31 Δεκεμβρίου 2011

Αντίο 2011!





(από το άλμπουμ του Αρκά «Η ζωή μετά»)


ΕΙΚΟΝΕΣ: createwritenow.com, fotosface.com.br, prezatv.blogspot.com


30 Δεκεμβρίου 2011

Μέλισσα

Από την
elpis00
Μαθήτρια της
έκτης τάξης


Η μέλισσα είναι έντομο που μερικοί άνθρωποι τη φοβούνται πολύ. Κάποιοι άν­θρω­ποι λέ­­νε ό­­τι αν δεν τις πειράξεις δε θα σου κάνουν τίποτα και συμφωνώ!

Στο είδος της μέλισσας της μελιτοφόρου, όπως επίσημα λέγεται η μέλισσα, υ­πάρ­χουν τρεις βασικές ομάδες, η κάθε μια από τις οποίες έχει και μερικές φυ­λές. Η πρώ­­τη ο­­μά­­δα πε­­ρι­­λαμ­­βά­­νει τις μέλισσες της ανατολικής Ασίας με εκ­πρό­σω­πο τη μέ­­λισ­­σα την ινδική. Η δεύ­­τε­­ρη ομάδα είναι η αφρικανική και η τρί­τη ο­μά­δα είναι η ευ­­ρω­­παϊ­­κή, που περιλαμβά­νει πάνω από δέκα φυλές. Οι πιο γνω­στές διεθνώς είναι η ιταλική και η γιουγκοσλαβική, ε­­νώ στην Ελλάδα πιο δι­α­δε­δο­μέ­νη ντόπια φυλή είναι η Ce­­cro­­pi­­a η οποία πήρε το όνομά της από τον ο­μώ­νυ­μο βασιλιά της Πελοποννήσου.

Τα τελευταία χρόνια άρχισε η συστηματική διασταύρωση των μελισσών για να δη­­μι­­ουρ­­­γη­­θεί νέος τύπος που θα έχει μέσο μέγεθος, θα είναι ήσυχη και εργατική και θα πολ­­λα­­­πλα­­σι­­ά­­ζε­­ται σχετικά εύκολα την άνοιξη.


Η μέλισσα ζει στη Γη το λιγότερο 15 εκατομμύρια χρόνια και θεωρείται από τους πιο πα­­­λιούς κατοίκους της, που εξακολουθεί να υπάρχει ακόμη και σήμερα.

Είναι από τα ελάχιστα είδη των εντόμων που ο άνθρωπος προσπάθησε να εκ­­με­­ταλ­­λευ­­τεί, βλέ­­πο­­ντας ότι θα είχε κάποιο οικονομικό όφελος. Η προσπάθεια αυ­τή του αν­­θρώ­­που να ε­­ξη­­με­­ρώ­­σει τη μέλισσα δεν είναι νέα. Υπάρχει μια σπη­λαι­ο­γρα­φί­α στην Μπι­­κόρπ της Ι­­σπα­­­νί­­ας, ηλικίας τουλάχιστον 15.000 χρόνων, όπου ει­κο­νί­ζε­ται ένας άν­­θρω­­πος που προ­­­σπα­­θεί να πάρει μέλι από μελίσσι.


Το σώμα των μελισσών αποτελείται από το κεφάλι, τον θώρακα και την κοιλιά. Στο κε­­­φά­­λι των μελισσών υπάρχουν δυο σύνθετα μάτια στα πλάγια και τρία α­πλά στο πά­­νω μέ­ρος. Α­­πό το τμήμα που βρίσκεται ανάμεσα στα μάτια, φυ­τρώ­νουν δυο κε­­ραί­­ες, πάνω στις ο­­ποί­­ες βρίσκονται διάφορα αισθητήρια όργανα. Στο μπρο­στι­νό τμή­­μα του θώρακα φέρει δύ­­ο ζεύγη μεμβρανωδών φτερών. Η κοιλιά εί­ναι χω­­ρι­­σμέ­­νη σε δα­­κτυ­­λί­­ους, που ανάμεσά τους βρίσκονται οι κηρογόνοι α­δέ­νες. Ο τελευταίος από τους δακτυλίους έχει το κεντρί. Τα αρ­­σε­­νι­­κά δε δι­α­θέ­τουν ού­­τε κηρογόνους αδένες, ού­­τε κεντρί.

ΠΗΓΗ: ;


29 Δεκεμβρίου 2011

Οι Αβορίγινες της Αυστραλίας

Από την
Agi Star
Μαθήτρια της
έκτης τάξης

Οι ιθαγενείς πληθυσμοί της Αυστραλίας, γνωστοί με το όνομα Αβορίγινες, θε­­ω­­ρού­­­νται ό­σοι κάτοικοι της χώρας κατάγονται από αυτόχθονες κάτοικους της η­­πεί­­ρου.

Οι Αβορίγινες της Αυστραλίας, ήρθαν πιθανά από τη Νοτιοανατολική Ασία του­­λά­­χι­­στον πριν από 40-45 χιλιάδες χρόνια. Στα τέλη του 18ου αιώνα, υπήρχαν 400.000 πε­ρί­­που αυ­τό­χθο­νες σε 500 περίπου διαφορετικές φυλές με δι­α­φο­ρε­τι­κές δι­­α­­λέ­­κτους, α­πό τις οποίες 50 έχουν εξαφανιστεί. Αυτές οι φυλές ζούσαν νο­μα­δι­κή ζω­­ή ως κυ­νη­γοί τροφοσυλλέκτες και η επαφή τους με τους Ευ­ρω­παί­ους α­­ποί­­κους υπήρξε κα­θο­ρι­στι­­κή, καθώς α­πο­δε­κα­τί­στη­καν από ασθένειες και ο­δη­γή­θη­καν σε αυ­το­κα­τα­στρο­φι­κή συ­μπεριφορά μέσω του αλ­κο­ο­λι­σμού, της αυ­το­κτο­νί­ας σε νε­­α­­ρή ηλικία, και κα­τά­χρη­σης ναρκωτικών ουσιών και των με­τα­βο­λι­κών δι­­α­­τα­­ρα­­χών που επέβαλαν οι νέ­ες διατρο­φικές συνήθειες.

Θρησκεία

Οι αυτόχθονες κάτοικοι της Αυστραλίας πίστευαν και εξακολουθούν να πι­στεύ­ουν ό­­τι η γη εί­ναι θρησκευτικό φαινόμενο και κατοικείται από τα προγονικά πνεύ­μα­τα.

Κοινωνική κατάσταση

Στους Αβορίγινες χορηγήθηκε πλήρης αυστραλιανή υπηκοότητα το 1967, και συ­­μπε­­­ρι­­λή­­φθη­­καν στην απογραφή του 1971, με εκτιμώμενο πληθυσμό 140.000 ά­­το­­μα.


ΠΗΓΗ: ; | ΧΑΡΤΗΣ: podilato98.blogspot.com (από el.wikipedia.org)

Λίμερικ

Από την
Agi Star
Μαθήτρια της
έκτης τάξης

Ήτανε μια κοπέλα στο Πεκίνο
που έμοιαζε με αρλεκίνο
είχε ένα γατί
με παράξενο αυτί
άραγε γιατί;

Ήτανε μια γριά απ’ τη Λιβύη
γριά σαν την Ακρόπολη
και είχε μια εγγονή
με το όνομα Κική
που ήτανε μεγάλη και τρανή!

Άχου το!

Από την
Agi Star
Μαθήτρια της
έκτης τάξης

Κοιτάξτε κάποιες απίθανες εικόνες που βρήκα από το Google
με θέμα: ΓΑΤΑΚΙΑ! Άχου τα! Είναι πολύ γλυκούλια!

Πολύ μικρό σε ηλικία γατάκι, περιτριγυρισμένο από μι-
κρά χαλίκια (δεν αποκλείεται να είναι και γατοτροφή!)

Κοιτάξτε τα ματάκια του. Δεν είναι σκέτη γλύκα;


Τέλεια, έτσι; Και χριστουγεννιάτικα!

28 Δεκεμβρίου 2011

Να μείνουμε πάντα παιδιά

Άλλος ένας χρόνος φεύγει σιγά σιγά...
Κάποιοι μελαγχολούν. Η βιολογική μας ηλικία μεγαλώνει, ενώ η ανασκόπηση του πα­ρελ­θό­ντος μοιάζει αναπόφευκτη...
Άλλοι αδημονούν. Νέα χρονιά: λαμπερές ελπίδες και φρέσκα όνειρα πε­ρι­μέ­νουν την πραγ­μα­το­ποί­η­σή τους...
Μερικοί αδιαφορούν. Τα ημερολόγια είναι ανθρώπινα κατασκευάσματα· ο κα­θέ­νας δι­α­μορ­φώ­νει τη ζωή του με τις πράξεις και τις παραλείψεις του, με τα σω­στά και με τα λά­θη του...

Το παρακάτω τραγούδι παρουσιάστηκε το 1973 στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Θεσ­σα­­λο­νί­κης, εντυπωσίασε το κοινό και κέρδισε το Β΄ βραβείο. Την επόμενη χρο­νιά κυ­κλο­­φό­ρη­σε σε δίσκο 45 στροφών (προπάππου των CD!).



Βλέπω στον καθρέφτη τον καιρό τον κλέφτη
να μας κλέβει τη ζωή...
Αχ, και να μπορούσα να τον σταματούσα,
πάντα να ’τανε πρωί...

Πώς να σταματήσω, πέστε μου,
τον καιρό, τον καιρό...
Πώς να σταματήσω, πέστε μου,
της θυσίας τον χορό...

Τα χρόνια περνάνε κι οι νύχτες γυρνάνε,
να καίει η φωτιά στην καρδιά...
Να βγάλουμε ψεύτη τον χρόνο τον κλέφτη,
να μείνουμε πάντα παιδιά!

Για κάθε ρυτίδα φυτέψτε ελπίδα
και δώστε καρδιά στην καρδιά...
Να βγάλουμε ψεύτη τον χρόνο τον κλέφτη
να μείνουμε πάντα παιδιά!

Βλέπω στον καθρέφτη τον καιρό τον κλέφτη
να μας κλέβει τη ζωή...
Όλοι είμαστε νέοι, δυνατοί κι ωραίοι
στης αγάπης τη φωνή...

Πώς να σταματήσω, πέστε μου,
τον καιρό, τον καιρό...
Πώς να σταματήσω, πέστε μου,
της θυσίας τον χορό...

Τα χρόνια περνάνε κι οι νύχτες γυρνάνε,
να καίει η φωτιά στην καρδιά...
Να βγάλουμε ψεύτη τον χρόνο τον κλέφτη,
να μείνουμε πάντα παιδιά!
Για κάθε ρυτίδα φυτέψτε ελπίδα
και δώστε καρδιά στην καρδιά...
Να βγάλουμε ψεύτη τον χρόνο τον κλέφτη
να μείνουμε πάντα παιδιά!



ΣΤΙΧΟΙ: Κώστας Ρουβηνέτης / ΜΟΥΣΙΚΗ: Γιώργος Μελέκης
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Charms / ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ: 1974

27 Δεκεμβρίου 2011

Καφέ αρκούδα

Από την
elpis00
Μαθήτρια της
έκτης τάξης

Η καφέ αρκούδα είναι παμφάγο θηλαστικό ζώο, είδος αρκούδας (ίσως το γνω­στό­τε­­ρο) που μπορεί να φτάσει σε μάζα από 170 μέχρι 300 κιλά. Υποείδος της εί­ναι η αρ­­κού­δα γκρίζ­λι, διάσημη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στην Ελλάδα η καφέ αρ­κού­δα υ­πάρ­­χει κυρίως στη δυτική και βορειοδυτική Ελλάδα ωστόσο ο πλη­θυ­σμός της εί­ναι πε­ρι­ο­­ρι­σμέ­νος. Γε­νι­κό­τε­ρα, συναντάται στην Ασία, την Ευ­ρώ­πη, τη Βό­ρει­α Α­με­ρι­κή και τα όρη της βό­ρει­ας Α­φρι­κής.


Η καφέ αρκούδα ώς τον 15ο αιώνα, ζούσε σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η κα­τα­στρο­φή των βι­ο­τό­πων της και το κυνήγι της που έχει απαγορευτεί εδώ και δύο δε­κα­ε­τί­ες πε­ρί­­που, είναι οι κύριες αιτίες της σταδιακής εξαφάνισής της από τις πε­ρισ­σό­τε­ρες χώ­ρες. Σήμερα ζει σε μι­κρούς αποκομμένους πληθυσμούς και κιν­δυ­νεύ­ει να ε­ξα­φα­νι­στεί. Στη Γαλλία έχουν α­πο­μεί­νει περίπου δέκα ενώ στην Ι­σπα­νί­α και την Ι­τα­λί­α πε­ρί­που από πε­νήντα.


Στην Ελλάδα έως τον 17ο αιώνα η αρκούδα ζούσε ακόμη και στην Πελοπόννησο, σή­­με­ρα έ­χει περιοριστεί στη βόρεια Πίνδο και την κεντρική Ροδόπη. Ο πλη­θυ­σμός της δεν ξε­περ­νά τα 150 άτομα και αποτελεί το νοτιότερο τμήμα του βαλ­κα­νι­κού πλη­θυ­σμού που δεν ξεπερνά τα 2.500 άτομα. Παρ’ όλα αυτά είναι από τους με­γα­λύ­τε­ρους πλη­θυ­­σμούς στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Η φυσική σύνδεση των πλη­θυ­σμών της καφέ αρ­κού­­δας στα Βαλ­κά­νι­α θα αυξήσει τις πιθανότητες ε­πι­βί­ω­σης του εί­δους και στην Ελ­λά­δα.

Η αρκούδα είναι ζώο παμφάγο με προτίμηση στις τροφές φυτικής προέλευσης και έ­χει α­νά­γκη από μεγάλες ποσότητες τροφής. Τρέφεται με όλων των ειδών τους δι­α­θέ­σι­­μους καρ­πούς του δάσους: Βατόμουρα, άγρια κορόμηλα, κεράσια, σμέ­ου­ρα, α­χλά­δια, μήλα, καρ­πούς σορβιάς, αγριοφράουλες, βελανίδια, καρπούς ο­ξιάς αλλά και χόρ­τα, ρί­ζες και βολ­βούς. Συμπληρώνει το διαιτολόγιό της με μέ­λι, μικρά και με­γά­λα θη­λα­στι­κά, έντομα, μυρ­μή­γκια, βατράχια, σαλιγκάρια, ψά­ρια και χελώνες.


ΠΗΓΗ: ;


Ουράνιο τόξο

Από την
elpis00
Μαθήτρια της
έκτης τάξης

Το ουράνιο τόξο είναι ένα πολύχρωμο οπτικό και μετεωρολογικό φαινόμενο, κα­τά το ο­­ποί­ο εμ­φα­νί­ζε­ται το φάσμα των χρωμάτων που συνθέτουν το ορατό φως στον ου­ρα­νό.

Το φαινόμενο εμφανίζεται όταν οι ακτίνες του ήλιου πέφτουν πάνω σε στα­γο­νί­δι­α βρο­­χής στην ατμόσφαιρα της Γης. Το κάθε χρώμα (δηλαδή κάθε μή­κος κύ­μα­τος) δι­α­θλά­ται υπό δι­α­φο­ρε­τι­κή γωνία μέσα στα σταγονίδια (που δρουν σαν μι­κρά πρί­σμα­τα), παθαίνει δι­α­φο­ρε­τι­κή εκτροπή κι έτσι το ορατό λευκό φως α­να­λύ­ε­ται στα δι­ά­φο­ρα χρώματα που το συν­θέ­τουν, δηλαδή στο φάσμα του.

Έτσι εμφανίζεται το φάσμα του ηλιακού φωτός ως ένα πολύχρωμο τόξο, με το κόκ­­κι­­νο χρώ­μα να κυριαρχεί στην εξωτερική του πλευρά, και το βιολετί στην ε­­σω­­τε­­ρι­­κή. Η δι­α­­φο­ρε­τι­κό­τη­τα της γωνίας του κάθε μήκους κύματος (χρώματος) και του σχή­μα­τος των στα­γο­νι­δί­ων εξηγεί και το τοξοειδές σχήμα του φαι­νο­μέ­νου και όχι κά­ποιο άλλο.


Αν και τα ουράνια τόξα εμφανίζουν μια ευρεία γκάμα χρωμάτων, τα πιο ευ­δι­ά­κρι­τα εί­ναι το κόκ­κι­νο, το  κίτρινο , το μπλε, δηλαδή τα βασικά χρώματα και το λου­λα­κί το βιολετί και το πορ­το­κα­λί. Ας σημειωθεί όμως ότι το ουράνιο τόξο στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι συ­νεχές φά­σμα και εμφανίζονται και όλες οι εν­δι­ά­με­σες αποχρώσεις των πα­ρα­πά­νω χρω­μάτων.

Κατά έναν γνωστό ευρωπαϊκό μύθο, στη βάση του ουράνιου τόξου ένα τσουκάλι γε­­μά­­το χρυ­σά­φι περιμένει όποιον καταφέρει να φτάσει εκεί, πράγμα φυσικά α­δύ­να­το κα­θώς το ου­ρά­νι­ο τόξο είναι οφθαλμαπάτη που δεν εντοπίζεται στον χώ­ρο.

ΠΗΓΗ: ;

26 Δεκεμβρίου 2011

Κόλπα με τους αριθμούς

Από τον
george21
Μαθητής της
έκτης τάξης

1. Γράψε κάπου τον αριθμό του μήνα που γεννήθηκες.

2. Πολλαπλασίασέ τον με το 100.

3. Πρόσθεσε τη μέρα του μήνα που γεννήθηκες.

4. Πολλαπλασίασέ τον με το 2.

5. Πρόσθεσε 9.

6. Πολλαπλασίασέ τον με το 5.

7. Πρόσθεσε 8.

8. Πολλαπλασίασε με το 10.

9. Αφαίρεσε 419.

10. Πρόσθεσε την ηλικία σου.

11. Αφαίρεσε 111.


Οι 2 αριθμοί δεξιά φανερώνουν την ηλικία σου, οι μεσαίοι αριθμοί φανερώνουν την ημέρα του μήνα που γεννήθηκες και ο πρώτος 1 ή οι πρώτοι 2 αριθμός/-οί α­ρι­στε­ρά φανερώνουν τον μήνα που γεννήθηκες. Καλό;

Χριστουγεννιάτικο κολάζ

Από τον
george21
Μαθητής της
έκτης τάξης

Το παρακάτω χριστουγεννιάτικο κολάζ με χιονονιφάδες είναι
φτιαγμένο από 3 άτομα: εμένα (george21), tzina45, elpis00.


ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα ονόματα είναι γραμμένα ανακατεμένα.

Αστεία emoticon

Από την
Agi Star
Μαθήτρια της πέμπτης
τάξης (2010-2011)

Να μερικά αστεία emoticons που έφτιαξα
στο site: www.smileycreator.com/creator


Πολύ διασκεδαστικό! Δοκιμάστε το!


Είναι φτιαγμένα αποκλειστικά από
εμένα για τη συλλογή σας...




25 Δεκεμβρίου 2011

Καλοί και τρελοί χορευτές!

Από την
elpis00
Μαθήτρια της
έκτης τάξης



Ροκ κάλαντα

Από τον
george21
Μαθητής της
έκτης τάξης

Ακολουθεί ένα βίντεο όπου οι ΑΜΑΝ (σατιρική εκπομπή σαν
το Ράδιο Αρβύλα) τραγουδούν τα κάλαντα με ροκ μουσική.



Τριανταφυλλιά

Από την
elpis00
Μαθήτρια της
έκτης τάξης


Η τριανταφυλλιά ανήκει στην οικογένεια των Ροδοειδών. Είναι καλλωπιστικό και φυλ­­λο­­βό­­λο φυτό. Αποτελείται από τη ρίζα, τον βλαστό, τα φύλλα και τα μπου­μπού­κια της. Η ρίζα της τριανταφυλλιάς είναι αποξυλωμένη και δι­­α­­κλα­­δί­­ζε­­ται προς ό­λες τις κατευ­θύνσεις. Συ­νε­χί­ζο­ντας, ο βλαστός της αρχικά είναι τρυ­­φε­­ρός και πρά­σι­νος, ε­νώ κά­ποια στιγμή αρ­χί­ζει να σκληραίνει και να α­­πο­­ξη­­ραί­­νε­­ται. Επίσης ο βλα­στός ε­ξω­τε­ρι­κά έχει αγκάθια, ό­πως και τα φύλλα στις ά­­κρες τους.

Τα άνθη της τριανταφυλλιάς βγαίνουν στις άκρες των τρυφερών βλαστών. Στην αρ­­­χή είναι κλει­στά τα μπουμπούκια της, ενώ σιγά σιγά αρχίζουν να ανοίγουν και να ξε­πε­τά­­γο­νται τα πέ­τα­λα.


Τα πέταλα έχουν διάφορα χρώματα (λευκό, κόκκινο, ροζ, κίτρινο και άλλα). Το χρώ­­­μα των λου­λου­διών τους είναι ανάλογο με την ποικιλία της κάθε τρι­α­ντα­φυλ­λιάς.

Η τριανταφυλλιά, εκτός από την ομορφιά και τα ευωδιαστά άνθη, παρέχει και αι­­­θέ­­­ρι­­­ο α­ρω­μα­τι­κό λάδι εξαιρετικής ποιότητας, που παίρνουμε από τα ρο­­δο­­πέ­­τα­­λά της και που χρη­σι­μεύ­ει στην παρασκευή αρωμάτων. Επίσης τα πέταλα των τρι­α­ντά­φυλ­λων, κυ­ρί­ως τα ροζ, μπορούν να γίνουν και γλυκό.

ΠΗΓΗ: Βικιπαίδεια

Υγεία, δύναμη, αισιοδοξία!

Είναι πολύ όμορφη η κάρτα που λάβαμε από
τον καλό φίλο και συνάδελφο κ. Παύλο!


Θερμές ευχές και από μας!

Με πολλή εκτίμηση,
για το ιστολόγιο


24 Δεκεμβρίου 2011

Καλά Χριστούγεννα!
(2011)








ΕΙΚΟΝΑ 1: sotos206.gr

1ο Δ.Σ. Ελληνικού
ΣΤ1 | 2011-2012


Happy Xmas (War Is Over)

Ένα πολύ αγαπημένο τραγούδι
από έναν εξαιρετικό δημιουργό!


So this is Christmas
and what have you done,
another year over
and a new one just begun!

And so this is Christmas,
I hope you have fun,
the near and the dear one,
the old and the young.

A very merry Christmas
and a happy New Year!
Let’s hope it’s a good one,
without any fear!

And so this is Christmas
(War is over)
for weak and for strong,
(If you want it)
for rich and the poor ones
(War is over)
the world is so wrong.
(Now)
And so Happy Christmas
(War is over)
for black and for white,
(If you want it)
for yellow and red ones,
(War is over)
let’s stop all the fight.
(Now)

A very merry Christmas...

And so this is Christmas
(War is over)
and what have we done,
(If you want it)
another year over
(War is over)
and a new one just begun!
(Now)

And so Happy Christmas,
(War is over)
I hope you have fun,
(If you want it)
the near and the dear one,
(War is over)
the old and the young.
(Now)

A very merry Christmas...

War is over if you want it,
war is over now...



ΕΡΜΗΝΕΙΑ: John Lennon
ΣΤΙΧΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΗ: John Lennon, Yoko Ono
ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ: 1971



22 Δεκεμβρίου 2011

Γάτες τραγουδούν την Άγια Νύχτα!




Φάλαινα

Από τον
mangous23
Μαθητής της
έκτης τάξης


Όπως όλα τα θηλαστικά, οι φάλαινες αναπνέουν με πνεύμονες (γι’ αυτό και υ­πο­χρε­ώ­νο­­νται να ανεβούν στην επιφάνεια του νερού, για να αναπνεύσουν), είναι ζώ­α θερ­μό­αι­μα, θη­λά­ζουν τα μικρά τους και έχουν (αν και πολύ λίγο) τρίχωμα.

Το κεφάλι του ζώου δεν ξεχωρίζει από το υπόλοιπο σώμα και είναι μεγάλο. Στο τε­ρά­στι­ο στό­μα της δεν έχει δόντια. Στο πάνω μέρος του κεφαλιού έχει ρου­θού­νια. Όταν α­να­δύ­ο­­νται στην επιφάνεια, οι φάλαινες εκκενώνουν τον αέρα που εί­χαν στους πνεύ­μο­νες με πί­­ε­ση. Για τον λόγο αυτό σχηματίζουν πίδακα. Το νερό ε­κτο­ξεύ­ε­ται α­πό μια οπή στο πά­νω μέ­ρος του κεφαλιού τους (από δύο οπές στις φά­λαι­νες με μπα­λέ­νες).


Τα μπροστινά τους άκρα έχουν μετατραπεί σε πτερύγια του θώρακα, ενώ τα πί­σω ά­κρα ε­πέ­χουν θέση πτερυγίων για την ουρά. Το δέρμα τους είναι ιδιαίτερα λε­πτό και προ­στα­­τεύ­ε­ται από ένα στρώμα λίπους, το οποίο εκτός των άλλων λει­τουρ­γεί και ως α­πο­θή­κη ε­νέρ­γει­ας. Το γάλα του ζώου περιέχει επίσης λίπος (με περιεκτικότητα πε­ρί­που 50%). Η καρ­διά τους είναι τετράχωρη.

Η ηλικία τους μπορεί να ξεπεράσει και τα 100 χρόνια. Επιπλέον, έχει βρεθεί φά­λαι­να, η η­λι­κί­α της οποίας υπολογίστηκε στα 211 χρόνια και θεωρείται το γη­ραι­ό­τε­ρο θη­λα­στι­κό.

ΠΗΓΗ: ; | ΕΙΚΟΝΕΣ: mamiferosbrasileiros.blogspot.com, freemovie-tvwallpaper.com


Ηφαίστειο

Από την
elpis00
Μαθήτρια της
έκτης τάξης

Εχθές καθόμουνα και έβλεπα ένα έργο με ηφαίστεια!
Ένα ηφαίστειο ήταν κάπως έτσι:


21 Δεκεμβρίου 2011

Ορχιδέες από το Βιετνάμ



Η Νοτιοανατολική Ασία συνορεύει με την
Ωκεανία (Παπούα-Νέα Γουινέα, Αυστραλία)

ΧΑΡΤΗΣ: podilato98.blogspot.com (από maps-asia.blogspot.com)

Κουνέλια

Από την
elpis00
Μαθήτρια της
έκτης τάξης


ΠΗΓΗ: ;


20 Δεκεμβρίου 2011

Κάβουρας

Από την
elpis00
Μαθήτρια της
έκτης τάξης


Ο κάβουρας είναι καρκινοειδές μαλακόστρακο της τάξης των Δεκαπόδων και της υ­πο­τά­­ξε­ως των βραχύουρων, τα οποία έχουν τυπικά κοντή (βραχεία ουρά), ε­ξού και το όνομα της υ­πο­τά­ξε­ως. Ανήκει στην οικογένεια Καρκινίδες και ζει κυ­ρί­ως στη θά­λασ­σα.

Το σώμα του καλύπτεται γενικά από έναν σκληρό εξωσκελετό (με σχήμα πο­λυ­γω­νι­κό ή στρογ­γυ­λό) και είναι εξοπλισμένο με ένα ζευγάρι δαγκάνες, Είναι γνω­στά 6.793 εί­δη. Α­­πα­ντώ­νται σε όλους τους ωκεανούς του κόσμου. Όλα τα θα­λασ­σι­νά είδη είναι βα­θύ­βι­α, ζουν δηλαδή σε βυθούς, ανάλογα και με το είδος τους.

Επιπρόσθετα, υπάρχουν και κάβουρες που ζουν στην ξηρά, ιδίως σε τροπικές πε­ρι­ο­χές. Το μέγεθός τους διαφέρει από τον κάβουρα-μπιζέλι, του οποίου το πλά­τος είναι σε χιλιο­στά ώς τον κάβουρα-αράχνη της Ιαπωνίας, ο οποίος έχει μήκος μέ­χρι 4 μέ­τρα με τα πό­δια α­νοι­κτά.


Μερικά είδη κολυμπούν καλά. Το περπάτημα του κάβουρα γίνεται με το πλευρό, πά­νω στις τρύπες των βράχων, στις πέτρες και στις αμμουδιές, εντός και έξω α­πό το νε­ρό. Το δε­κά­πο­δο αυτό έχει κοιλιακό τμήμα χωρίς πόδια, πολύ μικρό και χω­μέ­νο σε μί­α κοιλότη­τα στο κάτω μέρος του κεφαλοθώρακα. Στο κεφάλι έ­χουν κοντές κεραίες με αισθητήρια όρ­γα­να, στόμα και τα μάτια πάνω σε μί­σχους.

Έχουν δύο σιαγόνες πάνω και δύο κάτω. Τα 5 ζευγάρια ποδιών που διαθέτουν εί­ναι πο­­λύ α­νε­πτυγ­μέ­να και στο πρώτο ζευγάρι ποδιών έχουν στην άκρη λα­βί­δες. Στα άλ­λα τέσ­σερα δι­α­θέ­τουν «νύχια», τα οποία είναι γαμψά.

Τα καβούρια είναι παμφάγα ζώα και την ημέρα κρύβονται. Η αναζήτηση της τρο­φής γί­νε­­ται συνήθως τη νύχτα. Πολλά είδη τρέφονται αποκλειστικά με φύ­κια, ε­νώ άλλα τρώ­νε μα­­λά­κι­α, σκουλήκια, άλλα αρθρόποδα, βακτήρια, μύκητες και αυ­γά μικρών ζώ­ων. Με τις λα­βί­δες τους τεμαχίζουν την τροφή και ύστερα τη φέρ­νουν στο στόμα.

ΠΗΓΗ: Βικιπαίδεια


ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ