20 Απριλίου 2012

Το αλφαβητάρι των αξιών

Μεγαλώνετε. Σιγά σιγά κάνετε όνειρα, θέτετε στόχους και προσπαθείτε να τους πραγ­­μα­­­το­­ποι­­ή­­σε­­τε. Οι γνώσεις όμως δεν είναι ποτέ αρκετές, αν δε στηρίζονται σε βά­σεις στέρε­ες, σε α­ξί­ες.

Το παρακάτω μικρό αλφαβητάρι περιγράφει τα θεμέλια, στα οποία μπορούμε να βα­­σι­στού­­με για να γίνουμε Άνθρωποι με Α κεφαλαίο. Ας το δούμε...

1 Ακρόαση

◾ Εκτιμώ την αξία της σιωπής και της ακρόασης. Δε χρειάζεται να λέω πολλά, αρ­κεί αυ­τά που λέω να έχουν ουσία.
◾ Ακούω τους άλλους με προσοχή. Δεν τους διακόπτω ούτε και σκέφτομαι τι θα πω με­­τά. Εν­δι­α­φέ­ρο­μαι ειλικρινά να μάθω την πραγματικότητά τους.
◾ Ακούω και τα μηνύματα του εαυτού μου, τα συναισθήματά μου, το σώμα μου.


2 Αποδοχή

◾ Αποδέχομαι τους άλλους. Δεν τους κατακρίνω, γιατί ποτέ δεν έχω όλα τα δε­δο­μέ­να.
◾ Επιλέγω να βλέπω σε αυτούς το καλό. Δεν υιοθετώ κατακρίσεις ή κου­τσο­μπο­λιά για έ­να πρό­σω­πο. Περιμένω να το γνωρίσω ο ίδιος.
◾ Όταν υπάρχει κάτι αρνητικό, δεν κριτικάρω το άτομο αλλά την πράξη του. Θυ­μά­μαι πά­­ντο­τε ότι οι άνθρωποι αλλάζουν.
◾ Μια αρνητική πράξη στο παρελθόν δε χαρακτηρίζει κάποιον ούτε στο σύνολό του ού­τε για πάντα.
◾ Προσέχω τις λέξεις που χρησιμοποιώ. Αν δεν έχω να πω κάτι καλό για κά­ποιον, κα­λύ­­τε­ρα να μην πω τίποτα!
◾ Προσπαθώ να βλέπω τα κοινά με τους άλλους παρά τις διαφορές μας.
◾ Δεν κρίνω, για να μην κριθώ.

3 Αυτοεκτίμηση

◾ Επαινώ τον εαυτό μου. Εκτιμώ καθημερινά αυτά που κάνω και αυτό που είμαι. Α­να­γνω­­ρί­ζω όλα τα καλά σημεία του χαρακτήρα μου, όλα τα ταλέντα και όλες τις δυ­νά­μεις μου.
◾ Αποδέχομαι τις αδυναμίες μου χωρίς να συγκρίνω τον εαυτό μου με τους άλ­λους. Ο κα­θέ­νας άλλωστε είναι μοναδικός. Επαινώ τον εαυτό μου σε κάθε μου προ­σπά­θει­α να γί­νω κα­λύ­τε­ρος, να εκπληρώσω το δυναμικό μου, που είναι α­πε­ρι­ό­ρι­στο.
◾ Θυμάμαι ποιος είμαι και τι αξίζω. Αρνούμαι τις αρνητικές σκέψεις (π.χ. «είμαι κου­τός») και τις αντικαθιστώ με θετικές («είμαι έξυπνος», «μπορώ να τα κα­τα­φέ­ρω»).
◾ Όταν πιστεύω στον εαυτό μου, ανοίγω τον δρόμο για να προχωρήσω μπροστά!


4 Γενναιοδωρία

◾ Ο πλούτος δεν είναι συγκέντρωση αγαθών αλλά στάση ζωής. Στους άλλους δεν προ­­σφέ­ρω μόνο υλικά αγαθά, αλλά και τον χρόνο μου, τη διάθεσή μου, τον κα­λό μου λόγο, το χα­μό­γε­λο και τη βοήθειά μου.
◾ Σκέφτομαι τους άλλους σε κάθε ευκαιρία. Όσο περισσότερα δίνω τόσο πλου­σι­ό­τε­ρος νιώ­θω, τόσο περισσότερα μου φέρνει η ζωή!

5 Διαίσθηση

◾ Πιστεύω στη διαίσθησή μου και στην προσωπική μου αλήθεια. Δεν πα­ρα­σύ­ρο­μαι α­πό τις γνώμες των άλλων ούτε τους αφήνω να με κάνουν ό,τι θέ­λουν.
◾ Ακούω τη γνώμη των ατόμων που εμπιστεύομαι, όμως δεν τους θεωρώ πιο έ­ξυ­πνους ή πιο ικανούς από εμένα. Κανείς δεν κατέχει το αλάνθαστο και κανείς δεν μπο­ρεί να κα­­θο­­ρί­σει το μέλλον μου. Αναλαμβάνω την ευθύνη για τη ζωή μου.


6 Ειλικρίνεια

◾ Είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου. Παραδέχομαι τις αληθινές μου σκέψεις, τα πραγ­μα­τι­­κά μου συναισθήματα. Μόνο μέσα από την ειλικρινή παραδοχή μπορώ να αλ­λά­ξω κάτι ά­­σχη­μο πάνω μου.
◾ Όταν είμαι ειλικρινής, οι άλλοι με εμπιστεύονται κι εγώ εμπιστεύομαι τον ε­αυ­τό μου.
◾ Δε φοβάμαι να παραδεχτώ τα λάθη μου. Τα λάθη δε σημαίνουν ότι δεν έχω α­ξί­α. Θυ­­μά­μαι ότι αυτός που δεν κάνει λάθη είναι αυτός που δεν κάνει τίποτα!
◾ Όταν νιώθω ασφαλής με τον εαυτό μου, δε φοβάμαι να πω την αλήθεια και στους άλ­­λους.

7 Επιμονή

◾ Επιμένω σε έναν στόχο που αξίζει. Έχω στο μυαλό μου ότι για να αποδώσει καρ­πούς μια προσπάθεια χρειάζεται χρόνο, αφοσίωση και επιμονή.
◾ Όταν αναλαμβάνω μια ευθύνη, δεσμεύομαι να την ολοκληρώσω. Δεν αφήνω τις πε­ρι­­στα­σι­α­κές απογοητεύσεις να με καταβάλλουν.
◾ Δεσμεύομαι σε ανθρώπους που αξίζουν.
◾ Επιμένω να κάνω το καλύτερο που μπορώ κι έχω πίστη ότι κάτι καλό θα προ­κύ­ψει στο τέ­λος.


8 Ευγένεια

◾ Οι κανόνες της ευγένειας είναι σημαντικοί για τη ζωή μου, την κάνουν πο­λι­τι­σμέ­νη και α­ξι­ο­πρε­πή. Εκφράσεις όπως «καλημέρα», «με συγχωρείτε», «ευ­χα­ρι­στώ», «πα­ρα­κα­λώ» δεν είναι παλιομοδίτικες αλλά απαραίτητες για την ποιότητα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τάς μου.
◾ Δε χρειάζεται να περιμένω να είναι ο άλλος ευγενικός. Δίνω πρώτος το πα­ρά­δειγ­μα ε­­νός πολιτισμένου ανθρώπου που σέβεται τον εαυτό του.
◾ Όταν διαμαρτύρομαι, το κάνω με ευγένεια και χρησιμοποιώ τον πληθυντικό. Εί­ναι και πιο αποτελεσματικό!

9 Ευγνωμοσύνη

◾ Μαθαίνω να εκτιμώ τα καλά που έχω τώρα και δεν γκρινιάζω για κάποιο ά­πια­στο ή μελ­­λο­ντι­κό όνειρο.
◾ Αρνούμαι την γκρίνια. Τα καλά που έχω στη ζωή μου δεν είναι δεδομένα και εί­μαι κα­­θη­με­ρι­νά ευγνώμων γι’ αυτά: είμαι υγιής και αρτιμελής, η χώρα μου δε βρί­σκε­ται σε πό­λεμο, έ­χω να φάω, υπάρχει η όμορφη φύση γύρω μου, υπάρχουν άν­θρω­ποι που με α­γαπούν, μπο­ρώ να βελτιωθώ, έχω τη δυνατότητα να μάθω, μπο­ρώ να ε­πι­κοι­νω­νή­σω και να μι­λή­σω ελεύθερα.
◾ Όσα καλά δεν εκτιμώ, ελαττώνονται. Όσα εκτιμώ, αυξάνονται. Ακόμη και οι δυ­σκο­λί­ες φέρ­νουν οφέλη, παρόλο που δε φαίνονται αμέσως (π.χ. δύναμη και υ­πο­μο­νή).


10 Σεβασμός

◾ Χρησιμοποιώ λέξεις που δείχνουν σεβασμό προς τους άλλους. Δεν κάνω ό,τι μου έρ­­χε­ται αλλά σκέφτομαι τις συνέπειες στους άλλους.
◾ Σέβομαι τα συναισθήματα των γύρω μου. Δεν ενοχλώ με θόρυβο. Μαζεύω τα πράγ­μα­­τά μου από τη διπλανή θέση του λεωφορείου πριν μου το ζητήσουν. Σέ­βο­μαι τα δημόσια α­γα­θά.
◾ Δεν κάνω αυτό που δε θα ήθελα να μου κάνουν.

11 Συγχώρεση

◾ Γνωρίζω πότε μου έχουν φερθεί άδικα, αλλά αυτό έχει να κάνει με εκείνους. Λέ­ω αυ­τό που με πείραξε όταν είμαι ψύχραιμος, όμως δεν έχω ανάγκη για εκ­δί­κη­ση.
◾ Μιλώ σε άτομο της εμπιστοσύνης μου για ό,τι με πλήγωσε και προχωρώ τη ζω­ή μου. Δεν αναλώνομαι να σκέφτομαι ξανά και ξανά κάποιο λυπηρό γεγονός ού­τε φτιά­χνω σε­νά­ρι­α του τύπου «αν δεν είχε γίνει αυτό...».
◾ Εμπιστεύομαι τον εαυτό μου. Θρηνώ για τις απώλειες, μαθαίνω από την ε­μπει­ρί­α και προ­χω­ρώ μπροστά!


12 Συμπόνια

◾ Τα πιο προσωπικά συναισθήματα είναι και τα πιο κοινά. Όλοι μας έχουμε κοινή α­νά­γκη να αποφεύγουμε τον πόνο και να επιδιώκουμε την ευτυχία.
◾ Προσπαθώ να μπω στη θέση των άλλων και να αντιληφθώ πώς μπορεί να νιώ­θουν.
◾ Η συμπόνια που νιώθω για όλα τα ζωντανά πλάσματα έχει πίστη και αι­σι­ο­δο­ξί­α, όχι οί­κτο.
◾ Προτιμώ τη συμπόνια στην πράξη μέσα από την εθελοντική προσφορά.

13 Συνεργασία

◾ Μαθαίνω να μοιράζομαι, να διεκδικώ, αλλά και να υποχωρώ όπου χρειάζεται.
◾ Η αξία της ομαδικής εργασίας είναι μεγαλύτερη από την αξία της πρωτιάς! Α­ντί να εί­μαι πρώ­τος και καλύτερος προτιμώ να είμαι μαζί με τους άλλους.


14 Υπομονή

◾ Κάνω υπομονή στις δυσκολίες της ζωής. Δε χρειάζεται πάντα να έχω την «α­μοι­βή» τώ­­ρα. Η ζωή δεν είναι fast food.
◾ Έχω υπομονή όταν βρίσκομαι σε ουρές, στην κίνηση κτλ. Ποτέ δεν ξεσπώ τον ε­κνευ­­ρι­σμό μου στους άλλους. Έχω υπομονή και όταν οι άλλοι ανταποκρίνονται πιο αρ­γά από ό­σο θα ήθελα.
◾ Η προσπάθεια έχει τη δική της αξία, ακόμη κι αν δεν έρθει το αποτέλεσμα που ε­πι­θυ­μώ. Μα­θαί­νω μέσα από τις εμπειρίες μου.
◾ Ζω το τώρα, όχι την προσδοκία!


ΠΗΓΗ: Βικτωρία Πρεκατέ (μη κερδοσκοπικό σωματείο «Μέντορας για την Παιδική Προστασία και Ευημερία») - ΕΙΚΟΝΕΣ: soulmade.gr, forum.ngs38.ru, kootation.com, haymedia.am, yuziwawa.blogspot.com, newmomnewcity.com, vliegerprojecten.nl (επιμέλεια: podilato98.blogspot.com), anoiadiari.cat

1 σχόλιο:

elena είπε...

Πάρα πολύ ωραίο άρθρο.

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κε­φα­λαί­α (σημαίνει ότι φωνάζετε), για­τί τα σχό­λι­α θα διαγράφονται.
Πριν τη δη­μο­σί­ευ­ση ελέγξτε για τυχόν λά­θη α­προ­σε­ξί­ας, πατώντας στην «Προ­ε­πι­σκό­πη­ση». Περισσότερα εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ