31 Οκτωβρίου 2015

Η πολύ λαίμαργη φάλαινα
που έφαγε τη θάλασσα




Ζούσε μια φορά κι έναν καιρό
στον μεγάλο ωκεανό
μια πολύ λαίμαργη φάλαινα.
Αυτή η φάλαινα ήταν τόσο πολύ λαίμαργη
που μια μέρα αποφάσισε
να φάει όλη τη θάλασσα
και να μην αφήσει ούτε σταλίτσα!
Έτσι λοιπόν:

Κατάπιε όλα τα κύματα, όλες τις σταγόνες,
όλους τους ναύτες, όλες τις γοργόνες,
όλους τους φάρους, όλους τους ξιφίες,
τους σπάρους, τα χταπόδια και τους αστερίες,
τα κανό, τα καβουράκια
και της θάλασσας τ’ αλογατάκια!

Έφαγε με φόρα τις βάρκες μία μία
και με μεγά– μεγάλη βουλιμία
τ’ αεροπλανοφόρα και της γραμμής τα πλοία!

Και, πράγμα που δεν πρέπει,
δεν άφησε ούτε φύκι!
Και, πράγμα που δεν πρέπει,
δεν άφησε ούτε λέπι!

Kι έμεινε μεμιάς στη μέση μιας μεγά–
στη μέση μιας μεγάλης ερημιάς!
«Tα ’χαψα όλα –είπε– μία κι έξω,
ώρα τώρα να χωνέψω
τα καβουράκια και τις μέδουσες,
και τις μέδουσες τις κακομοίρες!»

Είδε τότε να ’ρχονται από μακριά
με καμάκια μυτερά
έξι εφτά φαλαινοθήρες.

«Aχ! τι συμφορά!
Έρχονται να με σκοτώσουν,
να με κάνουν μαργαρίνη και μπανέλες!
Tι τις ήθελα τις τρέλες;
Tι τρομάρα! Tι τρεμούλα!
Aχ, μανούλα μου, γλυκιά μανούλα!»

Tι να κάνει, τι;
Ούτε νερό να κολυμπήσει!
Ούτε θάλασσα για να κρυφτεί!
«Aχ –φώναξε– τι φρίκη!
Έφαγα τη θάλασσα που μ’ έκρυβε!
Δεν άφησα ούτε φύκι!

Ήτανε μεγάλο κρίμα
να φάω και το τελευταίο κύμα!
Δεν υπάρχει άλλη λύση!
Προτού με κάνουν λιώμα,
πρέπει αυτή η ερημιά, πρέπει αυτή η ερημιά
να ξαναπλημμυρίσει!»

Κι άνοιξε το στόμα
και βγήκανε τα κύματα και οι κυκλώνες,
οι ναύτες, τα πέλαγα και οι γοργόνες,
οι σπάροι, οι ξιφίες,
τα χταπόδια και οι αστερίες,
τα κανό, τα καβουράκια
και της θάλασσας τ’ αλογατάκια!

Έκανε η φάλαινα ένα μακροβούτι,
στο νεράκι χώθηκε, κρύφτηκε και σώθηκε!
Kι από τότε της κόπηκ’ η λαιμαργία
και τρώει τις μαρίδες μία μία!



ΣΤΙΧΟΙ: Ευγένιος Τριβιζάς / ΜΟΥΣΙΚΗ: Βασίλης Παπανικολάου
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Βασίλης Παπανικολάου, Ιωάννα Μιχαηλίδου
ΔΙΣΚΟΣ: Από το ποίημα... στο τραγούδι (1996)

ΒΙΝΤΕΟ: podilato98.blogspot.com


30 Οκτωβρίου 2015

Η διάδοση της θερμότητας στα υγρά

Στα υγρά (και στα αέρια) η θερμότητα μεταφέρεται κυρίως με ρεύματα. Το υ­­γρό που έ­χει μεγαλύτερη θερμοκρασία μετακινείται προς τα πάνω με­­τα­­φέ­­ρο­­ντας θερ­­μό­­τη­­τα.
Είναι ακριβώς αυτό που αισθανόμαστε κάποιες φορές όταν κολυμπάµε στη θά­­λασ­­σα: Αλ­λού το νερό έχει υψηλότερη θερμοκρασία και αλλού χαμηλότερη.

Ας δούμε το πείραμα που έχει επιμεληθεί το ΕΚΦΕ Ρεθύμνου. Μπορούμε να το κά­­νου­­­με κι εμείς!


ΚΕΙΜΕΝΟ: ΦΥΣΙΚΑ ΣΤ΄ ΤΑΞΗΣ


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: θερμότητα


Κριτήρια διαιρετότητας
(κουίζ)

Πατήστε στις εικόνες και ελέγξτε τις γνώσεις σας:

ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΔΙΑΙΡΕΤΟΤΗΤΑΣ ΜΕ ΤΟ 2
ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΔΙΑΙΡΕΤΟΤΗΤΑΣ ΜΕ ΤΟ 5
ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΔΙΑΙΡΕΤΟΤΗΤΑΣ ΜΕ ΤΟ 10, ΤΟ 100 ΚΑΙ ΤΟ 1.000
ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΔΙΑΙΡΕΤΟΤΗΤΑΣ ΜΕ ΤΟ 3 ΚΑΙ ΤΟ 9
ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΔΙΑΙΡΕΤΟΤΗΤΑΣ ΜΕ ΤΟ 4 ΚΑΙ ΤΟ 25

ΠΗΓΗ: inschool.gr


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μαθηματικά


29 Οκτωβρίου 2015

Πωλείται διαμέρισμα

Από την
player99
Μαθήτρια της
έκτης τάξης

ΠΩΛΕΙΤΑΙ διαμέρισμα τρίτου ορόφου 95 τ.μ. διαμπερές, αυτ. θέρ­μαν­­ση, 3 ύπνου, 2 μπάνια, τιμή συζητήσιμη. Τηλ. 21028586.




Ποιοι αριθμοί διαιρούνται ακριβώς με 2, 5, 10;
(διαδραστική εξάσκηση)

Πατήστε στην εικόνα που επιθυμείτε:


ΠΗΓΗ: inschool.gr


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μαθηματικά


Βρείτε τις τέλειες διαιρέσεις
(διαδραστική εξάσκηση)

Πατήστε στην εικόνα:


ΠΗΓΗ: inschool.gr

ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μαθηματικά


28 Οκτωβρίου 2015

Ο Γουτεμβέργιος και η τυπογραφία

Από τους αρχαίους Σουμέριους και Κινέζους στη Γερμανία του 15ου αιώνα! Ένα ε­πει­­σό­δι­ο της γαλλικής σειράς κινουμένων σχεδίων «Μια φορά κι έναν καιρό ή­­ταν... η ε­­πι­στή­μη» (1994).




Μικρές αγγελίες και ελλειπτικές προτάσεις
(διαδραστική εξάσκηση)

Πατήστε στις εικόνες και ακολουθήστε τις οδηγίες:


ΠΗΓΗ: inschool.gr


Με αφορμή ένα ποίημα

Οι συνεργάτες μας διαβάζουν ποιήματα,
εμπνέονται και δημιουργούν


Περισσότερα στους υπερσυνδέσμους που ακολουθούν:


ΕΙΚΟΝΑ: youtube.com


27 Οκτωβρίου 2015

Η «Άγια Κυριακή»

Το θρυλικό καΐκι που έγινε τραγούδι


Το κομβικό σημείο όπου βρίσκεται το λιμάνι της Ραφήνας έκανε την πόλη να πρω­τα­γω­νι­­στή­σει σε πολλές στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά την περίοδο της Κα­το­χής. Πο­λύ σπου­­δαί­ο ήταν το δίκτυο διαφυγής που οργανώθηκε προς τις μι­κρα­σι­α­τι­κές ακτές και την Αί­γυπτο. Με τον τρόπο αυτό χιλιάδες Έλληνες πα­τρι­ώ­τες και αξιωματικοί ξέ­φυ­γαν από τον γερ­μα­νι­κό κλοιό και κατέφυγαν στη Μέ­ση Ανατολή. Από εκεί, επίσης, έ­φυ­γαν και 4.000 Βρε­τα­νοί στρα­τι­ώ­τες μόλις οι Γερ­μα­νοί μπήκαν στην Αθήνα.

Τα δρομολόγια διαφυγής ξεκίνησαν τον Ιούνιο του 1941 με τα καΐκια «Παναγία», «Α­γί­α Πα­ρα­σκευ­ή» και «Αγία Κυριακή», τα οποία έφταναν μέχρι τις μικρασιατικές α­κτές, ακόμη και μέ­χρι την Αλεξάνδρεια:
● Το «Παναγία» ήταν του Ικαριώτη καπετάνιου Σταμάτη Τσατρά, ο οποίος τον Ι­ού­νι­ο του 1941 έκανε δύο δρομολόγια στο Τσεσμέ της Τουρκίας (απέναντι από τη Χίο) βοη­θώ­­ντας τη δι­α­φυ­γή Ελλήνων αξιωματικών και πολιτικών. Πι­θα­νο­λο­γεί­ται ότι με το δικό του καΐκι δι­έ­φυ­γαν τον Μάρτιο του 1942 ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός Πα­να­γιώ­της Κανελλόπου­λος με τη γυ­ναί­κα του, καθώς και ο Γιάννης Χα­ρα­λα­μπό­που­λος.
● Η «Αγία Παρασκευή» είχε καπετάνιο τον Κώστα Γιαγκουδάκη και έκανε δρο­μο­λό­γι­α με προ­ο­ρι­σμό κυρίως τη Σάμο, τη Χίο και την Ικαρία.
● Η «Αγία Κυριακή» ανήκε στον Καρυστινό καπετάνιο Καδή. Έγινε πασίγνωστη ύ­στε­ρα α­πό τρεις δεκαετίες, όταν τραγουδήθηκε από τη Ρένα Κουμιώτη.


Το τραγούδι αυτό του Μίμη Πλέσσα προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για την ά­γνω­στη δρά­ση των ναυτικών μας την περίοδο της Κατοχής. Σύμφωνα με τους στί­χους του Κώστα Βίρ­βου, το δρομολόγιο ήταν Αλεξάνδρεια-Ραφήνα και τα α­μπά­ρια του καϊκιού ήταν γεμάτα με κυνηγημένους που προσπαθούσαν να δι­α­φύ­γουν, για να συ­νε­χί­σουν τον Αγώνα από αλ­λού. Δυστυχώς, μετά το τέλος του Πο­λέ­μου το καΐκι α­φέ­θη­κε στη μοίρα του και σάπισε σε κάποια ακτή:



Το λέγαν «Άγια Κυριακή»
εκείνο το καΐκι
που στη σκλαβιά, στην Κατοχή,
δούλευε στη διαφυγή,
πάλευε για τη νίκη.

Αλεξάνδρεια - Ραφήνα
πήγαινε τα χρόνια εκείνα
και για μπάρκο μες στ’ αμπάρια
είχε όλο παλικάρια.

Τώρα η «Άγια Κυριακή»
στην αμμουδιά σαπίζει
κι όταν τη βλέπω στον γιαλό
τρέχει το δάκρυ μου θολό
και η καρδιά ραγίζει.

Αλεξάνδρεια - Ραφήνα...



ΣΤΙΧΟΙ: Κώστας Βίρβος
ΜΟΥΣΙΚΗ: Μίμης Πλέσσας / ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Ρένα Κουμιώτη
ΔΙΣΚΟΣ: Θάλασσα, πικροθάλασσα... (1973)

ΚΕΙΜΕΝΟ-ΕΙΚΟΝΑ: ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
ΧΑΡΤΗΣ: podilato98.blogspot.com
(από 101traveldestinations.com)


26 Οκτωβρίου 2015

Ο Μικρός Ήρωας



Στα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν την Κατοχή (1941-1944) και τον εμφύλιο πό­λε­μο (1946-1949) η Ελλάδα προσπαθούσε με κάθε τρόπο να γιατρέψει τις πλη­γές της και να ορ­θο­πο­δί­σει. Τότε ήταν που εμφανίστηκε στα περίπτερα ένα ε­βδο­μα­δι­αί­ο έ­ντυ­πο για παι­διά με τίτλο «Ο Μικρός Ήρως» (ήρως στη γλώσσα της εποχής ήταν ο ή­ρω­ας). Πρόκειται για το μακροβιότερο παιδικό περιοδικό, κα­θώς κυκλοφορούσε από το 1953 έως το 1968, ο­πό­τε και διακόπηκε απότομα στο τεύχος 798 από τη λο­γο­κρι­σί­α της Χούντας. Έκτοτε ε­­πα­νεκ­δό­θη­κε αρκετές φο­ρές.


Ο «Μικρός Ήρως» υπήρξε πρόδρομος των κόμικς και αγαπήθηκε πολύ από τις πρώ­τες με­­τα­πο­λε­μι­κές γενιές. Ιστορούσε τις περιπέτειες του Γιώργου Θα­λάσ­ση, της Κα­τε­ρί­νας και του Σπίθα, μιας παρέας τριών ηρωικών Ελληνόπουλων, κα­τά τη διάρκεια της Κατοχής.
● Ο Γιώργος Θαλάσσης, το θρυλικό «Παιδί-Φάντασμα», ήταν ένα ορφανό αγόρι με πά­­ρα πολ­λές ικανότητες. Έδινε τον υπέρ πάντων αγώνα για την απελευθέρωση της Ελ­λά­δας α­πό τους Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους φασίστες.
● Η Κατερίνα ήταν ένθερμη πατριώτισσα και δυναμική αγωνίστρια, ενώ τη συ­νέ­δε­ε πλα­­τω­νι­κή ερωτική σχέση με τον βασικό πρωταγωνιστή της σειράς.
● Ο Σπίθας, το αιώνια πεινασμένο, ευτραφές και καλοκάγαθο παιδί, ήταν α­πό­λυ­τα α­φο­σι­­ω­μέ­νος φίλος του Γιώργου Θαλάσση. Η άγνοια κινδύνου και η δι­αρ­κής πεί­να του τον έ­­βα­ζαν συχνά σε μεγάλους μπελάδες.


Ο συγγραφέας του περιοδικού Στέλιος Ανεμοδουράς (με το ψευδώνυμο Θάνος Α­στρί­της) και ο σκιτσογράφος Βύρων Απτόσογλου προσπάθησαν να αμβλύνουν τις ο­δυ­νη­ρές συ­νέ­­πει­ες του Πολέμου, της Κατοχής και του εμφύλιου σπαραγμού που εί­χαν μό­λις προηγηθεί. Με το έργο τους τροφοδότησαν τη φαντασία των πι­τσι­ρι­κά­δων της ε­πο­χής, αναδεικνύο­ντας την αγάπη για την ελευθερία και τη δι­και­ο­σύ­νη, την πε­ρη­φά­νια για την πατρίδα, τον α­γώ­να κατά του βάρβαρου ο­λο­κλη­ρω­τι­σμού, το µίσος κα­τά της τυραννίας, την πίστη στην ε­θνι­κή ομοψυχία και την υπεράσπιση της αν­θρώ­πι­νης α­ξι­ο­πρέ­πει­ας.

Το 1976, μετά το τέλος της δικτατορίας (1967-1974), ο Γιώργος Θαλάσσης και η πα­ρέ­α του πα­ρου­σι­ά­στη­καν στη θεατρική παράσταση «Το τραμ το τελευταίο». Α­πό εκεί ξε­πή­δη­­σε και το υπέροχα νοσταλγικό τραγούδι του Λουκιανού Κη­λαη­δό­νη, γεμάτο φρά­σεις από το κεί­με­νο του αναγνώσματος:



Από τη μια οι Ιταλοί κι οι Γερμανοί
για να σε βρουν αναστατώνουν την Αθήνα
κι από την άλλη του πατέρα μου η φωνή:
«Νομίζω πως τον κρύβει στην κουζίνα».

Εσύ να παίζεις με τον θάνατο κρυφτό
κι αυτοί να σκίζουνε τα τεύχη τα κρυμμένα,
μη σε τρομάζει το διπλό κυνηγητό,
εσύ τους Γερμανούς κι αυτοί εμένα.

Πού είσαι τώρα και σ’ έχω χάσει,
καλέ μου φίλε, Γιώργο Θαλάσση;
Πού είσαι τώρα και σ’ έχω χάσει,
Μικρέ μου Ήρωα, Γιώργο Θαλάσση;

«Εγώ δεν ξεκουράζομαι ποτές,
είμαι παντού όπου το χρέος με προστάζει
όσο θα υπάρχουνε στη γη κατακτητές,
θα τους συντρίβω και το αίμα τους θα στάζει!»

Πίσω απ’ τον τοίχο ο ασύρματος καλεί,
είναι απ’ τη Μέση Ανατολή, απ’ το αρχηγείο.
Θα σου αναθέσουν μια καινούργια αποστολή
μ’ ευχές για καλή τύχη απ’ τον Χ-2.

Η Κατερίνα σ’ αγαπούσε σιωπηλά,
αλλά κι εσύ το ίδιο αγνά την αγαπούσες,
χωρίς τον Σπίθα ίσως να ’ταν πιο καλά,
παρ’ όλ’ αυτά εσύ τον συγχωρούσες.

Όταν ακούω να μιλάνε γι’ Αφρική,
για Βερολίνο, Βενετία και Παρίσι,
σκέφτομαι, λέω: «Πού να ξέραν μερικοί
πως σε όλα αυτά τα μέρη εγώ έχω ζήσει!»

Πως όταν ήταν στην Ελλάδα κατοχή,
μέσα στις σφαίρες, μες στο κρύο, μες στην πείνα,
με τους Εγγλέζους να εξοπλίζουνε τη «Χι»
μου έδειχνες μια ξένοιαστη Αθήνα.

Πού είσαι τώρα και σ’ έχω χάσει,
καλέ μου φίλε, Γιώργο Θαλάσση;
Πού είσαι τώρα και σ’ έχω χάσει,
Μικρέ μου Ήρωα, Γιώργο Θαλάσση;

«Εγώ δεν ξεκουράζομαι ποτές,
είμαι παντού όπου το χρέος με προστάζει
όσο θα υπάρχουνε στη γη κατακτητές,
θα τους θερίζω και το αίμα τους θα στάζει!»

Εσύ μπορούσες να οδηγήσεις φορτηγό,
μοτοσικλέτα, οτομοτρίς κι αεροπλάνο
κι όπου κι αν ήσουν πάντα δίπλα ήμουν κι εγώ,
μαζί σου ή να ζήσω ή να πεθάνω.

Ήσουνα πάντα εκδικητής και τιμωρός
γι’ αυτόν που γέμισε τον τόπο με στρατό του
και μ’ ένα χτύπημά σου έπεφτε ο φρουρός
με μια στροφή γύρω απ’ τον εαυτό του.

Μπορούσες πάλι να ημερεύεις τα σκυλιά
με κάποιο σφύριγμα που σου ’μαθε τσοπάνος
κι έτσι που πέταγες με κόλπο τη θηλιά
θα έπρεπε να είσαι Αμερικάνος.

Τι να σου πω, τι να σου πω, τι να σου πω
που να μην το ’χει πει κανένας για κανένα,
εγώ μονάχα ένα πράγμα θα σου πω:
Μου φτάνει πως μεγάλωσα με σένα!

Πού είσαι τώρα και σ’ έχω χάσει,
καλέ μου φίλε, Γιώργο Θαλάσση;
Όπου κι αν είσαι, θα ’χεις γεράσει,
Μικρέ μου Ήρωα, Γιώργο Θαλάσση!



ΣΤΙΧΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΗ: Λουκιανός Κηλαηδόνης
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Λουκιανός Κηλαηδόνης, Αντώνης Πυλιαρός
ΔΙΣΚΟΣ: Πάμε μαέστρο (1984)

ΚΕΙΜΕΝΟ: el.wikipedia.org, toaromatoutragoudiou.blogspot.com | ΕΙΚΟΝΕΣ:
podilato98.blogspot.com (1: ntng.gr), comicstrades.files.wordpress.com (2-7)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: βιβλία, Ιστορία, μουσική


24 Οκτωβρίου 2015

Ένας στρατιώτης μουρμου-
ρίζει στο αλβανικό μέτωπο

Από τον Νικηφόρο Βρεττάκο

Ποιος θα μας φέρει λίγον ύπνο εδώ που βρισκόμαστε;
Θα μπορούσαμε τότες τουλάχιστο
να ιδούμε πως έρχεται τάχατε η μάνα μας
βαστάζοντας στη μασχάλη της ένα σεντόνι
λουλακιασμένο
Πλυμένο με λουλάκι, μια γαλάζια ουσία με την οποία παλιότερα ξέβγαζαν τα ρούχα για να πάρουν πιο λευκό χρώμα.
 με μια ποδιά ζεστασιά και κατιφέδες από το σπίτι μας.
Ένα φθαρμένο μονόγραμμα στην άκρη του μαντιλιού: ένας κόσμος χαμένος.

Τριγυρίζουμε πάνω στο χιόνι με τις χλαίνες κοκαλιασμένες.
Ποτέ δε βγήκε ο ήλιος σωστός απ’ τα υψώματα του Μοράβα,
ποτέ δεν έδυσε ο ήλιος αλάβωτος απ’ τ’ αρπάγια της Τρεμπεσίνας.
Τρεκλίζω στον άνεμο χωρίς άλλο ρούχο,
διπλωμένος με το ντουφέκι μου, παγωμένος και ασταθής.


Δε θα μου πήγαινε αυτή η προσβολή περασμένη
υπό μάλης
κάτω από τη μασχάλη
,
δε θα μου πήγαινε αυτό το ντουφέκι αν δεν ήσουν εσύ,
γλυκό χώμα που νιώθεις σαν άνθρωπος,
αν δεν ήτανε πίσω μας λίκνα και τάφοι που μουρμουρίζουν,
αν δεν ήτανε άνθρωποι κι αν δεν ήταν βουνά με περήφανα
μέτωπα, κομμένα θαρρείς απ’ το χέρι του θεού
να ταιριάζουν στον τόπο, στο φως και το πνεύμα του.

Η νύχτα μάς βελονιάζει τα κόκαλα μέσα στ’ αμπριά· εκεί μέσα
μεταφέραμε τα φιλικά μας πρόσωπα και τ’ ασπαζόμαστε
μεταφέραμε το σπίτι και την εκκλησιά του χωριού μας
το κλουβί στο παράθυρο, τα μάτια των κοριτσιών,

τον φράχτη του κήπου μας, όλα τα σύνορά μας,
την Παναγία με το γαρούφαλο, ασίκισσα,
που μας σκεπάζει τα πόδια πριν απ’ το χιόνι,
που μας διπλώνει στην μπόλια της πριν απ’ τον θάνατο.

Μα ό,τι κι αν γίνει εμείς θα επιζήσουμε.
Άνθρωποι κατοικούν μες στο πνεύμα της Ελευθερίας αμέτρητοι,
Άνθρωποι όμορφοι μες στη θυσία τους, Άνθρωποι.
Ένας μεγάλος καταυλισμός είναι η έννοια της αρετής.
Το ότι πεθάναν δε σημαίνει πως έπαψαν να υπάρχουν εκεί,
με τις λύπες, τα δάκρυα και τις κουβέντες τους.
Ο ήλιος σας θα ’ναι ακριβά πληρωμένος.
Αν τυχόν δε γυρίσω, ας είστε καλά,
σκεφτείτε για λίγο πόσο μου στοίχισε.

(Σαν ήμουνα μικρός καθρεφτιζόμουνα στα ρυάκια της πατρίδας μου
δεν ήμουν πλασμένος για τον πόλεμο).


► Οι συνεργάτες μας εμπνεύστηκαν από το ποίημα και παρουσιάζουν τις δη­­μι­­ουρ­γί­ες τους εδώ και εδώ.


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Ιστορία, ποιήματα


Τ’ ακορντεόν




Στη γειτονιά μου την παλιά είχα έναν φίλο
που ήξερε και έπαιζε τ’ ακορντεόν.
Όταν τραγούδαγε φτυστός ήταν ο ήλιος,
φωτιές στα χέρια του άναβε τ’ ακορντεόν.

Μα ένα βράδυ σκοτεινό σαν όλα τ’ άλλα
κράταγε τσίλιες παίζοντας ακορντεόν·
γερμανικά καμιόνια στάθηκαν στη μάντρα
και μια ριπή σταμάτησε τ’ ακορντεόν.

Τ’ αρχινισμένο σύνθημα πάντα μου μένει
όποτε ακούω από τότε ακορντεόν
κι έχει σαν στάμπα τη ζωή μου σημαδέψει:
«Δε θα περάσει ο φασισμός!»



ΣΤΙΧΟΙ: Γιάννης Νεγρεπόντης / ΜΟΥΣΙΚΗ-ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Μάνος Λοΐζος
ΔΙΣΚΟΣ: Τα τραγούδια του δρόμου (1974)



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Ιστορία, μουσική


Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
(παρουσίαση)

Δυναμώστε τον ήχο και παρακολουθήστε σε πλήρη οθόνη την εξάπλωση των δυ­νά­με­ων του Άξονα, τις σημαντικότερες μάχες στα ευρωπαϊκά μέτωπα, το τέ­λος του φα­σιστικού και του ναζιστικού καθεστώτος αλλά και την κατοχή της Γερ­μα­νί­ας και της Αυστρίας από τους Συμμάχους.





ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Ιστορία


22 Οκτωβρίου 2015

Ήπειροι, ωκεανοί και θάλασσες

Πατήστε στις εικόνες και βρείτε τις ηπείρους, τους ωκεανούς και τις θάλασσες του πλανήτη μας με τα παιχνίδια που έχει φτιάξει ο φυσικός Ηλίας Σιτσανλής:


ΠΗΓΗ: ΣΙΤΣΑΝΛΗΣ ΗΛΙΑΣ | ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΙΚΟΝΩΝ: podilato98.blogspot.com


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Γεωγραφία, παιχνίδια


Το σακάκι μου κι αν στάζει




Μ’ έπιασε βροχή στον δρόμο μα εγώ δε στάθηκα.
Σαν πουλί στην αγκαλιά σου ήρθα και ζεστάθηκα!

Κι αν με χτύπησε τ’ αγιάζι, το σακάκι μου κι αν στάζει,
σου το λέω: δε με νοιάζει, μια και είμαστε μαζί...

Απ’ το τζάμι δες που βρέχει στην αυλίτσα τη μικρή.
Το γεράνι κάτι έχει, πάρ’ το μέσα μη βραχεί!

Κι αν με χτύπησε τ’ αγιάζι...



ΣΤΙΧΟΙ: Άκος Δασκαλόπουλος / ΜΟΥΣΙΚΗ: Σταύρος Κουγιουμτζής
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Γιώργος Νταλάρας / ΔΙΣΚΟΣ: Να ’τανε το ’21 (1970)


Το βαλς της βροχής



ΜΟΥΣΙΚΗ: Ελένη Καραΐνδρου / ΔΙΣΚΟΣ: To 10 (2008)



Βρείτε τον Μέγιστο Κοινό Διαιρέτη
(διαδραστική εξάσκηση)

Πατήστε στις εικόνες:




ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μαθηματικά


19 Οκτωβρίου 2015

Ένα ωραίο λεωφορείο

Από τη
HelloKitty23
Μαθήτρια της
έκτης τάξης





Μέγιστος Κοινός Διαιρέτης
(διαδραστική εξάσκηση)

Για να βρούμε τον Μ.Κ.Δ. δύο ή περισσότερων αριθμών, αρκεί να ξεκινήσουμε α­πό το τέ­λος του αρκτικόλεξου:

 Δ  Βρίσκουμε τους διαιρέτες κάθε αριθμού
 Κ  Εντοπίζουμε τους κοινούς
 Μ  Επιλέγουμε τον μεγαλύτερο, δηλ. τον μέγιστο

Πατήστε στην εικόνα, ακολουθήστε τις οδηγίες και εξασκηθείτε βήμα βήμα:


ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ: inschool.gr


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μαθηματικά


Το δικαίωμα στην εκπαίδευση

Όλοι οι ανήλικοι που ζουν στη χώρα μας, όλα δηλαδή τα παιδιά και όλοι οι έ­φη­βοι, έ­χουν δι­καί­ω­μα στην εκπαίδευση. Όλοι, χωρίς καμιά εξαίρεση!

Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Στη χώρα μας κατοχυρώνεται από το Σύνταγμα, τους νό­μους αλ­λά και από τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού.


Σύμφωνα με τον Συνήγορο του Παιδιού, αυτό το πολύ σπουδαίο δικαίωμα μπο­ρού­με να το αναλύσουμε σε επιμέρους δικαιώματα. Πριν τα διαβάσετε, έχετε υ­πό­ψη ότι σε κά­ποιες χώ­ρες δεν ισχύουν όλα!

ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

 1  Απονομή τίτλων σπουδών. Κάθε μαθητής που ολοκληρώνει τον κύκλο σπου­δών στον οποίο έχει εγγραφεί (π.χ. το δη­μο­τι­κό σχολείο) δικαιούται, ε­φό­σον προ­ά­γε­ται, να λαμ­βά­νει τους αντίστοιχους τί­τλους σπου­δών.

 2  Εγγραφή. Κάθε παιδί έχει το δικαίωμα να εγγράφεται σε ένα σχολείο και να πα­ρα­κο­λου­θεί τα δι­δα­­σκό­με­να μαθήματα. Στο σχολείο γίνονται δεκτά και τα παι­διά που δεν έχουν νό­μι­μα δι­­και­ο­λο­γη­τι­κά ή που οι γονείς τους δεν κατοικούν νό­μι­μα στη χώρα μας. Βέ­βαι­α, για να γί­νει αυ­τό, θα πρέπει οι γονείς (ή οι κη­δε­μό­νες τους) να υποβάλουν υ­πεύ­θυ­νη δή­λω­ση για τα στοι­χεί­α τους και να έχουν κά­νει τα εμβόλια που πρέπει.

 3  Έκφραση απόψεων και διαλόγου. Οι μαθητές έχουν δικαίωμα να εκφράζουν τις α­πό­ψεις τους ατομικά και συλλογικά. Ο δι­ά­­λο­γος και η συμμετοχή των παι­διών στη λήψη α­πο­φά­σε­ων για ζητήματα που τα α­φο­ρούν πρέ­πει να είναι βα­σι­κό συ­στα­τι­κό της εκ­παι­δευ­τι­κής διαδικασίας.

 4  Ενημέρωση των γονέων. Οι γονείς και κηδεμόνες των μαθητών έχουν δι­καί­ω­μα να ε­νη­με­ρώ­νο­νται τακτικά για την πρό­ο­δο των παιδιών τους.

 5  Εξειδικευμένη εκπαίδευση. Οι μαθητές που δε μιλούν την ελληνική γλώσσα πρέ­πει να διευκολύνονται με τη λει­τουρ­­γί­α τάξεων υποδοχής και με υ­πο­στη­ρι­κτι­κά μαθήματα. Τα τε­λευ­ταί­α πρέπει να συ­νο­δεύ­ο­­νται από ειδικά σχολικά εγ­χει­ρί­δι­α. Τα παιδιά με ειδικές εκ­παι­δευ­τι­κές α­νά­γκες πρέπει να α­ξι­ο­λο­γού­νται α­πό τα αρμόδια κέντρα, να έχουν κα­τάλ­λη­λη στήριξη αλ­λά και δυνατότη­τα συμ­με­το­χής στην εκπαίδευση σύμφωνα με τις κλί­σεις και τις ι­κα­νό­τη­τές τους.


 6  Κατανόηση, στήριξη, ενημέρωση. Το σχολείο έχει υποχρέωση να ενημερώνει τους μα­θη­τές για τα δικαιώματά τους και να κα­τα­βάλ­λει προσπάθειες για να κα­τα­νοή­σει τα προ­βλή­μα­τα που τυχόν α­ντι­με­τω­πί­ζουν, δί­νο­ντάς τους την κα­τάλ­λη­λη στήριξη και συν­δέ­ο­ντάς τους με τις ειδικές υ­πη­ρε­σί­ες του δή­μου, όπου υ­πάρ­χουν, ώστε να α­ντι­με­τω­πί­ζουν τις δύσκολες κα­τα­στά­σεις με τον κα­λύ­­τε­ρο δυ­να­τό τρόπο.

 7  Όχι διακρίσεις. Κανένα παιδί δεν πρέπει να γίνεται αντικείμενο διάκρισης στο σχο­λεί­ο για το φύλο του, τη φυ­λή, την εθνικότητα, την καταγωγή, τις θρη­σκευ­τι­κές πεποιθήσεις ή την κα­τά­στα­ση της υ­γεί­ας του.

 8  Ποιότητα σπουδών. Η δωρεάν εκπαίδευση για όλα τα παιδιά πρέπει να συν­δυ­ά­ζε­ται με κατάλληλες σχο­λι­κές ε­γκα­τα­στά­σεις, έγκαιρο διορισμό επαρκούς α­ριθ­μού εκ­παι­δευ­τι­κών, παροχή σχο­λι­κών βοη­θη­μά­των και διεξαγωγή των μα­θη­μά­των σύμφωνα με το ε­γκε­κρι­μέ­νο εκ­παι­δευ­τι­κό πρό­γραμ­μα.

 9  Πρόσβαση στο σχολείο. Τα παιδιά που μένουν μακριά από το σχολείο πρέπει να δι­ευ­κο­λύ­νο­νται από τον δήμο ή την περιφέρεια της περιοχής τους. Το ίδιο ι­σχύ­ει και για τα παι­διά που μένουν σε κα­ταυ­λι­­σμούς ή απομονωμένους οι­κι­σμούς.

 10  Προστασία από τη βία. Οι μαθητές πρέπει να προστατεύονται από κάθε μορ­φή βίας και προσβλητικής συ­μπε­ρι­­φο­ράς.

 11  Σεβασμός προσωπικότητας και αξιοπρέπειας. Κάθε μαθητής και μαθήτρια πρέ­πει να αντιμετωπίζεται με σεβασμό, ως αυτόνομη προ­σω­­πι­κό­τη­τα που έχει δι­και­ώ­μα­τα και δυ­να­τό­τη­τες. Η σχολική πειθαρχία πρέπει να ε­φαρ­μό­ζε­­ται με τρό­πο που σέβεται την αν­θρώ­πι­νη αξιοπρέπεια, χωρίς στιγματισμό και δι­α­πό­μπευ­­ση.

 12  Υγιεινή και ασφάλεια. Οι σχολικοί χώροι πρέπει να παρέχουν ασφάλεια και να πλη­ρούν τους όρους υ­γι­ει­νής, με τα­κτι­κή καθαριότητα και αποτροπή πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών ε­πι­πτώ­σε­ων στην υγεία των μαθη­τών.

 13  Φοίτηση. Τα παιδιά πρέπει να πηγαίνουν στο σχολείο υποχρεωτικά μέχρι την τρί­τη γυ­μνα­σί­ου ή μέ­χρι να γίνουν 16 χρονών. Αν οι γονείς τους δεν τα στείλουν, δι­α­πράτ­τουν ποι­νι­κό α­δί­­κη­μα. Τα σχολεία, μάλιστα, πρέπει να κάνουν ό,τι είναι δυ­να­τό για να μην ε­γκα­τα­λεί­πουν τα παι­διά την εκπαίδευση. Πρέπει να τα εν­θαρ­ρύ­νουν να συνεχίζουν τις σπου­δές τους, βοη­θώ­ντας τα όπου χρει­ά­ζε­ται.


ΠΗΓΗ: www.synigoros.gr | ΕΙΚΟΝΕΣ: paratiritirio-in-education.blogspot.com, madreshoy.com, enet.gr



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: δικαιώματα παιδιών


18 Οκτωβρίου 2015

Ποιοι αριθμοί στρογγυλοποιούνται;
(κουίζ)

Πατήστε στην εικόνα και ελέγξτε τις γνώσεις σας:


ΠΗΓΗ: inschool.gr


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: στρογγυλοποίηση


Στρογγυλοποίηση φυσικών αριθμών
(διαδραστική εξάσκηση)


Στρογγυλοποιήστε στις δεκάδες



Στρογγυλοποιήστε στις εκατοντάδες



Στρογγυλοποιήστε στις χιλιάδες


ΠΗΓΗ: numbernut.com

ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: στρογγυλοποίηση


Ασκήσεις ορθογραφίας ανά τάξη

Παίξτε με τις όμορφες διαδραστικές ασκήσεις που έχει δημιουργήσει ο καλός εκ­παι­δευ­­τι­κός ιστότοπος inschool. Πατήστε στο λάθος, βοηθήστε τη μαϊμού ή το σκυ­λά­κι να φτά­σουν τη λιχουδιά τους και γίνετε αστέρι στην ορθογραφία!


Επιλέξτε την τάξη που σας ενδιαφέρει:


ΠΗΓΗ: inschool.gr


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: ορθογραφία


17 Οκτωβρίου 2015

Οικονομία στη χρήση της ενέργειας



Η εξέλιξη της τεχνολογίας έχει αναμφισβήτητα κάνει τη ζωή μας πιο εύκολη. Η χρή­ση, ό­μως, όλο και περισσότερων συσκευών δημιουργεί μια ολοένα αυ­ξα­νό­με­νη ζή­τη­ση σε ε­­νέρ­γει­α. Με τις συνεχείς ενεργειακές μετατροπές τεράστιες πο­σό­τη­τες ε­νέρ­γει­ας με­τα­­τρέ­πο­νται σε θερμότητα, η οποία αποβάλλεται στο πε­ρι­βάλ­λον. Αυτό, ε­κτός από τη ρύ­­παν­ση που προκαλεί άμεσα, έχει ως α­πο­τέ­λε­σμα και την αργή αλλά στα­θε­ρή αύξηση της θερ­μο­κρα­σί­ας στον πλανήτη. Το γε­γο­νός αυ­τό εγκυμονεί σο­βα­ρούς κινδύνους για την ι­σορ­ρο­πί­α του οι­κο­συ­στή­μα­τος.

Αύξηση της μέσης θερμοκρασίας της Γης κατά 3° C θα οδηγούσε σε εξαφάνιση με­γά­λου μέ­ρους της χλωρίδας, αφού το εύρος της θερμοκρασίας, στο οποίο πολ­λά φυ­τά α­να­­πτύσ­σο­νται, είναι πολύ περιορισμένο. Ίδια αύξηση της θερ­μο­κρα­σί­ας θα ε­πέ­φε­ρε το λιώ­­σι­μο τε­ρά­στι­ας ποσότητας πάγων στον βόρειο και νό­τι­ο πό­λο, με α­πο­τέ­λε­σμα την άνοδο της στάθ­μης της θάλασσας. Τεράστιες ε­κτά­σεις θα καλύπτονταν στην πε­ρί­πτω­ση αυτή α­πό το νε­ρό των θαλασσών.


Μόνη λύση στο παραπάνω πρόβλημα μπορεί να αποτελέσει ο περιορισμός στη χρή­ση της ενέργειας. Στην εξοικονόμησή της μπορούμε να συμβάλουμε όλοι μας με δι­ά­φο­ρους τρό­πους. Για παράδειγμα, μπορούμε
● να μη θερμαίνουμε υπερβολικά τους χώρους στους οποίους κατοικούμε,
● να περιορίζουμε την ποσότητα του ζεστού νερού που χρησιμοποιούμε,
● να κλείνουμε τις ηλεκτρικές συσκευές όταν φεύγουμε από έναν χώρο και
● να προτιμούμε τα μέσα μαζικής μεταφοράς κατά τις μετακινήσεις μας.

Στην εξοικονόμηση ενέργειας, ωστόσο, συμβάλλει και η τεχνολογία με την α­νά­πτυ­ξη με­­θό­δων για σωστότερο σχεδιασμό των σπιτιών και κατασκευή συ­σκευ­ών που λει­τουρ­γούν με λι­γό­τε­ρη ενέργεια:

 1  Το «ενεργειακό αστέρι»

Αυτό το σήμα υπάρχει σε πολλές συσκευές που χρησιμοποιούμε καθημερινά. Εί­ναι δι­ε­­θνές σύμβολο και πληροφορεί τους καταναλωτές ότι η συγκεκριμένη συ­σκευ­ή έχει κα­τα­­σκευ­α­στεί έτσι, ώστε να λειτουργεί με την ελάχιστη α­πα­ραί­τη­τη ε­νέρ­γει­α. Με άλ­λα λόγια, χρη­σι­μο­ποι­ώ­ντας τη συσκευή αυτή και όχι μια άλλη, που δεν έχει αυτό το σή­μα, ε­ξοι­κο­­νο­μού­με ενέργεια.


Μερικά προϊόντα στα οποία μπορεί να δούμε το «ενεργειακό αστέρι» είναι τα συ­στή­μα­τα και οι οθόνες υπολογιστών, οι εκτυπωτές, τα συστήματα ήχου, τα φω­το­α­ντι­γρα­φι­κά μη­­χα­νή­μα­τα, τα ασύρματα τηλέφωνα, τα πλυντήρια ρούχων και πιά­των, οι η­λε­κτρι­κές κου­ζίνες, τα ψυγεία, οι ηλεκτρικοί θερμοσίφωνες, τα κλι­μα­τι­στι­κά μη­χα­νή­μα­τα κ.ά.

 2  Βιοκλιματικός σχεδιασμός κτιρίων

Ο σωστός σχεδιασμός ενός κτιρίου, σύμφωνα με τις κλιματολογικές συνθήκες κά­θε τό­­που, μπορεί να συμβάλει σημαντικά στον περιορισμό της ενέργειας που α­παι­τεί­ται για τη θέρ­μαν­σή του τον χειμώνα και την ψύξη του το καλοκαίρι. Ο σχε­δι­α­σμός αυ­τός, στον ο­­ποί­ο συνυπολογίζεται το μικροκλίμα της περιοχής, ο­νο­μά­ζε­ται «βι­ο­κλι­μα­τι­κός σχεδια­σμός».


Τα κτίρια πρέπει να σχεδιάζονται έτσι ώστε να διατηρούνται δροσερά το κα­λο­καί­ρι με φυ­­σι­κό τρόπο (όσο αυτό είναι δυνατό):
● Πρώτα απ’ όλα, θα πρέπει να είναι κατάλληλα προσανατολισμένα, σύμφωνα με την πο­­ρεί­α των ηλιακών ακτίνων, και να υπάρχει πρόβλεψη για φυσική αλλά και τε­χνη­τή σκί­α­σή τους.
● Κατά τη σχεδίασή τους πρέπει να ενισχύεται ο φυσικός φωτισμός. Η θέση του ή­λιου εί­ναι διαφορετική τον χειμώνα απ’ ό,τι το καλοκαίρι. Σχεδιάζοντας κα­τάλ­λη­λα τη θέ­ση των πα­ρα­θύ­ρων μπορούμε να φροντίσουμε να μπαίνει πολύ φως σε ένα κτί­ρι­ο τον χειμώνα, ώ­στε να αξιοποιούμε τη θερμότητα του ήλιου για τη θέρ­μαν­σή του, και λι­γό­τε­ρο φως το κα­λο­καί­ρι.
● Σημαντικό είναι επίσης να φροντίζουμε για τον φυσικό αερισμό των κτιρίων.

 3  Οι ταμπέλες σε ένα προϊόν δεν πληροφορούν μόνο για την τιμή του

Με απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι ηλεκτρικές συσκευές (π.χ. πλυντήρια, φούρ­νοι, ψυ­γεί­α, κλιματιστικά μηχανήματα) και οι λαμπτήρες φωτισμού πρέπει να έ­χουν μια ταμπέ­λα, όπου αναγράφεται η ενεργειακή κλάση τους. Οι συσκευές με ε­νερ­γει­α­κή κλάση Α λει­τουρ­γούν με τη λιγότερη απαραίτητη ηλεκτρική ε­νέρ­γει­α σε α­ντί­θε­ση με τις συσκευές ε­νερ­γει­α­κής κλάσης G.


Χρησιμοποιώντας τις πληροφορίες που δίνει αυτή η ταμπέλα μπορούμε να ε­πι­λέ­γου­με τις συ­σκευ­ές που λειτουργούν με λιγότερη ενέργεια.

 4  Αλλάζοντας μια λάμπα μπορεί να αλλάξουμε τον κόσμο...

Στην εξοικονόμηση ενέργειας μπορούμε να συμβάλουμε όλοι με την αλλαγή μι­κρών κα­­θη­με­ρι­νών συνηθειών στη ζωή μας. Η εξοικονόμηση ενέργειας είναι με­ρι­κές φορές πιο εύ­κο­λη απ’ ό,τι φανταζόμαστε. Για παράδειγμα, καθημερινά χρη­σι­μο­ποι­ού­με ε­νέρ­γει­α για να φω­τί­ζου­με τους χώρους στους οποίους ζούμε ή ερ­γα­ζό­μα­στε. Είναι πο­λύ σημαντικό να μά­θου­με να κλείνουμε το φως, όταν φεύ­γου­με από έναν χώρο. Έ­τσι αποφεύγουμε τη σπα­τά­λη ενέργειας.


Ακόμα και η επιλογή του λαμπτήρα συμβάλλει στην εξοικονόμηση ενέργειας. Η ε­νέρ­γει­α που μπορούμε να εξοικονομήσουμε τοποθετώντας στο σπίτι μας έναν λα­μπτή­ρα φθο­ρι­­σμού αντί για μία λάμπα πυράκτωσης για τέσσερα χρόνια, όση δη­λα­δή είναι πε­ρί­που η δι­άρ­κει­α ζωής του λαμπτήρα, ισοδυναμεί με την ε­νέρ­γει­α που προκύπτει α­πό την καύση 150 κιλών ορυκτού άνθρακα! Και αυτό με τη χρή­ση ενός μόνο λα­μπτή­ρα!

 5  Θερμομόνωση: οικονομία ενέργειας και προστασία του περιβάλλοντος

Μεγάλο μέρος της ενέργειας που χρειαζόμαστε, για να θερμάνουμε τους χώ­ρους στους ο­ποί­ους ζούμε, χάνεται σε α­πώ­λει­ες προς το περιβάλλον. Τις α­πώ­λει­ες αυτές μπο­ρού­με να τις περιορίσουμε μονώνοντας με κατάλληλα υλικά τους τοίχους, τις ο­ρο­φές και τα πα­­ρά­θυ­ρα των κτιρίων.


Για τη θερμομόνωση χρησιμοποιούνται υλικά που είναι κακοί αγωγοί της θερ­μό­τη­τας, ό­­πως το φελιζόλ και ο υαλοβάμβακας. Τα υλικά αυτά τοποθετούνται α­νά­με­σα στα τού­βλα των τοίχων αλλά και πάνω από το σκυρόδεμα (μπετόν) ή το ξύ­λο στην ο­ρο­φή. Ο αέρας που εγκλωβίζεται στα διπλά τζάμια ή στα κενά των τού­βλων συμ­βάλ­λει ε­πί­σης στη θερ­­μο­μό­νω­ση.

Με τη σωστή θερμομόνωση των κτιρίων εξοικονομούμε καύσιμα και παράλληλα πε­ρι­ο­ρί­­ζου­με τη ρύπανση της ατμόσφαιρας.

 6  Ηλεκτρικός θερμοσίφωνας, μπόιλερ ή ηλιακός θερμοσίφωνας;

Σημαντικό μέρος από την ενέργεια που χρησιμοποιούμε καθημερινά απαιτείται για τη θέρ­­μαν­ση του νερού στα σπίτια μας. Αν χρησιμοποιούμε ηλεκτρικό θερ­μο­σί­φω­να, τό­τε ο... φου­σκω­μέ­νος λογαριασμός της ΔΕΗ μάς δίνει μια ιδέα για το πό­ση ενέργεια χρει­ά­ζε­ται η θέρ­μαν­ση του νερού.

Οικονομικότερο σε ενέργεια είναι το μπόιλερ. Λειτουργεί με νερό, το οποίο θερ­μαί­νε­ται στον καυστήρα του συστήματος κεντρικής θέρμανσης. Σε αυτήν την πε­ρί­πτω­ση το καύ­­σι­μο είναι το πετρέλαιο ή το φυσικό αέριο που χρη­σι­μο­ποι­εί­ται στον λέβητα.


Καλύτερη λύση για τη θέρμανση του νερού δίνει ο ηλιακός θερμοσίφωνας. Έχει με­γα­λύ­­τε­ρο κόστος αγοράς, αλλά θερμαίνει το νερό οικολογικά και ανέξοδα, ε­φό­σον λει­τουρ­­γεί με την ανεξάντλητη ενέργεια της ακτινοβολίας του ήλιου. Τις συν­νε­φια­σμέ­νες μέρες, άλ­λω­στε, λειτουργεί με ηλεκτρικό ρεύμα.

ΠΗΓΗ: ΦΥΣΙΚΑ ΣΤ΄ ΤΑΞΗΣ | ΕΙΚΟΝΕΣ: ville.namur.be, pigreen.com, solarfeeds.com, blog.moudaniwn.gr, amazon.de, wz-newsline.de, valner.es, press-gr.blogspot.com, urbannaturale.com, podilato98.blogspot.com (από kdtools.gr+koufomata-expert.blogspot.com), deals365.gr

ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: ενέργεια, περιβάλλον


Το σπίτι των ουσιαστικών

Από την
player99
Μαθήτρια της
έκτης τάξης

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε το σπίτι των ουσιαστικών. Εκεί ζούσαν ο κύριος λε­­­ω­­φό­­ρος και η κυρία παράγραφος. Μια μέρα καθώς ο κύριος λεωφόρος πή­γαι­νε στη δου­λειά του συνάντησε έναν τεράστιο δρόμο με αμέτρητα αυτοκίνητα να πη­γαί­νουν άλ­λα προς τα πά­νω και άλλα προς τα κάτω. Αφού λοιπόν δεν το είχε ξα­να­δεί α­πο­­φά­­σι­σε να του δώσει έ­να όνομα.
– Πώς να το βγάλω, πώς να το βγάλω; Ααα το βρήκα θα το βγάλω λεωφόρο. Έ­τσι πή­ρε το όνομά της η λεωφόρος.


Την ίδια μέρα η κυρία παράγραφος ήταν στο κομμωτήριο και διάβαζε ένα πε­ρι­ο­δι­κό. Ξαφ­νι­κά βλέπει πως σε ένα κείμενο στη μέση ξεκινούσε η πρόταση λίγο πιο μέ­σα απ’ ό,τι οι άλ­λες. Δεν πίστευε στα μάτια της. Όπως καταλαβαίνετε α­πο­φά­σι­σε να της δώ­σει ένα ό­νο­μα.
– Πώς να το πω; Πώς να το πω; Ααα το βρήκα θα το πω παράγραφο. Έτσι η πα­ρά­­γρα­φος πήρε το όνομά της.

ΕΙΚΟΝΑ: player99


ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ