30 Απριλίου 2013

Πασχαλινά αστεία

Από τη Nasia28Μαθήτρια της
έκτης τάξης

1
Ένα αρνί και μια αγελάδα συζητούν:
– Αρνάκι, θες να βγούμε την Κυριακή του Πάσχα;
– Δεν μπορώ, έχω γύρισμα!

2
Λέει το γουρουνάκι στο αρνί:
– Καλό Πάσχα!
Και απαντά το αρνί:
– Δε μας παρατάς κι εσύ;

3
Δυο πρόβατα συζητούν για τη ζωή και τα μεγάλα ερωτήματα της ύπαρξης, οπότε ρω­τά­ει το ένα το άλλο:
– Εσύ πιστεύεις στη ζωή μετά το Πάσχα;

4
Μην κανονίσεις τίποτα για το Πάσχα, σου έχω σχέδια! Όλο θα γυρνάς! Όλα τα μά­τια θα εί­ναι καρφωμένα πάνω σου! Πες μου μόνο το ύψος σου για να σ’ α­γο­ρά­σω σού­βλα. Κα­λό Πά­σχα!

5
Ο νονός ρωτάει τον Τοτό:
– Τοτέ, δε μου λες, πώς θέλεις το πασχαλινό σου αβγό;
– Θέλω να είναι μεγάλο όσο και το κεφάλι σου, νονέ! Αλλά να έχει και κάτι μέσα!

Και ένα αίνιγμα:

Μας αλλάζουνε το χρώμα όταν έρθει η Λαμπρή.
Μας στολίζουν σε καλάθια κι είμαστε όλα μαζί.
Μας τσουγκρίζουν και μας σπάνε όσοι θέλουν να μας φάνε
και μετά όλοι με χαρά εύχονται «ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ».

Τι είναι;

ΠΗΓΕΣ: asteiakia.gr, nipiagogoi2011kastor.blogspot.com

Τα λουλούδια του Πάσχα

Από τον Anthony12Μαθητής της
έκτης τάξης
και
την Ποκαχόντας10Μαθήτρια της
πέμπτης τάξης


Την Κυριακή των Βαΐων όπως λέει η παράδοση το πλήθος υποδέχθηκε τον Ιησού κρα­τώ­ντας κλαδιά από φοίνικες που τα ανέμιζε σαν σημαίες. Με τη μεταφορά του χρι­στια­νι­σμού σε άλλους λαούς το έθιμο διαδόθηκε και προσαρμόστηκε α­νά­λο­γα με τη χλωρίδα της κά­θε περιοχής. Στις σλαβικές χώρες για παράδειγμα οι χριστιανοί κρα­τού­σαν κλαδιά από ι­τιές. Στην Ελλάδα η δάφνη (βάγια) που ή­ταν ή­δη συμβολικό φυ­τό τελετών και δο­ξαστικό σύμ­βο­λο του Απόλλωνα α­ντι­κα­τέ­στη­σε τον φοίνικα και η Κυριακή των Φοινίκων έγινε Κυ­ρια­κή των Βαΐων.

Στη συνέχεια βλέπουμε αναφορές στην Αγία Γραφή για τον Κήπο της Γεσθημανή. Βλέ­που­με ότι ο Χριστός διαλέγει σαν τελευταίο καταφύγιο απομόνωσης και στο­χα­σμού έναν κή­πο. Είναι φανερός ο συσχετισμός με τη φύση. Από τον κήπο της Ε­δέμ στον κήπο της Γε­σθη­μα­νή.

Το κυριότερο όμως έθιμο του Πάσχα σχετικό με λουλούδια είναι ο στολισμός του ε­πι­τά­φι­ου. Ο στολισμός των νεκρικών σωρών με λουλούδια είναι αρ­χαι­ό­τα­το έ­θι­μο ω­στό­σο στη χρι­στια­νι­κή παράδοση έχει πάρει άλλη διάσταση.

1 Ο κρίνος της Παναγίας

Ο κρίνος της Παναγίας αναφέρεται σαν θρησκευτικό σύμβολο εδώ και 3.000 χρό­νια. Οι πρώ­τες αναφορές μας ταξιδεύουν –πού αλλού;– στην αρχαία Ελλάδα και συ­γκε­κρι­μέ­να στη μινωική Κρήτη. Τοιχογραφίες που βρέθηκαν στην Κρήτη αλ­λά και στη Θή­ρα καθώς και διάφορα άλλα ευρήματα δείχνουν ότι ο λευκός κρί­νος είχε εξέχουσα θέ­ση μεταξύ των θρη­σκευ­τι­κών συμβόλων.


Η σύνδεση του λευκού κρίνου με την Παναγία πιθανότατα να έγινε επειδή οι βο­τα­νο­λό­γοι το­πο­θε­τούν την καταγωγή του φυτού στην περιοχή της Παλαιστίνης. Στη Βό­ρει­α Πα­λαι­στί­νη βρέθηκαν αποικίες του φυτού το οποίο είναι φανερό ότι ή­ταν άγριο και αυτο­φυές γιατί βρέ­θη­κε μακριά από κατοικημένες περιοχές κο­ντά σε βουνά και σε ποτάμια. Στην Ευ­ρώ­πη οι πρώιμοι χριστιανοί αγιογράφοι και ζω­γρά­φοι φι­λο­τέ­χνη­σαν εικόνες της Παναγίας με τον κρίνο. Ο λευκός κρίνος ο­νο­μά­στη­κε Madonna lily και με αυτό το όνομα είναι γνωστός δι­ε­θνώς μέχρι σή­με­ρα.

2 Ο βασιλικός

Τον ξύλινο σταυρό πάνω στον οποίο πέθανε ο Ιησούς, οι πρώτοι χριστιανοί τον έ­θα­ψαν βα­θιά στο χώμα και έμεινε χρόνια πολλά θαμμένος.


Όταν έπειτα από καιρό επικράτησε ο χριστιανισμός, η Αγία Ελένη αποφάσισε να βρει και να ξεθάψει τον Τίμιο Σταυρό και να τον στήσει μέσα στην εκκλησία στα Ι­ε­ρο­σό­λυ­μα για να τον προσκυνούν οι χριστιανοί. Πήγε λοιπόν η ίδια στα Ι­ε­ρο­σό­λυ­μα και ζή­τη­σε να μά­θει σε ποιο μέρος ήταν θαμμένος ο Σταυρός.

Όμως κανένας χριστιανός δεν ήξερε να της πει. Εκείνοι που πριν από πολλά χρό­νια τον εί­χαν θάψει βαθιά στο χώμα, είχαν πια πεθάνει. Έβαλε λοιπόν η Αγία Ε­λέ­νη χι­λιά­δες ερ­γά­τες κι άρχισαν να σκάβουν όλα τα χωράφια εκεί γύρω. Είχε α­κλό­νη­τη πί­στη πως κά­που θα τον έβρισκε. Πολλούς μήνες δούλευαν οι εργάτες χω­ρίς α­πο­τέ­λε­σμα. Κάποια μέρα, κα­θώς η Αγία Ελένη βάδιζε μέσα σ’ ένα χω­ρά­φι, πά­τη­σε ένα χορ­τά­ρι και αμέσως μια γλυκιά μυ­ρω­διά γέμισε τον αέρα. Καθώς κοί­τα­ξε γύρω της έ­σκυ­ψε κι έκοψε ένα κλα­δάκι απ’ το φυ­τό που πάτησε, το μύ­ρι­σε και τότε κατάλαβε πως το χορτάρι εκείνο ήταν που σκορ­πού­σε την γλυ­κιά ευ­ω­διά. Φώναξε έναν εργάτη και του είπε να σκάψει σ’ εκεί­νο το μέ­ρος. Ο ερ­γά­της βρήκε εκεί τον Τίμιο Σταυρό.

Από εκείνη τη στιγμή, το μυρωδάτο αυτό φυτό λέγεται βασιλικός, γιατί φύ­τρω­σε στο ση­μεί­ο που ήταν θαμμένος ο Σταυρός, όπου είχε σταυρωθεί ο βασιλιάς του κό­σμου. Γι’ αυ­τό μοι­ρά­ζουν βασιλικό στις εκκλησίες στη γιορτή της Ύψωσης του Τι­μί­ου Σταυ­ρού, στις 14 Σε­πτεμ­βρί­ου.

3 Η παπαρούνα

Η χριστιανική παράδοση θέλει την παπαρούνα να φυτρώνει κάτω από τον σταυ­ρό του Χρι­στού στον Γολγοθά και να δέχεται τις σταγόνες από το αίμα του Ε­σταυ­ρω­μέ­νου α­νά­με­σα στα πέταλά της, σταγόνες που της χάρισαν το κα­τα­κόκ­κι­νο άλικο χρώ­μα της.


Η παπαρούνα ήταν και ιερό φυτό της θεάς Δήμητρας, καθώς σαν παράσιτο των σι­τη­ρών συμ­βό­λι­ζε με την παρουσία της τη Δήμητρα, στα ανοιξιάτικα σπαρτά. Α­πα­ραί­τη­τη στα Ε­λευ­σί­νι­α Μυστήρια όπου οι πομπές στόλιζαν τα αγάλματα της θε­άς με άν­θη παπαρούνας.

4 Η Πασχαλιά

Σύμφωνα με την παράδοση, πρώτη από όλους ξυπνούσε η Πασχαλιά, προτού ση­κω­θούν α­πό τον λήθαργο του χειμώνα τα υπόλοιπα βοτάνια, για ν’ απολαύσει τον θαυ­μα­σμό των αν­θρώ­πων και να αναγγείλει τον ερχομό της άνοιξης.


Μια μέρα όμως, σαν ο ήλιος ξύπνησε κρυμμένος πίσω από μαύρα σύννεφα, η πα­σχα­λιά στο­λι­σμέ­νη περίμενε τον θαυμασμό και την παρέα των άλλων φυτών αλ­λά μά­ται­α. Μια γε­νι­κή κατήφεια επικρατούσε και τα υπόλοιπα φυτά ήταν βου­βά και μα­ρα­μέ­να. Γύρεψε ε­ξη­γή­σεις και τότε έμαθε το τραγικό μαντάτο, πως ο Ι­η­σούς πέθανε πά­νω στον σταυρό του μαρ­τυ­ρί­ου. Όλη η φύση μοιρολογούσε και αυ­τή καμάρωνε χω­ρίς ντροπή; Αμέσως ντύ­θη­κε πένθιμα κι από λευκά που ή­ταν μέ­χρι τότε τα άνθη της έγιναν μοβ.

Από τότε πρώτη θυμίζει στους ανθρώπους πως πλησιάζει το Πάσχα.

ΠΗΓΕΣ: valentine.gr, mani.org.gr, gardenmagazine.gr, Τα μυστικά για τα βότανα (βιβλίο)

29 Απριλίου 2013

Ο Ψύλλος

Μια ταινία του Δημήτρη Σπύρου

Ο Ηλίας, ένας δωδεκάχρονος μαθητής, ζει στην ορεινή Ολυμπία. Η χειρόγραφη ε­φη­με­ρί­δα που συντάσσει και διανέμει είναι ο μόνος τρόπος για να ξεφεύγει νο­ε­ρά α­πό τα στε­νά όρια του μικρού χωριού του. Για τους γονείς του, αν­θρώ­πους του με­ρο­κά­μα­του, η α­σχο­λί­α του δεν έχει πρακτικό αντίκρισμα, ενώ για τους συγ­χω­ρια­νούς του αποτελεί γρα­φι­κό­τη­τα και τη χλευάζουν. Όταν κα­τα­φθά­νει α­πό την Α­θή­να μια δημο­σιογράφος για να πάρει συνέντευξη α­πό τον νε­α­ρό «εκ­δό­τη», οι το­πι­κοί άρχοντες θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν τη δη­μι­ουρ­γι­κό­τη­τα και τα ό­νει­ρά του...


Η ταινία γυρίστηκε το 1990 και απέσπασε το Α΄ βραβείο στο Φεστιβάλ Παιδικών Ται­νι­ών Σικάγου (ΗΠΑ) το επόμενο έτος.


ΑΦΟΡΜΗ: η έkτη μaς! - ΚΕΙΜΕΝΟ: cinedraseis.wordpress.com - ΕΙΚΟΝΑ: podilato98.blogspot.com

Η μικρή πασχαλινή μου γκαλερί

Από τη Nasia28Μαθήτρια της
έκτης τάξης


Η ανθρώπινη νοημοσύνη

Από τη Nasia28Μαθήτρια της
έκτης τάξης
και
τον δάσκαλο98δάσκαλος της
Nasia28

Αφορμή γι’ αυτή την ανάρτηση στάθηκε μια συζήτηση στην τάξη για τα ταλέντα μας και τα πολ­λά είδη νοημοσύνης που υπάρχουν. Η Nasia28 το έψαξε και ο δά­σκα­λος την α­κο­λού­θη­σε...

Σύμφωνα με τη θεωρία της πολλαπλής νοημοσύνης που έχει διατυπώσει ο ψυ­χο­λό­γος How­ard Gardner, η ανθρώπινη ευφυΐα δεν έχει μία και μοναδική μορφή αλ­λά ο­κτώ. Η νοη­μο­σύ­νη μας, δηλαδή, διακρίνεται σε γλωσσική, λο­γι­κο­μα­θη­μα­τι­κή, χω­ρι­κή, σωματι­κή, μου­σι­κή, διαπροσωπική, ενδοπροσωπική και να­του­ρα­λι­στι­κή νοη­μο­σύ­νη.
★ Αυτές οι μορφές νοημοσύνης συνυπάρχουν σε όλους μας, άλλες περισσότερο και άλ­λες λι­γό­τε­ρο αναπτυγμένες.

1 Γλωσσική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να χρησιμοποιεί κανείς τη γλώσσα για να εκ­φρά­σει αυτό που έχει στο μυαλό του και να καταλαβαίνει τους άλλους.


Οι άνθρωποι με αναπτυγμένη γλωσσική νοημοσύνη:
★ Χρησιμοποιούν με άνεση τη μητρική τους γλώσσα (ίσως και μια ξένη) και χει­ρί­ζο­νται τις λέ­ξεις με εύστοχο τρόπο είτε προφορικά είτε γραπτά. Μπορούν να δι­α­τυ­πώ­νουν με σα­φή­νει­α αυτό που έχουν στο μυαλό τους και καταλαβαίνουν με α­κρί­βει­α ό,τι λένε οι άλ­λοι.
★ Είναι ευαίσθητοι στη σημασία των λέξεων αλλά και στο πώς ακούγονται. Ξέ­ρουν κα­λή ορ­θο­γρα­φί­α, μαθαίνουν διαβάζοντας ή συζητώντας και είναι καλοί στην α­πο­μνη­μό­νευ­ση ποι­η­μά­των ή τραγουδιών.
★ Τους αρέσει να γράφουν, να διαβάζουν και να διηγούνται ιστορίες. Α­πο­λαμ­βά­νουν να λύ­νουν σταυρόλεξα και να παίζουν σκραμπλ.
★ Επισκέπτονται βιβλιοπωλεία και βιβλιοθήκες, διαβάζουν εφημερίδες και πε­ρι­ο­δι­κά και έ­χουν διαθέσιμο υλικό για διάβασμα όταν ταξιδεύουν, όταν πε­ρι­μέ­νουν κά­που και γε­νι­κά στον ελεύθερο χρόνο τους.

Αυτή η μορφή νοημοσύνης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στους συγγραφείς, τους ποι­η­τές, τους με­τα­φρα­στές, τους σεναριογράφους, τους δημόσιους ο­μι­λη­τές (πο­λι­τι­κούς, δι­κη­γό­ρους, δη­μο­σι­ο­γρά­φους, πωλητές, εκ­παι­δευ­τι­κούς) κτλ.

2 Λογικομαθηματική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να χειρίζεται κανείς τους α­ριθ­μούς και τις πράξεις (όπως οι μαθηματικοί), αλλά και η ικανότητα να α­ντι­λαμ­βά­νε­ται τις βασικές αρ­χές ενός συστήματος που βασίζεται σε αιτία και α­πο­τέ­λε­σμα (ό­πως οι ε­πι­στή­μο­νες).


Οι άνθρωποι με αναπτυγμένη λογικομαθηματική νοημοσύνη:
★ Τα πάνε καλά με τους αριθμούς και λύνουν άνετα αριθμητικά προβλήματα. Τα μα­θη­μα­τι­κά είναι από τα αγαπημένα τους μαθήματα.
★ Απολαμβάνουν τους γρίφους, τα «δύσκολα» παζλ και παιχνίδια στρατηγικής ό­πως το σκά­κι. Ευχαριστιούνται με επιστημονικά πειράματα.
★ Λειτουργούν με πρακτικό αλλά και δημιουργικό τρόπο. Επικαλούνται τη λο­γι­κή και κά­νουν ερωτήσεις όπως: «αυτό έχει νόημα;»
★ Όταν πρόκειται να λάβουν μια απόφαση, διατυπώνουν πολλά σενάρια του τύ­που «τι θα γι­νό­ταν αν...».

Αυτή η μορφή νοημοσύνης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στους μαθηματικούς, τους φυ­σι­κούς, τους βιολόγους, τους προγραμματιστές, τους δικηγόρους κτλ.

3 Χωρική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να μπορεί κανείς να αναπαραστήσει τον χώ­ρο στο μυα­λό του.


Οι άνθρωποι με αναπτυγμένη χωρική νοημοσύνη:
★ Έχουν οξεία παρατηρητικότητα, αντιλαμβάνονται πολλές λεπτομέρειες και χρώ­μα­τα και σκέ­φτο­νται μέσα από εικόνες, φωτογραφίες και σχήματα.
★ Σκιτσάρουν στο θρανίο ή σε εξώφυλλα βιβλίων την ώρα του μαθήματος, ενώ μα­θαί­νουν ευ­κο­λό­τε­ρα μέσα από εικόνες και διαγράμματα.
★ Γοητεύονται από τα παιχνίδια-λαβυρίνθους και τα παζλ ή αναλώνουν τον ε­λεύ­θε­ρο χρό­νο τους σχεδιάζοντας, παίζοντας με Lego και ονειροπολώντας.
★ Τα πάνε καλά με τους χάρτες και έχουν καλή αίσθηση προσανατολισμού όταν τα­ξι­δεύ­ουν.
★ Μπορούν συχνά να συλλαμβάνουν λύσεις σε προβλήματα.

Αυτή η μορφή νοημοσύνης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στους σχεδιαστές, τους αρ­χι­τέ­κτο­νες, τους πολιτικούς μηχανικούς, τους καλλιτέχνες (ζωγράφους ή γλύ­πτες), τους φω­το­γρά­φους, τους κυβερνήτες πλοίων ή αεροπλάνων κτλ.

4 Σωματική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να χρησιμοποιεί κανείς το σώμα του ή μέ­ρη του σώ­μα­τος (χέρια, πόδια, δάχτυλα) για να λύσει ένα πρόβλημα, να πα­ρου­σι­ά­σει έ­να θέ­α­μα ή να φτιάξει κάτι.


Οι άνθρωποι με αναπτυγμένη σωματική νοημοσύνη:
★ Βρίσκονται πάντοτε σε κίνηση, είναι μονίμως «υπ’ ατμόν». Σκέφτονται και εκ­φρά­ζο­νται μέ­σω της κίνησης (βηματίζουν, κάνουν χειρονομίες, κινούν το σώμα τους).
★ Ταράζονται όταν αναγκάζονται να περιμένουν: κινούνται νευρικά, χτυπούν τα χέ­ρια και τα πόδια, βηματίζουν.
★ Χρησιμοποιούν το σώμα τους με επιδέξιο και εκφραστικό τρόπο. Είναι καλοί στον χο­ρό, στη γυμναστική ή στο κολύμπι. Υπερέχουν σε μία ή παραπάνω α­θλη­τι­κές δρα­στη­ρι­ό­τη­τες και εξασκούνται κανονικά, κατά μέσο όρο 3 ώρες τη βδο­μά­δα.
★ Τους αρέσει να συναρμολογούν πράγματα και να παίζουν στη σκηνή, λαμ­βά­νο­ντας μέ­ρος σε κάποιο σκετς.
★ Ως παιδιά τους αρέσουν τα μαθήματα που επιτρέπουν την κίνηση και τη δη­μι­ουρ­γί­α (γυ­μνα­στι­κή, εικαστικά), ενώ μεγαλώνοντας προτιμούν μια εργασία που ε­πι­τρέ­πει την κίνηση και τη μυϊκή εργασία. Δεν τους αρέσουν οι δουλειές γρα­φεί­ου.

Αυτή η μορφή νοημοσύνης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στους αθλητές, τους χο­ρευ­τές, τους η­θο­ποι­ούς, τους χειρουργούς, τους φυσιοθεραπευτές κτλ.

5 Μουσική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να μπορεί κανείς να σκεφτεί με μου­σι­κή και ρυθ­μό, να ακούει και να αναγνωρίζει μουσικά μοτίβα και να παίζει μου­σι­κή.


Οι άνθρωποι με αναπτυγμένη μουσική νοημοσύνη:
★ Είναι συνήθως οξυδερκείς ακροατές, θυμούνται μελωδίες τραγουδιών και α­ντι­λαμ­βά­νο­νται εύκολα τον ρυθμό ενός ποιήματος.
★ Γοητεύονται από τους ήχους και τους ρυθμούς της φύσης (πουλιά, αύρα, κύ­μα­τα, κα­ται­γί­δες) και απολαμβάνουν να ακούνε μουσική. Τους αρέσει να τρα­γου­δούν, ενώ συ­χνά, κα­θώς εργάζονται, σιγομουρμουρίζουν.
★ Ανταποκρίνονται ενεργά στη μουσική: χορεύουν, χτυπούν τα χέρια ή τα πόδια τους, κι­νού­νται ρυθμικά, παίζουν ένα μουσικό όργανο ή συμμετέχουν σε κάποιο μου­σι­κό σύ­νο­λο.
★ Αναζητούν την αρμονία στις κοινωνικές σχέσεις.

Αυτή η μορφή νοημοσύνης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στους μουσικούς, τους η­χο­λή­πτες, τους συνθέτες, τους στιχουργούς κτλ.

6 Διαπροσωπική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να καταλαβαίνει κανείς τους άλ­λους: να κα­τα­νο­εί τον χαρακτήρα τους, να αντιλαμβάνεται τα κίνητρα, τους φό­βους, τις ε­πι­θυ­μί­ες και τη διάθεσή τους. Είναι μια ικανότητα την οποία χρει­α­ζό­μα­στε όλοι.


Οι άνθρωποι με αναπτυγμένη διαπροσωπική νοημοσύνη:
★ Είναι ευαίσθητοι στα αισθήματα, τη διάθεση και τις προθέσεις του περίγυρού τους. Σέ­βο­νται και εκτιμούν τους άλλους και κάνουν εύκολα φίλους.
★ Καταλαβαίνουν τι αποτελεί κίνητρο για τους ανθρώπους και μεσολαβούν α­πο­τε­λε­σμα­τι­κά σε συγκρούσεις.
★ Προτιμούν μαθήματα και εργασίες που περιλαμβάνουν συνεργασία και συ­ζή­τη­ση.
★ Τους αρέσει να συμμετέχουν και να οργανώνουν κοινωνικές εκδηλώσεις (π.χ. πάρ­τι).

Αυτή η μορφή νοημοσύνης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στους εκπαιδευτικούς, τους ψυ­χο­λό­γους, τους γιατρούς, τους πωλητές, τους πολιτικούς και γε­νι­κά σε όσους έ­χουν δο­σο­λη­ψί­ες με ανθρώπους.

7 Ενδοπροσωπική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να καταλαβαίνει κανείς τον ε­αυ­τό του: να γνω­ρί­ζει «ποιος είναι», ποια είναι τα προτερήματα και οι α­δυ­να­μί­ες του, τι θέ­λει και τι μπο­ρεί να κάνει, πώς αντιδρά σε πρόσωπα και πράγ­μα­τα, τι πρέ­πει να α­πο­φεύ­γει και προς τα πού να κατευθύνονται οι στόχοι του.


Οι άνθρωποι με αναπτυγμένη ενδοπροσωπική νοημοσύνη:
★ Έχουν έντονη γνώμη και πιστεύω για κάτι.
★ Έχουν αίσθηση των πραγματικών δυνατοτήτων και αδυναμιών τους και πι­στεύ­ουν στο ρη­τό «γνώθι σαυτόν» (γνώρισε τον εαυτό σου). Πριν πάρουν α­πο­φά­σεις κάνουν εν­δο­σκό­πη­ση, εξετάζουν τα προσωπικά τους πιστεύω και στο­χά­ζο­νται.
★ Ενδιαφέρονται για το πώς σκέφτονται και συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, ω­στό­σο προ­τι­μούν την ατομική εργασία και τα μοναχικά χόμπι από τη συμμετοχή σε κάποια ο­μά­δα.

Αυτή η μορφή νοημοσύνης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στους ψυχολόγους, τους εκ­παι­δευ­τι­κούς, τους πιλότους κτλ.

8 Νατουραλιστική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να ξεχωρίζει κανείς τα δι­ά­φο­ρα ζω­ντα­νά ό­ντα (φυτά, ζώα) και να έχει ευαισθησία σε άλλα στοιχεία του φυ­σι­κού κό­σμου (σύννε­φα, πε­τρώ­μα­τα, νερό). Αυτή η ικανότητα είχε ιδιαίτερα με­γά­λη α­ξί­α στο ε­ξε­λι­κτι­κό μας πα­ρελ­θόν, όταν ακόμη ζούσαμε στη φύση και ή­μα­σταν κυ­νη­γοί, α­γρό­τες ή τροφοσυλλέ­κτες.


Οι άνθρωποι με αναπτυγμένη νατουραλιστική νοημοσύνη:
★ Απολαμβάνουν τη φύση (δάση, παραλίες, λίμνες, βουνά). Τους αρέσει να δου­λεύ­ουν στον κήπο ή να φροντίζουν τα φυτά του σπιτιού.
★ Τους ελκύουν τα μαθήματα και οι ιστορίες για ζώα ή φυσικά φαινόμενα. Συ­νή­θως έ­χουν έ­να ή περισσότερα κατοικίδια, ακόμη και μεγάλα σε μέγεθος (π.χ. ά­λο­γα).
★ Παρακολουθούν ντοκιμαντέρ για τη φύση και διαβάζουν περιοδικά παρόμοιας θε­μα­το­λο­γί­ας. Ως παιδιά γοητεύονται με τα έντομα, τα ερπετά, τους βατράχους κ.ά., ε­νώ με­γα­λώ­νο­ντας έχουν συλλογές από πετρώματα ή φύλλα.
★ Επισκέπτονται ή υποστηρίζουν φυσιολατρικούς οργανισμούς, εκθέσεις, ζω­ο­λο­γι­κούς κή­πους, εθνικά πάρκα και προστατευόμενες περιοχές.
★ Θεωρούν ότι η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος είναι σημαντική και στη­ρί­ζουν υ­πο­ψη­φί­ους για πολιτικά αξιώματα που έχουν ισχυρή πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή πο­λι­τι­κή.

Αυτή η μορφή νοημοσύνης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στους σεφ, τους αγρότες, τους βο­τα­νο­λό­γους, τους βιολόγους, τους γεωλόγους, τους με­τε­ω­ρο­λό­γους, τους α­στρο­νό­μους κτλ.

ΠΗΓΕΣ: users.sch.gr/kassetas/, haspeedlearning.files.wordpress.com, mentalityvillage.gr, in.gr - ΕΙΚΟΝΕΣ: marekbennett.com (μετάφραση-επεξεργασία: podilato98.blogspot.com)


Η πολλαπλή νοημοσύνη
του ανθρώπου


ΕΙΚΟΝΑ: podilato98.blogspot.com (από marekbennett.com· η πρωτότυπη βρίσκεται εδώ)


Πάσχα!

Από τη Nasia28Μαθήτρια της
έκτης τάξης


Πάσχα ονομάζεται η μεγάλη γιορτή του ιουδαϊσμού και του χριστιανισμού. Στον ι­ου­δαϊ­σμό καθιερώθηκε ως ανάμνηση της Εξόδου, που ελευθέρωσε τους Ε­βραί­ους α­πό την αι­γυ­πτι­α­κή δουλεία. Μεταγενέστερα υιοθετήθηκε ως ε­ορ­τα­σμός α­πό τους χρι­στια­νούς α­να­φο­ρι­κά με τον θυσιαστικό θάνατο και την α­νά­στα­ση του Ι­η­σού Χρι­στού.

Το γεγονός της απελευθέρωσης αυτής συνέβη με μια σειρά θεϊκών προνοιακών πα­ρεμ­βά­σε­ων, από τις οποίες η σημαντικότερη εκδηλώνεται τη νύχτα κατά την ο­ποί­α θα ε­ξο­λο­θρεύ­ο­νταν τα πρωτότοκα των ανθρώπων και των ζώων των Αι­γυ­πτί­ων, ε­νώ τα σπίτια των Ε­βραί­ων θα προστατεύονταν αφού οι πόρτες τους εί­χαν ση­μα­δευ­τεί με το αίμα του αρνιού που είχαν θυσιάσει.

Την ημέρα του Πάσχα, σύμφωνα με το ελληνικό/ορθόδοξο εορτολόγιο, γιορ­τά­ζουν αρ­κε­τά ελ­λη­νι­κά ονόματα: ο Αναστάσιος, ο Ανέστης, ο Λάμπρος, η Πα­σχα­λί­να και ο Πα­σχά­λης, ο Στασινός.

ΠΗΓΗ: Βικιπαίδεια

28 Απριλίου 2013

Η φιλία

Από την Despina01Μαθήτρια της
έκτης τάξης

Η φιλία είναι ένα σημαντικό πράγμα για τον άνθρωπο και πλέον έχει γίνει ένα μέ­ρος α­πό τη ζωή μας. Οι «κολλητοί» που λέμε φίλοι με αυτούς περνάμε τα πε­ρισ­σό­τε­ρα χρό­νια και τον περισσότερο χρόνο μας. Οι αληθινοί φίλοι είναι δίπλα μας και στα κα­λά και στα ά­σχη­μα πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή μας. Πι­στεύ­ω πως οι φί­λοι είναι το δεύ­τερο σπί­τι μας η δεύτερη οικογένειά μας.



Το έθιμο των κόκκινων αβγών

Από τη Zoe01Μαθήτρια της
έκτης τάξης

Σύμφωνα με την παράδοση κάθε χρόνο τη Μεγάλη Πέμπτη οι νοικοκυρές ε­τοι­μά­ζουν τα τσου­ρέ­κια και βάφουν αβγά με βαφές κόκκινου χρώματος. Το α­βγό συμ­βο­λί­ζει τη γο­νι­μό­τη­τα και τη δημιουργία ενώ σύμφωνα με άλλους συμ­βο­λί­ζει την αναγέννηση του κό­σμου και την ανανέωση της φύσης. Το κόκκινο χρώμα συμ­βο­λί­ζει το αίμα που έ­χυ­σε ο Χριστός ό­ταν σταυρώθηκε. Τα αβγά βάφονται τη Με­γά­λη Πέμπτη η οποία εί­ναι η ημέρα του Μυ­στι­κού Δείπνου, όπου ο Χριστός πρό­σφε­ρε άρτο και κρασί ως συμ­βο­λι­σμό για το σώμα Του και το αίμα Του, έ­τοι­μος να θυσιαστεί για να ε­λευ­θε­ρώ­σει τον κόσμο από τα δεσμά της α­μαρ­τί­ας.


Σύμφωνα με μια παράδοση από την Καστοριά, όταν αναστήθηκε ο Χριστός το εί­παν σε μια γυναίκα και αυτή δεν το πίστεψε και είπε: «Όταν τα αυγά που κρατώ θα γί­νουν κόκ­κι­να τότε θα αναστηθεί και ο Χριστός. Και αυτά έγιναν κόκκινα» Για με­ρι­κούς βάφονται κόκ­κι­να σε ανάμνηση του χυμένου αίματος του Χριστού. Για άλ­λους το κόκκινο χρώμα εί­ναι έκ­φρα­ση χαράς για το ευτυχισμένο γεγονός της Α­νά­στα­σης του Κυρίου και συνάμα μέσο α­πο­τρε­πτι­κό κάθε κακού.

Μέρος του εθίμου των πασχαλινών αβγών είναι και το τσούγκρισμα. Πριν την κα­τα­νά­λω­σή τους, ιδιαίτερα στο πασχαλινό τραπέζι, ο καθένας διαλέγει το δικό του α­βγό και το τσου­γκρί­ζει με αυτό άλλου. Όποιος έχει το αβγό που δεν έ­σπα­σε, το τσου­γκρί­ζει στη συ­νέ­χει­α με το αβγό τρίτου και ούτω καθεξής μέχρι να α­να­δει­χθεί αυτός που έ­χει το πιο ι­σχυ­ρό. Σύμφωνα με την παράδοση το αβγό εί­ναι σύμ­βο­λο ζωής και όπως σπά­ει κατά τη δι­α­δι­κα­σί­α του τσουγκρίσματος, έτσι έ­σπα­σε και ο τά­φος από τον ο­ποί­ο βγήκε ο Χρι­στός.

ΠΗΓΗ: patridamou.gr

Πασχαλινές κατασκευές

Από τη Nasia28Μαθήτρια της
έκτης τάξης

Τώρα που τα σχολεία τελείωσαν αντί να καθόμαστε μπροστά α­πό μια ο­θό­νη, γιατί να μην κάνουμε κάτι πιο δημιουργικό; Πα­ρα­κά­τω σας δί­νω έναν ιστότοπο γεμάτο υπέροχες πα­σχα­λι­νές κα­τα­σκευ­ές! Πατή­στε στην εικόνα:


Καλό Πάσχα!

Πασχαλινές διακοπές!

Έφτασε η ώρα να διακόψουμε όσα κάναμε κάθε μέρα: πρωινό ξύπνημα, σχολείο, δια­βά­σμα­τα...

Θα σταματήσουμε να βλεπόμαστε...

ΤΙΤΛΟΣ: Après La Pluie - ΣΥΝΘΕΤΗΣ: René Aubry

...αλλά επιτέλους θα ξεκουραστούμε!

ΤΙΤΛΟΣ: Alouette - ΣΥΝΘΕΤΗΣ: Ariel Ramirez - ΔΙΑΣΚΕΥΗ: Paul Mauriat

Χαρούμενες διακοπές σε όλους!


25 Απριλίου 2013

Οι τρεις διαστάσεις

Ο κόσμος που μας περιβάλλει αποτελείται, όπως τον αντιλαμβανόμαστε, από τρεις δι­α­­φο­ρε­τι­κές διαστάσεις: το μήκος, το πλάτος και το ύψος.

★ Οι γραμμές (ευθείες ή καμπύλες) έχουν μόνο μία διάσταση.

★ Οι επιφάνειες (επίπεδα σχήματα) έχουν δύο διαστάσεις: τετράγωνο, ορ­θο­γώ­νι­ο πα­­ραλ­λη­λό­γραμ­μο κ.ά.

★ Τα στερεά σχήματα έχουν και τις τρεις διαστάσεις: κύβος, ορθογώνιο πα­ραλ­λη­λε­πί­­πε­δο κ.ά.


ΚΕΙΜΕΝΟ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ B΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ - ΕΙΚΟΝΑ: podilato98.blogspot.com

23 Απριλίου 2013

Τα στερεά αποκαλύπτονται!

Τα στερεά είναι μια πολύ διασκεδαστική πλευρά της Γεωμετρίας, γιατί συν­δυ­ά­ζο­νται εύ­κο­λα με τις καλλιτεχνικές μας ανησυχίες και δημιουργούν ξεχωριστά έρ­γα.

Εξίσου ενδιαφέρον είναι το παιχνίδι μαζί τους: μπορούμε να τα ψηλαφίσουμε, να τα α­­νοί­ξου­με (ανάπτυγμα), να τα κλείσουμε κ.ά.

Οι υπολογιστές και ο εικονικός τους κόσμος υστερούν σε αυτόν τον τομέα, μπο­ρούν ό­μως να συμπληρώσουν τις γνώσεις μας με εντυπωσιακό τρόπο, όπως δεί­χνουν και οι πα­ρα­κά­τω κι­νού­με­νες εικόνες:





– Κύβε, κύβε, πού πήγε το δωράκι μου;
Το δωδεκάεδρο κάνει κοιλιακούς!




Παίζουμε... πολύεδρο;

Γνωρίστε καλύτερα τα στερεά με τη βοήθεια των επόμενων εφαρμογών. Ε­πι­λέξ­τε το σχή­μα που επιθυμείτε, περιστρέψτε το όπως δείχνουν τα βέλη, α­να­δείξ­τε τα χα­ρα­κτη­­ρι­στι­κά του (έδρες, κορυφές, ακμές) και παρατηρήστε το κι­νού­με­νο α­νά­πτυγ­μά του. Η εικόνα που α­κο­λου­θεί θα σας βοηθήσει στην ο­ρο­λο­γί­α:







Δείτε, επίσης, έναν κύλινδρο να ξεδιπλώνεται, αποκαλύπτοντας το μεγάλο μυ­στι­κό: Η παράπλευρη επιφάνειά του είναι ορθογώνιο παραλληλόγραμμο!


ΕΙΚΟΝΕΣ: s395.photobucket.com (1-3), podilato98.blogspot.com (4) - ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ: learner.org


22 Απριλίου 2013

Δυο παλικάρια απ’ τ’ Αϊβαλί

Αναφορά σε μια καθημερινότητα
που ξεριζώθηκε βίαια...


Δυο παλικάρια απ’ τ’ Αϊβαλί
μπήκαν στο στέκι του Μπαλή,
μπήκαν στο στέκι του Μπαλή παρέα
κι είχανε και τα δυο σεβντά
κι ήπιαν δυο θάλασσες πιοτά
για μια γυναίκα τ’ Αϊβαλιού ωραία!

Πίνανε και καπνίζανε
και την αγάπη βρίζανε...

Δυο παλικάρια απ’ τ’ Αϊβαλί
μπήκαν στο στέκι του Μπαλή
και δεν αφήσανε γυαλί στο ράφι!
Για τη ζημιά στο μαγαζί
δώσαν στον γέρο τον Μπαλή
έναν τουρβά ασήμι και χρυσάφι...

Πίνανε και καπνίζανε
και την αγάπη βρίζανε...



ΣΤΙΧΟΙ: Πυθαγόρας / ΜΟΥΣΙΚΗ: Απόστολος Καλδάρας
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Χάρις Αλεξίου / ΔΙΣΚΟΣ: Μικρά Ασία (1972)

Η Σμύρνη



Η Σμύρνη, μάνα, καίγεται, καίγεται και το βιος μας...
Ο πόνος μας δε λέγεται, δε γράφεται ο καημός μας...

Ρωμιοσύνη, ρωμιοσύνη, δε θα ησυχάσεις πια;
Έναν χρόνο ζεις ειρήνη και τριάντα στη φωτιά!

Η Σμύρνη, μάνα, χάνεται, τα όνειρά μας πάνε...
Στα πλοία όποιος πιάνεται κι οι φίλοι τον χτυπάνε...

Ρωμιοσύνη, ρωμιοσύνη, δε θα ησυχάσεις πια;
Έναν χρόνο ζεις ειρήνη και τριάντα στη φωτιά!



ΣΤΙΧΟΙ: Πυθαγόρας / ΜΟΥΣΙΚΗ: Απόστολος Καλδάρας
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Γιώργος Νταλάρας / ΔΙΣΚΟΣ: Μικρά Ασία (1972)

Η σούστα πήγαινε μπροστά

Σούστα ήταν τα παλιά χρόνια ένα είδος
άμαξας με δύο τροχούς και ένα άλογο.


Η σούστα πήγαινε μπροστά
κι ο μάγκας τοίχο τοίχο...
Δεν έτυχε στα χρόνια αυτά
τίποτα να πετύχω...

Ανάβουνε φωτιές στις γειτονιές
του Αϊ-Γιάννη –αχ, πόσα ξέρεις και μου λες!
Αχ, πόσα τέτοια ξέρεις και μου λες
που ’χουν πεθάνει...

Με βάλαν πάνω στην κορφή,
στ’ αγριεμένο κύμα...
Στης Σμύρνης την καταστροφή,
στ’ άδικο και στο κρίμα...

Ανάβουνε φωτιές στις γειτονιές...



ΣΤΙΧΟΙ: Μάνος Ελευθερίου / ΜΟΥΣΙΚΗ: Δήμος Μούτσης
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Δημήτρης Μητροπάνος / ΔΙΣΚΟΣ: Άγιος Φεβρουάριος (1972)

20 Απριλίου 2013

Ποσοστά με πλαστελίνη

Από τον RoCkVaN4Μαθητής της
έκτης τάξης


19 Απριλίου 2013

Το καναρινί ποδήλατο

Μια ταινία του Δημήτρη Σταύρακα


Ο Άρης Σιούτης διορίζεται δάσκαλος στην έκτη τάξη ενός δημόσιου σχολείου της Α­­θή­νας και ανακαλύπτει ότι ένας από τους μαθητές του, ο Λευτέρης Μου­ρα­τί­δης, εί­ναι σχε­δόν αναλφάβητος και απομονωμένος από τους συμ­μα­θη­τές του. Α­πο­φα­σί­ζει να βοη­θή­σει το παιδί να βγει από το αδιέξοδο, όμως α­ντι­με­τω­πί­ζει πολ­λα­πλά ε­μπό­δι­α: οι συ­νά­δελ­φοί του είναι ηττοπαθείς και δεν πι­στεύ­ουν ότι μπο­ρεί να γίνει κά­τι, ο ίδιος ο Λευ­τέ­ρης δύσπιστος, οι γονείς του δεν είναι πολύ συ­νερ­γά­σι­μοι, ενώ και η συμπερι­φορά των υ­πό­λοι­πων παιδιών δεν είναι πά­ντο­τε φιλική απέναντι στον Λευ­τέ­ρη.

Η αποφασιστικότητα και η επιμονή του θα τον βοηθήσουν να ξεπεράσει τις δυ­σκο­λί­ες. Την κρίσιμη στιγμή που ο Λευτέρης είναι έτοιμος να τα παρατήσει ο δά­σκα­λος βρί­σκει τρό­πο να τον εμψυχώσει και να τον ενθαρρύνει...

Η ταινία γυρίστηκε το 1999. Πιστή στην πραγματικότητα (βασίζεται άλλωστε σε α­λη­θι­­νή ι­στο­ρί­α), δεν τελειώνει με «επαίνους» αλλά τονίζει την ε­μπι­στο­σύ­νη στην αξία των αν­θρώ­πι­νων σχέσεων και στην α­ξί­α της θέλησης.

Παρακολουθήστε την ταινία στο βίντεο που ακολουθεί...


...ή δείτε τα χαρακτηριστικά αποσπάσματα που επιμελήθηκαν ΤΑ ΝΕ@ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ:


ΚΕΙΜΕΝΟ: ΓΛΩΣΣΑ ΣΤ΄ ΤΑΞΗΣ - ΕΙΚΟΝΑ: ert.gr

18 Απριλίου 2013

Εμβαδό κυκλικού δίσκου

Η επιφάνεια ενός κύκλου κυκλικού δίσκου με ακτίνα α είναι περίπου τριπλάσια α­πό την ε­πι­φά­νει­α που έχει το τετράγωνο της ακτίνας του.
Ο αριθμός «περίπου 3» λέγεται π, είναι ίσος με 3,14 και τον έχουμε ήδη συ­να­ντή­σει στο μή­κος του κύκλου.


Επομένως, μπορούμε να πούμε ότι το εμβαδό κάθε κύκλου κυκλικού δίσκου εί­ναι ί­σο με το γινόμενο του αριθμού π επί το τετράγωνο της ακτίνας του.

Αυτό εκφράζεται σύντομα με τον τύπο:


ΚΕΙΜΕΝΟ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΣΤ΄ ΤΑΞΗΣ - ΕΙΚΟΝΕΣ: podilato98.blogspot.com

17 Απριλίου 2013

Μήκος κύκλου

Σε κάθε κύκλο διακρίνουμε τρία στοιχεία: το κέντρο, την ακτίνα και τη διάμετρό του:


Το μήκος ενός κύκλου είναι λίγο μεγαλύτερο από το τριπλάσιο μήκος της δι­α­μέ­τρου του.
Από τα αρχαία χρόνια ο Αρχιμήδης παρατήρησε ότι αν διαιρέσουμε το μήκος ο­­ποιου­­δή­­πο­­τε κύκλου με τη διάμετρό του, το πηλίκο είναι πάντοτε ο αριθμός 3,14. Αυ­­τό το 3,14 το συμ­βο­λί­ζου­με με το γράμμα π.


Το π είναι ένα διεθνές μαθηματικό σύμβολο και προέρχεται από το αρχικό γράμ­­μα της ελ­λη­νι­κής λέξης «περιφέρεια». Η ακριβής τιμή του περιλαμβάνει ά­­πει­­ρα δε­­­κα­δι­κά ψη­­φί­α, τα ο­ποί­α δεν επαναλαμβάνονται ποτέ με την ίδια σειρά!

Τα πρώτα 50 δε­κα­δι­κά ψηφία του π είναι τα εξής:

3,14159265358979323846264338327950288419716939937510

Τους τελευταίους αιώνες έχουν καταβληθεί μεγάλες προσπάθειες για τον υ­πο­λο­γι­σμό ό­λο και περισσότερων ψηφίων. Μέχρι στιγμής όσα έχουν βρεθεί ξε­περ­νούν τα πέντε τρι­σε­κα­τομ­μύ­ρι­α!


Μερικά από αυτά τα ατέλειωτα δεκαδικά ψηφία έχουν μελοποιηθεί! Εμείς κα­μα­ρώ­νου­με που τα σχολεία του κόσμου χρησιμοποιούν στη γεωμετρία ένα γράμ­μα του αλ­φα­βή­του μας και περιμένουμε το τραγούδι στα ελληνικά...


ΠΗΓΕΣ: Μαθηματικά Ε΄ τάξης, el.wikipedia.org - ΕΙΚΟΝΕΣ: Μαθηματικά Ε΄ τάξης, podilato98.blogspot.com, wagle.joinsmsn.com, stavrochoros.pblogs.gr

16 Απριλίου 2013

Η γκαλερί μου

Από τον Fun BoyΜαθητής της
έκτης τάξης






15 Απριλίου 2013

Τσάρλι Τσάπλιν

Ο Βρετανός Τσάρλι Τσάπλιν είναι ένας από τους σημαντικότερους δη­­μι­­ουρ­­γούς του κι­­νη­μα­το­γρά­φου. Στις πρώτες ταινίες του ενσάρκωσε τον χαρακτήρα του «Σαρ­λό», έναν α­λη­τά­κο με φαρδιά ρούχα και κωμικό παρουσιαστικό που υ­­πήρ­­ξε ι­δι­αί­τε­ρα αγαπητός και στη χώρα μας. Μάλιστα η συμμετοχή της Ελ­­λά­­δας στη Γιου­ρο­βί­ζι­ον του 1978 ήταν α­φι­ε­ρω­μέ­νη σε αυτόν:


Να τος κι έρχεται από τη γωνία,
καπελάκι μαύρο ασορτί,
στην παιδιάστική μας αγωνία
τάχα ο αστυνόμος θα τον βρει;

Κόκκινο γαρίφαλο στο πέτο,
μπαστουνάκι, σμόκιν και καημός,
άδειο από τσιγάρα το πακέτο,
κι άρχισε να βρέχει ο ουρανός...

Τσάρλι Τσάπλιν,
έλα στ’ όνειρό μας να γελάσουμε!
Τσάρλι Τσάπλιν,
απόψε ό,τι δούμε, ό,τι προφτάσουμε...
Τσάρλι Τσάπλιν,
τ’ όνειρο βουβό σαν τις ταινίες σου!
Τσάρλι Τσάπλιν,
ας ζήσουμε ξανά τις ιστορίες σου...

Τσάρλι Τσάπλιν, Τσάρλι Τσάπλιν...

Εργοδότες και σκληροί πελάτες:
να τη η κοινωνία του Σαρλό!
Μια ζωή γεμάτη αυταπάτες,
μια ζωή χαμόγελο ζεστό...

Κι όσο διαρκούσε η ταινία
τόσο και με πήγαινε μακριά...
Θεέ μου, ας μην τελειώσει η αλητεία!
Θεέ μου, ας μην τελειώσει η ανθρωπιά!

Τσάρλι Τσάπλιν...



ΣΤΙΧΟΙ: Γιάννης Ξανθούλης / ΜΟΥΣΙΚΗ: Σάκης Τσιλίκης
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Τάνια Τσανακλίδου / ΔΙΣΚΟΣ: Τσάρλι Τσάπλιν (1978)


Ο ανθρωπάκος
(για μεγάλα παιδιά)



Είμαι φτωχός, κουρασμένος, σκυφτός ανθρωπάκος.
Των ταπεινών και των άλλων πουλιών φιλαράκος.

Για δε μ’ αφήνετε ήσυχο; Άστε με ήσυχο! Όλοι!
Θέλω να ζήσω ελεύθερος δίχως ταυτότητα πια!

Μία ζωή με κρατάν, με κουνάν μ’ έναν σπάγκο.
Λόγια, σχολειά, μέρα νύχτα δουλειά και στον πάγκο.

Για δε μ’ αφήνετε ήσυχο...

Όπου χαρά πρώτη πρώτη σειρά κάποιος κλέφτης.
Κι όποιο κακό κάνει τ’ αφεντικό, εγώ είμ’ ο φταίχτης.

Για δε μ’ αφήνετε ήσυχο...



ΣΤΙΧΟΙ: Λευτέρης Παπαδόπουλος / ΜΟΥΣΙΚΗ: Γιώργος Χατζηνάσιος
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Τάνια Τσανακλίδου / ΔΙΣΚΟΣ: Χωρίς ταυτότητα (1980)


Ο Μεγάλος Δικτάτωρ



«Ο Μεγάλος δικτάτωρ» είναι η πρώτη ομιλούσα και ηχητική ταινία του Τσάρλι Τσά­πλιν. Έ­κα­νε πρεμιέρα το 1940, δεκατρία χρόνια μετά την εισαγωγή του ή­χου στον κι­νη­μα­το­γρά­φο και λίγο πριν μπει η Αμερική στον Β' Παγκόσμιο Πό­λε­μο. Πρό­κει­ται για μια α­νε­λέ­η­τη πολιτική σάτιρα, η οποία παρωδεί την ά­νο­δο του Χίτ­λερ και του να­ζι­σμού.

Ο Τσάπλιν υποδύεται διπλό ρόλο: Είναι ο Xίνκελ, ο αρχηγός της φασιστικής Το­μα­νί­ας, αλ­λά και ένας Εβραίος κουρέας που του μοιάζει. Ο δεύτερος κάποια στιγ­μή παίρ­νει τη θέ­ση του Χίνκελ-Χίτλερ και εκφωνεί μια ιστορική για τον κι­νη­μα­το­γρά­φο ομιλία.

Μπορείτε να την παρακολουθήσετε στο παρακάτω βίντεο αλλά και να δια­βά­σε­τε το α­πο­δελ­τι­ω­μέ­νο κείμενό της στη συνέχεια. Ολόκληρη η ταινία βρί­σκε­ται εδώ.


ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ

Λυπάμαι, αλλά δε θέλω να γίνω αυτοκράτορας. Δεν είναι δική μου δου­λειά. Δε θέ­λω ούτε να βασιλέψω ούτε να κατακτήσω κανέναν. Αν μπο­ρού­σα, θα ή­θε­λα να βοη­θή­σω όλο τον κόσμο: Εβραίους, χριστιανούς, μαύ­ρους, λευ­κούς... Όλοι θέ­λου­με να βοηθάμε ο ένας τον άλλο· αυτή εί­ναι η φύ­ση των αν­θρώ­πων. Θέ­λου­με να ζούμε με την ευτυχία των άλ­λων και ό­χι με τη δυ­στυ­χί­α τους. Δε θέ­λουμε ούτε να μισούμε ούτε να πε­ρι­φρο­νού­με ο ένας τον άλ­λο.

Στον κόσμο αυτό υπάρχει χώρος για τον καθένα. Η καλή Γη είναι πλού­σι­α και μπο­ρεί να θρέψει όλο τον κόσμο. Η ζωή μπορεί να είναι ε­λεύ­θε­ρη και ω­ραί­α, ό­μως χάσαμε τον δρόμο. Η πλεονεξία δηλητηρίασε τις ψυχές των αν­θρώ­πων, σή­κω­σε τείχη μίσους, μας καταδίκασε στη δυστυχία και στους σκο­τω­μούς. Α­να­πτύ­ξα­με την ταχύτητα αλλά κλειστήκαμε στον ε­αυ­τό μας. Η εκ­μη­χά­νι­ση προκα­λεί α­φθο­νί­α αλλά μας άφησε σε ένδεια. Η ε­πι­στή­μη μάς έ­κα­νε κυνικούς· η ευ­φυΐα μας σκλη­ρούς και άξεστους. Σκε­φτό­μα­στε πο­λύ και αι­σθα­νό­μα­στε ελάχι­στα.

Πιο πολύ κι από τις μηχανές χρειαζόμαστε την ανθρωπιά. Πιο πολύ από την ε­πι­δε­ξι­ό­τη­τα χρειαζόμαστε την καλοσύνη και την ευγένεια. Χωρίς αυ­τές τις α­ρε­τές η βί­α θα κυριαρχήσει στη ζωή και όλα θα χαθούν.

Το αεροπλάνο και το ραδιόφωνο μάς έφεραν πιο κοντά. Η ίδια η φύση αυ­τών των ε­φευ­ρέ­σε­ων διαλαλεί την καλοσύνη των ανθρώπων, δι­α­λα­λεί την πα­γκό­σμι­α α­δελ­φο­σύ­νη, την ενότητα όλων μας. Ακόμη και αυτήν τη στιγ­μή η φω­νή μου φτά­νει στα αφτιά εκατομμυρίων ανθρώπων –α­πελ­πι­σμέ­νων αν­δρών, γυναι­κών και παι­διών– που είναι θύματα ενός συ­στή­μα­τος που ξέρει μό­νο να βασανί­ζει και να φυ­λα­κί­ζει αθώους.

Σε αυτούς που με ακούνε λέω: «Μην απελπίζεστε!». Η τωρινή μας δυ­στυ­χί­α προ­ήλ­θε από την πλεονεξία και τη σκληρότητα εκείνων που φο­βού­νται την πρό­ο­δο του ανθρώπου. Το μίσος θα περάσει και οι δι­κτά­το­ρες θα πε­θά­νουν! Η δύ­ναμη που αφαίρεσαν από τον λαό θα ε­πι­στρέ­ψει ξα­νά σε αυ­τόν! Ό­σο πε­θαί­νουν άν­θρω­ποι η ελευθερία δε θα κινδυνέψει!

Στρατιώτες! Μην υπακούτε στους αγροίκους, σε εκείνους που σας πε­ρι­φρο­νούν και σας σκλαβώνουν, που δυναστεύουν τη ζωή σας, που σας λέ­νε τι να κά­νε­τε, τι να σκέφτεστε και τι να νιώθετε! Που σας με­τα­μορ­φώ­νουν σε κο­πά­δι, που σας χρη­σι­μο­ποι­ούν ως κρέας για τα κανόνια τους. Μην υ­πο­χω­ρεί­τε μπροστά σε αυτά τα εκφυλισμένα όντα, που έ­χουν για ε­γκέ­φα­λο και καρ­διά μηχανές! Δεν είστε ούτε μη­χα­νές ούτε κο­πά­δι: εί­στε άνθρωποι! Φέρετε α­γά­πη μέσα στις καρδιές σας, δε μι­σεί­τε! Μόνο ό­σοι στερήθηκαν την αγάπη μι­σούν! Οι στερημένοι και οι α­φύ­σι­κοι!

Στρατιώτες! Μην αγωνίζεστε για τη σκλαβιά, αγωνιστείτε για την ε­λευ­θε­ρί­α! Ο Ά­γι­ος Λουκάς στο 17ο κεφάλαιο γράφει: «Το βασίλειο του Θε­ού εί­ναι μέ­σα στον άν­θρω­πο». Όχι σε έναν άνθρωπο, όχι σε μια ομάδα αν­θρώ­πων, αλ­λά σε όλους τους ανθρώπους! Σε εσάς!

Εσείς, ο λαός, έχετε τη δύναμη! Τη δύναμη να δημιουργείτε μηχανές, τη δύ­να­μη να δημιουργείτε ευτυχία! Εσείς, ο λαός, έχετε τη δύναμη να κά­νε­τε αυ­τή τη ζωή ε­λεύ­θε­ρη και όμορφη, να κάνετε αυτή τη ζωή μια υ­πέ­ρο­χη πε­ρι­πέ­τει­α!

Οπότε, στο όνομα της Δημοκρατίας, ας χρησιμοποιήσουμε αυτήν τη δύ­να­μη, ας ε­νω­θού­με! Ας αγωνιστούμε για έναν καινούργιο κόσμο, έναν τί­μι­ο κόσμο, που θα πα­ρέ­χει ευκαιρίες εργασίας σε όλους, μέλλον στους νέ­ους και α­σφά­λει­α στους η­λι­κι­ω­μέ­νους!

Με τέτοιες υποσχέσεις οι αγροίκοι πήραν την εξουσία. Αλλά είπαν ψέ­μα­τα! Δεν κρά­τη­σαν τον λόγο τους! Ποτέ δε θα το κάνουν! Οι δικτάτορες ε­λευ­θε­ρώ­νουν τον ε­αυ­τό τους αλλά υποδουλώνουν τον λαό!

Τώρα ας αγωνιστούμε για να κάνουμε πράξη αυτές τις υποσχέσεις! Ας α­γω­νι­στού­με για να ελευθερώσουμε τον κόσμο, να σπάσουμε τους ε­θνι­κούς φραγ­μούς, να καταργήσουμε την πλεονεξία, το μίσος και τη μι­σαλ­λο­δο­ξί­α! Ας αγω­νιστούμε για έναν κόσμο δικαίου, έναν κόσμο όπου η ε­πι­στή­μη και η πρό­ο­δος θα φέρουν την ευτυχία σε όλους!

Στρατιώτες, στο όνομα της Δημοκρατίας, ας ενωθούμε!

ΠΗΓΕΣ: tvxs.gr, clickatlife.gr - ΕΙΚΟΝΑ: imdb.com


Εμβαδό τραπεζίου

Ένα τραπέζιο με μεγάλη βάση Β, μικρή βάση β και ύψος υ έχει τη μισή επιφάνεια α­πό ένα πα­ραλ­λη­λό­γραμ­μο που έχει ως βάση το άθροισμα των βάσεων του τρα­πε­ζί­ου (Β+β) και το ίδιο ύψος υ.


Επομένως, μπορούμε να πούμε ότι το εμβαδό κάθε τραπεζίου είναι ίσο με το ά­θροι­σμα των βάσεών του επί το ύψος του διά δύο.

Αυτό εκφράζεται σύντομα με τον τύπο:


ΚΕΙΜΕΝΟ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΣΤ΄ ΤΑΞΗΣ - ΕΙΚΟΝΕΣ: podilato98.blogspot.com

14 Απριλίου 2013

Ελεφαντάκια

Από τη Nasia28Μαθήτρια της
έκτης τάξης

Με δύο αχρησιμοποίητα cd και λίγη φαντασία ο καθένας μας μπορεί να με­γα­λουρ­γή­σει! Να τι έκανα εγώ για να ομορφύνω την τάξη μας! Ελπίζω να σας α­ρέ­σει!


Πόσες ώρες κοιμούνται τα ζώα;

Από τα Μαθηματικά της έκτης τάξης


Παρακολουθώντας ένα ντοκιμαντέρ τα παιδιά της έκτης τάξης κατέγραψαν στοι­χεί­α σχε­τι­κά με τις συνήθειες ύπνου διαφόρων ζώων.
★ Στη διάρκεια του εικοσιτετραώρου ο σκίουρος ξεκουράζεται 14 ώρες, ενώ το κου­νέ­λι αρ­κεί­ται σε 10.
★ Τα ποντίκια χρειάζονται 13 ώρες ανάπαυση, σε αντίθεση με τον ελέφαντα που αρ­κεί­ται σε μόλις 4 ώρες.
★ Τέλος, το ζώο με τη μεγαλύτερη ανάγκη για ξεκούραση φαίνεται πως είναι το λιο­ντά­ρι, μια και περνά τις 20 ώρες του εικοσιτετραώρου ξαπλωμένο.

Να απεικονίσετε τα στοιχεία αυτά με ραβδόγραμμα:

Από τον aektzipiloto2001Μαθητής της
έκτης τάξης


Από τον RoCkVaN4Μαθητής της
έκτης τάξης


Από τον Anthony12Μαθητής της
έκτης τάξης

ΠΗΓΗ-ΕΙΚΟΝΑ 1: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΣΤ΄ ΤΑΞΗΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ