20 Απριλίου 2012

Το αλφαβητάρι των αξιών

Μεγαλώνετε. Σιγά σιγά κάνετε όνειρα, θέτετε στόχους και προσπαθείτε να τους πραγματοποιήσετε. Οι γνώσεις όμως δεν είναι ποτέ αρκετές, αν δε στηρίζονται σε βάσεις στέρεες, σε αξίες.

Το παρακάτω μικρό αλφαβητάρι περιγράφει τα θεμέλια, στα οποία μπορούμε να βασιστούμε για να γίνουμε Άνθρωποι με Α κεφαλαίο. Ας το δούμε...

1. Ακρόαση

  • Εκτιμώ την αξία της σιωπής και της ακρόασης. Δε χρειάζεται να λέω πολλά, αρκεί αυτά που λέω να έχουν ουσία.
  • Ακούω τους άλλους με προσοχή. Δεν τους διακόπτω ούτε και σκέφτομαι τι θα πω μετά. Ενδιαφέρομαι ειλικρινά να μάθω την πραγματικότητά τους.
  • Ακούω και τα μηνύματα του εαυτού μου, τα συναισθήματά μου, το σώμα μου.



2. Αποδοχή

  • Αποδέχομαι τους άλλους. Δεν τους κατακρίνω, γιατί ποτέ δεν έχω όλα τα δεδομένα.
  • Επιλέγω να βλέπω σε αυτούς το καλό. Δεν υιοθετώ κατακρίσεις ή κουτσομπολιά για ένα πρόσωπο. Περιμένω να το γνωρίσω ο ίδιος.
  • Όταν υπάρχει κάτι αρνητικό, δεν κριτικάρω το άτομο αλλά την πράξη του. Θυμάμαι πάντοτε ότι οι άνθρωποι αλλάζουν.
  • Μια αρνητική πράξη στο παρελθόν δε χαρακτηρίζει κάποιον ούτε στο σύνολό του ούτε για πάντα.
  • Προσέχω τις λέξεις που χρησιμοποιώ. Αν δεν έχω να πω κάτι καλό για κάποιον, καλύτερα να μην πω τίποτα!
  • Προσπαθώ να βλέπω τα κοινά με τους άλλους παρά τις διαφορές μας.
  • Δεν κρίνω, για να μην κριθώ.

3. Αυτοεκτίμηση

  • Επαινώ τον εαυτό μου. Εκτιμώ καθημερινά αυτά που κάνω και αυτό που είμαι. Αναγνωρίζω όλα τα καλά σημεία του χαρακτήρα μου, όλα τα ταλέντα και όλες τις δυνάμεις μου.
  • Αποδέχομαι τις αδυναμίες μου χωρίς να συγκρίνω τον εαυτό μου με τους άλλους. Ο καθένας άλλωστε είναι μοναδικός. Επαινώ τον εαυτό μου σε κάθε μου προσπάθεια να γίνω καλύτερος, να εκπληρώσω το δυναμικό μου, που είναι απεριόριστο.
  • Θυμάμαι ποιος είμαι και τι αξίζω. Αρνούμαι τις αρνητικές σκέψεις (π.χ. «είμαι κουτός») και τις αντικαθιστώ με θετικές («είμαι έξυπνος», «μπορώ να τα καταφέρω»).
  • Όταν πιστεύω στον εαυτό μου, ανοίγω τον δρόμο για να προχωρήσω μπροστά!



4. Γενναιοδωρία

  • Ο πλούτος δεν είναι συγκέντρωση αγαθών αλλά στάση ζωής. Στους άλλους δεν προσφέρω μόνο υλικά αγαθά, αλλά και τον χρόνο μου, τη διάθεσή μου, τον καλό μου λόγο, το χαμόγελο και τη βοήθειά μου.
  • Σκέφτομαι τους άλλους σε κάθε ευκαιρία. Όσο περισσότερα δίνω τόσο πλουσιότερος νιώθω, τόσο περισσότερα μου φέρνει η ζωή!

5. Διαίσθηση

  • Πιστεύω στη διαίσθησή μου και στην προσωπική μου αλήθεια. Δεν παρασύρομαι από τις γνώμες των άλλων ούτε τους αφήνω να με κάνουν ό,τι θέλουν.
  • Ακούω τη γνώμη των ατόμων που εμπιστεύομαι, όμως δεν τους θεωρώ πιο έξυπνους ή πιο ικανούς από εμένα. Κανείς δεν κατέχει το αλάνθαστο και κανείς δεν μπορεί να καθορίσει το μέλλον μου. Αναλαμβάνω την ευθύνη για τη ζωή μου.



6. Ειλικρίνεια

  • Είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου. Παραδέχομαι τις αληθινές μου σκέψεις, τα πραγματικά μου συναισθήματα. Μόνο μέσα από την ειλικρινή παραδοχή μπορώ να αλλάξω κάτι άσχημο πάνω μου.
  • Όταν είμαι ειλικρινής, οι άλλοι με εμπιστεύονται κι εγώ εμπιστεύομαι τον εαυτό μου.
  • Δε φοβάμαι να παραδεχτώ τα λάθη μου. Τα λάθη δε σημαίνουν ότι δεν έχω αξία. Θυμάμαι ότι αυτός που δεν κάνει λάθη είναι αυτός που δεν κάνει τίποτα!
  • Όταν νιώθω ασφαλής με τον εαυτό μου, δε φοβάμαι να πω την αλήθεια και στους άλλους.

7. Επιμονή

  • Επιμένω σε έναν στόχο που αξίζει. Έχω στο μυαλό μου ότι για να αποδώσει καρπούς μια προσπάθεια χρειάζεται χρόνο, αφοσίωση και επιμονή.
  • Όταν αναλαμβάνω μια ευθύνη, δεσμεύομαι να την ολοκληρώσω. Δεν αφήνω τις περιστασιακές απογοητεύσεις να με καταβάλλουν.
  • Δεσμεύομαι σε ανθρώπους που αξίζουν.
  • Επιμένω να κάνω το καλύτερο που μπορώ κι έχω πίστη ότι κάτι καλό θα προκύψει στο τέλος.



8. Ευγένεια

  • Οι κανόνες της ευγένειας είναι σημαντικοί για τη ζωή μου, την κάνουν πολιτισμένη και αξιοπρεπή. Εκφράσεις όπως «καλημέρα», «με συγχωρείτε», «ευχαριστώ», «παρακαλώ» δεν είναι παλιομοδίτικες αλλά απαραίτητες για την ποιότητα της καθημερινότητάς μου.
  • Δε χρειάζεται να περιμένω να είναι ο άλλος ευγενικός. Δίνω πρώτος το παράδειγμα ενός πολιτισμένου ανθρώπου που σέβεται τον εαυτό του.
  • Όταν διαμαρτύρομαι, το κάνω με ευγένεια και χρησιμοποιώ τον πληθυντικό. Είναι και πιο αποτελεσματικό!

9. Ευγνωμοσύνη

  • Μαθαίνω να εκτιμώ τα καλά που έχω τώρα και δεν γκρινιάζω για κάποιο άπιαστο ή μελλοντικό όνειρο.
  • Αρνούμαι την γκρίνια. Τα καλά που έχω στη ζωή μου δεν είναι δεδομένα και είμαι καθημερινά ευγνώμων γι’ αυτά: είμαι υγιής και αρτιμελής, η χώρα μου δε βρίσκεται σε πόλεμο, έχω να φάω, υπάρχει η όμορφη φύση γύρω μου, υπάρχουν άνθρωποι που με αγαπούν, μπορώ να βελτιωθώ, έχω τη δυνατότητα να μάθω, μπορώ να επικοινωνήσω και να μιλήσω ελεύθερα.
  • Όσα καλά δεν εκτιμώ, ελαττώνονται. Όσα εκτιμώ, αυξάνονται. Ακόμη και οι δυσκολίες φέρνουν οφέλη, παρόλο που δε φαίνονται αμέσως (π.χ. δύναμη και υπομονή).



10. Σεβασμός

  • Χρησιμοποιώ λέξεις που δείχνουν σεβασμό προς τους άλλους. Δεν κάνω ό,τι μου έρχεται αλλά σκέφτομαι τις συνέπειες στους άλλους.
  • Σέβομαι τα συναισθήματα των γύρω μου. Δεν ενοχλώ με θόρυβο. Μαζεύω τα πράγματά μου από τη διπλανή θέση του λεωφορείου πριν μου το ζητήσουν. Σέβομαι τα δημόσια αγαθά.
  • Δεν κάνω αυτό που δε θα ήθελα να μου κάνουν.

11. Συγχώρεση

  • Γνωρίζω πότε μου έχουν φερθεί άδικα, αλλά αυτό έχει να κάνει με εκείνους. Λέω αυτό που με πείραξε όταν είμαι ψύχραιμος, όμως δεν έχω ανάγκη για εκδίκηση.
  • Μιλώ σε άτομο της εμπιστοσύνης μου για ό,τι με πλήγωσε και προχωρώ τη ζωή μου. Δεν αναλώνομαι να σκέφτομαι ξανά και ξανά κάποιο λυπηρό γεγονός ούτε φτιάχνω σενάρια του τύπου «αν δεν είχε γίνει αυτό...».
  • Εμπιστεύομαι τον εαυτό μου. Θρηνώ για τις απώλειες, μαθαίνω από την εμπειρία και προχωρώ μπροστά!



12. Συμπόνια

  • Τα πιο προσωπικά συναισθήματα είναι και τα πιο κοινά. Όλοι μας έχουμε κοινή ανάγκη να αποφεύγουμε τον πόνο και να επιδιώκουμε την ευτυχία.
  • Προσπαθώ να μπω στη θέση των άλλων και να αντιληφθώ πώς μπορεί να νιώθουν.
  • Η συμπόνια που νιώθω για όλα τα ζωντανά πλάσματα έχει πίστη και αισιοδοξία, όχι οίκτο.
  • Προτιμώ τη συμπόνια στην πράξη μέσα από την εθελοντική προσφορά.

13. Συνεργασία

  • Μαθαίνω να μοιράζομαι, να διεκδικώ, αλλά και να υποχωρώ όπου χρειάζεται.
  • Η αξία της ομαδικής εργασίας είναι μεγαλύτερη από την αξία της πρωτιάς! Αντί να είμαι πρώτος και καλύτερος προτιμώ να είμαι μαζί με τους άλλους.


14. Υπομονή

  • Κάνω υπομονή στις δυσκολίες της ζωής. Δε χρειάζεται πάντα να έχω την «αμοιβή» τώρα. Η ζωή δεν είναι fast food.
  • Έχω υπομονή όταν βρίσκομαι σε ουρές, στην κίνηση κτλ. Ποτέ δεν ξεσπώ τον εκνευρισμό μου στους άλλους. Έχω υπομονή και όταν οι άλλο ανταποκρίνονται πιο αργά από όσο θα ήθελα.
  • Η προσπάθεια έχει τη δική της αξία, ακόμη κι αν δεν έρθει το αποτέλεσμα που επιθυμώ. Μαθαίνω μέσα από τις εμπειρίες μου.
  • Ζω το τώρα, όχι την προσδοκία!



ΠΗΓΗ: Βικτωρία Πρεκατέ (μη κερδοσκοπικό σωματείο «Μέντορας για την Παιδική Προστασία και Ευημερία») - ΕΙΚΟΝΕΣ: soulmade.gr, forum.ngs38.ru, kootation.com, haymedia.am, yuziwawa.blogspot.com, newmomnewcity.com, vliegerprojecten.nl (επιμέλεια: podilato98.blogspot.com), anoiadiari.cat

Εγώ κι ο κόσμος

1 σχόλιο:

elena είπε...

Πάρα πολύ ωραίο άρθρο.

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται.
Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στην «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.

Διαβάστηκαν περισσότερο την τελευταία εβδομάδα