3 Μαρτίου 2013

Συζητώντας για τον σχολικό εκφοβισμό

Αποσπάσματα από κείμενα των μαθητών

Εδώ και δύο εβδομάδες στο σχολείο συζητάμε για τον σχολικό εκφοβισμό για να α­κού­σου­με και τις εμπειρίες των άλλων και να νιώσουμε πιο άνετα.

Τις τελευταίες μέρες στην τάξη συζητάμε για τον σχολικό εκφοβισμό, για να μά­θου­με να α­ντι­δρά­με σε αυτόν και για να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας.

Αυτή η συζήτηση άρχισε με κάποια παιδιά τα οποία ήθελαν να μιλήσουν για αυ­τό το θέ­μα γιατί το είχαν ανάγκη να βγάλουν τα συναισθήματα που ένιωθαν.

Αυτό το μάθημα μπορεί να είναι και από τα αγαπημένα μου διότι συζητάμε για πε­ρι­στα­τι­κά που έχουν συμβεί στα παιδιά της τάξης μου.

Εμένα δε μου έχει τύχει κάτι τέτοιο και ακούγοντας τα άλλα παιδιά να μιλάνε έ­νιω­σα αρ­κε­τή συγκίνηση. Φανταστείτε τι μπορεί να έχουν τραβήξει αυτά τα παι­διά!

Δεν πρέπει να είμαστε ούτε θεατές ούτε θύτες. Πρέπει να είμαστε κατά του εκ­φο­βι­σμού και να βοηθάμε τα θύματα για να μην υπάρξουν κι άλλα.

Όταν μιλάγαμε για τον σχολικό εκφοβισμό τις τελευταίες ώρες μου άρεσε για­τί ο κα­θέ­νας λέει τα προβλήματά του στο σχολείο που τον πειράζουν. Και έ­τσι αυτός που κά­νει σχο­λι­κό εκφοβισμό σταματάει και να του ζητήσει ειλικρινά συ­γνώ­μη. Με αυτό κερ­δί­ζεις ή μια φι­λί­α ή μια συγνώμη μόνο.

Εμένα μου έχουν γίνει όλα αυτά στο παλιό μου σχολείο με κοροϊδεύαν με φω­νά­ζαν ... και με λέγαν ονόματα. Όπως πέρναγε ο καιρός άρχισα να το συνηθίζω.

Εγώ όταν ακούω τους άλλους να μιλάνε για αυτό στεναχωριέμαι αλλά πα­ρα­τή­ρη­σα πως πιο πολλοί απ’ ό,τι νόμιζα έχουν πέσει θύματα του σχολικού εκ­φο­βι­σμού.

Μετά όμως συγκινήθηκα, επειδή οι συμμαθητές μου λέγαν πολύ καλά λόγια και κυ­ρι­ό­τε­ρα η φίλη μου είπε το πρόβλημά μου διότι εγώ δεν είχα τα κότσια. Οι συμ­μα­θη­τές μου μετά έ­γι­ναν όλοι χαρούμενοι όπως εγώ γιατί δε συνεχιζόταν αυ­τό και δεν κρυ­βό­μουν άλ­λο.

Όταν συζητάγαμε ένιωσα λύπη αλλά και λίγη χαρά όταν ξεφορτώθηκα αυτό το βά­ρος που κουβαλούσα τόσα χρόνια.

Όταν μιλούσαμε για αυτό το θέμα εγώ ένιωσα πόνο για τα άλλα παιδιά, αλλά και για ε­μέ­να, επειδή και εμένα με έλεγαν τις πιο πολλές φορές ... . Αυτό φυσικά και με πεί­ρα­ζε αλ­λά τότε ντρεπόμουν να πω τα συναισθήματά μου μπροστά στις φί­λες και τους φίλους μου.

Πολλά παιδιά έχουν να σχολιάσουν ή να πουν κάτι που το κουβαλάνε χρόνια. Ε­μέ­να άλ­λο­τε με στεναχωρεί αρκετά αλλά άλλοτε καταλαβαίνω την ψυχή και τα κα­λά ή κα­κά λόγια που σκέφτεται για μένα ή για κάποιο άλλο παιδί. Το κέρδος μου από αυ­τήν τη συ­ζήτηση εί­ναι η αξία που νιώθουν για μένα τα παιδιά!



Μερικές ιστορίες των παιδιών ήταν πολύ σκληρές και λέγανε το γεγονός που ζή­σα­νε με πο­νε­μέ­νη την καρδιά τους! Αυτό μου έφερε και εμένα κάποια αρ­νη­τι­κά συ­ναι­σθή­μα­τα προς τους θύτες και συμπόνια προς τα θύματα.

Νιώθω λύπη για τα θύματα του σχολικού εκφοβισμού και θυμό για τους θύ­τες. Ό­ταν συ­ζη­τά­με για τον σχολικό εκφοβισμό στην τάξη, νιώθω ξα­λα­φρω­μέ­νος επειδή βγά­ζω όλα τα συ­ναι­σθή­μα­τα που έχω μέσα μου. Πιστεύω ότι το κέρ­δος όλων είναι το ό­τι εκείνην τη στιγ­μή έχεις θάρρος να μιλήσεις για αυτά που έ­χεις δει να κάνουν, για αυ­τά που έχεις κά­νει και για πράγματα που σου έχουν κά­νει.

Ενώ συζητούσαμε εγώ ένιωθα συγκίνηση και λύπη διότι παιδιά μάς έλεγαν τον πό­νο τους δημόσια. Στο τέλος όμως ένιωσα χαρά διότι κοίταγα γύρω μου και παντού έ­βλε­πα χα­μό­γε­λα. Νομίζω ότι κερδίσαμε όλοι κάτι από αυτό. Ότι ο άλ­λος που λέει κάτι για πλάκα κα­τα­λα­βαί­νει τώρα ότι εμείς μπορεί να πονάμε.

Νομίζω ότι όσοι μίλησαν ανακουφίστηκαν όπως και εγώ γιατί τα έβγαλαν από μέ­σα τους, ξαλάφρωσαν.

Εγώ από αυτήν τη συζήτηση ένιωσα ένα βάρος να φεύγει από επάνω μου και μια γα­λή­νη και ηρεμία. Όταν είπα εγώ τα συναισθήματά μου είπα από μέσα μου «ε­πι­τέ­λους τα είπα και ηρέμησα, μου έφυγε ένα βάρος που το κουβαλούσα χρό­νια».

Πιστεύω πως αυτό βοηθάει πολύ γιατί το να μοιράζεσαι κάτι τέτοια προ­βλή­μα­τα με τους φί­λους σου είναι πολύ καλό αφού ξέρεις πως τώρα δεν εί­σαι μό­νος.

Από αυτήν τη συζήτηση νιώσαμε ανακουφισμένοι και κάποια παιδιά με­τά­νιω­σαν για ό­λα αυ­τά που έκαναν.

Ευτυχώς όμως το καλό είναι πως κατάλαβα πώς νιώθουν οι άλλοι το στα­μα­τά­ω και εγώ και το καλύτερο είναι ότι παίρνουν θάρρος και τα άλλα παι­διά.

Πιστεύω ότι το κέρδος μας είναι μεγάλο επειδή μάθαμε πώς θα α­ντι­με­τω­πί­ζου­με το bul­lying αποτελεσματικά και να μη γινόμαστε θύματα τέτοιων κα­τα­στά­σε­ων.


Ένιωθα πολύ καλά γιατί κάθε παιδί έβγαζε τον πόνο του. Και κερδίσαμε όλοι μας πώς να μην κάνουμε προβλήματα στο σχολείο και μου άρεσε πάρα πολύ. Και ελ­πί­ζω να ξα­να­κά­νου­με τέτοια συζήτηση.

Το κέρδος όλων σε αυτή την κουβέντα ήταν ότι μας έφερε πιο κοντά και ότι ό­λοι μοι­ρα­στή­κα­με εμπειρίες μας.

Από αυτήν τη συζήτηση νομίζω πως όλοι παίρνουμε δύναμη, ξαλαφρώνουμε και πά­νω α­πό όλα καταλαβαίνουμε πώς νιώθει ο άλλος.

Ήταν ένα θέμα που πιστεύω άρεσε σε όλους μας. Κατά τη διάρκειά της τα πε­ρισ­σό­τε­ρα παι­διά είπαν για τις εμπειρίες τους που πραγματικά «άγγιξαν» όλους μας.

Κατά τη γνώμη μου αυτή η συζήτηση είναι αρκετά αποτελεσματική και θα ή­θε­λα να τη συ­νε­χί­σου­με.

Ελπίζω να συνεχίσουμε να μιλάμε για τον σχολικό εκφοβισμό στην τάξη για πο­λύ και­ρό α­κό­μα.


ΕΙΚΟΝΕΣ: nl.123rf.com, 0-18.gr (επι-
μέλεια: podilato98.blogspot.com)

2 σχόλια:

  1. Το κακό με την σχολκή βία είναι οτί μερικές φορέσ ή σχεδόν πάντα ,τώρα πια χώρις να το καταλάβουμε ή να το θέλουμε μπορεί να γίνουμε θύτες,χωρίς να το καταλάβεις ή να θέλεις να κάνεις κακό στον άλλο. π.χ. η λεκτική βια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έχεις δίκιο. Γι' αυτό τα συζητάμε, για να τα ξεχωρίζουμε! Κοίταξε την αφίσα πιο πάνω: το πρώτο βήμα (και ρήμα) είναι να μπορούμε να αναγνωρίζουμε τη σχολική βία.
    *Περισσότερα μπορείς να διαβάσεις εδώ. :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κε­φα­λαί­α (σημαίνει ότι φωνάζετε), για­τί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δη­μο­σί­ευ­ση ελέγξτε για τυχόν λάθη α­προ­σε­ξί­ας, πατώντας στο κου­μπί «Προ­ε­πι­σκό­πη­ση».

ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ