Της Λίνας Γιάνναρου
Μάιος 2023
Μάιος 2023
Έχει ωραίες ιστορίες αυτή η πόλη. Και ωραίους ανθρώπους. Να, σαν τον Στέφανο που όταν μια μέρα βρήκε στον δρόμο ένα πορτοφόλι, κίνησε γη και ουρανό για να βρει τον κάτοχό του.
Στα 34 του ο Στέφανος Θανόπουλος κάνει δύο δουλειές για να τα φέρει βόλτα. Το πρωί τον βρίσκεις σε συνεργείο που τοποθετεί οπτικές ίνες στο κέντρο της Αθήνας και το απόγευμα καβαλά το μηχανάκι του ντελίβερι. Ξέρει τις δυσκολίες της καθημερινότητας, ξέρει πόσο επίπονη μπορεί να γίνει για κάποιους εξαιτίας μιας αναποδιάς. Γι’ αυτό όταν μια μέρα βρέθηκε ένα πορτοφόλι λίγο πιο μακριά από εκεί που έσκαβαν, ο Στέφανος αμέσως κινητοποιήθηκε.
Αλληλεγγύη
«Το άνοιξα και είδα μέσα ταυτότητα, δίπλωμα οδήγησης και άδεια παραμονής. Το πορτοφόλι ανήκε σε ένα νέο παιδί από το Μαρόκο», λέει. Θέλησε να τον βρει. Είχε πρόσφατα χάσει και ο ίδιος το πορτοφόλι του και τον «ένιωθε». «Σκέφτηκα ότι σίγουρα ο άνθρωπος θα είχε επικοινωνήσει με την πρεσβεία του οπότε παίρνω τηλέφωνο». Η υπάλληλος στην άλλη άκρη της γραμμής τον ευχαρίστησε για τη διάθεσή του να βοηθήσει και τον ρώτησε αν θα μπορούσε να πάει το πορτοφόλι στην πρεσβεία (βρίσκεται στο Ψυχικό).
Ο Στέφανος όμως δεν προλάβαινε να ανέβει ως εκεί, σε λίγο έπιανε δουλειά στην πιτσαρία. Η υπάλληλος του πρότεινε τότε να το παραδώσει στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα.
Υπευθυνότητα
Πράγματι, πάει στο αστυνομικό τμήμα. «Ανεβαίνω πάνω και συναντώ στο γραφείο έναν νεαρό αστυνομικό, ο οποίος προφανώς είχε μια κακή μέρα. Δεν είχε διάθεση, πετούσε χαρτιά κάτω και τέτοια». Όταν του εξηγεί για ποιο λόγο βρίσκεται εκεί, εκείνος του ζητά να αφήσει το πορτοφόλι και ένα τηλέφωνο «μην τυχόν θελήσουν να σε ευχαριστήσουν». «Τότε τον ρώτησα αν θα καταγράψει το περιστατικό. Το πορτοφόλι είχε μέσα ένα σωρό χαρτιά, πιστωτικές κάρτες, ταυτότητα. Πίστευα ότι ήταν υποχρέωσή μου, και δική του, να γραφτούν αυτά τα πράγματα σε ένα επίσημο χαρτί», λέει ο κ. Θανόπουλος.
Ο αστυνομικός όμως του απάντησε ότι έχει πολλή δουλειά, ένα αυτόφωρο σε εξέλιξη. «Μου είπε ότι αν θέλω να γίνει καταγραφή να περιμένω να τελειώσει και ότι αυτό μπορεί να έπαιρνε μιάμιση ώρα. Του είπα ότι δε γίνεται καθώς έχω δουλειά και ότι η πρεσβεία μου σύστησε να το αφήσω εδώ. Με το που άκουσε τη λέξη “πρεσβεία”, μου λέει “αυτό ήταν, δεν το παραλαμβάνω, πάρ’ το και φύγε”. Κατεβαίνω κάτω στραβωμένος. Ήμουν έξαλλος, γιατί προσπαθούσα να κάνω μια καλή πράξη για έναν συνάνθρωπό μου και δεν μπορούσα!»
Επιμονή
Περπατώντας ξανανοίγει το πορτοφόλι μήπως βρει κάτι άλλο μέσα που θα τον βοηθούσε να εντοπίσει τον κάτοχό του. Βρίσκει μια κάρτα μέλους ενός συλλόγου μεταναστών. «Παίρνω τηλέφωνο, μήπως βρεθεί άκρη. Οι άνθρωποι έψαξαν τα χαρτιά τους, με πήραν πολλές φορές πίσω, αλλά δεν είχαν το τηλέφωνο του ανθρώπου».
Αμέσως μετά πήγε ξανά στο μέρος όπου είχε βρεθεί το πορτοφόλι. «Άρχισα να ρωτάω στα μαγαζιά τριγύρω μήπως τον γνωρίζει κανείς ή μήπως κάποιος είχε περάσει αναζητώντας το πορτοφόλι. Σε ένα μαγαζί ανοίγουμε ξανά το πορτοφόλι και βρίσκουμε σε μια θήκη το καρτελάκι από μια κάρτα SIM στο οποίο αναγραφόταν ένα τηλέφωνο. Πήρα, αλλά δεν απάντησε».
Κουρασμένος, ξεκίνησε τη βάρδια στην πιτσαρία. Δεν το ήξερε ακόμα, αλλά ο Στέφανος είχε βρει τον άνθρωπο που έψαχνε.
Ο Αμπντουλάχ
Ο 21χρονος Αμπντουλάχ Μουφίντ δεν άκουσε έγκαιρα την κλήση. Ήταν μια πολύ δύσκολη μέρα γεμάτη στρες και άγχος. Μολονότι είχε κινήσει γη και ουρανό, δεν είχε βρει ακόμη το πορτοφόλι του.
Ο Αμπντουλάχ βρίσκεται στη χώρα μας με σπουδαστική βίζα. Το πρωί σπουδάζει διοίκηση επιχειρήσεων στο Κολέγιο Webster, ενώ παράλληλα εργάζεται εθελοντικά σε μια οργάνωση για πρόσφυγες. Ήταν την προηγούμενη ημέρα στη σχολή όταν διαπίστωσε ότι είχε χάσει το πορτοφόλι του. Τελευταία φορά το είχε χρησιμοποιήσει εκείνο το πρωί παίρνοντας καφέ.
«Τρελάθηκα. Είχα μέσα τα πάντα, κάρτες από Ελλάδα και Μαρόκο, δίπλωμα οδήγησης, τη φοιτητική μου κάρτα, την άδεια παραμονής, πάρα πολλά πράγματα», λέει σε σπαστά ελληνικά. Αμέσως πήγε στην αστυνομία να κάνει δήλωση απώλειας. «Έμεινα ξύπνιος όλο το βράδυ. Είχα τρομερό στρες, δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Το να βγάλεις ξανά όλα αυτά τα χαρτιά δεν είναι απλό, έχει πολύ τρέξιμο και έχει και πολλά έξοδα». Είχε μόλις κλείσει έναν χρόνο στην Ελλάδα, ωραίος τρόπος να το γιορτάσει…
Εκείνο το βράδυ όμως βρίσκει μια αναπάντητη κλήση στο κινητό. Ένας άγνωστος άντρας είχε βρει το πορτοφόλι! «Θα έρθω όπου κι αν είσαι!» λέει ο Αμπντουλάχ στο Στέφανο. Πράγματι, πήρε αμέσως το τρένο για να πάει να τον βρει στην πιτσαρία που εργάζεται. «Τα δέκα λεπτά της διαδρομής μού φάνηκαν δυο ώρες. Φοβόμουν μήπως είχα χάσει την άδεια παραμονής ή τις κάρτες ή και τα δύο».
Όταν έφτασε, διαπίστωσε ότι όλα ήταν μέσα. Αγκάλιασε τον Στέφανο, ευχαριστώντας τον ξανά και ξανά. «Του πρότεινα να του δώσω χρήματα, αλλά δε δέχτηκε. Έστω ένα κέρασμα, του είπα, αλλά δεν ήθελε τίποτα. Με έσωσε. Εκτίμησα πολύ ότι με έψαξε με τόσο πείσμα».
Τελικά, όντως το πορτοφόλι τού είχε πέσει βγαίνοντας από την καφετέρια που είχε πάρει καφέ. Ο Στέφανος το βρήκε πέντε μέτρα πιο μακριά.
ΑλληλεγγύηΔιαβάσαμεΠρόσωπα
ΠΗΓΗ: Η Καθημερινή (25.05.2023)
