30 Ιουλίου 2019

Το όνειρο

Από την ντομάταΜαθήτρια της
τρίτης τάξης


Είναι μία πόλη που είχε μόνο ένα πλοίο. Και το πλοίο ταξίδεψε και πήγε σε μία πό­λη που τη λέγαν Φαντασία. Εκεί στο μαγαζί που φτιάχνανε τα πλοία υπήρχε μία πύ­λη. Αυτή η πύλη ταξίδευε στην πόλη Όνειρο και μπήκε μέσα το πλοίο γιατί α­να­ρω­τιό­ταν τι ήταν αυτή η πύλη. Εκεί υπήρχαν πιο πολλά πλοία απ’ τη Φαντασία και έ­κα­νε πολλούς φίλους στην πόλη Όνειρο. Αυτά τα πλοία είχαν τόσο όμορφα σπί­τια και σε ένα απ’ αυτά είχε πει ότι του άρεσαν τα σπίτια τους, δηλαδή τα λιμάνια τους. Και είχε πει ότι στο σπίτι του, δηλαδή το λιμάνι του, ότι μπορεί να μένει μα­ζί του για πάντα στην πόλη Όνειρο. Το πλοίο ευχαρίστησε τον φίλο του που τον ά­φη­σε να μένει μαζί του για πάντα. Αυτή η πόλη ήταν όμως όντως όνειρο. Και εί­πε ότι θα μείνει για πάντα στην πόλη Όνειρο.



27 Ιουλίου 2019

Η εποχή του Διαστήματος

Του Διονύση Σιμόπουλου*

Από τις εφημερίδες - Οκτώβριος 2017

Πριν από 60 χρόνια, τον​​ Οκτώβριο του 1957, επιτεύχθηκε ένα σημαντικό ορόσημο στην προσπάθεια του ανθρώπου να κατακτήσει το Διάστημα. Σε μια α­πο­μα­κρυ­σμέ­νη περιοχή του Καζακστάν, και με την άκρατη μυστικότητα που επικρατούσε στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η τότε Σοβιετική Ένωση πραγματοποίησε ένα τε­χνο­λο­γι­κό κατόρθωμα που θα άφηνε άναυδο ολόκληρο τον κόσμο, ενώ συγ­χρό­νως θα μετέφερε και στο Διάστημα τον ανταγωνισμό των δύο υπερδυνάμεων της ε­πο­χής, των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και της Σοβιετικής Ένωσης.

Στις 4 Οκτωβρίου 1957 η Σοβιετική Ένωση έθεσε σε τροχιά από τις πυραυλικές ε­γκα­τα­στά­σεις του Διαστημικού Κέντρου του Μπαϊκονούρ τον πρώτο τεχνητό δο­ρυ­φό­ρο, τον «Σπούτνικ 1». Επρόκειτο για μια μεταλλική σφαίρα με μέγεθος 58 ε­κα­το­στών και βάρος περίπου 83 κιλών, η οποία περιφέρονταν γύρω από τη Γη μί­α φορά κάθε 96 λεπτά. Έτσι, για πρώτη φορά ο άνθρωπος κατόρθωσε να θέσει έ­να δικό του δημιούργημα στο κενό του Διαστήματος. Τα ρυθμικά ραδιοσήματα του «Σπούτνικ 1» χαιρέτιζαν μια νέα εποχή στην ιστορία του ανθρώπινου πο­λι­τι­σμού: την εποχή του Διαστήματος.


Η εκτόξευση του σοβιετικού τεχνητού δορυφόρου «Σπούτνικ 1» to 1957 σηματοδότησε μια νέα εποχή στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού


Έναν μήνα αργότερα οι Ρώσοι επανέλαβαν το θριαμβευτικό τους κατόρθωμα, το­πο­θε­τώ­ντας σε τροχιά μια σκυλίτσα, με το όνομα Λάικα, ως επιβάτη του «Σπούτ­νικ 2», ενός διαστημόπλοιου 500 περίπου κιλών.

Οι ΗΠΑ δεν άργησαν να ακολουθήσουν. Τέσσερις μήνες μετά τον «Σπούτνικ 1» ε­κτο­ξεύ­τη­κε ο πολύ μικρότερος και ελαφρύτερος πρώτος αμερικανικός δο­ρυ­φό­ρος «Εξερευνητής 1» (31 Ιανουαρίου 1958).

Την 1η Οκτωβρίου 1958, έναν χρό­νο μετά την εκτόξευση του «Σπούτνικ 1», ξε­κί­νη­σε η λειτουργία της Α­με­ρι­κα­νι­κής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), αλλά και έ­νας α­γώ­νας δρόμου ανάμεσα στη Σοβιετική Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες για την κατάκτηση του Δι­α­στή­μα­τος. Στην προσπάθειά τους να μάθουν όσο το δυ­να­τόν περισσότερα για τον διαστημικό χώρο, εκτοξεύτηκαν και από τις δύο πλευ­ρές δεκάδες πύραυλοι και τεχνητοί δορυφόροι, κάτι που οδήγησε τελικά στην πρώτη επανδρωμένη αποστολή του Ρώσου κοσμοναύτη Γιούρι Γκαγκάριν (12 Απριλίου 1961).


O Γιούρι Γκαγκάριν (1934-1968) ήταν ο πρώτος άνθρωπος που
ταξίδεψε στο διάστημα και μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη


Την ίδια περίοδο οι Αμερικανοί προσπαθούσαν να φτάσουν τους πρωτοπόρους Σο­βι­ε­τι­κούς. Η πρώτη επανδρωμένη φάση του αμερικανικού προγράμματος για τη Σελήνη εκτελέστηκε με την ονομασία «Πρόγραμμα Mercury» (Ερμής) και άρ­χι­σε στις 5 Μαΐου 1961, έναν μήνα μετά την πτήση του Γκαγκάριν.

Στην Ουάσιγκτον, στη διάρκεια της γιορτής που έγινε για να τιμηθεί ο Άλαν Σέ­παρντ, ο πρώτος Αμερικανός στο Διάστημα, ο πρόεδρος Τζον Κένεντι έθεσε στό­χο την επανδρωμένη επίσκεψη στη Σελήνη πριν το τέλος της δεκαετίας του 1960. Ο στόχος αυτός οριοθετούσε ξεκάθαρα πλέον τον διαστημικό α­ντα­γω­νι­σμό ΗΠΑ-Σοβιετικής Ένωσης και προϋπέθετε μια σειρά από εκατοντάδες ε­πι­τεύγ­μα­τα σε διάφορους επιστημονικούς και τεχνολογικούς τομείς. Επιτεύγματα που α­παί­τη­σαν δεκάδες πτήσεις, επανδρωμένων και μη, διαστημικών οχημάτων.

Τελικά, τον Ιούλιο του 1969, πάνω από μισό δισεκατομμύριο άνθρωποι σε ο­λό­κλη­ρο τον κόσμο γίναμε μάρτυρες ενός κατορθώματος που έως τότε το θε­ω­ρού­σα­με μάλλον αδύνατο, όταν πάνω στη σκονισμένη επιφάνεια της Σελήνης α­πο­τυ­πώ­θη­κε για πρώτη φορά ένα ανθρώπινο χνάρι που έγινε το σύμβολο «ενός τε­ρά­στι­ου άλματος για την ανθρωπότητα».


Ο Νιλ Άρμστρονγκ ήταν ο πρώτος άνθρωπος
που πάτησε στη Σελήνη (21 Ιουλίου 1969)


Τα επόμενα τρία χρόνια, από το 1969 έως τον Δεκέμβριο του 1972, ολόκληρη η αν­θρω­πό­τη­τα παρακολούθησε από τις οθόνες των τηλεοράσεων μια από τις με­γα­λύ­τε­ρες εξερευνήσεις της ανθρώπινης ιστορίας. Με τη βοήθεια εκατοντάδων χι­λιά­δων επιστημόνων, μηχανικών και τεχνικών, συνολικά 27 αστροναύτες πε­ρι­φέρ­θη­καν γύρω από τον φυσικό δορυφόρο της Γης, ενώ 12 από αυτούς περ­πά­τη­σαν και εξερεύνησαν έξι διαφορετικές περιοχές της επιφάνειας της Σε­λή­νης.

Τώρα πια οι συσκευές των τηλεοράσεων έχουν πάψει να δείχνουν τους α­στρο­ναύ­τες να κινούνται πάνω στο ηλιόλουστο σεληνιακό πανόραμα, ενώ με την α­να­χώ­ρη­ση και του τελευταίου αστροναύτη η Σελήνη περιμένει ακόμη. Ο άν­θρω­πος έ­φυ­γε. Όχι όμως για πάντα. Γιατί αν υπάρχει ακόμη κάποιο μέλλον για το αν­θρώ­πι­νο γένος, τότε το μέλλον αυτό βρίσκεται εκεί έξω, στον απέραντο ωκεανό του Δι­α­στή­μα­τος. Κι όταν σε εκατό ή χίλια χρόνια από σήμερα οι απόγονοί μας στα­θούν και πάλι στη σκοτεινή κοιλάδα που λέγεται «Θάλασσα της Ηρεμίας», θα κοι­τά­ξουν σιωπηρά τα περίεργα αρχαία επιστημονικά όργανα και, περισσότερο α­πό ο­τι­δή­πο­τε άλλο, τα ανθρώπινα χνάρια που θα έχουν μείνει αναλλοίωτα ακόμη και ύ­στε­ρα από ένα εκατομμύριο χρόνια. Και θα ξέρουν ότι όλα άρχισαν εδώ. Γιατί ε­δώ, στα όρια του ουράνιου ωκεανού, ο άνθρωπος έκανε το πρώτο του βήμα προς τα άστρα.

* Ο κ. Διονύσης Π. Σιμόπουλος είναι φυσικός, αστρονόμος και επίτιμος δι­ευ­θυ­ντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου.

ΠΗΓΗ: εφημερίδα «Η Καθημερινή» (08.10.2017) - ΕΙΚΟΝΕΣ: sergitorrentsgonzalez.blogspot.com, culture.ru, el.wikipedia.org

25 Ιουλίου 2019

Το μυστικό της ντομάτας

Από την ντομάταΜαθήτρια της
τρίτης τάξης

Το μυστικό της ντομάτας είναι ότι
κλίνεται. Θεούλη μου! Τι τρομερό!



ντομάτα

Η ντομάτα κατοικεί στη Νάξο. Στην τρίτη δη­μο­τι­κού (2018-2019) ξεκίνησε τη συ­νερ­γα­σί­α της με το ΠΟ­Δή­ΛΑ­ΤΟ.

ντομάτα


23 Ιουλίου 2019

Τα πιο συνηθισμένα ονόματα στην Ελλάδα

Από έρευνα της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (2018)

Ο «Γιώργος» και η «Μαρία» είναι τα δημοφιλέστερα ονόματα στη χώρα μας. Κά­ποιες διαφοροποιήσεις παρατηρούνται στην Κρήτη και τα Ιόνια Νησιά.


ΠΗΓΗ: CNN Greece (03.01.2019)


Τα πιο συνηθισμένα ονόματα στην Ευρώπη

Σύμφωνα με στοιχεία που έχει η συλλέξει
η Wikipedia από διάφορες πηγές



ΠΗΓΗ: iefimerida.gr (07.10.2016) - ΧΑΡΤΕΣ: indy100.com


21 Ιουλίου 2019

Πόσοι είμαστε στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση;

Ένα ινφογράφημα της Ελληνικής Στατιστικής
Αρχής για το σχολικό έτος 2016-2017

Η πρωτοβάθμια εκπαίδευση στη χώρα μας περιλαμβάνει τα Νηπιαγωγεία και τα Δη­μο­τι­κά Σχο­λεί­α:


Αν ενδιαφέρεστε, και ανάλογα με τις γνώσεις σας στα Μαθηματικά, μπορείτε να με­λε­τή­σε­τε τα δεδομένα του γραφήματος, να αντλήσετε περισσότερα στοιχεία και να τα μοιραστείτε μαζί μας στα σχόλια.
★ Για παράδειγμα, μπορείτε να υπολογίσετε τη διαφορά μεταξύ αγοριών και κο­ρι­τσιών ή το ποσοστό των δημόσιων και ιδιωτικών σχολείων επί του συ­νό­λου.
★ Μπορείτε, ακόμη, να φτιάξετε μια γραφική παράσταση με τους εγ­γε­γραμ­μέ­νους μαθητές σε κάθε περιφέρεια ή να σκεφτείτε πώς γίνεται να υπάρχουν 10,6 ή 9,5 μαθητές.

Κάπου στο γράφημα υπάρχει ένα ορ­θο­γρα­φι­κό λάθος. Μήπως το ε­ντο­πί­σα­τε;

ΠΗΓΗ: ΕΛΣΤΑΤ (24.10.2018)

Πόση σοφία υπάρχει στη φύση!

Με το πενάκι του Αρκά

(από τη σειρά «Ξυπνάς μέσα μου το ζώο»)

20 Ιουλίου 2019

Νεάντερταλ χρησιμοποιούσε εργαλεία για τα δόντια

Οι Νεάντερταλ, ένα είδος ανθρώπου συγγενικό με το δικό
μας, εξαφανίστηκαν πριν από περίπου 30.000 χρόνια

ΕΙΔΗΣΕΙΣ - Ιούνιος 2017

Ο προϊστορικός πονόδοντος πρέπει να ήταν το ίδιο ενοχλητικός με τον σύγχρονο, αν κρίνει κανείς από τις απεγνωσμένες προσπάθειες ατόμου του είδους Νε­ά­ντερ­ταλ πριν από 130.000 χρόνια να εξαγάγει έγκλειστο δόντι χρησιμοποιώντας πρω­τό­γο­να οδοντιατρικά εργαλεία.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Κάνσας στις ΗΠΑ και από το Μουσείο Φυ­σι­κής Ιστορίας της Κροατίας μελέτησαν τέσσερα δόντια από τον αρχαιολογικό χώ­ρο Κράπινα της Κροατίας. Τα ευρήματα, ηλικίας 130.000 ετών, είχαν έρθει στο φως στις αρχές του 20ού αιώνα και είχαν τοποθετηθεί στη σωστή σειρά, σχη­μα­τί­ζο­ντας τμήμα της κάτω αριστερής οδοντοστοιχίας, από προηγούμενους ε­ρευ­νη­τές. Η εκ νέου μελέτη τους με μικροσκόπιο αποκάλυψε φθορές που είχαν σχέ­ση με τη χρήση προϊστορικών εργαλείων.


Ανακατασκευή άνδρα και γυναίκας Νεάντερταλ
(από το Μουσείο Νεάντερταλ στο Μέτμαν της Γερμανίας)


Τα χτυπήματα, οι γρατζουνιές και οι μικρές οπές που παρατηρήθηκαν στα δόντια ή­ταν όλα από την εσωτερική πλευρά (από την πλευρά της γλώσσας) και είχαν γί­νει από διαφορετικές γωνίες, στοιχείο που οδήγησε τους ερευνητές να α­πο­κλεί­σουν ότι κάτι συνέβη στην οδοντοστοιχία μετά θάνατον.

Το πιθανότερο είναι ότι «ο Νεάντερταλ, άνδρας ή γυναίκα, είχε ένα οδοντιατρικό πρό­βλη­μα, το οποίο προσπαθούσε να λύσει μόνος του χρησιμοποιώντας μικρά σου­βλιά, πιθανώς φτιαγμένα από κόκαλο ή σκληρά κλαδιά», είπε ο ομότιμος κα­θη­γη­τής Ανθρωπολογίας Ντέιβιντ Φρέιερ. «Οι εκδορές δείχνουν ότι το άτομο αυ­τό έβαζε κάτι στο στόμα του για να φθάσει στον προγόμφιο, που ήταν ε­γκλω­βι­σμέ­νος γιατί φύτρωνε στραβά», πρόσθεσε.


Δεν είναι η πρώτη φορά που εντοπίζονται απόπειρες οδοντιατρικής παρέμβασης σε προϊστορικά δόντια. Σημάδια από χρήση γλυφίδων, πιθανώς κοκάλινων, έχουν ε­ντο­πι­στεί σε δόντια ηλικίας σχεδόν δύο εκατομμυρίων ετών.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση της Διεθνούς Ομοσπονδίας Πα­λαι­ο­ο­δο­ντο­λο­γί­ας, ενώ οι ερευνητές είναι οι ίδιοι που το 2015 είχαν διαπιστώσει ότι οι Νεάντερταλ της Κράπινα χρησιμοποιούσαν νύχια αετού ως κοσμήματα.

ΠΗΓΗ: εφημερίδα «Η Καθημερινή» (30.06.2017) - ΕΙΚΟΝΑ: newser.com

18 Ιουλίου 2019

Η πιο επικίνδυνη αποστολή στην
ιστορία της ανθρωπότητας

Από τον αστροφυσικό Παύλο Καστανά

Στο επεισόδιο αυτό παρουσιάζεται η πιο παράτολμη αποστολή στην ιστορία της αν­θρω­πό­τη­τας: η αποστολή Apollo 11, χάρη στην οποία ο άνθρωπος κατάφερε να τα­ξι­δέ­ψει από τη Γη στη Σελήνη. Παρουσιάζονται τα βασικά σκάφη, οι πρω­τα­γω­νι­στές και οι στόχοι της αποστολής, αλλά δίνεται και μια απάντηση στο ερώτημα «για­τί δε στέλνουμε πια ανθρώπους στη Σελήνη;».



14 Ιουλίου 2019

Ο Νικόλας Ραπτάκης επιλέγει

Τρία εντυπωσιακά ποτ πουρί ελληνικών τραγουδιών και μουσικών από τον τα­λα­ντού­χο Νικόλα Ρα­πτά­κη και την παρέα του. Απολαύστε τα!

Εκατό και πλέον χρόνια ελληνικής μουσικής

Ελληνικό καλοκαίρι

Ελληνικές σειρές


Can’t Help Falling In Love

Ένα αγαπημένο τραγούδι του Έλβις Πρίσλεϊ
σε μια όμορφη ορχηστρική διασκευή

ΜΟΥΣΙΚΗ: George David Weiss, Hugo Peretti, Luigi Creatore - ΔΙΑΣΚΕΥΗ: Brooklyn Duo (2019)

13 Ιουλίου 2019

Yellow


ΜΟΥΣΙΚΗ: Coldplay - ΔΙΑΣΚΕΥΗ: Brooklyn Duo (2019)

4 Ιουλίου 2019

Δυνάμεις του καλού



Κάτι συμβαίνει σε κάποια γειτονιά,
κάτι μυρίζει καλά.
Υπάρχει κάτι στον αέρα απόψε
που μας δίνει φτερά.

Βγαίνω στον δρόμο, βγαίνεις κι εσύ.
Όχι, δεν είμαστε χαζοί και το ξέρεις.
Κάτι στα βάθη της πόλης αυτής
έχει ξυπνήσει και καλεί και φωνάζει:

Ενώστε τις δυνάμεις του καλού –πάμε σήμερα!

Κλείσε τον Μιζέρια FM γιατί μπάζει,
μοναχό σε θέλουνε.
Πάντα κάποιος θα κράζει και θα διχάζει
γι’ αυτά που μας χωρίζουνε.

Μα όλ’ αυτά που μας ενώνουν
είναι πολύ πιο δυνατά και το ξέρεις.
Δεν είσαι μόνος, είμαστε πολλοί
κι όλοι το ακούμε που καλεί και φωνάζει:

Ενώστε τις δυνάμεις του καλού –πάμε σήμερα!

«Πριν κρίνεις κάποιον, κρίνε τον εαυτό σου»·
Bob Marley, εσύ το ’χες πει στον σκοπό σου.
Μη βοηθάς το κακό να θεριεύει,
να μας χωρίζει, να μας κυριεύει.
Όποιος διαιρεί, τούτος βασιλεύει.

«Θαύματα δε γίνονται στην εποχή μας»
λένε οι ύμνοι της μιζέριας και της γκρίνιας.
Μα εμείς ετοιμάζουμε την επιστροφή μας.
Τώρα ενώνουμε τη φωνή μας.
Αν ψήνεσαι, έλα κι εσύ μαζί μας!
Αν ψήνεσαι, έλα κι εσύ μαζί μας!

Ενώστε τις δυνάμεις του καλού –πάμε σήμερα!



ΣΤΙΧΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΗ: Μάρκος Κούμαρης
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Locomondo / ΔΙΣΚΟΣ: Me Wanna Dance (2007)

ΕΙΚΟΝΑ-ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ: mysecretrecipeforlife.blogspot.com

Γιατί δεν ισχύει η αστρολογία;

Από τον αστροφυσικό Παύλο Καστανά

Ισχύουν οι αστρολογικές προβλέψεις; Στο επεισόδιο αυτό μαθαίνουμε α­στρο­νο­μί­α καταρρίπτοντας την αστρολογία. Παρουσιάζονται τα βασικά επιχειρήματα που δείχνουν ότι η αστρολογία δεν είναι δυνατόν να ισχύει και ότι δίκαια θε­ω­ρεί­ται ψευδοεπιστήμη από την επιστημονική κοινότητα.



2 Ιουλίου 2019

Με τα λόγια του Astronio

Αποσπάσματα από δύο συνεντεύξεις
του αστροφυσικού Παύλου Καστανά


«Η ζωή είναι μικρή», λέει ο λαός. Όμως, με τη μελέτη του σύμπαντος συ­νει­δη­το­ποι­ού­με ότι τελικά είναι απελπιστικά μικρή. Η ζωή του καθενός μας στη Γη δι­αρ­κεί απειροελάχιστα σε σχέση με την ηλικία του σύμπαντος. Δε σε κα­τα­κλύ­ζει το αίσθημα της ματαιότητας γνωρίζοντας αυτό;

Το γεγονός ότι η ζωή και γενικά τα ανθρώπινα μεγέθη είναι απελπιστικά μικρά μπρο­στά στο σύμπαν, όπως λες, θεωρώ ότι είναι μόνο το πρώτο σκαλοπάτι της κα­τα­νόη­σης του σύμπαντος. Είναι το πρώτο μάθημα που μας προσφέρει η α­στρο­φυ­σι­κή, ένα μάθημα ταπεινότητας. Αλλά, ύστερα, σκέψου το εξής: ότι μέσα σε αυ­τό το γιγάντιο σύμπαν έτυχε, μέσω αμέτρητων αλληλένδετων γεγονότων, τα μό­ρι­α να συνδεθούν έτσι μεταξύ τους, ώστε να υπάρξουμε εγώ κι εσύ και να μπο­ρού­με να κουβεντιάζουμε αυτή τη χρονική στιγμή. Και σαν να μην έφτανε αυτό, έ­χου­με αναπτύξει έναν εγκέφαλο που μας επιτρέπει να ανακαλύπτουμε το σύ­μπαν με τρομακτική λεπτομέρεια, από τον μικρόκοσμο μέχρι τον μεγάκοσμο! Με αυ­τή την έννοια, η ύπαρξη του καθενός από εμάς εδώ μοιάζει με θαύμα!

Τι εννοείς ότι «μοιάζει με θαύμα»;

Δεν το λέω με την έννοια του υπερφυσικού αλλά με την έννοια του απίθανου και του θαυμαστού. Δεν εκτιμούμε πραγματικά το πόσο απίθανο ήταν να σχηματιστεί η δική μας συνείδηση μέσα σε αυτό το σύμπαν. Το παίρνουμε ως δεδομένο, ε­πει­δή μόνο έτσι έχουμε μάθει να αντιλαμβανόμαστε την ύπαρξή μας. Αλλά η ε­πι­στή­μη μάς αποκάλυψε έναν κόσμο πιο θαυμαστό απ’ οτιδήποτε είχε περιγράψει ο­ποιο­δή­πο­τε σύστημα ιδεών. Κι αντί να το εκτιμήσουμε αυτό, περιοριζόμαστε σε αυ­τό που έλεγες πριν, ότι η ζωή είναι μικρή. Ναι, είναι μικρή, αλλά έχουμε την υ­περ­βο­λι­κά απίθανη τύχη να είμαστε εδώ για να τη βιώσουμε! Ας κάνουμε, λοιπόν, το καλύτερο που μπορούμε κι ας εκμεταλλευτούμε κάθε δευτερόλεπτο.


Η ανθρωπότητα του μέλ­λο­ντος που ο­νει­ρεύ­ο­μαι έχει ε­ξε­λί­ξει την τε­χνο­λο­γί­α της σε τέτοιο βαθ­μό που έχει α­παλ­λα­χθεί σχε­δόν ο­λο­κλη­ρω­τι­κά από την εργασία ως προϋ­πό­θε­ση ε­πι­βί­ω­σης. Έ­τσι, μπορεί να α­πε­λευ­θε­ρώ­σει τη δημιουργική της δύ­να­μη για την επέκταση της γνώσης της και την κα­λυ­τέ­ρευ­ση του ε­αυ­τού της. Ο πόλεμος με την ά­γνοι­α θα εί­ναι ο μόνος πό­λε­μος που θα γνωρίζει και η ευτυχία των όντων του πλα­νή­τη θα είναι κυ­ρί­αρ­χη ε­πι­τα­γή στους αξιακούς της κώδικες.

ΠΗΓΕΣ: thriveglobal.gr (15.02.2019), nostimonimar.gr (12.04.2018) - ΕΙΚΟΝΕΣ: clopyandpaste.blogspot.com, mikropragmata.lifo.gr


1 Ιουλίου 2019

Καλό μήνα!
(Ιούλιος)

Με το πενάκι του Αρκά


(από τη σειρά «Ο Φεβρουάριος και οι έντεκα μήνες»)


ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ