Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Πασχαλινά αστεία

Από τη Nasia28

 1 
Ένα αρνί και μια αγελάδα συζητούν:
– Αρνάκι, θες να βγούμε την Κυριακή του Πάσχα;
– Δεν μπορώ, έχω γύρισμα!

 2 
Λέει το γουρουνάκι στο αρνί:
– Καλό Πάσχα!
Και απαντά το αρνί:
– Δε μας παρατάς κι εσύ;

 3 
Δυο πρόβατα συζητούν για τη ζωή και τα μεγάλα ερωτήματα της ύπαρξης, οπότε ρω­τά­ει το ένα το άλλο:
– Εσύ πιστεύεις στη ζωή μετά το Πάσχα;

 4 
Μην κανονίσεις τίποτα για το Πάσχα, σου έχω σχέδια! Όλο θα γυρνάς! Όλα τα μάτια θα είναι καρφωμένα πάνω σου! Πες μου μόνο το ύψος σου για να σ’ αγοράσω σού­βλα. Κα­λό Πάσχα!

 5 
Ο νονός ρωτάει τον Τοτό:
– Τοτέ, δε μου λες, πώς θέλεις το πασχαλινό σου αβγό;
– Θέλω να είναι μεγάλο όσο και το κεφάλι σου, νονέ! Αλλά να έχει και κάτι μέσα!

Και ένα αίνιγμα:

Μας αλλάζουνε το χρώμα όταν έρθει η Λαμπρή.
Μας στολίζουν σε καλάθια κι είμαστε όλα μαζί.
Μας τσουγκρίζουν και μας σπάνε όσοι θέλουν να μας φάνε
και μετά όλοι με χαρά εύχονται «ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ».

Τι είναι;

ΠΗΓΕΣ: asteiakia.gr, nipiagogoi2011kastor.blogspot.gr

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: αστεία, Πάσχα


Τα λουλούδια του Πάσχα

Από τον Anthony12 και την Ποκαχόντας10


Την Κυριακή των Βαΐων όπως λέει η παράδοση το πλήθος υποδέχθηκε τον Ιησού κρα­τώ­ντας κλαδιά από φοίνικες που τα ανέμιζε σαν σημαίες. Με τη μεταφορά του χρι­στια­νι­σμού σε άλλους λαούς το έθιμο διαδόθηκε και προσαρμόστηκε ανάλογα με τη χλωρίδα της κάθε περιοχής. Στις σλαβικές χώρες για παράδειγμα οι χριστιανοί κρα­τού­σαν κλαδιά από ιτιές. Στην Ελλάδα η δάφνη (βάγια) που ήταν ήδη συμβολικό φυ­τό τελετών και δο­ξαστικό σύμβολο του Απόλλωνα αντικατέστησε τον φοίνικα και η Κυριακή των Φοινίκων έγινε Κυριακή των Βαΐων.

Στη συνέχεια βλέπουμε αναφορές στην Αγία Γραφή για τον Κήπο της Γεσθημανή. Βλέ­που­με ότι ο Χριστός διαλέγει σαν τελευταίο καταφύγιο απομόνωσης και στο­χα­σμού έναν κήπο. Είναι φανερός ο συσχετισμός με τη φύση. Από τον κήπο της Εδέμ στον κήπο της Γεσθημανή.

Το κυριότερο όμως έθιμο του Πάσχα σχετικό με λουλούδια είναι ο στολισμός του ε­πι­τά­φι­ου. Ο στολισμός των νεκρικών σωρών με λουλούδια είναι αρχαιότατο έθιμο ω­στό­σο στη χριστιανική παράδοση έχει πάρει άλλη διάσταση.


 1  Ο κρίνος της Παναγίας


Ο κρίνος της Παναγίας αναφέρεται σαν θρησκευτικό σύμβολο εδώ και 3.000 χρόνια. Οι πρώτες αναφορές μας ταξιδεύουν –πού αλλού;– στην αρχαία Ελλάδα και συ­γκε­κρι­μέ­να στη μινωική Κρήτη. Τοιχογραφίες που βρέθηκαν στην Κρήτη αλλά και στη Θή­ρα καθώς και διάφορα άλλα ευρήματα δείχνουν ότι ο λευκός κρίνος είχε εξέχουσα θέ­ση μεταξύ των θρησκευτικών συμβόλων.

Η σύνδεση του λευκού κρίνου με την Παναγία πιθανότατα να έγινε επειδή οι βο­τα­νο­λό­γοι τοποθετούν την καταγωγή του φυτού στην περιοχή της Παλαιστίνης. Στη Βό­ρει­α Πα­λαιστίνη βρέθηκαν αποικίες του φυτού το οποίο είναι φανερό ότι ήταν άγριο και αυτο­φυές γιατί βρέθηκε μακριά από κατοικημένες περιοχές κοντά σε βουνά και σε ποτάμια. Στην Ευρώπη οι πρώιμοι χριστιανοί αγιογράφοι και ζωγράφοι φι­λο­τέ­χνη­σαν εικόνες της Παναγίας με τον κρίνο. Ο λευκός κρίνος ονομάστηκε Madonna lily και με αυτό το όνομα είναι γνωστός διεθνώς μέχρι σήμερα.


 2  Ο βασιλικός


Τον ξύλινο σταυρό πάνω στον οποίο πέθανε ο Ιησούς, οι πρώτοι χριστιανοί τον έ­θα­ψαν βαθιά στο χώμα και έμεινε χρόνια πολλά θαμμένος.

Όταν έπειτα από καιρό επικράτησε ο χριστιανισμός, η Αγία Ελένη αποφάσισε να βρει και να ξεθάψει τον Τίμιο Σταυρό και να τον στήσει μέσα στην εκκλησία στα Ι­ε­ρο­σό­λυ­μα για να τον προσκυνούν οι χριστιανοί. Πήγε λοιπόν η ίδια στα Ιεροσόλυμα και ζή­τη­σε να μά­θει σε ποιο μέρος ήταν θαμμένος ο Σταυρός.

Όμως κανένας χριστιανός δεν ήξερε να της πει. Εκείνοι που πριν από πολλά χρόνια τον είχαν θάψει βαθιά στο χώμα, είχαν πια πεθάνει. Έβαλε λοιπόν η Αγία Ελένη χι­λιά­δες ερ­γάτες κι άρχισαν να σκάβουν όλα τα χωράφια εκεί γύρω. Είχε ακλόνητη πί­στη πως κά­που θα τον έβρισκε. Πολλούς μήνες δούλευαν οι εργάτες χωρίς α­πο­τέ­λε­σμα. Κάποια μέρα, καθώς η Αγία Ελένη βάδιζε μέσα σ’ ένα χωράφι, πάτησε ένα χορ­τά­ρι και αμέσως μια γλυκιά μυρωδιά γέμισε τον αέρα. Καθώς κοίταξε γύρω της έ­σκυ­ψε κι έκοψε ένα κλα­δάκι απ’ το φυτό που πάτησε, το μύρισε και τότε κατάλαβε πως το χορτάρι εκείνο ήταν που σκορπούσε την γλυκιά ευωδιά. Φώναξε έναν εργάτη και του είπε να σκάψει σ’ εκεί­νο το μέρος. Ο εργάτης βρήκε εκεί τον Τίμιο Σταυρό.

Από εκείνη τη στιγμή, το μυρωδάτο αυτό φυτό λέγεται βασιλικός, γιατί φύτρωσε στο ση­μεί­ο που ήταν θαμμένος ο Σταυρός, όπου είχε σταυρωθεί ο βασιλιάς του κόσμου. Γι’ αυ­τό μοιράζουν βασιλικό στις εκκλησίες στη γιορτή της Ύψωσης του Τιμίου Σταυ­ρού, στις 14 Σεπτεμβρίου.

 3  Η παπαρούνα


Η χριστιανική παράδοση θέλει την παπαρούνα να φυτρώνει κάτω από τον σταυρό του Χριστού στον Γολγοθά και να δέχεται τις σταγόνες από το αίμα του Ε­σταυ­ρω­μέ­νου ανά­μεσα στα πέταλά της, σταγόνες που της χάρισαν το κατακόκκινο άλικο χρώ­μα της.

Η παπαρούνα ήταν και ιερό φυτό της θεάς Δήμητρας, καθώς σαν παράσιτο των σι­τη­ρών συμβόλιζε με την παρουσία της τη Δήμητρα, στα ανοιξιάτικα σπαρτά. Α­πα­ραί­τη­τη στα Ε­λευσίνια Μυστήρια όπου οι πομπές στόλιζαν τα αγάλματα της θεάς με άν­θη παπαρούνας.


 4  Η Πασχαλιά


Σύμφωνα με την παράδοση, πρώτη από όλους ξυπνούσε η Πασχαλιά, προτού ση­κω­θούν από τον λήθαργο του χειμώνα τα υπόλοιπα βοτάνια, για ν’ απολαύσει τον θαυ­μα­σμό των ανθρώπων και να αναγγείλει τον ερχομό της άνοιξης.

Μια μέρα όμως, σαν ο ήλιος ξύπνησε κρυμμένος πίσω από μαύρα σύννεφα, η πα­σχα­λιά στολισμένη περίμενε τον θαυμασμό και την παρέα των άλλων φυτών αλλά μά­ται­α. Μια γενική κατήφεια επικρατούσε και τα υπόλοιπα φυτά ήταν βουβά και μα­ρα­μέ­να. Γύρεψε ε­ξηγήσεις και τότε έμαθε το τραγικό μαντάτο, πως ο Ιησούς πέθανε πά­νω στον σταυρό του μαρτυρίου. Όλη η φύση μοιρολογούσε και αυτή καμάρωνε χω­ρίς ντροπή; Αμέσως ντύθηκε πένθιμα κι από λευκά που ήταν μέχρι τότε τα άνθη της έγιναν μοβ.

Από τότε πρώτη θυμίζει στους ανθρώπους πως πλησιάζει το Πάσχα.

ΠΗΓΕΣ: www.valentine.gr, mani.org.gr, gardenmagazine.gr, Τα μυστικά για τα βότανα (βιβλίο)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Πάσχα, φυτά


Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

Ο Ψύλλος

Μια ταινία του Δημήτρη Σπύρου

Ο Ηλίας, ένας δωδεκάχρονος μαθητής, ζει στην ορεινή Ολυμπία. Η χειρόγραφη ε­φη­με­ρί­δα που συντάσσει και διανέμει είναι ο μόνος τρόπος για να ξεφεύγει νοερά α­πό τα στενά όρια του μικρού χωριού του. Για τους γονείς του, ανθρώπους του με­ρο­κά­μα­του, η ασχολία του δεν έχει πρακτικό αντίκρισμα, ενώ για τους συγ­χω­ρια­νούς του αποτελεί γραφικότητα και τη χλευάζουν. Όταν καταφθάνει από την Α­θή­να μια δημο­σιογράφος για να πάρει συνέντευξη από τον νεαρό «εκδότη», οι το­πι­κοί άρχοντες θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν τη δημιουργικότητα και τα ό­νει­ρά του...


Η ταινία γυρίστηκε το 1990 και απέσπασε το Α' βραβείο στο
Φεστιβάλ Παιδικών Ταινιών Σικάγου (ΗΠΑ) το επόμενο έτος.


ΠΗΓΗ: η έkτη μaς! | ΚΕΙΜΕΝΟ: cinedraseis.wordpress.com

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: σχολική ζωή, ταινίες


Η μικρή πασχαλινή μου γκαλερί

Από τη Nasia28


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Πάσχα


Η ανθρώπινη νοημοσύνη

Από τη Nasia28 και τον δάσκαλο98

Αφορμή γι’ αυτήν την ανάρτηση στάθηκε μια συζήτηση στην τάξη για τα ταλέντα μας και τα πολλά είδη νοημοσύνης που υπάρχουν. Η Nasia28 το έψαξε και ο δά­σκα­λος την ακο­λούθησε...

Σύμφωνα με τη θεωρία της πολλαπλής νοημοσύνης που έχει διατυπώσει ο ψυ­χο­λό­γος Howard Gardner, η ανθρώπινη ευφυΐα δεν έχει μία και μοναδική μορφή αλλά ο­κτώ. Η νοημοσύνη μας, δηλαδή, διακρίνεται σε γλωσσική, λογικομαθηματική, χω­ρι­κή, σωματι­κή, μουσική, διαπροσωπική, ενδοπροσωπική και νατουραλιστική νοη­μο­σύ­νη.
● Αυτές οι μορφές νοημοσύνης συνυπάρχουν σε όλους μας, άλλες περισσότερο και άλ­λες λιγότερο αναπτυγμένες.

 1 

Γλωσσική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να χρησιμοποιεί κανείς τη γλώσσα για να εκ­φρά­σει αυτό που έχει στο μυαλό του και να καταλαβαίνει τους άλλους.


Οι άνθρωποι με αναπτυγμένη γλωσσική νοημοσύνη:
● Χρησιμοποιούν με άνεση τη μητρική τους γλώσσα (ίσως και μια ξένη) και χει­ρί­ζο­νται τις λέξεις με εύστοχο τρόπο είτε προφορικά είτε γραπτά. Μπορούν να δι­α­τυ­πώ­νουν με σα­φήνεια αυτό που έχουν στο μυαλό τους και καταλαβαίνουν με ακρίβεια ό,τι λένε οι άλ­λοι.
● Είναι ευαίσθητοι στη σημασία των λέξεων αλλά και στο πώς ακούγονται. Ξέρουν κα­λή ορθογραφία, μαθαίνουν διαβάζοντας ή συζητώντας και είναι καλοί στην α­πο­μνη­μό­νευ­ση ποιημάτων ή τραγουδιών.
● Τους αρέσει να γράφουν, να διαβάζουν και να διηγούνται ιστορίες. Απολαμβάνουν να λύνουν σταυρόλεξα και να παίζουν σκραμπλ.
● Επισκέπτονται βιβλιοπωλεία και βιβλιοθήκες, διαβάζουν εφημερίδες και περιοδικά και έ­χουν διαθέσιμο υλικό για διάβασμα όταν ταξιδεύουν, όταν περιμένουν κάπου και γε­νι­κά στον ελεύθερο χρόνο τους.

Αυτή η μορφή νοημοσύνης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στους συγγραφείς, τους ποιητές, τους μεταφραστές, τους σεναριογράφους, τους δημόσιους ομιλητές (πολιτικούς, δι­κη­γό­ρους, δημοσιογράφους, πωλητές, εκπαιδευτικούς) κτλ.

 2 

Λογικομαθηματική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να χειρίζεται κανείς τους α­ριθ­μούς και τις πράξεις (όπως οι μαθηματικοί), αλλά και η ικανότητα να αντιλαμβάνεται τις βασικές αρχές ενός συστήματος που βασίζεται σε αιτία και αποτέλεσμα (όπως οι ε­πι­στή­μο­νες).


Οι άνθρωποι με αναπτυγμένη λογικομαθηματική νοημοσύνη:
● Τα πάνε καλά με τους αριθμούς και λύνουν άνετα αριθμητικά προβλήματα. Τα μα­θη­μα­τι­κά είναι από τα αγαπημένα τους μαθήματα.
● Απολαμβάνουν τους γρίφους, τα «δύσκολα» παζλ και παιχνίδια στρατηγικής όπως το σκάκι. Ευχαριστιούνται με επιστημονικά πειράματα.
● Λειτουργούν με πρακτικό αλλά και δημιουργικό τρόπο. Επικαλούνται τη λογική και κά­νουν ερωτήσεις όπως: «αυτό έχει νόημα;»
● Όταν πρόκειται να λάβουν μια απόφαση, διατυπώνουν πολλά σενάρια του τύπου «τι θα γινόταν αν...».

Αυτή η μορφή νοημοσύνης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στους μαθηματικούς, τους φυ­σι­κούς, τους βιολόγους, τους προγραμματιστές, τους δικηγόρους κτλ.

 3 

Χωρική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να μπορεί κανείς να αναπαραστήσει τον χώ­ρο στο μυαλό του.


Οι άνθρωποι με αναπτυγμένη χωρική νοημοσύνη:
● Έχουν οξεία παρατηρητικότητα, αντιλαμβάνονται πολλές λεπτομέρειες και χρώ­μα­τα και σκέφτονται μέσα από εικόνες, φωτογραφίες και σχήματα.
● Σκιτσάρουν στο θρανίο ή σε εξώφυλλα βιβλίων την ώρα του μαθήματος, ενώ μα­θαί­νουν ευκολότερα μέσα από εικόνες και διαγράμματα.
● Γοητεύονται από τα παιχνίδια-λαβυρίνθους και τα παζλ ή αναλώνουν τον ελεύθερο χρό­νο τους σχεδιάζοντας, παίζοντας με Lego και ονειροπολώντας.
● Τα πάνε καλά με τους χάρτες και έχουν καλή αίσθηση προσανατολισμού όταν τα­ξι­δεύ­ουν.
● Μπορούν συχνά να συλλαμβάνουν λύσεις σε προβλήματα.

Αυτή η μορφή νοημοσύνης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στους σχεδιαστές, τους αρ­χι­τέ­κτο­νες, τους πολιτικούς μηχανικούς, τους καλλιτέχνες (ζωγράφους ή γλύπτες), τους φω­το­γρά­φους, τους κυβερνήτες πλοίων ή αεροπλάνων κτλ.

 4 

Σωματική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να χρησιμοποιεί κανείς το σώμα του ή μέ­ρη του σώματος (χέρια, πόδια, δάχτυλα) για να λύσει ένα πρόβλημα, να παρουσιάσει έ­να θέαμα ή να φτιάξει κάτι.


Οι άνθρωποι με αναπτυγμένη σωματική νοημοσύνη:
● Βρίσκονται πάντοτε σε κίνηση, είναι μονίμως «υπ’ ατμόν». Σκέφτονται και εκ­φρά­ζο­νται μέσω της κίνησης (βηματίζουν, κάνουν χειρονομίες, κινούν το σώμα τους).
● Ταράζονται όταν αναγκάζονται να περιμένουν: κινούνται νευρικά, χτυπούν τα χέ­ρια και τα πόδια, βηματίζουν.
● Χρησιμοποιούν το σώμα τους με επιδέξιο και εκφραστικό τρόπο. Είναι καλοί στον χο­ρό, στη γυμναστική ή στο κολύμπι. Υπερέχουν σε μία ή παραπάνω αθλητικές δρα­στη­ρι­ό­τη­τες και εξασκούνται κανονικά, κατά μέσο όρο 3 ώρες τη βδομάδα.
● Τους αρέσει να συναρμολογούν πράγματα και να παίζουν στη σκηνή, λαμβάνοντας μέ­ρος σε κάποιο σκετς.
● Ως παιδιά τους αρέσουν τα μαθήματα που επιτρέπουν την κίνηση και τη δη­μι­ουρ­γί­α (γυμναστική, εικαστικά), ενώ μεγαλώνοντας προτιμούν μια εργασία που επιτρέπει την κίνηση και τη μυϊκή εργασία. Δεν τους αρέσουν οι δουλειές γραφείου.

Αυτή η μορφή νοημοσύνης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στους αθλητές, τους χορευτές, τους ηθοποιούς, τους χειρουργούς, τους φυσιοθεραπευτές κτλ.

 5 

Μουσική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να μπορεί κανείς να σκεφτεί με μουσική και ρυθ­μό, να ακούει και να αναγνωρίζει μουσικά μοτίβα και να παίζει μουσική.


Οι άνθρωποι με αναπτυγμένη μουσική νοημοσύνη:
● Είναι συνήθως οξυδερκείς ακροατές, θυμούνται μελωδίες τραγουδιών και α­ντι­λαμ­βά­νο­νται εύκολα τον ρυθμό ενός ποιήματος.
● Γοητεύονται από τους ήχους και τους ρυθμούς της φύσης (πουλιά, αύρα, κύματα, κα­ται­γί­δες) και απολαμβάνουν να ακούνε μουσική. Τους αρέσει να τραγουδούν, ενώ συ­χνά, καθώς εργάζονται, σιγομουρμουρίζουν.
● Ανταποκρίνονται ενεργά στη μουσική: χορεύουν, χτυπούν τα χέρια ή τα πόδια τους, κινούνται ρυθμικά, παίζουν ένα μουσικό όργανο ή συμμετέχουν σε κάποιο μου­σι­κό σύ­νολο.
● Αναζητούν την αρμονία στις κοινωνικές σχέσεις.

Αυτή η μορφή νοημοσύνης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στους μουσικούς, τους η­χο­λή­πτες, τους συνθέτες, τους στιχουργούς κτλ.

 6 

Διαπροσωπική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να καταλαβαίνει κανείς τους άλλους: να κατανοεί τον χαρακτήρα τους, να αντιλαμβάνεται τα κίνητρα, τους φόβους, τις ε­πι­θυ­μί­ες και τη διάθεσή τους. Είναι μια ικανότητα την οποία χρειαζόμαστε όλοι.


Οι άνθρωποι με αναπτυγμένη διαπροσωπική νοημοσύνη:
● Είναι ευαίσθητοι στα αισθήματα, τη διάθεση και τις προθέσεις του περίγυρού τους. Σέ­βο­νται και εκτιμούν τους άλλους και κάνουν εύκολα φίλους.
● Καταλαβαίνουν τι αποτελεί κίνητρο για τους ανθρώπους και μεσολαβούν α­πο­τε­λε­σμα­τι­κά σε συγκρούσεις.
● Προτιμούν μαθήματα και εργασίες που περιλαμβάνουν συνεργασία και συζήτηση.
● Τους αρέσει να συμμετέχουν και να οργανώνουν κοινωνικές εκδηλώσεις (π.χ. πάρ­τι).

Αυτή η μορφή νοημοσύνης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στους εκπαιδευτικούς, τους ψυ­χο­λό­γους, τους γιατρούς, τους πωλητές, τους πολιτικούς και γενικά σε όσους έχουν δο­σο­λη­ψί­ες με ανθρώπους.

 7 

Ενδοπροσωπική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να καταλαβαίνει κανείς τον εαυτό του: να γνωρίζει «ποιος είναι», ποια είναι τα προτερήματα και οι αδυναμίες του, τι θέ­λει και τι μπορεί να κάνει, πώς αντιδρά σε πρόσωπα και πράγματα, τι πρέπει να α­πο­φεύ­γει και προς τα πού να κατευθύνονται οι στόχοι του.


Οι άνθρωποι με αναπτυγμένη ενδοπροσωπική νοημοσύνη:
● Έχουν έντονη γνώμη και πιστεύω για κάτι.
● Έχουν αίσθηση των πραγματικών δυνατοτήτων και αδυναμιών τους και πιστεύουν στο ρητό «γνώθι σαυτόν» (γνώρισε τον εαυτό σου). Πριν πάρουν αποφάσεις κάνουν εν­δο­σκό­πη­ση, εξετάζουν τα προσωπικά τους πιστεύω και στοχάζονται.
● Ενδιαφέρονται για το πώς σκέφτονται και συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, ωστόσο προ­τι­μούν την ατομική εργασία και τα μοναχικά χόμπι από τη συμμετοχή σε κάποια ο­μά­δα.

Αυτή η μορφή νοημοσύνης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στους ψυχολόγους, τους εκ­παι­δευ­τι­κούς, τους πιλότους κτλ.

 8 

Νατουραλιστική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να ξεχωρίζει κανείς τα διάφορα ζω­ντα­νά όντα (φυτά, ζώα) και να έχει ευαισθησία σε άλλα στοιχεία του φυσικού κό­σμου (σύννε­φα, πετρώματα, νερό). Αυτή η ικανότητα είχε ιδιαίτερα μεγάλη αξία στο ε­ξε­λι­κτι­κό μας παρελθόν, όταν ακόμη ζούσαμε στη φύση και ήμασταν κυνηγοί, α­γρό­τες ή τροφοσυλλέ­κτες.


Οι άνθρωποι με αναπτυγμένη νατουραλιστική νοημοσύνη:
● Απολαμβάνουν τη φύση (δάση, παραλίες, λίμνες, βουνά). Τους αρέσει να δου­λεύ­ουν στον κήπο ή να φροντίζουν τα φυτά του σπιτιού.
● Τους ελκύουν τα μαθήματα και οι ιστορίες για ζώα ή φυσικά φαινόμενα. Συνήθως έ­χουν ένα ή περισσότερα κατοικίδια, ακόμη και μεγάλα σε μέγεθος (π.χ. άλογα).
● Παρακολουθούν ντοκιμαντέρ για τη φύση και διαβάζουν περιοδικά παρόμοιας θε­μα­το­λο­γί­ας. Ως παιδιά γοητεύονται με τα έντομα, τα ερπετά, τους βατράχους κ.ά., ε­νώ μεγα­λώνοντας έχουν συλλογές από πετρώματα ή φύλλα.
● Επισκέπτονται ή υποστηρίζουν φυσιολατρικούς οργανισμούς, εκθέσεις, ζω­ο­λο­γι­κούς κήπους, εθνικά πάρκα και προστατευόμενες περιοχές.
● Θεωρούν ότι η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος είναι σημαντική και στη­ρί­ζουν υποψηφίους για πολιτικά αξιώματα που έχουν ισχυρή περιβαλλοντική πολιτική.

Αυτή η μορφή νοημοσύνης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στους σεφ, τους αγρότες, τους βο­τα­νο­λό­γους, τους βιολόγους, τους γεωλόγους, τους μετεωρολόγους, τους α­στρο­νό­μους κτλ.

ΠΗΓΕΣ: users.sch.gr/kassetas/, haspeedlearning.files.wordpress.com, www.mentalityvillage.gr, www.in.gr | ΕΙΚΟΝΕΣ: marekbennett.com (επεξεργασία-μετάφραση: podilato98.blogspot.gr)

| πρώτο μέρος | δεύτερο μέρος |


Η πολλαπλή νοημοσύνη
του ανθρώπου



ΕΙΚΟΝΑ: marekbennett.com (η πρωτότυπη βρίσκεται εδώ)

| πρώτο μέρος | δεύτερο μέρος |


Πάσχα!

Από τη Nasia28


Πάσχα ονομάζεται η μεγάλη γιορτή του ιουδαϊσμού και του χριστιανισμού. Στον ι­ου­δαϊ­σμό καθιερώθηκε ως ανάμνηση της Εξόδου, που ελευθέρωσε τους Εβραίους α­πό την αιγυπτιακή δουλεία. Μεταγενέστερα υιοθετήθηκε ως εορτασμός από τους χρι­στια­νούς αναφορικά με τον θυσιαστικό θάνατο και την ανάσταση του Ιησού Χρι­στού.

Το γεγονός της απελευθέρωσης αυτής συνέβη με μια σειρά θεϊκών προνοιακών πα­ρεμ­βά­σε­ων, από τις οποίες η σημαντικότερη εκδηλώνεται τη νύχτα κατά την οποία θα εξο­λοθρεύονταν τα πρωτότοκα των ανθρώπων και των ζώων των Αιγυπτίων, ε­νώ τα σπίτια των Εβραίων θα προστατεύονταν αφού οι πόρτες τους είχαν ση­μα­δευ­τεί με το αίμα του αρνιού που είχαν θυσιάσει.

Την ημέρα του Πάσχα, σύμφωνα με το ελληνικό/ορθόδοξο εορτολόγιο, γιορτάζουν αρ­κε­τά ελληνικά ονόματα: ο Αναστάσιος, ο Ανέστης, ο Λάμπρος, η Πασχαλίνα και ο Πασχάλης, ο Στασινός.

ΠΗΓΗ: Βικιπαίδεια

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Πάσχα


Αιολική γη

του Ηλία Βενέζη


ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΕΔΩ:




Το βιβλίο «Αιολική γη» μάς μεταφέρει στα Κιμιντένια, βουνά της Μικράς Ασίας, όπου ζει η οικογένεια του μικρού Πέτρου με αρχηγό τον παππού. Ο Πέτρος με την Άρτεμη, την πιο αγαπημένη από τις τέσσερις αδερφές του, ζουν τα παιδικά τους χρόνια στον τό­πο όπου γεννήθηκαν. Σιγά σιγά ο μαγικός τους κόσμος γκρεμίζεται, όταν έρχονται α­ντι­μέ­τω­ποι με τον πόλεμο και αναγκάζονται να ζήσουν τον ξεριζωμό από τη γη τους. Το παρακάτω από­σπασμα αναφέρεται σε μια πλευρά του δράματος που βί­ω­σαν οι πρόσφυγες της Μικρασι­ατικής Καταστροφής (1922).

Τα άστρα όλα έχουν βγει. Ταξιδεύουν στο Αιγαίο τα παιδικά μας όνειρα. Το κύμα χτυ­πά τη μάσκα του καϊκιού μας και τα κοιμίζει. Κοιμηθείτε, όνειρά μας.

Στην ξένη χώρα που πάμε, πρόσφυγες, τι άραγες να μας περιμένει, τι μέρες να είναι ν’ ανατείλουν; Ταξιδεύουν στο Αιγαίο τα όνειρά μας.

Η γιαγιά μας κουράστηκε. Θέλει να γείρει το κεφάλι της στα στήθια του παππού, που έ­χει καρφωμένα πίσω τα μάτια του μπας και ξεχωρίσει τίποτα από τη στεριά, τίποτα α­πό τα Κι­μιντένια. Μα πια δε φαίνεται τίποτα. Η νύχτα ρούφηξε μέσα της τα σχή­μα­τα και τους ό­γκους.


Η γιαγιά γέρνει το κεφάλι της να το ακουμπήσει στα στήθια που την προστατέψανε ό­λες τις μέρες της ζωής της. Κάτι την μποδίζει και δεν μπορεί να βρει το κεφάλι η­συ­χί­α. Σαν ένας βόλος να είναι κάτω από το πουκάμισο του γέροντα.
– Τι είναι αυτό εδώ; ρωτά σχεδόν αδιάφορα.

Ο παππούς φέρνει το χέρι του. Το χώνει κάτω απ’ το ρούχο, βρίσκει το μικρό ξένο σώ­μα που ακουμπά στο κορμί του και που ακούει τους χτύπους της καρδιάς του.
– Τι είναι;
– Δεν είναι τίποτα, λέει δειλά ο παππούς, σαν παιδί που έφταιξε. Δεν είναι τίποτα. Λί­γο χώμα είναι.
– Χώμα!

Ναι, λίγο χώμα απ’ τη γη τους. Για να φυτέψουν ένα βασιλικό, της λέει, στον ξένο τό­πο που πάνε. Για να θυμούνται.

Αργά τα δάχτυλα του γέροντα ανοίγουν το μαντίλι όπου είναι φυλαγμένο το χώμα. Ψά­χνουν κει μέσα, ψάχνουν και τα δάχτυλα της γιαγιάς, σαν να το χαϊδεύουν. Tα μά­τια τους, δακρυσμένα, στέκουν εκεί.
– Δεν είναι τίποτα λέω. Λίγο χώμα. Γη, Αιολική Γη! Γη του τόπου μου...

ΠΗΓΗ: ΓΛΩΣΣΑ ΣΤ' ΤΑΞΗΣ (απόσπασμα από το βιβλίο «Αιολική γη», εκδ. Εστία, Αθήνα, 1992) | ΕΙΚΟΝΑ: anoixtosxoleio.weebly.com
ΗΧΟΣ: Υπουργείο Πολιτισμού/Ταξίδι στον πολιτισμό, CD 1 (από ΤΑ ΝΕ@ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: βιβλία, Ιστορία


ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ
(περιεχόμενα)


Κυριακή, 28 Απριλίου 2013

Η φιλία

Από τη Despina01

Η φιλία είναι ένα σημαντικό πράγμα για τον άνθρωπο και πλέον έχει γίνει ένα μέ­ρος α­πό τη ζωή μας. Οι «κολλητοί» που λέμε φίλοι με αυτούς περνάμε τα πε­ρισ­σό­τε­ρα χρό­νια και τον περισσότερο χρόνο μας. Οι αληθινοί φίλοι είναι δίπλα μας και στα κα­λά και στα άσχημα πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή μας. Πιστεύω πως οι φί­λοι είναι το δεύ­τερο σπίτι μας η δεύτερη οικογένειά μας.



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσική


Το έθιμο των κόκκινων αβγών

Από τη Zoe01

Σύμφωνα με την παράδοση κάθε χρόνο τη Μεγάλη Πέμπτη οι νοικοκυρές ετοιμάζουν τα τσουρέκια και βάφουν αβγά με βαφές κόκκινου χρώματος. Το αβγό συμβολίζει τη γο­νι­μό­τη­τα και τη δημιουργία ενώ σύμφωνα με άλλους συμβολίζει την αναγέννηση του κό­σμου και την ανανέωση της φύσης. Το κόκκινο χρώμα συμβολίζει το αίμα που έ­χυ­σε ο Χριστός όταν σταυρώθηκε. Τα αβγά βάφονται τη Μεγάλη Πέμπτη η οποία εί­ναι η ημέρα του Μυστικού Δείπνου, όπου ο Χριστός πρόσφερε άρτο και κρασί ως συμ­βο­λι­σμό για το σώμα Του και το αίμα Του, έτοιμος να θυσιαστεί για να ε­λευ­θε­ρώ­σει τον κόσμο από τα δεσμά της αμαρτίας.


Σύμφωνα με μια παράδοση από την Καστοριά, όταν αναστήθηκε ο Χριστός το είπαν σε μια γυναίκα και αυτή δεν το πίστεψε και είπε: «Όταν τα αυγά που κρατώ θα γί­νουν κόκ­κινα τότε θα αναστηθεί και ο Χριστός. Και αυτά έγιναν κόκκινα» Για με­ρι­κούς βάφονται κόκκινα σε ανάμνηση του χυμένου αίματος του Χριστού. Για άλλους το κόκκινο χρώμα είναι έκφραση χαράς για το ευτυχισμένο γεγονός της Ανάστασης του Κυρίου και συνάμα μέσο αποτρεπτικό κάθε κακού.

Μέρος του εθίμου των πασχαλινών αβγών είναι και το τσούγκρισμα. Πριν την κα­τα­νά­λω­σή τους, ιδιαίτερα στο πασχαλινό τραπέζι, ο καθένας διαλέγει το δικό του αβγό και το τσουγκρίζει με αυτό άλλου. Όποιος έχει το αβγό που δεν έσπασε, το τσου­γκρί­ζει στη συνέχεια με το αβγό τρίτου και ούτω καθεξής μέχρι να αναδειχθεί αυτός που έ­χει το πιο ισχυρό. Σύμφωνα με την παράδοση το αβγό είναι σύμβολο ζωής και όπως σπά­ει κατά τη διαδικασία του τσουγκρίσματος, έτσι έσπασε και ο τάφος από τον ο­ποί­ο βγήκε ο Χρι­στός.

ΠΗΓΗ: www.patridamou.gr

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: διατροφή, Πάσχα


Πασχαλινές κατασκευές

Από τη Nasia28

Τώρα που τα σχολεία τελείωσαν αντί να καθόμαστε μπροστά από μια οθόνη, γιατί να μην κάνουμε κάτι πιο δημιουργικό; Παρακάτω σας δί­νω έναν ιστότοπο γεμάτο υπέροχες πασχαλινές κατασκευές! Πατή­στε στην εικόνα:


 Καλό Πάσχα! 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: κατασκευές, Πάσχα


Πασχαλινές διακοπές!

Έφτασε η ώρα να «διακόψουμε» όσα κάναμε κά-
θε μέρα: πρωινό ξύπνημα, σχολείο, διαβάσματα...

Θα σταματήσουμε να βλεπόμαστε...


(ΤΙΤΛΟΣ: Après La Pluie - ΣΥΝΘΕΤΗΣ: René Aubry)

...αλλά επιτέλους θα ξεκουραστούμε!


(ΤΙΤΛΟΣ: Alouette - ΣΥΝΘΕΤΗΣ: Ariel Ramirez - ΔΙΑΣΚΕΥΗ: Paul Mauriat)


Χαρούμενες διακοπές σε όλους!






Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

Οι τρεις διαστάσεις

Ο κόσμος που μας περιβάλλει αποτελείται, όπως τον αντιλαμβανόμαστε, από τρεις δι­α­­φο­ρε­τι­κές διαστάσεις: το μήκος, το πλάτος και το ύψος.

● Οι γραμμές (ευθείες ή καμπύλες) έχουν μόνο μία διάσταση.

● Οι επιφάνειες (επίπεδα σχήματα) έχουν δύο διαστάσεις: τετράγωνο, ορθογώνιο πα­­ραλ­λη­λό­γραμ­μο κ.ά.

● Τα στερεά σχήματα έχουν και τις τρεις διαστάσεις: κύβος, ορθογώνιο πα­ραλ­λη­λε­πί­­πε­δο κ.ά.


ΚΕΙΜΕΝΟ: Μαθηματικά B' Γυμνασίου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Γεωμετρία


Τρίτη, 23 Απριλίου 2013

Τα στερεά αποκαλύπτονται!

Τα στερεά είναι μια πολύ διασκεδαστική πλευρά της Γεωμετρίας, γιατί συν­δυ­ά­ζο­νται εύ­κο­λα με τις καλλιτεχνικές μας ανησυχίες και δημιουργούν ξεχωριστά έργα.

Εξίσου ενδιαφέρον είναι το παιχνίδι μαζί τους: μπορούμε να τα ψηλαφίσουμε, να τα α­­νοί­ξου­με (ανάπτυγμα), να τα κλείσουμε κ.ά.

Οι υπολογιστές και ο εικονικός τους κόσμος υστερούν σε αυτόν τον τομέα, μπο­ρούν ό­μως να συμπληρώσουν τις γνώσεις μας με εντυπωσιακό τρόπο, όπως δεί­χνουν και οι κινούμενες εικόνες που ακολουθούν:


– Κύβε, κύβε, πού πήγε το δωράκι μου;

Το δωδεκάεδρο κάνει κοιλιακούς!

Παίζουμε... πολύεδρο;


Γνωρίστε καλύτερα τα στερεά με τη βοήθεια των επόμενων εφαρμογών. Επιλέξτε το σχή­μα που επιθυμείτε, περιστρέψτε το όπως δείχνουν τα βέλη, αναδείξτε τα χα­ρα­κτη­­ρι­στι­κά του (έδρες, κορυφές, ακμές) και παρατηρήστε το κινούμενο α­νά­πτυγ­μά του.

Η εικόνα θα σας βοηθήσει στην ορολογία:








Δείτε, επίσης, έναν κύλινδρο να ξεδιπλώνεται, αποκαλύπτοντας το μεγάλο
μυστικό: Η παράπλευρη επιφάνειά του είναι ορθογώνιο παραλληλόγραμμο!


ΕΙΚΟΝΕΣ: s395.photobucket.com (1-3), podilato98.blogspot.gr (4) | ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ: www.learner.org

| πρώτο μέρος | δεύτερο μέρος |

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Γεωμετρία


Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013

Δυο παλικάρια απ’ τ’ Αϊβαλί

Αναφορά σε μια καθημερινότητα
που ξεριζώθηκε βίαια...


Δυο παλικάρια απ’ τ’ Αϊβαλί
μπήκαν στο στέκι του Μπαλή,
μπήκαν στο στέκι του Μπαλή παρέα
κι είχανε και τα δυο σεβντά
κι ήπιαν δυο θάλασσες πιοτά
για μια γυναίκα τ’ Αϊβαλιού ωραία!

Πίνανε και καπνίζανε
και την αγάπη βρίζανε...

Δυο παλικάρια απ’ τ’ Αϊβαλί
μπήκαν στο στέκι του Μπαλή
και δεν αφήσανε γυαλί στο ράφι!
Για τη ζημιά στο μαγαζί
δώσαν στον γέρο τον Μπαλή
έναν τουρβά ασήμι και χρυσάφι...

Πίνανε και καπνίζανε
και την αγάπη βρίζανε...



ΣΤΙΧΟΙ: Πυθαγόρας / ΜΟΥΣΙΚΗ: Απόστολος Καλδάρας
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Χάρις Αλεξίου / ΔΙΣΚΟΣ: Μικρά Ασία (1972)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Ιστορίαμουσική


Η Σμύρνη



Η Σμύρνη, μάνα, καίγεται, καίγεται και το βιος μας...
Ο πόνος μας δε λέγεται, δε γράφεται ο καημός μας...

Ρωμιοσύνη, ρωμιοσύνη, δε θα ησυχάσεις πια;
Έναν χρόνο ζεις ειρήνη και τριάντα στη φωτιά!

Η Σμύρνη, μάνα, χάνεται, τα όνειρά μας πάνε...
Στα πλοία όποιος πιάνεται κι οι φίλοι τον χτυπάνε...

Ρωμιοσύνη, ρωμιοσύνη, δε θα ησυχάσεις πια;
Έναν χρόνο ζεις ειρήνη και τριάντα στη φωτιά!



ΣΤΙΧΟΙ: Πυθαγόρας / ΜΟΥΣΙΚΗ: Απόστολος Καλδάρας
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Γιώργος Νταλάρας / ΔΙΣΚΟΣ: Μικρά Ασία (1972)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Ιστορία, μουσική


Τα σμυρναίικα τραγούδια



Το καθρεφτάκι σου παλιό και πίσω απ’ τη θαμπάδα
η Σμύρνη με το Κορδελιό και η παλιά Ελλάδα...

Μουτζουρωμένο το γυαλί, μα πίσω απ’ τους καπνούς του
βλέπει ο Θεός το Αϊβαλί και σταματάει ο νους του...

Τα σμυρναίικα τραγούδια ποιος σου τα ’μαθε;
Να τα λες και να δακρύζεις, της καρδιάς μου ανθέ...

Το καθρεφτάκι σου παλιό και το μυαλό χαμένο...
Σε ποιο τα ήπιες καπηλειό και βγήκες μεθυσμένο...

Τα σμυρναίικα τραγούδια...



ΣΤΙΧΟΙ: Ηλίας Κατσούλης
ΜΟΥΣΙΚΗ-ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Παντελής Θαλασσινός
ΔΙΣΚΟΣ: Αστρανάμματα (1996)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Ιστορία, μουσική


Η σούστα πήγαινε μπροστά

Σούστα ήταν τα παλιά χρόνια ένα είδος
άμαξας με δύο τροχούς και ένα άλογο.


Η σούστα πήγαινε μπροστά
κι ο μάγκας τοίχο τοίχο...
Δεν έτυχε στα χρόνια αυτά
τίποτα να πετύχω...

Ανάβουνε φωτιές στις γειτονιές
του Αϊ-Γιάννη –αχ, πόσα ξέρεις και μου λες!
Αχ, πόσα τέτοια ξέρεις και μου λες
που ’χουν πεθάνει...

Με βάλαν πάνω στην κορφή,
στ’ αγριεμένο κύμα...
Στης Σμύρνης την καταστροφή,
στ’ άδικο και στο κρίμα...

Ανάβουνε φωτιές στις γειτονιές...



ΣΤΙΧΟΙ: Μάνος Ελευθερίου / ΜΟΥΣΙΚΗ: Δήμος Μούτσης
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Δημήτρης Μητροπάνος / ΔΙΣΚΟΣ: Άγιος Φεβρουάριος (1972)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Ιστορία, μουσική


Σάββατο, 20 Απριλίου 2013

Ποσοστά με πλαστελίνη

Από τον RoCkVaN4


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: ποσοστά


Παρασκευή, 19 Απριλίου 2013

Τα παιδιά της Άμυνας

Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918) διαμορφώνονται στην Ελλάδα δύο α­πό­ψεις: Ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, πιστεύοντας στην τελική νίκη των Συμ­μά­χων, υποστηρίζει τη συμμετοχή της χώρας στο πλευρό της Αντάντ. Αντίθετα, ο βασι­λιάς Κωνσταντίνος είναι υπέρ της ουδετερότητας, η οποία όμως ευνοεί πε­ρισ­σό­τε­ρο τις Κεντρικές Δυνάμεις. Η κυβέρνηση των (βενιζελικών) Φιλελευθέρων πα­ραι­τεί­ται κι η χώ­ρα βυθίζεται στον λεγόμενο «Εθνικό Διχασμό».

Τον Μάιο του 1916 οι Γερμανοί και οι σύμμαχοί τους Βούλγαροι εισβάλλουν στην Α­να­το­λι­κή Μακεδονία. Πολιτικοί του κόμματος των Φιλελευθέρων καθώς και αρκετοί α­πο­γοη­τευ­μέ­νοι αξιωματικοί και στρατιώτες επαναστατούν και στη Θεσσαλονίκη α­να­λαμ­βά­νει την εξουσία η βενιζελική «Επιτροπή Εθνικής Αμύνης» με σκοπό να βά­λει την Ελλάδα στον πόλεμο στο πλευρό των δυνάμεων της Αντάντ.

Η (βασιλική) κυβέρνηση της Αθήνας πιέζεται ακόμη περισσότερο από τους Άγγλους και τους Γάλλους να εγκαταλείψει την ουδετερότητα. Τελικά ο βασιλιάς εκθρονίζεται και ε­γκαταλείπει τη χώρα. Το 1917 η Ελλάδα μπαίνει στον πόλεμο στο πλευρό των Συμ­μά­χων.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος με τον χαρακτηριστικό σκούφο του

Το παρακάτω χασαποσέρβικο αναφέρεται στην επιτυχία της «Εθνικής Άμυνας»:


Μια μέρα θα το γράψει η ιστορία
που έδιωξ’ από την Αθήνα τα θηρία,
που έδιωξε βασιλείς και βουλευτάδες,
τους ψευταράδες και τους μασκαράδες!

Και στην Άμυνα εκεί όλοι οι αξιωματικοί!
Πολεμάει κι ο Βενιζέλος που αυτός θα φέρει τέλος
και ο κάθε πατριώτης θα μας φέρουν την ισότης!

Η Παναγιά που στέκει στο πλευρό μας
δείχνει το δρόμο στον νέο στρατηγό μας,
τον ήρωα της Εθνικής Αμύνης
που πολεμάει και διώχνει τους εχθρούς!

Της Αμύνης τα παιδιά διώξανε τον βασιλιά
και του δώσαν τα πανιά του για να πάει στη δουλειά του,
τον περίδρομο να τρώει με το ξένο του το σόι!

Έλα να δεις σπαθιά και γιαταγάνια
που βγάζουν φλόγες και φτάνουν στα ουράνια!
Εκεί ψηλά, ψηλά στα σύνορά μας,
τρέχει ποτάμι το αίμα του εχθρού...

Της Αμύνης τα παιδιά διώξανε τον βασιλιά!
Της Αμύνης το καπέλο έφερε τον Βενιζέλο,
της Αμύνης το σκουφάκι έφερε τον Λευτεράκη!



ΣΤΙΧΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΗ: παραδοσιακό του 1917 σε διασκευή Σταύρου Ξαρχάκου
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Γιώργος Νταλάρας | ΔΙΣΚΟΣ: Σταύρος Ξαρχάκος - «Συναυλία» (1988)

ΚΕΙΜΕΝΟ: Ιστορία ΣΤ' τάξης | ΕΙΚΟΝΑ: periothiko.blogspot.gr

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Ιστορία, μουσική


Το καναρινί ποδήλατο

Μια ταινία του Δημήτρη Σταύρακα


Ο Άρης Σιούτης διορίζεται δάσκαλος στην έκτη τάξη ενός δημόσιου σχολείου της Α­­θή­νας και ανακαλύπτει ότι ένας από τους μαθητές του, ο Λευτέρης Μουρατίδης, εί­ναι σχεδόν αναλφάβητος και απομονωμένος από τους συμμαθητές του. Α­πο­φα­σί­ζει να βοηθήσει το παιδί να βγει από το αδιέξοδο, όμως αντιμετωπίζει πολλαπλά ε­μπό­δι­α: οι συνάδελφοί του είναι ηττοπαθείς και δεν πιστεύουν ότι μπορεί να γίνει κά­τι, ο ίδιος ο Λευτέρης δύσπιστος, οι γονείς του δεν είναι πολύ συνεργάσιμοι, ενώ και η συμπερι­φορά των υπόλοιπων παιδιών δεν είναι πάντοτε φιλική απέναντι στον Λευ­τέ­ρη.

Η αποφασιστικότητα και η επιμονή του θα τον βοηθήσουν να ξεπεράσει τις δυ­σκο­λί­ες. Την κρίσιμη στιγμή που ο Λευτέρης είναι έτοιμος να τα παρατήσει ο δάσκαλος βρί­σκει τρόπο να τον εμψυχώσει και να τον ενθαρρύνει...

Η ταινία γυρίστηκε το 1999. Πιστή στην πραγματικότητα (βασίζεται άλλωστε σε α­λη­θι­­νή ιστορία), δεν τελειώνει με «επαίνους» αλλά τονίζει την εμπιστοσύνη στην αξία των ανθρώπινων σχέσεων και στην α­ξί­α της θέλησης.

Παρακολουθήστε την ταινία στο βίντεο που ακολουθεί...


...ή δείτε τα χαρακτηριστικά αποσπάσματα που
επιμελήθηκαν ΤΑ ΝΕ@ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ:


ΚΕΙΜΕΝΟ: Γλώσσα ΣΤ' τάξης | ΕΙΚΟΝΑ: www.ert.gr

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: σχολική ζωή, ταινίες


Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Εμβαδό κυκλικού δίσκου

Η επιφάνεια ενός κύκλου κυκλικού δίσκου με ακτίνα α είναι περίπου τριπλάσια από την επιφάνεια που έχει το τετράγωνο της ακτίνας του.
Ο αριθμός «περίπου 3» λέγεται π, είναι ίσος με 3,14 και τον έχουμε ήδη συ­να­ντή­σει στο μήκος του κύκλου.


Επομένως, μπορούμε να πούμε ότι το εμβαδό κάθε κύκλου κυκλικού δίσκου είναι ίσο με το γινόμενο του αριθμού π επί το τετράγωνο της ακτίνας του.

Αυτό εκφράζεται σύντομα με τον τύπο:


ΚΕΙΜΕΝΟ: Μαθηματικά ΣΤ' τάξης | ΕΙΚΟΝΕΣ: podilato98.blogspot.gr

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Γεωμετρία


Τετάρτη, 17 Απριλίου 2013

Μήκος κύκλου

Σε κάθε κύκλο διακρίνουμε τρία στοιχεία:
το κέντρο, την ακτίνα και τη διάμετρό του.


Το μήκος ενός κύκλου είναι λίγο μεγαλύτερο από το τριπλάσιο μήκος της δι­α­μέ­τρου του.
Από τα αρχαία χρόνια ο Αρχιμήδης παρατήρησε ότι αν διαιρέσουμε το μήκος ο­­ποιου­­δή­­πο­­τε κύκλου με τη διάμετρό του, το πηλίκο είναι πάντοτε ο αριθμός 3,14. Αυ­­τό το 3,14 το συμβολίζουμε με το γράμμα π.


Το π είναι ένα διεθνές μαθηματικό σύμβολο και προέρχεται από το αρχικό γράμμα της ελληνικής λέξης «περιφέρεια». Η ακριβής τιμή του περιλαμβάνει άπειρα δε­κα­δι­κά ψη­­φί­α, τα οποία δεν επαναλαμβάνονται ποτέ με την ίδια σειρά!

Τα πρώτα 50 δε­κα­δι­κά ψηφία του π είναι τα εξής:

3,14159265358979323846264338327950288419716939937510

Τους τελευταίους αιώνες έχουν καταβληθεί μεγάλες προσπάθειες για τον υ­πο­λο­γι­σμό ό­λο και περισσότερων ψηφίων. Μέχρι στιγμής όσα έχουν βρεθεί ξεπερνούν τα πέντε τρι­σε­κα­τομ­μύ­ρι­α!


Μερικά από αυτά τα ατέλειωτα δεκαδικά ψηφία έχουν μελοποιηθεί! Εμείς κα­μα­ρώ­νου­με που τα σχολεία του κόσμου χρησιμοποιούν στη γεωμετρία ένα γράμ­μα του αλ­φα­βή­του μας και περιμένουμε το τραγούδι στα ελληνικά...


ΠΗΓΕΣ: Μαθηματικά Ε' τάξης, el.wikipedia.org | ΕΙΚΟΝΕΣ: Μαθηματικά Ε' τάξης,
podilato98.blogspot.gr, wagle.joinsmsn.com, stavrochoros.pblogs.gr


Τρίτη, 16 Απριλίου 2013

Η γκαλερί μου

Από τον Fun Boy







Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013

Τσάρλι Τσάπλιν

Ο Βρετανός Τσάρλι Τσάπλιν είναι ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς του κι­­νη­μα­το­γρά­φου. Στις πρώτες ταινίες του ενσάρκωσε τον χαρακτήρα του «Σαρ­λό», έναν αλητάκο με φαρδιά ρούχα και κωμικό παρουσιαστικό που υπήρξε ι­δι­αί­τε­ρα αγαπητός και στη χώρα μας. Μάλιστα η συμμετοχή της Ελλάδας στη Γιου­ρο­βί­ζι­ον του 1978 ήταν αφιερωμένη σε αυτόν:


Να τος κι έρχεται από τη γωνία,
καπελάκι μαύρο ασορτί,
στην παιδιάστική μας αγωνία
τάχα ο αστυνόμος θα τον βρει;

Κόκκινο γαρίφαλο στο πέτο,
μπαστουνάκι, σμόκιν και καημός,
άδειο από τσιγάρα το πακέτο,
κι άρχισε να βρέχει ο ουρανός...

Τσάρλι Τσάπλιν,
έλα στ’ όνειρό μας να γελάσουμε!
Τσάρλι Τσάπλιν,
απόψε ό,τι δούμε, ό,τι προφτάσουμε...
Τσάρλι Τσάπλιν,
τ’ όνειρο βουβό σαν τις ταινίες σου!
Τσάρλι Τσάπλιν,
ας ζήσουμε ξανά τις ιστορίες σου...

Τσάρλι Τσάπλιν, Τσάρλι Τσάπλιν...

Εργοδότες και σκληροί πελάτες:
να τη η κοινωνία του Σαρλό!
Μια ζωή γεμάτη αυταπάτες,
μια ζωή χαμόγελο ζεστό...

Κι όσο διαρκούσε η ταινία
τόσο και με πήγαινε μακριά...
Θεέ μου, ας μην τελειώσει η αλητεία!
Θεέ μου, ας μην τελειώσει η ανθρωπιά!

Τσάρλι Τσάπλιν...



ΣΤΙΧΟΙ: Γιάννης Ξανθούλης / ΜΟΥΣΙΚΗ: Σάκης Τσιλίκης
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Τάνια Τσανακλίδου / ΔΙΣΚΟΣ: Τσάρλι Τσάπλιν (1978)



ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ:
1ο μέρος: Ο ανθρωπάκος (τραγούδι για μικρά παιδιά)
2ο μέρος: Ο ανθρωπάκος (τραγούδι για μεγάλα παιδιά)
3ο μέρος: Το τσίρκο (ταινία)
4ο μέρος: Ο Μεγάλος Δικτάτωρ (ταινία)


Ο ανθρωπάκος
(για μεγάλα παιδιά)



Είμαι φτωχός, κουρασμένος, σκυφτός ανθρωπάκος.
Των ταπεινών και των άλλων πουλιών φιλαράκος.

Για δε μ’ αφήνετε ήσυχο; Άστε με ήσυχο! Όλοι!
Θέλω να ζήσω ελεύθερος δίχως ταυτότητα πια!

Μία ζωή με κρατάν, με κουνάν μ’ έναν σπάγκο.
Λόγια, σχολειά, μέρα νύχτα δουλειά και στον πάγκο.

Για δε μ’ αφήνετε ήσυχο...

Όπου χαρά πρώτη πρώτη σειρά κάποιος κλέφτης.
Κι όποιο κακό κάνει τ’ αφεντικό, εγώ είμ’ ο φταίχτης.

Για δε μ’ αφήνετε ήσυχο...



ΣΤΙΧΟΙ: Λευτέρης Παπαδόπουλος / ΜΟΥΣΙΚΗ: Γιώργος Χατζηνάσιος
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Τάνια Τσανακλίδου / ΔΙΣΚΟΣ: Χωρίς ταυτότητα (1980)

(το ίδιο τραγούδι, με πρωταγωνιστή τον Σαρλό, βρίσκεται εδώ)