Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015

Το τρελοβάπορο




Βαπόρι στολισμένο βγαίνει στα βουνά
κι αρχίζει τις μανούβρες «βίρα μάινα».
Την άγκυρα φουντάρει στις κουκουναριές,
φορτώνει φρέσκο αέρα κι απ’ τις δυο μεριές.

Είν’ από μαύρη πέτρα κι είναι απ’ όνειρο
κι έχει λοστρόμο αθώο, ναύτη πονηρό.
Από τα βάθη φτάνει, τους παλιούς καιρούς,
βάσανα ξεφορτώνει κι αναστεναγμούς.

«Έλα, Χριστέ και Κύριε!» λέω κι απορώ.
«Τέτοιο τρελό βαπόρι, τρελοβάπορο!
Χρόνους μας ταξιδεύει, δε βουλιάξαμε,
χίλιους καπεταναίους τούς αλλάξαμε.

Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε,
μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε.
Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!»

Βαπόρι στολισμένο βγαίνει στα βουνά
κι αρχίζει τις μανούβρες «βίρα μάινα».
«Έλα, Χριστέ και Κύριε!» λέω κι απορώ.
«Τέτοιο τρελό βαπόρι, τρελοβάπορο!

Χρόνους μας ταξιδεύει, δε βουλιάξαμε,
χίλιους καπεταναίους τούς αλλάξαμε.
Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!»



ΠΟΙΗΣΗ: Οδυσσέας Ελύτης / ΜΟΥΣΙΚΗ: Δημήτρης Λάγιος
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Νίκος Δημητράτος, Χορωδία Λαμίας / ΔΙΣΚΟΣ: Ο ήλιος ο ηλιάτορας (1982)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσική, πολιτική


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.