Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013

Η ατυχία μου

Από τον RoCkVaN4

Καμιά φορά αποφασίζεις εσύ και καμία φορά η ζωή για σένα. Αυτό έπαθα και εγώ και δυ­στυ­χώς ήταν μεγάλη ατυχία.

Είχα αποφασίσει να πάω στο εξωτερικό με την ομάδα μου. Είχα δώσει όλα τα χρή­μα­τα και μετά με χαρά περίμενα να έρθει η μέρα που θα πετάγαμε.

Τώρα η ζωή είχε άλλη γνώμη για αυτό. Ήταν Τετάρτη, λίγες μέρες πριν από το τα­ξί­δι. Εί­χαμε βγει διάλειμμα και παίζαμε μπάλα με τους φίλους μου και χτυπάει το κου­δού­νι για μέσα. Έτσι όπως περπάταγα για να μπω στην τάξη ξαφνικά μου γυρίζει το πό­δι τελείως. Οι φίλοι μου με πήγαν γρήγορα στο γραφείο και μια κυρία μου έβαλε ε­πί­δε­σμο. Εγώ νό­μιζα ότι ήταν ένα μικρό διάστρεμμα αλλά μετά από το σχολείο πήγα σε δύο γιατρούς και μου είπαν και οι δύο πως ήταν σπάσιμο. Επίσης μου είπαν ότι ή­ταν αδύνατο να πάω στο εξωτερικό.

Όταν πήγα σπίτι με τη μητέρα μου είχαν βάλει ευτυχώς όχι γύψο αλλά κάτι πιο ε­λα­φρύ έ­ναν γυψονάρθηκα.

Μετά άρχισα να κλαίω με όλη μου τη δύναμη και άρχισα να φωνάζω «γιατί» και «για­τί Θεέ μου». Ύστερα όμως από δύο μέρες μου πέρασε και κατάλαβα πως τώρα ο στό­χος μου ήταν το πόδι μου να γίνει καλά.

Όμως κάτι καλό βγήκε κι από αυτό. Πήγα στο νησί μου με την οικογένειά μου και πέ­ρα­σα τέλεια.



1 σχόλιο:

δάσκαλος98 είπε...

Βγήκε ακόμη ένα καλό: Συμπεριφέρθηκες με τον πιο σωστό τρόπο. Πρώτα πένθησες αυτό που έχασες "με όλη σου τη δύναμη" (όπως γράφεις) και μετά βρήκες τι έπρεπε να κάνεις στη νέα κατάσταση (να γίνει το πόδι σου καλά).
Αν προσθέσω και το κουράγιο που έδειξες στο σχολείο, καταλαβαίνεις γιατί είμαι τόσο περήφανος για σένα... :))

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.