31 Ιανουαρίου 2013

Νέα Ζηλανδία

Από τη
Zoe01
Μαθήτρια της
έκτης τάξης


Πρωτεύουσα:
Πληθυσμός:
Νόμισμα:
Θρησκεία:
Επίσημες γλώσσες:
Πολίτευμα:
Ουέλινγκτον
4.252.277
Δολάριο Νέας Ζηλανδίας
Χριστιανισμός
Αγγλική, Μαορί
Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄
Κυβερνήτης Σερ Άναντ Σατιανάντ
Πρωθυπουργός Τζον Κέι


ΠΗΓΗ: ;


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Ωκεανία


Διάλογος

Το kounelaki01 παρατηρεί
την εικόνα και εμπνέεται!


Γιαγιά: Παππού, σήμερα δεν έχουμε πολλούς πελάτες.
Παππούς: Δεν πειράζει γιαγιά εμείς να ’μαστε καλά!
Κοπέλα: Παππού σε παρακαλώ δώσε μου 100$!
Παππούς: Λάθος έκανα!
Γιαγιά: Χα, χα!
Παππούς: Τι τα θες τα 100$;
Κοπέλα: Να, θέλω να φρεσκαριστώ λίγο και να πάω για shop­ping!
Παππούς: Αχ, τα σημερινά παιδιά δεν τα καταλαβαίνω. Ορίστε!
Κοπέλα: Thanks!
Γιαγιά: Να φέρεις τα ρέστα!
Κοπέλα: Ποια ρέστα!
Γιαγιά: Γιατί δε θα φέρει ρέστα;
Παππούς: Μάλλον όχι.
Γιαγιά: Καλά.

Κοπέλα: Από εδώ. Εδώ είναι το καφενείο που σας έλεγα.
Γιαγιά: Τι είναι αυτός ο θόρυβος;
Παππούς: Δεν ξέρω!
Κοπέλα: Λίγος κόσμος είναι που έφερα να πιουν καφέ!
Γιαγιά και παππούς: Τελικά έχουμε κόσμο!

ΕΙΚΟΝΑ: ΓΛΩΣΣΑ ΣΤ΄ ΤΑΞΗΣ




Τι να λένε;

Ο Anthony12 παρατηρεί
την εικόνα και εμπνέεται!


Κυρα-Μαριγώ: Μήτσο, πότε θα σηκωθείς να πας στο χωρά­φι; Ό­λη μέ­ρα στην καρέκλα κάθεσαι.
Κυρ Μήτσος: Κοίτα τη δουλειά σου εσύ και άσε με εμένα! Θα πά­ω στο χω­ρά­φι μόλις πέσει ο ήλιος.
Ελενίτσα: Παππού θέλω να έρθω και εγώ στο χωράφι. Θα με πά­ρεις μα­ζί σου;
Κυρ Μήτσος: Θα σε πάρω κορίτσι μου. Έλα τώρα να μου κά­νεις πα­ρέ­α όσο πίνω τον καφέ μου.
Κυρα-Μαριγώ: Κανόνισε μετά το χωράφι να έρθεις στο σπίτι, έ­χου­με δου­λειές να κάνουμε.
Κυρ Μήτσος: Θα περάσω πρώτα απ’ τον καφενέ να κεράσω την Ε­λε­νί­τσα ένα υποβρύχιο και μετά θα έρθω.

ΕΙΚΟΝΑ: ΓΛΩΣΣΑ ΣΤ΄ ΤΑΞΗΣ




30 Ιανουαρίου 2013

Γύρω γύρω όλοι...

Έμεινε μόνος ο Μανόλης!




29 Ιανουαρίου 2013

Αν ένα παιδί…
(η δική μας διασκευή)

Με πολλή υπερηφάνεια εμείς, οι μεγάλοι του σχολείου, σας παρουσιάζουμε το δι­κό μας «Αν...».
● Διαβάσαμε το ποίημα του Ronald Russel, προβληματιστήκαμε, εμπνευστήκαμε και φτιά­­ξα­­με στις ομάδες μας παρόμοιους στίχους.
● Ενώσαμε τις εργασίες μας, ελέγξαμε το λεξιλόγιο, διορθώσαμε τη σύνταξη και τη σει­ρά των προτάσεων, πήρε φωτιά το μυαλό μας και πονοκεφαλιάσαμε, αλλά τα κα­τα­φέ­ρα­με!


Ένα παιδί μπορεί να νιώθει πολύ άσχημα εσωτερικά αλλά εμείς να το βλέπουμε μια χα­ρά ε­ξω­τε­ρι­κά. Διαβάστε παρακάτω, για να δείτε πώς μπορεί να αι­σθά­νε­ται...

 1  Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κοροϊδία, μαθαίνει να ντρέπεται και να ζει στη μο­να­ξιά.

 2  Αν ένα παιδί μαθαίνει να είναι ντροπαλό, δεν μπορεί να βρει τα δικαιώματά του.

 3  Αν ένα παιδί δεν είναι καλό στα μαθήματα ή έχει μαθησιακές δυσκολίες και οι άλ­λοι το κο­ροϊ­δεύ­ουν, μαθαίνει να ντρέπεται για τα λάθη του και να μην προ­σπα­θεί.

 4  Αν ένα παιδί ζει μες στην πολυτέλεια, μαθαίνει να μην εκτιμά τίποτα στη ζωή.

 5  Αν ένα παιδί κάνει ό,τι θέλει και έχει τα πάντα, μαθαίνει να είναι κα­κο­μα­θη­μέ­νο.


 6  Αν ένα παιδί ζει μέσα στη φτώχεια, μαθαίνει να τα βγάζει πέρα στις δύσκολες στιγ­μές της ζωής.

 7  Αν ένα παιδί ζει μέσα στη λύπη, μαθαίνει να μην αναγνωρίζει τα θετικά της ζω­ής.

 8  Αν ένα παιδί ζει μέσα στην υπερπροστασία, μαθαίνει να μην τα βγάζει πέρα μό­νο του.

 9  Αν ένα παιδί το πιέζουν να μαθαίνει τα μαθήματα παπαγαλία, μαθαίνει να μην έ­χει τον δι­κό του τρόπο σκέψης.

 10  Αν ένα παιδί στο σπίτι οι γονείς του το μαλώνουν, μαθαίνει να τους φοβάται.

 11  Αν ένα παιδί οι γονείς του το χτυπούν, τότε μαθαίνει να φοβάται και να ζει μέ­σα στον φό­βο, μαθαίνει να μην είναι κοινωνικό. Όμως αν ένα παιδί στο σπίτι οι γο­νείς του το σέ­­βο­νται, μαθαίνει να είναι ευγενικό.

 12  Αν ένα παιδί το διώχνουν από παντού, μαθαίνει να είναι μόνο του.

 13  Αν ένα παιδί είναι υπομονετικό, μαθαίνει να περιμένει.

 14  Αν ένα παιδί ζει μες στην αγάπη, μαθαίνει να αγαπάει και να ανταποδίδει.


 15  Αν ένα παιδί δεν έχει φίλους, γίνεται μοναχικό.

 16  Αν ενός παιδιού τού «κολλάνε» παρατσούκλια, μαθαίνει να τα πιστεύει και να ντρέ­­πε­ται για τον εαυτό του.

 17  Αν ένα παιδί δεν παίζει, δε μαθαίνει να ζει.

 18  Αν ένα παιδί ζει μέσα στην εμπιστοσύνη, μαθαίνει να είναι υπεύθυνο.

 19  Αν ένα παιδί τσακώνεται συνέχεια, μαθαίνει να βαράει και να είναι ε­πι­θε­τι­κό.

 20  Αν ένα παιδί έχει κακούς φίλους, επηρεάζεται και το ίδιο.

 21  Αν ένα παιδί είναι διαφορετικό από τα άλλα, μπορεί να νιώσει απομονωμένο. Τό­τε εί­ναι στο χέρι μας να το σεβόμαστε, να το νοιαζόμαστε και, αν χρειαστεί, να το στη­ρί­­ξου­με!


ΕΙΚΟΝΕΣ: stoforos.blogspot.com,
podilato98.blogspot.com (από women.gr.msn.com
και elita.com.cy), hazteoir.org


27 Ιανουαρίου 2013

Ο δωδεκάλογος του ζωόφιλου



 1  Τα ζώα είναι φίλοι μας.

 2  Τα ζώα έχουν ψυχή, δεν είναι δικά μας για να τα κακοποιούμε.

 3  Τα ζώα μπορεί να μην έχουν την ίδια νοητική ικανότητα με τον άνθρωπο, ω­στό­σο δε δεί­χνουν τόση μοχθηρία όση δείχνει το είδος μας.

 4  Τα ζώα είναι αθώα, νιώθουν κι αυτά πόνο και αγωνία κι έχουν κι αυτά θέληση για ζω­ή.

 5  Περιποιούμαστε τα ζώα με όση τρυφερότητα μπορούμε και φροντίζουμε για την υ­γεί­α τους. Δεν τα χτυπάμε και δεν τα κλοτσάμε!

 6  Δεν εγκαταλείπουμε τα ζώα όταν φεύγουμε για διακοπές.


 7  Είναι προτιμότερο να στειρώσουμε το κατοικίδιό μας παρά να ε­γκα­τα­λεί­ψου­με αρ­γό­­τε­ρα τα νεογέννητα.

 8  Στη χώρα μας έχουμε θλιβερή πρωτιά σε σκοτωμένα αδέσποτα ζώα στους δρό­μους. Εί­ναι σημαντικό να κάνουμε ό,τι μπορούμε (π.χ. μέσα από συλλόγους ζω­ό­φι­λων) για να στα­μα­τή­σει αυτή η σφαγή.

 9  Προσπαθούμε να αγοράζουμε όσα ζωικά είδη απαιτεί η διατροφή μας από πα­ρα­γω­­γούς που φροντίζουν για την ευημερία των ζώων (π.χ. προϊόντα από ζώα ε­λεύ­θε­ρης βο­σκής). Φαντάζεστε να περνούσατε εσείς όλη σας τη ζωή ακίνητοι και στοι­βαγ­μέ­νοι κολ­λη­τά με άλλους σ’ ένα κελί;

 10  Όταν βλέπουμε κάποιο παιδί να βασανίζει ζώα, του εξηγούμε ό­τι δεν είναι α­στεί­ο και ότι δεν είναι σωστό.

 11  Τα ζώα έχουν κι αυτά συναισθήματα και τα παιδιά πολύ συχνά νιώθουν την α­θω­ό­τη­­τά τους και δένονται μαζί τους.

 12  Τα ζώα μπορούν να μας προσφέρουν πολλή αγάπη και συντροφιά, χωρίς να τα νοιά­ζει αν έχουμε λεφτά, αν είμαστε ωραίοι ή αν είμαστε κακοδιάθετοι. Δεν α­ξί­ζουν τη φρο­ντί­δα μας;


ΠΗΓΗ: mentoras.org | ΕΙΚΟΝΕΣ: chamberorganizer.com, twitter.com, loudmeyell.com




Τι μπορεί να λένε;

Η Zoe01 παρατηρεί την
εικόνα και εμπνέεται!


Εγγονή: Γιαγιά, θες να σε βοηθήσω να τα μαζέψεις;
Γιαγιά: Όχι κόρη μου, δεν είναι ανάγκη.
Παππούς: Θα μπορούσες να μου φέρεις άλλον έναν καφέ;
Εγγονή: Άσ’ το γιαγιά θα του τον φέρω εγώ.
Γιαγιά: Σε ευχαριστώ. Παππού, δεν άργησες να πας στο χω­ράφι;
Παππούς: Μην ανησυχείς, έχει πάει ο εργάτης.
Εγγονή: Παππού, ορίστε ο καφέ σου.
Παππούς: Να ’σαι καλά. Γεια στα χέρια σου.

ΕΙΚΟΝΑ: ΓΛΩΣΣΑ ΣΤ΄ ΤΑΞΗΣ




Φτιάχνουμε διαλόγους

Οι συνεργάτες μας ασκούνται
στη σύνταξη διαλόγων


Πατήστε στους πράσινους υπερσυνδέ-
σμους και δείτε τις α­ναρ­τή­σεις τους:

Διάλογος (kounelaki01)
Διάλογος στο χωριό (αεροπόρος1)
Τι μπορεί να λένε; (Zoe01)
Τι να λένε; (Nasia28)
Τι να λένε; (Anthony12)

ΕΙΚΟΝΑ: ΓΛΩΣΣΑ ΣΤ΄ ΤΑΞΗΣ


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: παιδικές δημιουργίες


26 Ιανουαρίου 2013

Τάισέ με καλά

Φρόντισέ με, εαυτέ μου!
Φρόντισέ με καλά!


Δε θέλω φαγητά γενετικά μεταλλαγμένα,
δε θέλω τρόφιμα που ’ναι κακομαγειρεμένα,
κατεργασμένα όλα, βιομηχανοποιημένα...
Δε θέλω, δεν τα τρώω, δεν είναι αυτά για μένα!

Όχι άλλα γλυκά, φαγητά παχυντικά,
με διοξίνες, χρωστικά και συντηρητικά,
τίγκα όλα στη ζάχαρη, αλάτι, λιπαρά...
Προτιμώ να φάω της μαμάς τον μουσακά!

Τάισέ με, τάισέ με καλά!

Δώστε μου να φάω πιο πολλά λαχανικά,
φρούτα, βιταμίνες, φυτικά τονωτικά!
Να είμαι πάντα δυνατός σε φόρμα και με υγεία·
έτσι μόνο υποχωρεί η παχυσαρκία!

Όσο κι αν το θέλετε δεν τρώω βιαστικά,
μαγειρεύω φαγητά μεσογειακά,
διαλέγω προϊόντα που ’ναι βιολογικά
και προτιμώ να φάω της μαμάς τον μουσακά!

Τάισέ με, τάισέ με καλά!



ΣΤΙΧΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΗ-ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Ευτύχης Μπλέτσας
ΔΙΣΚΟΣ: Μουσικομαγειρέματα (2011)


Η ορχήστρα με τα ζωάκια

Πόσο καλά γνωρίζετε τα μουσικά όργανα;

Πατήστε στην εικόνα, ακούστε τον ήχο που βγάζει κάθε όργανο και επιλέξτε με το πο­ντί­­κι σας το σωστό (αν χρειαστείτε μια δεύτερη ευκαιρία, μπορείτε να πι­έ­σε­τε το RE­PEAT). Μό­λις ολοκληρώσετε τη διανομή, οι μουσικοί θα ξε­κι­νή­σουν μια συναυλία μό­νο για σας!


ΠΑΙΧΝΙΔΙ: musicgames.net | ΠΗΓΗ: ΤΑ ΔΕΥΤΕΡΑΚΙΑ


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσική, παιχνίδια


25 Ιανουαρίου 2013

Tell Me Why



In my dream children sing
a song of love for every boy and girl...
The sky is blue and fields are green
and laughter is the language of the world!

Then I wake and all I see
is a world full of people in need...

Tell me why - does it have to be like this?
Tell me why - is there something I have missed?
Tell me why - ’cause I don’t understand,
when so many need somebody,
we don’t give a helping hand?
Tell me why?

Everyday I ask myself
what will I have to do to be a man?
Do I have to stand and fight
to prove to everybody who I am?

Is that what my life is for?
To waste in a world full of war?

Tell me why...

Why, why - does the tiger run?
Why, why - do we shoot the gun?
Why, why - do we never learn?
Can someone tell us why we let the forest burn?

Why, why - do we say we care?
Why, why - do we stand and stare?
Why, why - do the dolphins cry?
Can someone tell us why we let the ocean die?

Why, why - if we’re all the same?
Why, why - do we pass the blame?
Why, why - does it never end?
Can someone tell us why we cannot just be friends?



ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Declan Galbraith / ΔΙΣΚΟΣ: Tell Me Why (2002)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσική, πολιτική


22 Ιανουαρίου 2013

Κεμάλ

Από τη
Nasia28
Μαθήτρια της
έκτης τάξης

Αυτό το το τραγούδι το αφιερώνω
στην τάξη μου. Σας θυμίζει τίποτα;


Ακούστε τώρα την ιστορία του Κεμάλ,
ενός νεαρού πρίγκιπα της Ανατολής,
απόγονου του Σεβάχ του Θαλασσινού,
που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
Αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων...

Στης Ανατολής τα μέρη, μια φορά κι έναν καιρό,
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό.
Στη Μοσούλη, στη Βασόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.

Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγρικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά κει.
Τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τούς δίνει πως θ’ αλλάξουν οι καιροί.

Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά,
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά.
Απ’ τον Τίγρη στον Ευφράτη κι απ’ τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.

Πέφτουν πάνω του τα στίφη σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στον χαλίφη να του βάλει τη θηλιά.
Μαύρο μέλι, μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.

Με δυο γέρικες καμήλες, μ’ ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο Προφήτης καρτερεί.
Πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά,
μα της Δαμασκού τ’  αστέρι τούς κρατούσε συντροφιά.

Σ’ έναν μήνα, σ’ έναν χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ,
που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«Νικημένο μου ξεφτέρι, δεν αλλάζουν οι καιροί!
Με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί!»

Καληνύχτα, Κεμάλ...
Αυτός ο κόσμος δε θ’ αλλάξει ποτέ...
Καληνύχτα...



ΣΤΙΧΟΙ: Νίκος Γκάτσος / ΜΟΥΣΙΚΗ: Μάνος Χατζιδάκις
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Αλκίνοος Ιωαννίδης / ΔΙΣΚΟΣ: Εκτός τόπου και χρόνου (2000)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσική


19 Ιανουαρίου 2013

Φωτογραφίες από ερήμους

Από τη
Zoe01
Μαθήτρια της
έκτης τάξης


Η έρημος Καλαχάρι


Η έρημος Ατακάμα

Η έρημος Γκόμπι


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Γεωγραφία


17 Ιανουαρίου 2013

Έχω έναν καφενέ



Έχω έναν καφενέ στου λιμανιού την άκρη·
τον έχτισε το δάκρυ
αυτών που μένουνε και περιμένουνε...

Έχω έναν καφενέ που ακούει όλο τα ίδια:
για μπάρκα και ταξίδια
αυτών που μένουνε και περιμένουνε...

Έχω έναν καφενέ, ένα παλιό ρημάδι...
Αχ, να ’τανε καράβι
γι’ αυτούς που μένουνε και περιμένουνε...



ΣΤΙΧΟΙ: Λευτέρης Παπαδόπουλος / ΜΟΥΣΙΚΗ: Μάνος Λοΐζος
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Γιώργος Νταλάρας / ΔΙΣΚΟΣ: Θαλασσογραφίες (1970)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσική


Το λαϊκό το καφενείο



Το λαϊκό το καφενείο
έχει μια πόρτα που όλο τρίζει
κι από το τζάμι μπαίνει κρύο
που μας θερίζει...

Όλες τις μέρες είναι άδειο,
τις Κυριακές κάργα ώς τη σκάλα,
γιατί ανοίγουμε το ράδιο
κι ακούμε μπάλα!

Οι τακτικοί του οι πελάτες
ο χωροφύλακας ο Αντρέας,
πεντ’ έξι άνεργοι εργάτες
και ο κουρέας...

Κι εγώ, που λες, παιδάκι πράμα,
πότε ταμπής πότε γκαρσόνι,
χρόνια να καρτερώ το θάμα
που δε ζυγώνει!



ΣΤΙΧΟΙ: Λευτέρης Παπαδόπουλος / ΜΟΥΣΙΚΗ: Μάνος Λοΐζος
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Δήμητρα Γαλάνη / ΔΙΣΚΟΣ: Για μια μέρα ζωής (1980)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσική


ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΕΥΡΩΠΗΣ
(περιεχόμενα)

ΓΕΝΙΚΑ

● Η ταυτότητα της Ευρώπης (διαδραστική παρουσίαση)
● Τα όρια της Ευρώπης
● Η θέση της Ευρώπης στον κόσμο (κουίζ)
Πολυχάρτες της Ευρώπης
Μνημεία, μουσεία και αξιοθέατα της Ευρώπης (διαδραστική παρουσίαση)
Ευρώπη - Anthony12
Ευρώπη - διάφοροι μαθητές
Αυτό το ξέρατε; - Anthony12
ΒΟΗΘΗΤΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ (ΚΛΙΚ)

ΤΟ ΑΝΑΓΛΥΦΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Ο οριζόντιος διαμελισμός της Ευρώπης (παιχνίδια)
● Ο κατακόρυφος διαμελισμός της Ευρώπης (παιχνίδια)
● Οι μεγάλες οροσειρές της Ευρώπης (παιχνίδι)
Τα μεγάλα ποτάμια της Ευρώπης (παιχνίδια)
● Ο Δούναβης (διαδραστική παρουσίαση)
● Γαλάζιος Δούναβης (μουσική)
● Η Μάγχη - Vans333Dp
● Φιόρδ - Sweety
● Η βλάστηση της Ευρώπης (διαδραστική παρουσίαση)
● Ταξίδι στην Ευρώπη (παιχνίδι)
● Γεωμορφολογικά στοιχεία της Ευρώπης (κουίζ)

ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

● Βρείτε τα βαλκανικά κράτη
● Παίξτε με τις σημαίες των βαλκανικών κρατών
● Οι παραμεσόγειες χώρες
● Οι μεσογειακές χώρες (κουίζ)
● Τα κράτη της Ευρώπης (πίνακας δεδομένων)
● Τα κράτη της Ευρώπης (κουίζ)
Βρείτε τις χώρες της Ευρώπης
Παίξτε με τις χώρες της Ευρώπης
Κρεμάλα με τις χώρες της Ευρώπης και τις πρωτεύουσές τους
● Μεγάλες πόλεις της Ευρώπης (κουίζ)
● Σημαίες σε ψωμί του τοστ
ΓΑΛΛΙΑ: Η Γαλλική Επανάσταση
● ΙΤΑΛΙΑ: Saltarello
ΚΥΠΡΟΣ: Η Κύπρος το 1974
● ΚΥΠΡΟΣ: Πόλεμος και προσφυγιά
ΡΩΣΙΑ: Η έκταση της χώρας
ΡΩΣΙΑ: Χειμώνας στη Ρωσία

ΕΛΛΑΔΑ
(εδώ)

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

Δημιουργία και διευρύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Οι επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Η ζώνη του ευρώ
Το νόμισμα του ευρώ
(1) Το σύμβολο του ευρώ
(2) Τα χαρτονομίσματα του ευρώ
(3) Τα κέρματα του ευρώ (κοινή όψη)
(4) Τα κέρματα του ευρώ (εθνικές όψεις)
(5) Τα αναμνηστικά κέρματα του ευρώ
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

ΤΑΞΙΔΙΑ

● Ταξίδια στο... παρά πέντε!
● Τουρισμός (τέχνη στα δάχτυλα)
Βατικανό-Ρώμη - tzina45
Η πιο όμορφη πόλη της Ευρώπης - El
Ιταλία - Sweety & May
Ο Πύργος της Πίζας - Vickos22
Το Πάσχα σε Ευρώπη και Αμερική - blue blue
Χριστούγεννα σε πόλεις της Ευρώπης - Nasia28 (6 αναρτήσεις)
Χριστούγεννα στη Γερμανία - Nasia28
Greenwich - May & Sweety



16 Ιανουαρίου 2013

Σας θυμίζει κάτι;



ΕΙΚΟΝΑ: samilkorkmaz.blogspot.com


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: άνθρωπος, αστεία


Το θαύμα της ζωής
(Η Εξέλιξη)

Το πρώτο επεισόδιο από τη σειρά ντοκιμαντέρ με τίτλο «Το θαύμα της ζωής» πε­ρι­­γρά­φει την εξέλιξη της ζωής πάνω στη Γη (σε διάστημα τεσσάρων πε­ρί­που δι­σε­κα­­τομ­μυ­ρί­ων ετών) παράλληλα με την ανάπτυξή της από τη σύλ­λη­ψη μέ­χρι τη γέν­νη­­ση.
● Δείχνει πώς γονιμοποιείται ένα ωάριο, πώς σχηματίζεται το έμβρυο και ποιους δε­σμούς διατηρούμε κατά το πολύ πρώιμο εμβρυακό στάδιο με άλλα εί­δη.
● Επίσης εξετάζει τον πρωταρχικό μηχανισμό της εξέλιξης, τη λεγόμενη φυ­σι­κή ε­­πι­λο­γή, μια διαδικασία κατά την οποία κάποιες γενετικές αλλαγές ή με­ταλ­λά­ξεις ο­δη­γούν με­ρι­κές φορές στην εμφάνιση νέων χαρακτηριστικών στα ζω­ι­κά είδη.


ΚΕΙΜΕΝΟ: scienceillustrated.gr


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: ζωή, ντοκιμαντέρ


Στο μάτι της βελόνας!

Δείτε ένα έμβρυο 5 ημερών όπως το έχει φωτογραφίσει στο ηλεκτρο-
νικό του μικροσκόπιο ο μαιευτήρας-γυναικολόγος κ. Γιώργος Νίκας:

Μια μικρή κουκκίδα στο μάτι της βελόνας!


ΕΙΚΟΝΕΣ: ngm.nationalgeographic.com, knazi.sk


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: άνθρωπος


Ηνωμένες Πολιτείες

Από τη
Despina01
Μαθήτρια της
έκτης τάξης


Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αποκαλούμενες επίσης Ηνωμένες Πολιτείες, Η­ΠΑ ή Α­με­­ρι­κή, είναι μία ομοσπονδιακή συνταγματική δημοκρατία που πε­ρι­λαμ­βά­νει πε­νή­ντα πο­λι­­τεί­ες και μια ομοσπονδιακή περιφέρεια. Η χώρα βρίσκεται ως επί το πλείστον στην κε­­ντρι­κή Βόρεια Αμερική, όπου οι σαράντα οκτώ συ­νε­χό­με­νες πολιτείες και η Ου­ά­σιν­γκτον Π.Κ., η περιφέρεια της πρωτεύουσας, βρί­σκο­νται μεταξύ του Ειρηνικού και του Ατλαντι­κού Ω­κε­α­νού, που συνορεύουν με τον Καναδά στα βόρεια και το Με­ξι­κό στα νότια. Η πολιτεία της Α­λά­σκας βρί­σκε­ται στο βορειοδυτικά της ηπείρου, με τον Καναδά στα ανα­τολικά και τη Ρω­σί­α στα δυτικά κατά πλάτος του Βερίγγειου Πορ­θμού. Η πολιτεία της Χα­βάης είναι έ­να αρ­χι­πέ­λα­γος στον μέσο Ειρηνικό. Η χώρα ε­πί­σης κατέχει αρκετά εδάφη στον Ει­ρη­νι­κό και την Καραϊβική.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια ομοσπονδιακή ένωση πενήντα πολιτειών. Οι αρ­χι­κές δε­­κα­τρείς αποικίες ήταν οι διάδοχοι των δεκατριών αποικιών που ε­ξε­γέρ­θη­καν ε­να­ντί­ον της Με­γά­λης Βρετανίας. Στην πρώιμη ιστορία της χώρας, τρεις νέες πολιτείες ορ­γα­νώ­­θη­καν σε έδαφος που δι­α­χω­ρί­σθη­κε από τα εδάφη των υπαρχουσών πο­λι­τει­ών: το Κε­ντάκι από τη Βιρτζίνια, το Τενεσί από τη Βό­ρει­α Καρολίνα, και το Μέιν από τη Μασαχου­σέτη. Οι πε­ρισ­σό­τε­ρες από τις άλ­λες πο­λι­τεί­ες δημιουργήθηκαν από ε­δά­φη που αποκτή­θηκαν μέσω πο­λέ­μων ή α­γο­ράς της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Μια ομάδα ε­ξαι­ρέ­σε­ων περι­λαμβάνει το Βερ­μόντ, το Τέξας, και τη Χαβάη· κάθε μία ήταν α­νε­ξάρ­τη­τη δημοκρατία πριν εισέλθει στην Ένωση. Κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πό­λε­μο, η Δυτική Βιρτζίνια α­πο­χω­­ρί­σθη­κε α­πό τη Βιρτζίνια. Η πιο πρόσφατη πολιτεία –η Χαβάη– επέτυχε την προ­α­γω­γή της σε πο­λι­τεί­α στις 21 Αυγούστου 1959. Οι πο­λι­τεί­ες δεν έχουν το δι­καί­ω­μα να αποσχι­σθούν από την Ένωση.


Οι πολιτείες αποτελούν χονδρικά τον κύριο όγκο της μάζας γης των ΗΠΑ· οι δύο άλ­λες πε­ρι­ο­χές που θεωρούνται ολοκληρωμένα μέρη της χώρας περιλαμβάνουν την Πε­ρι­φέ­­ρει­α της Κολούμπια, την ομοσπονδιακή περιφέρεια όπου βρίσκεται η πρω­τεύ­ου­σα, η Ου­­ά­σιν­γκτον, και η Ατόλη Παλμύρα, ένα ακατοίκητο αλλά εν­σω­μα­τω­μέ­νο έ­δα­φος στον Ει­ρηνικό Ω­κε­α­νό. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επίσης κα­τέ­χουν πέντε μεγάλα υ­περ­πό­ντι­α εδά­φη: το Που­έρ­το Ρίκο και τις Αμερικανικές Παρ­θέ­νες Νήσους στην Κα­ραϊ­βι­κή και την Α­μερικανική Σα­μό­α, το Γκουάμ, και τις Βό­ρει­ες Μαριάνες Νήσους στον Ειρηνικό. Όσοι γεννήθηκαν στις με­γά­λες πε­ρι­ο­χές (εκτός από την Αμερικανική Σα­μό­α) κατέχουν ιθαγέ­νεια των ΗΠΑ. Α­με­ρι­κα­νοί πολίτες που κατοικούν στα εδάφη έ­χουν πολλά από τα ίδια δικαιώματα και υ­πο­χρε­ώ­σεις ως πολίτες που διαμένουν στις πο­λι­τεί­ες. Ωστόσο, γενικά α­παλ­λάσ­σο­νται από ο­μο­σπον­δι­α­κό φόρο εισοδήματος, δεν μπο­ρούν να ψηφίσουν για τον Πρόεδρο, και στο Κο­γκρέ­σο αντιπροσωπεύονται από μέ­λη χωρίς δυνατότητα ψή­­φου.

ΠΗΓΗ: Βικιπαίδεια


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Αμερική


15 Ιανουαρίου 2013

Γιατί «πρέπει» να διαβάζουμε βιβλία;

Η αλήθεια είναι ότι δεν «πρέπει» να διαβάζουμε βιβλία.
Δεν είναι υποχρεωτικό, είναι όμως ωραίο. Ταυτόχρονα τα
βιβλία μάς προσφέρουν και μερικά σπουδαία πράγματα:


 1  Αν προσπαθήσουμε να σκεφτούμε το τελευταίο λογοτεχνικό βιβλίο που δια­βά­σα­με, θα δι­α­πι­στώ­σου­με πως δε θυμόμαστε να διαβάζουμε λέξεις, αλλά πα­ρα­στά­σεις που φτιά­­ξα­με μόνοι μας στο μυαλό μας. Ένα βιβλίο, λοιπόν, δίνει «τρο­φή» στη φα­ντα­σί­α μας, ώ­στε να κάνουμε την πραγματικότητα πιο πα­ρα­μυ­θέ­νια και πιο τα­ξι­διά­ρι­κη! Τα ομορφότε­ρα βι­βλί­α είναι όσα μιλάνε για τα πιο τρελά και ε­ξω­πραγ­μα­τι­κά πράγ­μα­τα, που δεν τα βά­ζει εύ­κο­λα η φαντασία του ανθρώπου!


«Το βιβλίο είναι ένας κήπος που χωράει στην τσέπη σου»
(παλιά αραβική παροιμία)


 2  Μαθαίνουμε να μιλάμε πιο όμορφα και να χρησιμοποιούμε λέξεις και εκ­φρά­σεις που μας άρεσαν όταν τις διαβάσαμε. Έτσι ο λόγος μας δεν είναι μο­νό­το­νος και στους άλ­λους α­ρέ­σει να ακούνε αυτό που έχουμε να πούμε, γιατί όχι μόνο το λέ­με ωραία αλ­λά το κα­­τα­λα­βαί­νουν και καλύτερα.


 3  Μαθαίνουμε να γράφουμε σωστά, γιατί βλέπουμε τις λέξεις και τις θυ­μό­μα­στε κα­λύ­τε­­ρα. Δεν είναι πιο εύκολο να βλέπουμε τις λέξεις που λένε οι α­γα­πη­μέ­νοι μας ή­ρω­ες και να τις θυμόμαστε απ’ το να πρέπει να τις μαθαίνουμε για ορ­θο­γρα­φί­α στο σχο­λεί­ο;


 4  Γνωρίζουμε άλλους κόσμους, τις σκέψεις άλλων ανθρώπων, καθώς και το πώς α­ντι­­δρούν σε κάποιες καταστάσεις που δημιουργούν πρόβλημα και σε εμάς. Εί­ναι σαν να τα­­ξι­δεύ­ου­με με τη σκέψη όχι μόνο σε άλλους τόπους αλλά και μέσα στο μυαλό άλ­λων αν­­θρώ­πων! Μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούμε να γίνουμε κα­λύ­τε­ροι φίλοι, κα­λύ­τε­ρα αδέρφια, κα­λύ­τε­ροι άνθρωποι!


 5  Μπορούμε να βρούμε εύκολα και γρήγορα α­πα­ντή­σεις σε ερωτήσεις που έ­χου­με για το τι συμβαίνει γύρω μας. Δε συμφωνείτε ότι το να ψάχνουμε μόνοι μας για α­πα­ντή­σεις μάς βοη­θά να μα­θαί­νου­με καλύτερα απ’ το να μας βάζουν να μα­θαί­νου­με σε­λί­δες επί σε­λίδων α­πέ­ξω στο σχολείο;


 6  Στα βιβλία υπάρχουν ένα κάρο ιδέες για να δημιουργήσουμε καινούργια πράγ­μα­τα! Μπο­ρού­με να μάθουμε μαγειρική, να κάνουμε χειροτεχνίες, να δούμε σχέ­δι­α και ζω­γρα­­φιές, ακόμη και να γράψουμε τη δική μας ιστορία ή το δικό μας ποί­η­μα ε­μπνε­ό­με­νοι από μια άλλη ιστορία που διαβάσαμε (βλ. και εδώ).


 7  Είναι απλά τόσο απολαυστικό να κάθεσαι κάτω από τη σκιά ενός δέντρου, εκεί που σκά­ει το κύμα ή σε μια ζεστή γωνιά στο καθιστικό ή στο κρεβάτι σου και να δια­βά­ζεις μια ό­μορ­φη ιστορία!


ΠΗΓΗ: Ελένη Γαρυφαλάκη (Σύμβουλος Αγωγής & Εκπαίδευσης) στο childit.gr | ΑΦΟΡΜΗ:
ΤΑ ΝΕ@ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ | ΕΙΚΟΝΕΣ: unihighlibrary.wordpress.com, connect.learnpad.com,
vn-zoom.com, publimetro.co, askgranny.com, segredodasvendas.com.br,
alice-peregrinations.blogspot.com, taday.ru, lhcs.net, fishki.net, philanagnosia.gr
ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΟΣ: ΓΡΑΜΜΑ Σ’ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑ



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: φιλαναγνωσία


Θες να πάρεις μέρος;

Από τον συγγραφέα Σάκη Σερέφα




θυμάσαι πώς ήταν τα πράγματα τότε που δεν ήξερες ανάγνωση; Κάποιος άλλος σου διά­­βα­ζε βιβλία. Μερικές από τις ιστορίες όμως ήταν βαρετές. Συχνά, μά­λι­στα, δε σου διά­βα­­ζαν όποια ώρα ήθελες εσύ εί­τε γιατί έλειπαν από το σπίτι, είτε για­τί ήταν κου­ρα­σμέ­νοι, εί­τε για­τί έβλεπαν τηλεόραση, είτε γιατί καβγάδιζαν, εί­τε γιατί μαγείρευαν.

Στη συνέχεια, από την πρώτη τάξη, μπορούσες να διαβάζεις όποια ώρα ήθελες ε­σύ. Άρ­­χι­σες να διαλέγεις μονάχος τα βιβλία σου. Τότε όμως άρχισαν τα προ­βλή­μα­τα.

Ποια προβλήματα;

Μερικά από τα βιβλία που θέλεις να διαβάσεις δε θέλουν εκείνοι
να τα διαβάσεις. «Αυτό δεν είναι για την ηλικία σου», ακούς
να σου λένε, ή «Αυτό έχει πολλές εικόνες» ή «Αυτό έχει
εξωγήινα τέρατα». Όμως κι εκείνοι δεν ακούν αυτό
που εσύ λες από μέσα σου: «Μα εμένα αυτό μου αρέ-
σει να διαβάσω!».

Μερικές ακόμη εφιαλτικές φράσεις που μπορεί να ακούς εί-
ναι: «Πήγαινε στο δωμάτιό σου τιμωρία να διαβάσεις δέκα σελί-
δες» ή «Ο ξάδερφός σου ο Κωστάκης μέσα στο καλοκαίρι διάβασε
δεκαπέντε βιβλία κι εσύ μόνο πέντε!» ή «Πες μου τι κατάλαβες από το βιβλίο
που διάβασες» ή «Σου αρέσει δε σου αρέσει θα το διαβάσεις μέχρι το τέλος, τό­σα λεφτά δώσαμε για να το αγοράσουμε!»...

«Μα κι εκείνοι δε φεύγουν στη μέση μιας ταινίας στο σινεμά άμα δεν τους α­ρέ­σει;» ί­σως α­να­ρω­τιέ­σαι μέσα σου, όμως καλύτερα να μην τους το πεις. Είσαι σί­γου­ρος ότι α­ντέ­χεις να α­κού­σεις για άλλη μια φορά την απάντηση «Άλλο εγώ. Ε­γώ είμαι με­γά­λος!»;

Ακούς από γονείς, συγγενείς και δασκάλους να σου λένε πόσο ωφέλιμα είναι τα βι­βλί­α. Και προσπαθούν να σου το εξηγήσουν με επιχειρήματα.

Εγώ ένα πράγμα έχω να σου πω:

Κοίταξε καλά γύρω σου. Σε όλο τον πλανήτη Γη υπάρχουν εκατομμύρια α­να­γνώ­στες βι­­βλί­ων. Ας πούμε ότι είναι χίλια εκατομμύρια, δηλαδή ένα δισεκατομμύριο α­να­γνώ­στες. Κι ας πούμε ότι ο καθένας τους διαβάζει από μια ώρα την ημέρα. Μέ­σα στο βα­γό­νι του με­τρό που τώρα τρέχει υπογείως κάτω από τα πόδια σου, στο πάρκο όπου σε πηγαίνουν βόλτα οι γονείς σου τις Κυριακές, στο αεροπλάνο που τώρα πετάει στον ουρανό πάνω από το κε­φά­λι σου, στο καράβι με το οποίο τα­ξί­δε­ψες πέρυσι το κα­λο­καί­ρι για τα νησιά, στο κρε­βά­τι του νοσοκομείου που προ­σπερ­νάς καθημερινά για να πας στο σχολείο σου, α­νά­σκε­λα στον καναπέ μέσα στα σπίτια γύρω σου.

Σκύψε πάνω από τους αναγνώστες. Παρατήρησε το πρόσωπό τους καθώς δια­βά­ζουν, ό­λοι μαζί, επί χίλια εκατομμύρια ώρες καθημερινά. Νιώσε πώς κρατούν την α­νά­σα τους, δες τα μάτια τους πώς κοιτούν επίμονα τη σελίδα, άκου μέσα στον ε­γκέ­φα­λό τους το πάρτι που γίνεται.

Θέλεις να πάρεις κι εσύ μέρος σ’ αυτό;


ΕΙΚΟΝΕΣ: welltrainedhomeschool.blogspot.com, quick-
brown-fox-canada.blogspot.com | ΚΕΙΜΕΝΟ: διασκευή




14 Ιανουαρίου 2013

Η ζωή του αναγνώστη

Από τη συγγραφέα Σώτη Τριανταφύλλου




σας γράφω αυτό το γράμμα για να σας πω δυο τρία πραγματάκια που έμαθα και που με έ­κα­ναν εκστατικά ευτυχισμένη. Σήμερα είμαι πολύ μεγάλη σε ηλικία –να φα­ντα­στεί­τε ότι ή­μουν δέκα χρονών τον περασμένο αιώνα! Λοιπόν ακούστε:

Μερικοί άνθρωποι γίνονται ευτυχισμένοι κάνοντας εκδρομές και παίζοντας παι­χνί­δια, ε­νώ άλ­λοι χαίρονται με αγκαλίτσες και φιλάκια, με χορούς και με τρα­γού­δια. Υ­πάρ­χουν αρκε­τοί που τους αρέσουν τα ωραία αντικείμενα. Όλα αυτά εί­ναι σούπερ. Ω­στό­σο, αν πάρω πα­ρά­δειγ­μα τον εαυτό μου, τίποτα δε μ’ αρέσει πε­ρισ­σό­τε­ρο απ’ το να διαβάζω βιβλία. Όχι ε­πει­δή είμαι σπασίκλας και φύ­του­λας και όλ’ αυτά, αν και μπο­ρείς να το πεις κι αυτό. Τα βι­βλί­α είναι σαν ταξίδια και σαν παιχνίδια: δια­βά­ζο­ντας πε­τά­με με μεγάλες φτερούγες σε τό­πους μακρινούς, ε­ξε­ρευ­νά­με τις ζωές άλλων αν­θρώ­πων, νιώθουμε αγαπούλες, συ­­γκι­νή­σεις· μέσα στις σελίδες βρίσκουμε ε­μπει­ρί­ες που μοιάζουν με τις δικές μας ή, ακόμα κα­λύ­τε­ρα, δε μοιάζουν με τις δικές μας –εί­ναι πιο καταπληκτικές! Θυμάμαι πως όταν διά­­βα­σα την ιστορία του Ροβινσώνα Κρού­σου έ­νιω­σα ανακούφιση: αν ναυαγούσα σε έρημο νησί, ό­χι μόνο θα επιζούσα αλ­λά θα περ­νού­σα τέλεια.

Τα βιβλία καθησύχασαν τους φόβους μου. Κατάλαβα ό­τι η ζωή είναι μια πε­ρι­πέ­τει­α κι ότι πο­τέ δε θα βαδίσω μόνη –τα βιβλία θα με συνοδεύουν σαν ζωντανά πλά­σμα­τα, θα με πα­­ρη­γο­ρούν και θα χαϊδεύουν την ψυχή μου. Τώρα που σας γρά­φω θυμάμαι ό­τι συ­χνά η ψυ­χή μου ήταν ταραγμένη: είχα ένα σωρό προβλήματα στο σχολείο και στο σπίτι· ένιω­θα α­γω­νί­α και μια νύχτα νομίζω πως είδα φά­ντα­σμα.

ΕΙΚΟΝΑ: crazygallery.info.leechlink.net

Όμως θυμάμαι επίσης πως, όταν ήμουν παιδί σαν εσάς, η καλύτερη ώρα της μέ­ρας ή­ταν ό­ταν διάβαζα τα βιβλία που τότε ονομάζαμε «εξωσχολικά». Τα ε­ξω­σχο­λι­κά ήταν πιο α­στεία και πιο συγκινητικά από τα σχολικά, πράγμα φυσικό ε­φό­σον το βιβλίο της γραμ­μα­τι­­κής δεν είναι αστείο και συγκινητικό. Ωστόσο, αν είμαστε τυ­χε­ροί κι έχουμε συ­μπα­θη­τι­­κούς και γλυ­κού­λη­δες δασκάλους, η γραμματική, η α­ριθ­μη­τι­κή, η ιστορία, η φυσική είναι κι αυτές σχε­δόν αριστούργημα.

Επιστρέφω όμως στα μυθιστορήματα, στα διηγήματα, στους μύθους. Η χαρά της α­νά­­γνω­σης ήταν κάπου κάπου στενοχώρια. Τι παράξενο, ε; Μερικές φορές οι ι­στο­ρί­ες ή­ταν λυ­πη­τε­ρές, στα παραμύθια οι ήρωες περνούσαν τα πάνδεινα: ένα κο­ρι­τσά­κι που πουλού­σε σπίρ­τα πάγωσε μέσα στο χιόνι, ένα αγοράκι χάθηκε στο ά­γρι­ο δά­σος... Παρότι έκλαι­γα γο­ε­ρά, ήμουν ευχαριστημένη: ένιωθα «κάτι». Θέ­λω να πω, δεν μπορούμε να χαμο­γελάμε δι­αρ­κώς. Οι άνθρωποι γίνονται σο­φό­τε­ροι νιώθοντας κά­που κά­που λύπη, οίκτο, α­γα­νά­κτη­ση. Κυρίως, όμως, γίνονται εκ­στα­τι­κά ευ­τυ­χι­σμέ­νοι: Δοκιμάστε να ζήσετε τη ζωή του α­να­γνώ­στη και θα με θυ­μη­θεί­τε!




Ο φίλος που… τρώγεται!

Από τη συγγραφέα Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου




θέλω να σου μιλήσω για έναν φίλο που... τρώγεται! Έναν φίλο που, όσο παράξενο κι αν σου φανεί, τον λένε βιβλίο. «Αυτός είναι σωστός βιβλιοφάγος» δε λέμε για ό­ποιον δια­­βά­ζει πολλά βιβλία; Ε, γι’ αυτό λέω πως «τρώγεται» ο φίλος αυτός.

Σκέφτομαι λοιπόν πως η λέξη «βιβλιοφάγος» φανερώνει πολλά: Τρώει κανείς ό­ταν πει­­νά­ει. Όταν «τρώει» βιβλία, σημαίνει πως θέλει να χορτάσει το πνεύμα του. Οι δυο αυ­τές πεί­νες, η σωματική και η πνευματική, βρίσκω πως μοιάζουν αρ­κε­τά. Ας δούμε για­τί:

Όταν αρρωσταίνουμε ή είμαστε λυπημένοι, μπορεί να μην έχουμε όρεξη να φάμε. Τού­τη η α­νο­ρε­ξιά είναι παροδική. Μόλις περάσει αυτό που την προκαλεί, η όρεξη ε­πα­νέρ­χε­ται. Ή μπο­ρεί να μη θέλουμε να φάμε γιατί δε μας αρέσει το φαγητό. Κά­ποιο άλ­λο όμως, που το προ­τι­μά­με, το τρώμε με ευχαρίστηση. Έτσι συμβαίνει και με την τρο­φή του μυαλού. Είναι φο­ρές που νιώθουμε κουρασμένοι και δεν έ­χου­με όρεξη να δια­βά­σου­με. Ή είμαστε υ­πο­χρε­ω­μέ­νοι να διαβάσουμε κάτι που δε μας ενδιαφέρει πο­λύ. Μόλις όμως η κόπωση πε­ρά­σει ή βρούμε κάποιο βιβλίο που μας αρέσει, αρ­χί­ζου­με το διάβασμα.

Ας δούμε τώρα μια διαφορά ανάμεσα στις δύο πείνες: Όταν γεμίσει το στομάχι μας, δεν πει­νά­με πια. Το πνεύμα μας όμως είναι αχόρταγο! Όσο του δίνουμε τρο­φή, τόσο πε­ρισ­­σό­τε­ρο πεινάει, τόσο περισσότερα βιβλία θέλει.

Και δεν έχει άδικο! Τα βιβλία μάς μαθαίνουν χίλια πράγματα για τον κόσμο, τους άλ­λους, τον ίδιο μας τον εαυτό. Συχνά μας φανερώνουν ότι και οι άλλοι νιώθουν ό­πως ε­μείς, έ­χουν τις ίδιες χαρές ή τις ίδιες στενοχώριες, αντιμετωπίζουν πα­ρό­μοι­α προ­βλή­μα­τα, αλλά κα­τα­φέρ­νουν τελικά να τα ξεπεράσουν. Κι αυτό μας δί­νει κουράγιο.

Άλλοτε πάλι μας δείχνουν ότι υπάρχουν ή υπήρξαν άνθρωποι εντελώς δι­α­φο­ρε­τι­κοί α­πό μας. Μαθαίνουμε τα αισθήματα και τις σκέψεις τους, σ’ όποιο τό­πο κι αν βρί­σκο­νται, ό­ποια εποχή και αν έζησαν. Ταυτιζόμαστε μαζί τους. Κι αυτό μας συ­ναρ­πά­ζει, μας δίνει την αί­σθη­ση ότι ζούμε πολλές ζωές, πλουτίζει τις ε­μπει­ρί­ες μας.

ΕΙΚΟΝΑ: leftayparxoungr.blogspot.com

Κάθε βιβλίο που φτάνει στα χέρια μας είναι φίλος γενναιόδωρος, πιστός και πο­λύ βο­λι­­κός! Πο­τέ δε ζητάει κάτι, ενώ εκείνος πάντα μας δίνει ό,τι έχει, όποτε το ζη­τή­σου­με. Αν δεν τον θέ­λου­με, περιμένει στο ράφι υπομονετικά. Αν τον κα­λέ­σου­με, έρχεται α­μέ­σως. Κι είναι τό­σο μικρός που χωράει στη σάκα μας ή στη βα­λί­τσα μας όταν πάμε τα­ξί­δι.

Όταν λοιπόν σου χαρίσουν ή σου δανείσουν ένα βιβλίο, υποδέξου το σαν φίλο πο­λύ­τι­μο που δε θα σ’ εγκαταλείψει ποτέ· έναν μόνιμο σύντροφο-τροφή για τους «βι­βλι­ο­φά­γους» χω­ρίς ημερομηνία λήξης!

Με αγάπη

Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου




ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ