχουν άνθρωποι που με α­γαπούν, μπορώ να βελτιωθώ, έχω τη δυνατότητα να μάθω, μπορώ να επικοινωνήσω και να μιλήσω ελεύθερα.
● Όσα καλά δεν εκτιμώ, ελαττώνονται. Όσα εκτιμώ, αυξάνονται. Ακόμη και οι δυσκολίες φέρνουν οφέλη, παρόλο που δε φαίνονται αμέσως (π.χ. δύναμη και υπομονή).




     Σεβασμός

● Χρησιμοποιώ λέξεις που δείχνουν σεβασμό προς τους άλλους. Δεν κάνω ό,τι μου έρ­χεται αλλά σκέφτομαι τις συνέπειες στους άλλους.
● Σέβομαι τα συναισθήματα των γύρω μου. Δεν ενοχλώ με θόρυβο. Μαζεύω τα πράγμα­τά μου από τη διπλανή θέση του λεωφορείου πριν μου το ζητήσουν. Σέβομαι τα δημόσια αγαθά.
● Δεν κάνω αυτό που δε θα ήθελα να μου κάνουν.


     Συγχώρεση

● Γνωρίζω πότε μου έχουν φερθεί άδικα, αλλά αυτό έχει να κάνει με εκείνους. Λέω αυτό που με πείραξε όταν είμαι ψύχραιμος, όμως δεν έχω ανάγκη για εκδίκηση.
● Μιλώ σε άτομο της εμπιστοσύνης μου για ό,τι με πλήγωσε και προχωρώ τη ζωή μου. Δεν αναλώνομαι να σκέφτομαι ξανά και ξανά κάποιο λυπηρό γεγονός ούτε φτιάχνω σε­νάρια του τύπου «αν δεν είχε γίνει αυτό...».
● Εμπιστεύομαι τον εαυτό μου. Θρηνώ για τις απώλειες, μαθαίνω από την εμπειρία και προχωρώ μπροστά!




     Συμπόνια

● Τα πιο προσωπικά συναισθήματα είναι και τα πιο κοινά. Όλοι μας έχουμε κοινή ανάγκη να αποφεύγουμε τον πόνο και να επιδιώκουμε την ευτυχία.
● Προσπαθώ να μπω στη θέση των άλλων και να αντιληφθώ πώς μπορεί να νιώθουν.
● Η συμπόνια που νιώθω για όλα τα ζωντανά πλάσματα έχει πίστη και αισιοδοξία, όχι οί­κτο.
● Προτιμώ τη συμπόνια στην πράξη μέσα από την εθελοντική προσφορά.


     Συνεργασία

● Μαθαίνω να μοιράζομαι, να διεκδικώ, αλλά και να υποχωρώ όπου χρειάζεται.
● Η αξία της ομαδικής εργασίας είναι μεγαλύτερη από την αξία της πρωτιάς! Αντί να είμαι πρώτος και καλύτερος προτιμώ να είμαι μαζί με τους άλλους.




     Υπομονή

● Κάνω υπομονή στις δυσκολίες της ζωής. Δε χρειάζεται πάντα να έχω την «αμοιβή» τώ­ρα. Η ζωή δεν είναι fast food.
● Έχω υπομονή όταν βρίσκομαι σε ουρές, στην κίνηση κτλ. Ποτέ δεν ξεσπώ τον εκνευ­ρισμό μου στους άλλους. Έχω υπομονή και όταν οι άλλοι ανταποκρίνονται πιο αργά από όσο θα ήθελα.
● Η προσπάθεια έχει τη δική της αξία, ακόμη κι αν δεν έρθει το αποτέλεσμα που επιθυμώ. Μαθαίνω μέσα από τις εμπειρίες μου.
● Ζω το τώρα, όχι την προσδοκία!



ΠΗΓΗ: Βικτωρία Πρεκατέ (μη κερδοσκοπικό σωματείο «Μέντορας για την Παιδική Προστασία και Ευημερία») | ΕΙΚΟΝΕΣ: www.soulmade.gr, forum.ngs38.ru, kootation.com, ashewcukibuk.blogspot.com, yuziwawa.blogspot.com, www.newmomnewcity.com, vliegerprojecten.nl, www.anoiadiari.cat

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: εγώ κι ο κόσμος


Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

Άλλος για Χίο τράβηξε

Δημήτρης Μητροπάνος: Μια γνήσια λαϊκή φωνή, ένας από τους σημαντικότερους τραγουδιστές των τελευταίων δεκαετιών...


Στα καλντερίμια συζητούν
ώς το πρωί οι γειτόνοι,
μα σκοτεινιάζει ο καιρός
και στις καρδιές νυχτώνει.

Άλλος για Χίο τράβηξε, πήγε,
κι άλλος για Μυτιλήνη
κι άλλος στης Σύρας τα στενά
αίμα και δάκρυα πίνει...

Σε πανηγύρι και γιορτή
απ’ την Αγιά Μαρκέλλα
σ’ αγόρασα χρυσή κλωστή
και κόκκινη κορδέλα.

Άλλος για Χίο τράβηξε, πήγε,
κι άλλος για Μυτιλήνη
κι άλλος στης Σύρας τα στενά
αίμα και δάκρυα πίνει...



ΣΤΙΧΟΙ: Μάνος Ελευθερίου / ΜΟΥΣΙΚΗ: Δήμος Μούτσης
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Δημήτρης Μητροπάνος / ΔΙΣΚΟΣ: Άγιος Φεβρουάριος (1972)


ΧΑΡΤΗΣ: Γεωγραφία Ε' τάξης


Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Τα κέρματα του ευρώ
(Γερμανία)



Τα κέρματα της Γερμανίας έχουν τρεις διαφορε-
τικές παραστάσεις ανάλογα με την αξία τους:

 1 και 2 ευρώ 

   

Αετός ανάμεσα στα αστέρια της Ευρώπης. Ο αετός, πα-
ραδοσιακά, συμβολίζει τη γερμανική εθνική κυριαρχία.

 10, 20 και 50 λεπτά 

      

Η Πύλη του Βρανδεμβούργου. Συμβολίζει τη διαίρεση
της Γερμανίας (1945-1990), τη μετέπειτα επανένωσή
της αλλά και την ενοποίησή της με την Ευρώπη.

 1, 2 και 5 λεπτά 

      

Κλαδί βελανιδιάς. Θυμίζει την αντίστοιχη παράσταση
που έφεραν τα πφένιχ (υποδιαίρεση του μάρκου, που
ήταν το τελευταίο εθνικό νόμισμα).



ΔΩΡΑΚΙ: ΕΓΧΡΩΜΟ ΔΙΕΥΡΟ!


(από το eurocollection.surinternet.com)




 


Τα κέρματα του ευρώ
(Γαλλία)



Τα κέρματα της Γαλλίας έχουν τρεις διαφορε-
τικές παραστάσεις ανάλογα με την αξία τους:

 1 και 2 ευρώ 

   

Δέντρο τοποθετημένο σε εξάγωνο. Συμβολίζει τη ζωή,
τη συνέχεια και την ανάπτυξη. Γύρω του αναγράφεται
το σύνθημα της Γαλλικής Επανάστασης «Liberté,
Egalité, Fraternité» (ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη).

 10, 20 και 50 λεπτά 

      

Η Μαριάννα, προσωποποίηση της Γαλλικής Δημοκρατίας,
με τη μορφή σπορέα. Το θέμα συνδέεται με την ιστορία
του τελευταίου εθνικού νομίσματος της χώρας (του γαλλικού
φράγκου) και αντιπροσωπεύει μια Γαλλία που παραμένει
πιστή στις αξίες της, καθώς ενσωματώνεται στην Ευρώπη.

 1, 2 και 5 λεπτά 

      

Η νεαρή Μαριάννα. Ενσαρκώνει τον πόθο
για μια ισχυρή και μακρόβια Ευρώπη.