30 Σεπτεμβρίου 2012

Τι προκαλούν οι κινήσεις της Γης

Από τη
Nasia28
Μαθήτρια της
έκτης τάξης



Δίας

Από τον
Anthony12
Μαθητής της
έκτης τάξης


O Δίας είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος σε διαστάσεις και μά­ζα. Εί­ναι ο πέμπτος κατά σειρά πλανήτης ξεκινώντας από τον Ήλιο. Είναι έ­νας γί­γα­ντας αερί­ων με μάζα λίγο μικρότερη από το ένα εικοστό της ηλιακής, αλ­λά είναι δυό­μι­σι φορές με­­γα­λύ­τε­ρη του αθροίσματος της μάζας των υ­πό­λοι­πων πλανητών του η­λι­α­κού συστήμα­τος. Ο Δί­ας, μαζί με τον Κρόνο, τον Ου­ρα­νό και τον Ποσειδώνα, α­να­φέ­ρο­νται ως αέριοι γίγαντες.

Στην Αστρονομία έχει το σύμβολο  

Ο πλανήτης ήταν γνωστός από τους αστρονόμους της αρχαιότητας και συν­δέ­θη­κε με τη μυ­θο­λο­γί­α και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις πολλών πο­λι­τι­σμών. Οι Ρω­μαί­οι ο­νό­μα­σαν τον πλανήτη από το ρωμαϊκό θεό Δί­α (Jupiter). Ό­ταν φαίνεται α­πό τη Γη, ο Δί­ας μπορεί να φτά­σει σε φαινόμενο μέγεθος -2,95, καθιστώντας τον κατά μέσο όρο, το τρίτο φω­τεινότερο α­ντι­κεί­με­νο στον ουρανό τη νύχτα με­τά από τη Σελήνη και την Α­φρο­δί­τη.

Ο Δίας αποτελείται κυρίως από υδρογόνο, με το ένα τέταρτο της μάζας του να εί­ναι ή­λιο. Μπο­ρεί επίσης να έχει βραχώδη πυρήνα που αποτελείται από βα­ρύ­τε­ρα στοι­χεί­α. Λόγω της ταχείας περιστροφής του, το σχήμα του Δία είναι αυ­τό ε­νός πε­πλα­τυ­σμέ­νου σφαι­ρο­­ει­δούς (έχει μια μικρή, αλλά σημαντική διόγκωση γύ­ρω από τον ι­ση­με­ρι­νό).

Η εξωτερική ατμόσφαιρα είναι εμφανώς χωρισμένη σε διάφορες ζώνες σε δι­ά­φο­ρα γε­­ω­­­γρα­­φι­­κά πλάτη, με αποτέλεσμα αναταραχή και καταιγίδες κατά μή­κος των ορίων αλ­­λη­­λε­­­πί­­δρα­­σής τους. Ένα σημαντικό αποτέλεσμα είναι η Μεγάλη Ε­ρυ­θρά Κηλίδα, μια τεράστια κα­ται­γί­δα που είναι γνωστό ότι υπήρχε του­λά­χι­στον α­πό τον 17ο αιώνα, ο­πό­τε και πα­ρα­­τη­ρή­θη­κε για πρώτη φορά με τηλεσκόπιο. Γύ­ρω από τον πλανήτη εί­ναι ένα αχνό πλα­νη­­τι­κό σύστημα δακτυλίων και μια ι­σχυ­ρή μαγνητόσφαιρα. Πε­ρι­βάλ­λε­ται επίσης από του­λά­­χι­στον 67 φεγγάρια, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των τεσ­σά­ρων μεγάλων φεγγαριών του Γα­­λι­λαί­ου, όπως ο­νο­μά­ζο­νται τα φεγγάρια που α­να­κα­λύ­φθη­καν για πρώτη φορά από τον Γα­λι­λαί­ο το 1610. Ο Γανυμήδης, ο με­γα­λύ­τε­ρος α­πό αυτά τα φεγγάρια, έχει διάμετρο με­γα­λύ­τε­ρη από εκείνη του πλανήτη Ερμή.

ΠΗΓΗ: Βικιπαίδεια




Αφροδίτη

Από τη
Nasia28
Μαθήτρια της
έκτης τάξης

Η Αφροδίτη είναι ο δεύτερος σε απόσταση από τον Ήλιο πλανήτης του Ηλιακού Συ­στή­μα­τος. Όταν παρατηρούμε την Αφροδίτη με γυμνό μάτι είναι το πιο λα­μπε­ρό α­ντι­κεί­με­νο στον ουρανό μετά από τον Ήλιο και τη Σελήνη. Ονομάζεται από τον λαό Αυ­γε­ρι­νός ή Α­πο­σπε­ρί­της.

Ιστορία

Η Αφροδίτη ήταν γνωστή από τους αρχαίους χρόνους, καθώς είναι εύκολα ο­ρα­τή στον ου­ρα­νό. Στην αρχαιότητα ονομάζονταν Εωσφόρος («αυτός που φέρ­νει φως») ό­ταν εμ­φα­νί­ζο­νταν το πρωί και Έσπερος το βράδυ. H θεά Αφροδίτη κατά τη μυ­θο­λο­γί­α ήταν η προ­σω­πο­ποί­η­ση της ομορφιάς και η προστάτιδα του έρωτα. Έ­τσι είναι προ­φα­νής ο λό­γος που δόθηκε το όνομα της πιο λαμπερής θεάς στο συ­γκε­κρι­μέ­νο πλα­νή­τη.

Θέση στο ηλιακό σύστημα

Η Αφροδίτη είναι ένας από τους τέσσερις εσωτερικούς, γαιώδεις πλανήτες του Η­λι­α­κού Συ­στή­μα­τος. Απέχει κατά μέσο όρο 108 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τον Ήλιο. Η τρο­χιά της περιφοράς της γύρω από τον Ήλιο είναι σχεδόν κυκλική, α­ντί­θε­τα με τους άλ­λους πλα­νή­τες των οποίων οι ελλειπτικές τροχιές πα­ρου­σι­ά­ζουν μεγαλύτερη εκ­κε­ντρό­τη­τα. Η πε­ρί­ο­δος περιφοράς είναι 0,62 γήινα έτη. Η ε­λά­χι­στη απόσταση από τη Γη είναι 38 εκα­τομμύρια χιλιόμετρα, ενώ η μέγιστη εί­ναι 257 ε­κα­τομ­μύ­ρι­α χι­λιό­με­τρα· έτσι η Αφροδίτη εί­ναι ο πλανήτης που βρί­σκε­ται πιο κοντά στη Γη.


Φυσικά χαρακτηριστικά

Λόγω της ομοιότητας σε μάζα και μέγεθος, χαρακτηρίζεται μερικές φορές και α­δελ­φός πλα­νή­της ή δίδυμος πλανήτης της Γης. Ωστόσο, οι συνθήκες στην ε­πι­φά­νει­α της Α­φρο­δί­της διαφέρουν σημαντικά από αυτές της Γης, λόγω της ε­ξαι­ρε­τι­κά πυκνής α­τμό­σφαι­ράς της και της σύστασής της.

Συγκεκριμένα, η ατμοσφαιρική πίεση στην επιφάνεια της Αφροδίτης είναι 92 α­τμό­σφαι­ρες. Μια τέτοια πυκνή ατμόσφαιρα προκαλεί έντονη διάθλαση στο η­λι­α­κό φως και κά­ποιος πα­ρα­τη­ρη­τής στην επιφάνεια του πλανήτη θα έβλεπε τα α­ντι­κεί­με­να κα­μπυ­λω­μέ­να. Ε­πι­πλέ­ον, αποτελείται κατά 96,5% από διοξείδιο του άν­θρα­κα και κατά 3,5% από άζωτο. Το βα­σι­κό συστατικό των νεφώσεων πάνω α­πό το στρώμα του δι­ο­ξει­δί­ου του άνθρακα, είναι θει­ι­κό οξύ. Το διοξείδιο του άν­θρα­κα και το θειικό οξύ, συν­δυ­α­σμέ­να στην ατμό­σφαιρα της Α­φρο­δί­της συ­ντη­ρούν ένα έντονο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Για αυτόν τον λόγο, σε συν­δυ­α­σμό και με την μεγάλη πυκνότητα της ατμόσφαιρας, η Αφροδίτη έ­χει μία εξαιρετικά υ­ψη­λή μέση επιφανειακή θερ­μο­κρα­σί­α, που διατηρείται σχεδόν σταθερή στους 460°C (αρ­κε­τή για να λιώσει ένα κομ­μά­τι μό­λυ­βδο), υψηλότερη ακόμα και από τον πλησιέστερο στον Ήλιο πλανήτη, τον Ερ­μή.

Η σύσταση της Αφροδίτης είναι παρόμοια με αυτή της Γης. Η επιφάνειά της έχει πά­ρα πολ­λά (πάνω από 1.600) ηφαίστεια, ηφαιστειακούς κρατήρες, όρη και πε­δι­ά­δες λά­βας. Ό­μως αυτό δε σημαίνει ότι η Αφροδίτη είναι σήμερα γεωλογικά ε­νερ­γή. Η δρα­στη­ρι­ό­τη­τα των ηφαιστείων της Αφροδίτης έχει τερματιστεί εδώ και 500 ε­κα­τομ­μύ­ρι­α χρόνια, σύμ­φω­να με τις ενδείξεις. Δεν υπάρχει επίσης ού­τε τεκτονική δρα­στη­ρι­ό­τη­τα.

Η περίοδος περιστροφής γύρω από τον άξονά της (η ημέρα της Αφροδίτης) δι­αρ­κεί 243 γή­ι­νες ημέρες, με διαφορά η πλέον αργή περιστροφή μεταξύ των 8 με­γά­λων πλα­νη­τών του Ηλιακού Συστήματος. Επιπλέον, περιστρέφεται κατά την α­νά­δρο­μη φο­ρά, δηλαδή α­πό τα ανατολικά προς τα δυτικά. Λόγω της «ανάποδης» πε­ρι­στρο­φής της, ωστόσο, το μή­κος της ηλιακής ημέρας είναι σημαντικά μι­κρό­τε­ρο –για έναν πα­ρα­τη­ρη­τή στην επιφά­νεια της Αφροδίτης, το χρονικό δι­ά­στη­μα α­πό τη μία α­να­το­λή Ηλίου μέχρι την επόμενη θα ή­ταν 116,75 γήινες ημέρες. Α­κό­μα και έτσι πάντως, το ένα ημισφαίριο είναι στο από­λυτο σκο­τά­δι επί 58 μέρες, ε­νώ το άλλο δέχεται όλη την ηλιακή ακτινοβολία επί άλλες 58. Αυτό έ­χει σαν α­πο­τέ­λε­σμα την εμφάνιση στην α­νώ­τε­ρη ατμόσφαιρά της σφοδρών α­νέμων. Αυ­τοί, σε συνδυασμό με τη μεγάλη πυ­κνό­τη­τα της ατμόσφαιρας και το έντονο φαι­νό­με­νο του θερ­μο­κη­πί­ου ισοκατανέμουν τη θερμοκρασία και έτσι δεν υ­πάρ­χει με­γά­λη θερ­μο­κρα­σι­α­κή δι­α­φο­ρά ανάμεσα στα δυο ημισφαίρια.

Η Αφροδίτη δεν έχει φυσικούς δορυφόρους, ούτε δακτύλιους.

Εξερεύνηση

Η Αφροδίτη είναι ο πιο εύκολα προσεγγίσιμος πλανήτης του ηλιακού συ­στή­μα­τος για α­πο­στο­λές από τη Γη· ένα ταξίδι έως αυτήν απαιτεί, με τη σημερινή τε­χνο­λο­γί­α, μό­λις τέσ­σε­ρις μήνες. Έτσι, υπήρξε στόχος πολλών μη ε­παν­δρω­μέ­νων ε­ξε­ρευ­νη­τι­κών δι­α­στη­μι­κών α­πο­στο­λών κυρίως από τις ΗΠΑ και τη Σοβιετική Έ­νω­ση, όμως το εν­δι­α­φέ­ρον ατό­νησε κά­πως όταν διαπιστώθηκαν οι ακραίες συν­θή­κες που επικρατούν στην επιφάνειά της. Προ­η­γου­μέ­νως, πιστευόταν ότι κά­τω από τα πυκνά σύννεφα μπο­ρεί να υπήρχαν ω­κεανοί και ενδεχομένως ζωή, κά­τι εντελώς αντίθετο από αυτό που συμβαίνει πραγματικά.

Η πρώτη επιτυχημένη αποστολή ήταν ο Mariner 2 των Αμερικανών, που μας έ­στει­λε τις πρώ­τες κοντινές φωτογραφίες από τον πλανήτη το 1962. Α­κο­λού­θη­σε η σειρά Ve­ne­ra των Σοβιετικών, που κατάφερε την πρώ­τη προσεδάφιση με το Ve­ne­ra 3 του 1966 –την πρώτη προσεδάφιση ανθρώπινης κατασκευής σε άλλο πλα­νή­τη– που α­κο­λού­θη­σαν τον ε­πό­με­νο χρόνο τα Venera 4 και Mariner 5. Η πρώ­τη «μαλακή» προ­σε­δά­φι­ση στον πλα­νή­τη έγινε με το Venera 7 του 1970 –πριν από αυτή την α­πο­στο­λή, όλες οι υπόλοιπες είτε πα­ρα­τή­ρη­σαν τον πλανήτη α­πό τροχιάς είτε συντρίφτηκαν α­πό την υψηλή πίεση της ατ­μό­σφαι­ρας. Οι Σο­βι­ε­τι­κοί συνέχισαν να στέλνουν δι­α­στη­μο­συ­σκευ­ές της σειράς Venera στην Α­φρο­δί­τη έως και το 1983, κάνοντας α­να­λύ­σεις του εδάφους και της ατμόσφαιρας και παίρ­νο­ντας φωτογραφίες της ε­πι­φά­νει­ας.

Το επόμενο βήμα στην εξερεύνηση του πλανήτη έγινε με τη διαστημοσυσκευή Ma­gel­lan της NASA που έφτασε στην Αφροδίτη το 1989 και χαρτογράφησε για τέσ­σε­ρα χρό­νια με ρα­ντάρ το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, αποκαλύπτοντας τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά της ε­πι­φά­νει­ας, τους μηχανισμούς που τη διαμορφώνουν κα­θώς και το μα­γνη­τι­κό πεδίο του πλα­νή­τη.

ΠΗΓΗ: ;




Κρόνος

Από τον
Anthony12
Μαθητής της
έκτης τάξης


Ο Κρόνος είναι ο έκτος πλανήτης σε σχέση με την απόστασή του από τον Ήλιο και ο δεύ­τε­ρος μεγαλύτερος του Ηλιακού Συστήματος μετά τον Δία, με διάμετρο στον ι­ση­με­ρι­νό του 120.660 χιλιόμετρα και ανήκει στους λεγόμενους γίγαντες α­ε­ρί­ων. Το ό­νο­μά του προ­έρ­χε­ται από τον Κρόνο της αρχαίας ελληνικής μυ­θο­λο­γί­ας και σχε­τί­ζε­ται με τη λέξη χρό­νος. Σχε­δόν ταυτίζεται με τον ρωμαϊκό θεό Sa­turn, απ’ όπου προ­έρ­χο­νται και οι άλ­λες ευ­ρω­παϊ­κές ονομασίες.

Λόγω της μεγάλης μάζας του Κρόνου και της μεγάλης βαρύτητας, οι συνθήκες που πα­ρά­γο­νται στον Κρόνο είναι ακραίες. Οι εσωτερικές πιέσεις και θερ­μο­κρα­σί­ες είναι πέ­ρα α­πό ο­τι­δή­πο­τε μπορεί να αναπαραχθεί πειραματικά στη Γη. Το ε­σω­τε­ρι­κό του Κρό­νου πι­θα­νώς α­πο­τε­λεί­ται από έναν στερεό πυρήνα σιδήρου, νι­κε­λί­ου, πυριτίου και ενώσεις ο­ξυ­γό­νου και περιβάλλεται από ένα βαθύ στρώμα με­ταλ­λι­κού υ­δρο­γό­νου, ένα ενδιάμεσο στρώ­μα του υγρού υδρογόνου και υγρού η­λί­ου, καθώς και ένα ε­ξω­τε­ρι­κό στρώμα αερί­ων. Το η­λε­κτρι­κό ρεύμα μέσα στο στρώ­μα μεταλλικού υ­δρο­γό­νου είναι πιθανό να δημι­ουργεί ένα πλα­νη­τι­κό μα­γνη­τι­κό πεδίο, που είναι ελαφρώς πιο αδύναμο από το γήινο μα­γνη­τι­κό πε­δί­ο αν συ­γκρι­θούν στις επιφάνειες των πλα­νη­τών και περίπου το ένα εικοστό της ι­σχύ­ος του πε­δί­ου γύρω από τον Δία. Η ε­ξω­τε­ρι­κή ατμόσφαιρα έχει γενικά ήπια εμ­φά­νι­ση, αν και μπο­ρούν να εμφανιστούν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά μακράς διάρκειας ζωής. Η τα­χύ­τη­τα του ανέμου στον Κρόνο μπορεί να φτά­σει 1.800 χλμ/ώρα, πολύ με­γα­λύ­τε­ρη από ε­κείνη στον Δία.

Ο Κρόνος διαθέτει εννέα δακτυλίους, οι οποίοι αποτελούνται από σωματίδια σκό­νης και πά­γου, και 62 δορυφόρους, χωρίς να συνυπολογίζονται οι μικροί δο­ρυ­φό­ροι και οι έ­λι­κες. Ο μεγαλύτερος δορυφόρος του Κρόνου, ο Τιτάνας, είναι ο μό­νος δο­ρυ­φό­ρος στο ηλιακό σύ­στη­μα με πυκνή ατμόσφαιρα.

Για αιώνες τον θεωρούσαν τον τελευταίο (εξώτατο) πλανήτη του Ηλιακού Συ­στή­μα­τος, κα­θώς είναι γνωστός από την αρχαιότητα. Πολλά από αυτά που σή­με­ρα γνω­ρί­ζου­με για τον πλα­νή­τη και τους δορυφόρους του, μας έγιναν γνωστά α­πό την ε­ξε­ρεύ­νη­ση των Βό­για­τζερ 1 και Βόγιατζερ 2 το 1980-81. Από το 2004, η δι­α­στη­μο­συ­σκευ­ή Cassini βρί­σκεται σε τρο­χιά γύρω απ’ τον πλανήτη, με­λε­τώ­ντας τον διεξοδικά.

ΠΗΓΗ: Βικιπαίδεια




Πωλείται ποδήλατο

Από τη
Nasia28
Μαθήτρια της
έκτης τάξης





Πωλείται μεζονέτα

Από τη
Zoe01
Μαθήτρια της
έκτης τάξης





Φτιάχνουμε αγγελίες

Οι συνεργάτες μας ασκούνται
στη σύνταξη αγγελιών


Δείτε τες στους υπερσυνδέσμους που ακολουθούν:


ΕΙΚΟΝΑ: anthropinodynamiko.blogspot.com


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: παιδικές δημιουργίες


29 Σεπτεμβρίου 2012

Bad Day

Από τη
Nasia28
Μαθήτρια της
έκτης τάξης

Για όποιον είχε μία άσχημη μέρα αυτό το τρα-
γούδι θα τον κάνει να νιώσει πολύ καλύτερα!



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσική


Ουρανός

Από τον
Anthony12
Μαθητής της
έκτης τάξης


Ο Ουρανός είναι ο έβδομος σε απόσταση από τον Ήλιο, ο τρίτος μεγαλύτερος και ο τέ­ταρ­τος σε όγκο πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος. Το όνομα προέρχεται α­πό την αρ­χαί­α ελ­λη­νι­κή θεότητα του Ουρανού, ο οποίος ήταν πατέρας του Κρό­νου και παπ­πούς του Δία. Δεν είναι εύκολα ορατός με γυμνό μάτι από τη Γη, όπως οι άλλοι πλα­νή­τες, και αυτό σε συν­δυ­α­σμό με την αργή κίνησή του δεν α­να­γνω­ρί­στη­κε στους αρ­χαί­ους χρό­νους ως πλα­νή­της. Ο Ουίλιαμ Χέρσελ α­να­κοί­νω­σε την α­να­κά­λυ­ψή του στις 13 Μαρτίου 1781, ε­πε­κτεί­νο­ντας για πρώτη φορά στην ι­στο­ρί­α τα όρια του η­λι­α­κού συστήματος. Ο Ουρανός ήταν ο πρώ­τος πλανήτης που α­να­κα­λύ­φθη­κε με τη­λε­σκό­πι­ο.

Ο Ουρανός είναι ένας μεγάλος πλανήτης, ένας από τους τέσσερις γίγαντες α­ε­ρί­ων του η­λι­α­κού μας συστήματος, αλλά στη δομή μοιάζει περισσότερο με τον Πο­σει­δώ­να, πα­ρά με τους άλλους δύο. Λόγω της μεγάλης απόστασής του από τη Γη, εί­ναι μόλις ο­ρα­τός με γυ­μνό μάτι. Το 1977 ανακαλύφθηκε ότι ο Ουρανός έχει ένα σύ­στη­μα από δα­κτυ­λί­ους και ο Βό­για­τζερ 2, κατά τη διάρκεια της προσέγγισης του πλανήτη τον Ι­α­νου­ά­ρι­ο του 1986 με­λέ­τη­σε τη δομή των δακτυλίων αυτών και ανακάλυψε 10 α­κό­μη δορυφόρους του, α­νε­βά­ζο­ντας τον αριθμό τους στους 15. Όλοι οι δακτύλιοι και οι δο­ρυ­φό­ροι βρίσκονται σχεδόν στο ί­διο επίπεδο, το ε­πί­πε­δο του Ισημερινού του πλα­νή­τη. Έχει έναν πετρώδη πυρήνα, στο μέ­γε­θος της Γης, που καλύπτεται από έναν βα­θύ «ωκεανό» νερού και αμ­μωνίας, ο οποίος πε­ρι­βάλ­λε­ται από μια ατμόσφαιρα που α­πο­τε­λεί­ται από υδρογόνο, ήλιο και με­θά­νι­ο.

Το χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει τον Ουρανό από όλους τους άλλους πλανήτες του η­λι­α­κού συστήματος είναι ότι ο άξονας περιστροφής γύρω από τον εαυτό του βρί­σκε­ται σχε­δόν πάνω στην εκλειπτική, το επίπεδο δηλαδή πάνω το οποίο βρί­σκε­ται η τρο­χιά του γύ­ρω από τον Ήλιο. Έτσι, καθώς ο Ουρανός πε­ρι­στρέ­φε­ται γύρω από τον ή­λιο και τον ε­αυ­τό του, μοιάζει σαν να «κυλά» πάνω στην τρο­χιά του. Καθώς οι δο­ρυ­φό­ροι και οι δα­κτύλιοί του περιστρέφονται κάθετα στον ι­ση­με­ρι­νό του πλανήτη, το ό­λο σύστημα μοιάζει σαν ένας «στό­χος». Το α­πο­τέ­λε­σμα στο «ημερολόγιο» του Ου­ρα­νού είναι ότι κάθε πό­λος έχει πολύ με­γά­λη πε­ρί­ο­δο νύκτας και μια πολύ μεγάλη πε­ρί­ο­δο ημέρας, 21 γήινα έ­τη. Το χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό αυτό του Ουρανού έχει επιπτώσεις και στη μαγνητόσφαιρά του, που μοιάζει με τιρ­μπου­σόν που συστρέφεται στην πλευ­ρά του πλανήτη που είναι στραμ­μένη μα­κρι­ά από τον Ήλιο. Αυτή η απόκλιση από τα ό­σα ισχύουν για τους υπόλοιπους πλα­νή­τες δεν έχει ε­ξη­γη­θεί μέχρι σήμερα. Είναι πι­θα­νό να είναι το αποτέλεσμα κά­ποιου συμβάντος πρό­σκρου­σης στο μακρινό πα­ρελ­θόν του πλανήτη.

ΠΗΓΗ: Βικιπαίδεια




Ποσειδώνας

Από τον
Anthony12
Μαθητής της
έκτης τάξης

Ο Ποσειδώνας είναι ο όγδοος, κατά σειρά απόστασης από τον ήλιο, πλανήτης του Η­λι­α­­κού Συστήματος. Δεν είναι ορατός με γυμνό μάτι, ενώ αν παρατηρηθεί με ι­σχυ­ρό τη­λε­­σκό­πι­ο μοιάζει με πράσινο δίσκο.

Ανακαλυμμένος στις 23 Σεπτεμβρίου 1846, ο Ποσειδώνας ήταν ο πρώτος πλα­νή­της που βρέ­θη­κε σύμφωνα με μαθηματική πρόβλεψη και όχι από ε­μπει­ρι­κές πα­ρα­τη­ρή­σεις. Οι α­­προσ­δό­κη­τες μεταβολές στην τροχιά του Ουρανού οδήγησε τον Α­λέ­ξη Μπου­βάρντ να συ­μπε­ρά­νει ότι η τροχιά του υπόκειται σε βαρυτική δι­α­τα­ρα­χή από έ­ναν άγνωστο πλανή­τη. Ο Ποσειδώνας στη συνέχεια παρατηρήθηκε α­πό τον Γιόχαν Γκότ­φριντ Γκάλε σε α­πό­­στα­ση μικρότερη από μία μοίρα από τη θέ­ση που προέβλεψε ο Ουρμπέν Λεβεριέ, και το με­γα­λύ­τε­ρο φεγγάρι του, ο Τρί­τω­νας, ανακαλύφθηκε λίγο αρ­γό­τε­ρα, αν και κανένα των υ­πό­λοι­πων 12 δορυφόρων του πλανήτη δεν α­νι­χνεύ­τη­κε τηλεσκοπικά μέχρι τον 20ό αι­­ώ­να. Τον Ποσειδώνα έ­χει επισκεφθεί από ένα μόνο δι­α­στη­μό­πλοι­ο, το Βόγιατζερ 2, το οποίο πέ­τα­ξε α­πό τον πλανήτη στις 25 Αυ­γού­στου, 1989.

Στην αστρονομία συμβολίζεται με την τρίαινα:  

Ο Ποσειδώνας έχει παρόμοια σύνθεση με τον Ουρανό, ενώ και οι δύο έχουν συν­θέ­σεις που διαφέρουν από εκείνες των μεγαλύτερων γιγάντων αερίων, Δία και Κρό­νου. Η α­τ­μό­σφαι­ρα του Ποσειδώνα, ενώ είναι παρόμοια με του Δία και του Κρό­νου στο ότι α­πο­­τε­λεί­ται κυ­ρί­ως από υδρογόνο και ήλιο, μαζί με τα ίχνη υ­δρο­γο­ναν­θρά­κων και, εν­δε­χομένως, του α­ζώ­του, περιέχει με­γα­λύ­τε­ρο πο­σο­στό των «πά­γων», όπως νερό, αμμωνία και με­θά­νι­ο. Οι α­στρο­νό­μοι κατηγοριοποιούν ε­νί­ο­τε τους Ουρανό και Πο­σει­δώ­να ως «γίγαντες πά­γου», προ­κει­μέ­νου να το­νί­σουν τις διακρίσεις αυτές. Το εσωτερικό του Ποσειδώνα, ό­πως και του Ου­ρα­­νού, α­πο­τε­λεί­ται κυρίως από πάγο και βρά­χους. Ίχνη με­θανίου στις εξώτερες πε­ρι­ο­χές του πλα­νή­τη ευθύνονται εν μέρει για την μπλε εμ­φά­νι­ση του πλα­νή­τη.

Σε αντίθεση με τη σχετικά ήρεμη ατμόσφαιρα του Ου­ρα­νού, η ατμόσφαιρα του Πο­σει­δώ­­να εί­ναι α­ξι­ο­ση­μεί­ω­τη για τα ε­νερ­γά και ορατά καιρικά φαινόμενά της. Όταν το Βό­για­τζερ 2 προ­σέγ­γι­σε τον Ποσειδώνα, για παράδειγμα, στο νό­τι­ο η­μι­σφαί­ρι­ο του πλα­νή­τη υ­πήρ­­χε μί­α μεγάλη σκοτεινή κη­λί­δα, συ­γκρί­σι­μη με τη
Μεγάλη Ερυθρά Κη­λί­δα στο Δία. Αυτές οι και­ρι­κές συν­θή­κες κα­θο­δη­γού­νται από τους ισχυρότερους συ­νε­χείς ανέμους κάθε πλα­νή­τη στο ηλιακό μας σύ­στη­μα, κα­θώς καταγράφονται τα­χύ­τη­τες ανέμου τόσο υ­ψη­λές όσο 2.100 χιλιόμετρα ανά ώ­ρα. Λό­γω της μεγάλης α­πό­στα­σης από τον Ή­λιο, η εξωτερι­κή ατ­μό­σφαι­ρα του Πο­σει­δώ­να είναι έ­να από τα πιο κρύ­α μέρη στο η­λι­α­κό σύστημα, με τη θερ­μο­κρα­σί­α στις κο­ρυ­φές των σύν­νε­φων να πλη­σι­ά­ζουν τους -218°C. Ωστόσο, η θερ­μο­κρα­σί­α στο κέντρο του πλα­νή­τη είναι πε­ρί­που 5.000°C. Ο Ποσειδώνας έχει ένα α­χνό και κα­τα­κερ­μα­τι­σμέ­νο σύ­στη­μα δα­κτυ­λί­ων, οι οποίοι είχαν ανιχνευτεί κατά τη διάρ­κεια της δε­κα­ε­τί­ας του 1960, ό­μως, ή­ταν α­ναμ­φι­σβή­τη­τα η ύπαρξή τους επιβεβαιώθηκε μόνο το 1989 από το Voyager 2.

ΠΗΓΗ: Βικιπαίδεια




28 Σεπτεμβρίου 2012

Φτιάχνουμε ανακοινώσεις

Οι συνεργάτες μας ασκούνται
στη σύνταξη ανακοινώσεων


Δείτε τες στους υπερσυνδέσμους που ακολουθούν:


ΕΙΚΟΝΑ: podilato98.blogspot.com (από blogs.sch.gr/3gymvril/)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: παιδικές δημιουργίες


Δύο μέρες στο βουνό

Από τον
Anthony12
Μαθητής της
έκτης τάξης





26 Σεπτεμβρίου 2012

Στον ύπνο μου



Στον ύπνο μου απόψε είδα πάλι
πως ήμουνα, λέει, σοφός!
Οι άνθρωποι γύρω χορτάτοι
κοιτούσαν και βλέπανε φως...
Κυλούσε γλυκά η ζωή τους,
αφέντες, κακό πουθενά,
χιλιάδες παιδιά στα ποτάμια
ψαρεύανε φως στα νερά!

Στον ύπνο μου απόψε είδα πάλι
πως ήμουνα, λέει, σωστός,
πως δεν τραγουδούσα μονάχος
κι ο φόβος φευγάτος κι αυτός...
Δεν είχαν αξία τα λόγια,
δεν είχε ο Ιούδας φιλιά
και το πιο περίεργο απ’ όλα:
φωλιά η Βουλή για πουλιά!


ΣΤΙΧΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΗ: Ανδρέας Θωμόπουλος
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Παύλος Σιδηρόπουλος / ΔΙΣΚΟΣ: Ο ασυμβίβαστος (1979)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσική


Παράξενη περιπέτεια

Από τον
Anthony12
Μαθητής της
έκτης τάξης

Αυτό το καλοκαίρι έζησα μια πολύ παράξενη περιπέτεια. Μία μέρα αποφάσισα να πά­ω μια βόλτα στο βουνό με το οπληφόρο μου. Όμως στον δρόμο ανακάλυψα μια σπη­λιά.


Σκέφτηκα ότι θα ήταν γεμάτη πολύτιμα μέταλλα και λίθους, οπότε αποφάσισα να την ε­ξε­­ρευ­νή­σω. Στην αρχή δε βρήκα τίποτα όμως καθώς προχωρούσα, διέκρινα μια μι­κρή φλέ­βα χρυσού στο βάθος.


Πριν προλάβω όμως να πλησιάσω μου επιτέθηκαν αρκετά χειρόπτερα και δύο προ­βο­­σκι­δω­τά τα οποία δεν είχα καταλάβει πως ήταν μέσα στη σπηλιά και με αιφ­νι­δί­α­σαν. Τρό­μα­ξα τόσο πολύ που έφυγα απ’ τη σπηλιά άρον άρον.

Συνειδητοποίησα ότι ήταν νύχτα και έτσι φοβήθηκα μήπως μου επιτεθεί κανένα σαρ­κο­­φά­γο. Τελικά το γρουσούζεψα και με κυνήγησε ένα ώς το σπίτι. Ευτυχώς πρό­λα­βα να μπω στον στάβλο. Κι έτσι τώρα είμαι σώος και αβλαβής στο σπιτάκι μου.

ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ: Anthony12




Anthony12

O Anthony12 κατοικεί στη Νότια Αθήνα. Στην έκτη δη­μο­τι­κού (2012-2013) ξεκίνησε τη συ­νερ­γα­σί­α του με το ΠΟΔήΛΑΤΟ.







Χάθηκε σκύλος

Από τον
Fun Boy
Μαθητής της
έκτης τάξης





Fun Boy

O Fun Boy κατοικεί στη Νότια Αθήνα. Στην έκτη δη­μο­τι­κού (2012-2013) ξεκίνησε τη συ­νερ­γα­σί­α του με το ΠΟΔήΛΑΤΟ.







Μια αστεία ιστορία

Από το
kounelaki01
Μαθήτρια της
έκτης τάξης

Μια μέρα πήγα σε μια θάλασσα με πολλά κνιδόζωα. Δίπλα μας ήταν μια κυρία με κί­τρι­νο μπι­κί­νι και καφέ μαλλιά. Όταν μπήκε μέσα την τσίμπησε ένα κνιδόζωο. Α­φού βγή­κε η ξα­δέλ­φη μου φώναξε.
– Χα, χα σας τσίμπησε ένα κνιδόζωο!

(η κυρία μας κοίταγε)

Όταν γυρίσαμε, ο μπαμπάς με την ξαδέλφη μου πήγαν να φέρουν ψάρια. Όταν φτά­σα­νε η ξα­δέλ­φη μου έκανε το λάθος να ζητήσει εχινόδερμα.
– Κύριε μπορείτε να μας δώσετε 5 εχινόδερμα

Ο κύριος εκεί γέλασε πολύ νομίζοντας ότι ήταν αστείο. Όταν γύρισαν η ξαδέλφη μου έ­τρε­ξε στο δωμάτιο της για σκέψη. Αργότερα ρώτησε γιατί γέλασε ο κύριος και εμείς της ε­ξη­γή­σα­με, μετά όλοι σκάσαμε στα γέλια!




kounelaki01

Το kounelaki01 κατοικεί στη Νότια Αθήνα. Στην έκτη δη­μο­τι­κού (2012-2013) ξεκίνησε τη συ­νερ­γα­σί­α της με το ΠΟΔήΛΑΤΟ.







25 Σεπτεμβρίου 2012

Μία εκδρομή στον Όλυμπο

Από τις Nasia28 και Zoe01
Μαθήτριες της
έκτης τάξης


Μη χάσετε την μοναδική ευκαιρία να επισπευτείτε το πιο ψηλό βουνό, τον Ό­λυ­μπο. Μια εκ­δρο­μή που τη διοργανώνει ο δασικός σύλλογος Ιωαννίνων. Θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στις 12 Οκτωβρίου και η αφετηρία της εκδρομής θα είναι από την κε­ντρι­κή πλατεία Ιωαννίνων.

Μπορούν να συμμετέχουν στην εκδρομή παιδιά από 9 έως 14 χρονών. Όταν θα φτάσουμε στο βουνό θα κάνουμε μία πε­ρι­ή­γη­ση και μετά θα διασκεδάσουμε αφάνταστα. Θα χρει­α­στεί­τε να έχετε μαζί σας: νερό, φαγητό, καπέλο και μί­α σάκα για να τα βάλετε εκεί μέσα. Όλο αυτό θα σας στοι­χί­σει μόνο 5 ευρώ το άτομο.

► Τηλέφωνα: 22546 & 3154 Zoe01




24 Σεπτεμβρίου 2012

Η Αναγέννηση



Η Αναγέννηση εμφανίζεται στην περιοχή της βόρειας Ιταλίας στο τέλος του Με­σαί­ω­να (1350). Την περίοδο αυτή οι άνθρωποι του πνεύματος αρχίζουν να με­λε­τούν τον ελ­λη­­νι­κό και τον ρωμαϊκό πολιτισμό. Μέσα σε δύο αιώνες διαδίδεται σε ολόκληρη την Ευ­ρώ­­πη. Σε αυ­τό βοηθούν σημαντικά και οι Έλληνες λόγιοι που κα­τα­φεύ­γουν στη Δύ­ση αμέ­σως μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453).

Η Φλωρεντία της Ιταλίας υπήρξε η «πρωτεύουσα» της Αναγέννησης

Ένα κίνημα της Αναγέννησης που εμπνέεται από την ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα εί­ναι ο Ου­μα­νι­σμός ή Ανθρωπισμός (human στα αγγλικά σημαίνει «αν­θρώ­πι­νος»). Οι ου­μα­νι­­στές πιστεύουν στην αξία της γνώσης και δίνουν έμφαση στον άν­θρω­πο και στις δυ­να­τό­­τη­τές του. Η διάδοση των ιδεών τους μάλιστα δι­ευ­κο­λύ­νε­ται πο­λύ από την εφεύρεση της τυ­πο­γρα­φί­ας.

Η χρησιμοποίηση τυπογραφικών στοι­χείων έχει ξεκινήσει το 1041 στην Κίνα αλλά τε­λει­ο­ποι­εί­ται το 1450-1455 από τον Γερμανό Ιωάννη Γουτεμβέργιο. Η έκδοση της Βίβλου με αυτή τη νέα τε­χνι­κή είναι μια μεγάλη στιγμή στη νεότερη ευρωπαϊκή ιστορία και δίνει ώθηση στη διάδοση του βι­βλί­ου.

Τέχνες και επιστήμες

Την εποχή αυτή γνωρίζουν μεγάλη άνθιση τα γράμματα και τέχνες όπως η ζω­γρα­φι­κή, η γλυ­πτι­κή και η αρχιτεκτονική. Μεγάλες μορφές της Αναγέννησης εί­ναι οι ζω­γρά­φοι Σά­ντρο Μπο­τι­τσέ­λι, Λεονάρντο Ντα Βίντσι, Μιχαήλ Άγγελος και Ρα­φα­ήλ, κα­θώς και ο αρ­χι­­τέ­κτο­νας Φίλιππος Μπρουνελέσκι.
● Στην Ισπανία διακρίνονται ο Μιχαήλ Θερβάντες με το μυθιστόρημα «Δον Κι­χώ­της» και ο ζω­γρά­φος Δομήνικος Θεοτοκόπουλος ή Ελ Γκρέκο (= Ο Έλ­λη­νας).
● Στην Ολλανδία ο θεολόγος και φιλόλογος Έρασμος θεωρεί ως αρετές την κα­λο­σύ­νη και την ανοχή, ενώ στην Αγγλία ο θεατρικός συγγραφέας Ουίλιαμ Σαίξ­πηρ δι­α­δί­δει με τα έργα του την αγάπη για τα ανθρώπινα δημιουργήματα.

Ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ

Παράλληλα, όπως συμβαίνει συνήθως, αναπτύσσονται και οι επιστήμες. Προ­ο­δεύ­ουν η α­να­το­μί­α και η ιατρική, ενώ διατυπώνονται οι αστρονομικές θεωρίες του Κο­πέρ­νι­κου και του Γαλιλαίου, οι οποίες περιγράφουν την κίνηση των πλα­νη­τών. Ι­δι­αί­τε­ρα γνωστή είναι η η­λι­ο­κε­ντρι­κή θεωρία του Κοπέρνικου που δη­μο­σι­εύ­ε­ται το 1543 και αναφέρει ότι η Γη και οι άλλοι πλανήτες κινούνται γύρω α­πό τον Ήλιο σε ο­μό­κε­ντρους κύκλους. Αυτό προκαλεί αί­σθη­ση, γιατί μέχρι τότε οι άνθρωποι πί­στευ­αν πως ο πλανήτης μας είναι ακί­νητος και α­πο­τε­λεί το κέ­ντρο του σύμπαντος!

Η διάσπαση της Καθολικής Εκκλησίας

Στις αρχές του 16ου αιώνα (1517) οι νέες ιδέες της Αναγέννησης αρχίζουν να ε­πη­ρε­ά­­ζουν και τη θρησκεία και εκδηλώνεται η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση.

Η πρώτη φάση της ονομάζεται Προτεσταντική Μεταρρύθμιση. Οι Προτεστάντες ή Δι­α­­μαρ­τυ­ρό­με­νοι (protest στα αγγλικά σημαίνει διαμαρτύρομαι), με ε­πι­κε­φα­λής τον Γερ­μα­­νό μο­να­χό Μαρτίνο Λούθηρο, εναντιώνονται στην εξουσία του Πά­πα και στις κα­τα­χρή­­σεις της και δημιουργούν ξεχωριστή γερμανική εκκλησία. Πα­ρό­μοι­ες είναι οι εξελίξεις στην Ελ­βε­τί­α, με πρωτεργάτη τον Ιωάννη Καλβίνο, αλ­λά και στην Αγ­γλί­α.


Χάρτης με τις θρησκείες της γης. Στη Δυτική Ευρώπη διακρίνονται οι Καθολικοί και οι Προ­τε­στά­ντες. Σε λίγο, με τις εξερευνήσεις και τον αποικισμό μεγάλων περιοχών του πλανήτη, θα με­τα­φέ­ρουν τη θρησκεία τους στην Αμερική και στην Ωκεανία.

Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία απαντά με την Καθολική Μεταρρύθμιση και προ­σπα­θεί με μια σειρά από μέτρα (π.χ. την ίδρυση θρησκευτικών ταγμάτων) να φέ­ρει και πάλι τους Προ­τε­στά­ντες με το μέρος της.

Απολογισμός

Την περίοδο της Αναγέννησης οι Καθολικοί και οι Προτεστάντες πολεμούν συ­χνά με­τα­ξύ τους. Ταυτόχρονα, όμως, ενισχύεται η πίστη στη λογική και στην αυ­το­νο­μί­α του ανθρώ­που και αναπτύσσεται, κυρίως στο αγγλικό πολιτικό σύ­στη­μα, η αρ­χή της α­ντι­προ­σω­πευ­­τι­κής εξουσίας, σύμφωνα με την οποία η ε­ξου­σί­α α­σκεί­ται μέ­σω των α­ντι­προ­σώ­πων που ε­κλέ­γει ο λαός.


ΠΗΓΗ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤ΄ ΤΑΞΗΣ
ΕΙΚΟΝΕΣ: stomikrocosmotistaxismas.blogspot.com (1), voetbaltravel.nl (2), epochaplus.cz (3), ethnos.gr (4), Γεωγραφία ΣΤ΄ τάξης (5), Ιστορία ΣΤ΄ τάξης (6) | ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΙΚΟΝΩΝ 1 και 6: podilato98.blogspot.com




23 Σεπτεμβρίου 2012

Χαρίζονται γατάκια

Από τις Nasia28 και Zoe01
Μαθήτριες της
έκτης τάξης





Δύο μέρες στη θάλασσα

Από τις Nasia28 και Zoe01
Μαθήτριες της
έκτης τάξης

Θα χρειαστούμε σακίδιο, 2 αλλαξιές, 1 ζευγάρι σαγιονάρες, μπλοκ σημειώσεων, μο­λύ­βι, γυα­λιά ηλίου, καπέλο, αντηλιακό και 2 ζευγάρια μαγιό κι όλα αυτά για να πε­ρά­σε­τε ένα α­ξέ­χα­στο διήμερο στην παραλία της Ωκεανίδας με το Στ2 του 1ου Δη­μο­τι­κού Σχολείου Ελ­λη­νι­κού.

Απαραίτητη προϋπόθεση να είστε από 7 έως 15 χρονών, αλλά και οι μικρότεροι μπο­ρούν να συμμετάσχουν με τη συνοδεία των γονιών τους. Ένα διήμερο στη θά­λασ­σα με δι­ά­φο­ρες δραστηριότητες που θα ξετρελάνουν μικρούς και με­γά­λους! Θα ε­ξα­σκη­θεί­τε στο κο­λύ­μπι, θα γνωρίσετε νέους φίλους, θα ανακαλύψετε την ο­μορ­φιά της ελ­λη­νι­κής φύσης, θα δι­α­σκε­δά­σε­τε με θεατρικό παιχνίδι και, το κυ­ρι­ό­τε­ρο θα χορ­τά­σε­τε καθαρό α­έρα και θα πε­ρά­σε­τε ξέγνοιαστες ώρες.

Το διήμερο θα πραγματοποιηθεί στις 10 και 11 Ιουνίου στον Δήμο Βουλιαγμένης και η με­τα­φο­ρά σας μέχρι εκεί θα γίνει με πούλμαν. Όσοι επιθυμείτε να πα­ρα­κο­λου­θή­σε­τε το πρό­γραμ­μα, πρέπει να δηλώσετε συμμετοχή έως τις 2 Ιουνίου και να προ­κα­τα­βά­λε­τε μέ­ρος των χρημάτων που απαιτούνται.

Τηλέφωνα επικοινωνίας: 210-246527
(1ο Δημοτικό Σχολείο Ελληνικού)




Nasia28

Η Nasia28 κατοικεί στη Νότια Αθήνα. Στην έκτη δημοτικού
(2012-2013) ξεκίνησε τη συνεργασία της με το ΠΟΔήΛΑΤΟ.






22 Σεπτεμβρίου 2012

Μία χαρούμενη ημέρα

Από τη
Zoe01
Μαθήτρια της
έκτης τάξης


Μια φορά που πήγα στη θάλασσα μαζί με τους γονείς και είχαμε ξαπλώσει στις ψά­θες μας θέ­λη­σα να κοιτάξω λίγο την παραλία. Όπως την κοιτούσα είδα ένα ε­χι­νό­δερ­μο και το εί­πα στους γονείς μου, αυτοί άρχισαν να γελάνε. Εγώ δε βρήκα που­θε­νά το α­στεί­ο ί­σα ίσα ε­γώ τους το είπα για να προσέξουν μην τους τσι­μπή­σει και κανένα κνι­δό­ζω­ο.

Αργότερα φύγαμε γιατί είχε μεσημεριάσει και αρχίσαμε να πεινάμε. Ο μπαμπάς πρό­τει­νε να πάμε σε μια ταβέρνα εκεί πιο κάτω. Όταν φτάσαμε εγώ παρήγγειλα έ­να μα­λά­κι­ο, ο σερ­βι­τό­ρος γελώντας απάντησε πως μας τελείωσαν και έφυγε.

Μετά από δύο λεπτά άρχισα να ξύνω το χέρι μου και είπα στους γονείς πως μάλ­λον με τσί­μπη­σε αρθρόποδο και αυτοί άρχισαν πάλι να γελάνε.

Τι να πω φαίνεται πως σήμερα ήταν όλοι στα κέφια τους...




Zoe01

Η Zoe01 κατοικεί στη Νότια Αθήνα. Στην έκτη δη­μο­τι­κού (2012-2013) ξεκίνησε τη συ­νερ­γα­σί­α της με το ΠΟΔήΛΑΤΟ.







21 Σεπτεμβρίου 2012

Γιατί κάνουμε Ιστορία;

Ιστορία είναι η επιστήμη που εξετάζει τη ζωή του ανθρώπου από τη στιγμή που εμ­φα­­νί­στη­κε στον πλανήτη μας έως σήμερα.

Η Ιστορία δεν είναι μόνο απομνημόνευση ονομάτων ή μαχών. Είναι, κυρίως, η βα­θύ­­τε­ρη γνώση του παρελθόντος μας.
● Αν γνωρίζουμε τι έχει συμβεί στο παρελθόν, μπορούμε πιο εύκολα να κα­τα­νοή­σου­­με την εποχή μας, τη συνέχεια δηλαδή αυτού του παρελθόντος.
● Παράλληλα μπορούμε να κάνουμε προβλέψεις για το μέλλον και να α­πο­φύ­γου­με τα λά­θη των προηγούμενων γενεών.

Με τη βοήθεια της Ιστορίας γνωρίζουμε τον πολιτισμό του λαού μας αλλά και άλ­λων λα­ών. Έτσι καταλαβαίνουμε περισσότερα πράγματα για τον κόσμο μας, γι­νό­μα­στε πιο σο­φοί και προετοιμαζόμαστε καλύτερα για τη ζωή.


Μελετώντας το παρελθόν μαθαίνουμε να αναζητούμε τα βαθύτερα αίτια, τα κί­νη­τρα ή τους σκοπούς των ανθρώπινων πράξεων. Αυτό μας βοηθά να α­να­πτύ­ξου­με την κριτι­κή μας ικανότητα και, καθώς μεγαλώνουμε, να α­ντι­με­τω­πί­ζου­με το παρόν πιο υπεύθυ­να.
● Σιγά σιγά θα αντιληφθούμε ότι είμαστε το μέρος ενός συνόλου (της κοι­νω­νί­ας μας, της αν­θρω­πό­τη­τας) και ότι για τις πολιτικές, κοινωνικές και πνευ­μα­τι­κές συν­θή­κες φέ­ρουμε κι εμείς ευθύνη.


Η ιστορία δεν είναι μακριά. Είναι μέσα μας,
βρίσκεται δίπλα μας και μας αφορά όλους!

ΓΛΩΣΣΑΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑΙΣΤΟΡΙΑΦΥΣΙΚΗΒΙΟΛΟΓΙΑΧΗΜΕΙΑ




ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Ιστορία, πολιτική


17 Σεπτεμβρίου 2012

Η πράξη της πρόσθεσης



 1  Οι αριθμοί που προσθέτουμε λέγονται προσθετέοι.

Στα αρχαία ελληνικά η κατάληξη -τέος σημαίνει «αυτός που πρέπει να...». Ε­πο­μέ­νως προ­σθετέοι είναι οι αριθμοί που πρέπει να προστεθούν.

 2  Το αποτέλεσμα που βρίσκουμε λέγεται άθροισμα.

Γράφεται με «οι» επειδή παράγεται από το αθροίζω, ένα ρήμα που α­πο­τε­λεί ε­ξαί­ρε­ση στα ρή­μα­τα σε «-ίζω».


 3  Για να επαληθεύσουμε την πρόσθεση προσθέτουμε τους προ­σθε­τέ­ους με δι­α­φο­ρε­τι­κή σειρά.

Επίσης μπορούμε να αφαιρέσουμε από το άθροισμα τον ένα προσθετέο, ελ­­πί­ζο­ντας να βρού­με τον άλλο.


ΕΙΚΟΝΕΣ: podilato98.blogspot.com




Η πράξη της αφαίρεσης



 1  Ο πρώτος αριθμός (ο μεγαλύτερος) λέγεται μειωτέος. Ο δεύτερος α­ριθ­­μός (ο μι­κρό­τε­ρος) ονομάζεται αφαιρετέος.

Στα αρχαία ελληνικά η κατάληξη -τέος σημαίνει «αυτός που πρέπει να...». Ε­πο­μέ­νως μει­ωτέ­ος είναι ο αριθμός που πρέπει να μειωθεί και α­φαι­ρε­τέ­ος ο α­ριθ­μός που πρέπει να α­φαι­ρε­θεί.

 2  Το αποτέλεσμα που βρίσκουμε λέγεται διαφορά ή υπόλοιπο ή συ­μπλή­ρω­­μα.


 3  Για να επαληθεύσουμε την αφαίρεση προσθέτουμε στη διαφορά τον α­­φαι­ρε­τέ­ο.

Επίσης μπορούμε να αφαιρέσουμε τη διαφορά από τον μειωτέο, ελπίζοντας να βρού­με τον αφαιρετέο.


ΕΙΚΟΝΕΣ: podilato98.blogspot.com




ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ