Μαζευτήκανε μιλιούνια στο περβόλι τα ζουζούνια!
Βάλαν άρματα βαριά: κράνη, θώρακες, κεντριά,
τάχα για τιμή και δόξα· Θε μου, ο πόλεμος τι λόξα!
Κάτω απ’ την κολοκυθιά στομωθήκανε σπαθιά!
Κι εκειδά στις μελιτζάνες κλάψαν αδερφές και μάνες
τάχα για τιμή και δόξα· Θε μου, ο πόλεμος τι λόξα!
Στη χλωρή τη φασουλιά βρήκε ο χάροντας δουλειά!
Και σιμά στις λαχανίδες γράφτηκαν χρυσές σελίδες
τάχα για τιμή και δόξα· Θε μου, ο πόλεμος τι λόξα!
Και μονάχα ένα τζιτζίκι —μπράβο του! για ρεζιλίκι;
δεν κατέχω να σας πω— δε σκοτώνει, λέει σκοπό
κι όχι για τιμή και δόξα: «Θεέ μου, ο πόλεμος τι λόξα!»
Κάτω απ’ την κολοκυθιά στομωθήκανε σπαθιά...
ΠΟΙΗΣΗ: Δημήτρης Μανθόπουλος
ΜΟΥΣΙΚΗ: Νότης Μαυρουδής
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Γιάννης Σιαμψιάρης
ΔΙΣΚΟΣ: Μελοποιημένα ποιήματα από βιβλία του Δημοτικού Σχολείου (1997)
ΜΟΥΣΙΚΗ: Νότης Μαυρουδής
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Γιάννης Σιαμψιάρης
ΔΙΣΚΟΣ: Μελοποιημένα ποιήματα από βιβλία του Δημοτικού Σχολείου (1997)
ΠολιτικήΤραγούδια
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου