21 Μαρτίου 2013

Μια οικογένεια ανάμεσα στις άλλες

Με λένε Θανάση Παπαδόπουλο, πηγαίνω στην Τρίτη Δημοτικού και μένω στο σπί­τι μου, στην Αθήνα, με τη μικρή μου αδερφή, τη μαμά μου και τον μπαμπά μου. Αυ­τή εί­ναι η οι­­κο­γέ­νει­ά μου. Διάβασα κάπου πως όλες οι οικογένειες δεν είναι σαν τη δική μου και ότι υ­πάρ­χουν πολλές διαφορετικές οικογένειες όχι μόνο α­πό χώ­ρα σε χώρα κι από εποχή σε ε­πο­χή, αλλά και μέσα στην ίδια πόλη, στην ί­δια γει­το­νιά. Για πα­ρά­δειγ­μα, μια οικογέ­νεια σαν τη δική μου, που αποτελείται από δυο γονείς και τα παι­διά, που μένουν όλοι στο ίδιο σπί­τι, είναι αρκετά συ­νη­θι­σμέ­νη αλλά έχει ένα α­συ­νή­θι­στο ό­νο­μα: λέγεται πυρηνική οι­κο­γέ­νει­α.





Αν ζούσαμε σε άλλη εποχή, θα μέναμε μάλλον όλοι μαζί, στο ίδιο σπίτι, στο χω­ριό του πα­τέ­ρα του παππού, δηλαδή του προπάππου μου. Οι μεγάλοι θα δού­λευ­αν ό­λοι μα­ζί στα χω­ρά­φια, στο περιβόλι και στον κήπο. Οι γυναίκες θα μαγείρευαν και θα έ­φτια­χναν ψωμί και τα παιδιά θα κοιμόμασταν όλα μαζί στρωματσάδα στο ί­διο δω­μά­τι­ο. Σίγουρα θα ήμα­σταν μια μεγάλη ενδιαφέρουσα οικογένεια, που αλ­λιώς λέ­γε­ται και διευρυμένη, γιατί πε­ρι­λαμ­βά­νει περισσότερες από μία γε­νιές: τη γε­νιά του προ­πάπ­που, του παππού, του μπα­μπά και τη δική μας.

Οι περισσότερες οικογένειες –τουλάχιστον στην Ευρώπη– είναι πυρηνικές. Και σ’ αυ­τό το εί­δος οικογένειας όμως υπάρχει ποικιλία. Για παράδειγμα, ο θείος μου εί­ναι πα­ντρε­μέ­­νος και έχει με τη γυναίκα του –τη σύζυγό του, όπως λένε– ένα κο­ρι­τσά­κι που του χρό­νου θα πά­ει Πρώ­τη Δημοτικού. Αυτή η ξαδερφούλα μου, ό­ταν ήρθε στο σπίτι του θείου μου ήταν α­κό­μα πιο μικρή, αλλά δεν ήταν και τε­λεί­ως μωρό. Τότε μου εί­παν πως η ξα­δερφούλα μου εί­ναι δικό τους παιδί, μόνο που δεν το έχουν γεννήσει αλ­λά το έχουν υι­οθετήσει. Νομίζω πως δεν υπάρχει κα­μί­α δι­α­φο­ρά αν είσαι υι­ο­θε­τη­μέ­νος, αφού το ίδιο σε αγαπάνε όλοι.


Τα άλλα μου ξαδέρφια είναι παιδιά της θείας μου, της αδερφής του πατέρα μου δη­λα­δή. Έ­χουν δύο σπίτια και δύο δωμάτια το καθένα! Ο ξάδερφός μου είπε πως στην αρ­χή δεν του άρεσε καθόλου. Ωστόσο, τώρα συνήθισε. Βλέπετε, οι δικοί του γονείς, η θεία μου με τον άντρα της, πήραν διαζύγιο. Διαζύγιο παίρνουν τα ζευ­γά­ρια που πα­ντρεύ­ο­νται και το με­τα­νιώ­νουν, δηλαδή μετά βλέπουν πως δεν ται­ριά­ζουν κι αλ­λά­ζουν γνώμη. Τότε τα παι­διά ζουν με τον έναν από τους δύο γο­νείς, αλ­λά βλέπουν και τον άλλον όποτε θέ­λουν.


Ξέρω, βέβαια, ότι υπάρχουν και παιδιά που έχουν μόνο μπαμπά ή μόνο μαμά. Αυτό μπο­­ρεί να συμβαίνει για διάφορους λόγους. Μπορεί να μη ζει ο ένας από τους δυο γο­νείς. Μπο­ρεί, πάλι, να έχεις έναν μπαμπά και μια μαμά, αλλά να ζεις με τον έ­ναν α­πό τους δύο κι έναν καινούργιο μπαμπά, που λέγεται πατριός, ή μια και­νούρ­για μαμά, που λέγεται μητρι­ά. Αυτοί λέγονται θετοί γονείς.

Όταν μεγαλώσω και κάνω δική μου οικογένεια, δεν ξέρω ακόμα πώς θα μοιάζει. Η για­γιά λέ­ει πως καμιά φορά αποφασίζεις εσύ και καμιά φορά αποφασίζει η ζω­ή για σέ­να. Εγώ δεν καταλαβαίνω τελείως τι σημαίνει αυτό. Αν και είμαι α­κό­μα μι­κρός, πι­στεύ­ω ότι το πιο ση­μα­ντι­κό σε μια οικογένεια είναι να είναι ό­λοι κα­λά με­τα­ξύ τους, να συζητάνε και να βοη­θά­νε ο ένας τον άλλον.

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΓΛΩΣΣΑ ΣΤ΄ ΤΑΞΗΣ (διασκευή από τους «Ερευνητές» της Καθημερινής, 17.05.2003) - ΕΙΚΟΝΕΣ: 123rf.com, rebeccatattoo.wordpress.com, rottentomatoes.com

Οι συνεργάτες μας εμπνέονται από την τελευταία παράγραφο και καταθέτουν την άποψή τους εδώ και εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται.
Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στην «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ