Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2014

Επαγγέλματα της όπερας



 1   Ο επικεφαλής 

Σκηνοθέτης. Είναι ο άνθρωπος που αποφασίζει τον τρόπο με τον οποίο θα πα­ρου­σι­α­στεί το έργο, πώς θα είναι η εικόνα της παράστασης. Δίνει οδηγίες στον σκη­νο­γρά­φο και στον εν­δυ­μα­το­λό­γο και καθοδηγεί τους τραγουδιστές.


 2   Η μουσική 

Συνθέτης. Είναι αυτός που έχει γράψει τη μουσική του έργου.

Διευθυντής ορχήστρας. Είναι ο άνθρωπος που συντονίζει όλο το θέαμα: διευθύνει την ορ­χή­στρα και τη χορωδία και καθοδηγεί τους τραγουδιστές. Μοιάζει με τον κα­πε­τά­νιο του πλοί­ου, στον οποίο υπακούν όλοι. Κρατάει τον ρυθμό και υποδεικνύει στους μουσικούς και στους τραγουδιστές τα συναισθήματα και το ύφος του έργου.

Μονωδός. Έτσι λέγεται ο τραγουδιστής της όπερας. Εκτός από όμορφη φωνή χρει­ά­ζε­ται πο­λύ­χρο­νη και συστηματική δουλειά. Ο λυρικός τραγουδιστής, άλλωστε, σπα­νί­ως χρη­σι­­μο­ποι­εί μικρόφωνο· το αντικαθιστά με το ίδιο του το σώμα (το διάφραγμα, τις κοιλότητες του προσώπου του). Ας μην ξεχνάμε ότι η φωνή του πρέπει να δι­α­πε­ρά­σει τον όγκο της ορ­χή­στρας και να φτάσει ακόμη και στα τελευταία καθίσματα του θε­ά­τρου.

Η κορυφαία υψίφωνος Μαρία Κάλλας (1923-1977) είναι
η πιο γνωστή λυρική τραγουδίστρια του 20ού αιώνα

 3   Η σκηνή 

Σκηνογράφος. Ο σκηνογράφος μελετά το έργο και σχεδιάζει το σκηνικό της πα­ρά­στα­­σης σύμ­φω­να με τις επιθυμίες του σκηνοθέτη. Σχεδιάζει, δηλαδή, τον τόπο και τον χώρο, στον ο­ποί­ο συμβαίνουν τα γεγονότα που περιγράφει το έργο. Από τα σχέ­δι­ά του φτιά­χνο­νται τα σκη­νι­κά (σπίτια, τοπία, δέντρα), καθώς και όσα αντικείμενα εί­ναι απαραίτητα.

Ζωγράφος. Ζωγραφίζει τα σκηνικά που τοποθετούνται στη σκηνή. Μπορεί να τα βά­ψει με έ­να χρώμα, αλλά και να ζωγραφίσει ολόκληρη εικόνα με πολλές λε­πτο­μέ­ρει­ες. Επίσης ζω­γρα­φί­ζει τα φόντα που συμπληρώνουν τα σκηνικά, δείχνοντας το βά­θος του χώρου ή τον ο­ρί­ζο­ντα ή και μόνο τον ουρανό.

Πλαστικός ζωγράφος. Επιμελείται όλα τα μέρη των σκηνικών που είναι ανάγλυφα, δη­­λα­δή εκείνα που πρέπει να σκαλιστούν πάνω σε μια επιφάνεια. Μπορεί να φτιάξει έ­ναν ά­γριο τοί­χο, αλλά και μια ανάγλυφη εικόνα. Επίσης φτιάχνει όλα τα γλυπτά (αν χρει­ά­ζο­­νται στην πα­ρά­στα­ση).

Κατασκευαστής ειδών φροντιστηρίου. Κάθε αντικείμενο που χρησιμοποιείται στη σκη­­νή λέγεται φροντιστήριο, επειδή «φροντίζει» να γίνει σωστά η παράσταση. Ο κα­τα­σκευ­α­­στής ειδών φροντιστηρίου, επομένως, φτιάχνει ψεύτικα ψαλίδια, πουγκιά, κλει­διά, μά­σκες, ο­μπρέ­λες και οτιδήποτε άλλο προβλέπεται από την υπόθεση του έρ­γου.

Σχεδιαστής φωτισμών. Είναι αυτός που αποφασίζει πώς θα ανάβουν τα φώτα στη σκη­­νή. Διαβάζει το έργο και συνεργάζεται με τον σκηνοθέτη, τον σκηνογράφο και τον εν­δυ­­μα­το­λό­γο. Καθορίζει πόσο φως θα έχει κάθε σκηνή του έργου και από ποια με­ριά θα έρ­­χε­ται, ώ­στε να φαίνονται οι ήρωες και όλη η δράση. Επίσης, βάζει φως για να γίνουν ει­δικά ε­φέ (π.χ. αστραπές).

Σχαρίστας. Χειρίζεται όλους τους μηχανισμούς της σκηνής που ωθούν τα κινητά μέ­ρη του σκη­νι­κού προς την επιθυμητή κατεύθυνση. Οι μηχανισμοί μπορεί να είναι η­λε­κτρο­κί­­νη­τοι ή μη­χα­νο­κί­νη­τοι.


 4   Η εμφάνιση των ηρώων 

Ενδυματολόγος. Μελετά το έργο, φαντάζεται τι φοράει κάθε ήρωας σε κάθε σκηνή και σχε­δι­ά­ζει τα κοστούμια της παράστασης, πάντοτε σε συνεργασία με τον σκη­νο­θέ­τη.

Κατασκευαστής ενδυμάτων. Φτιάχνει τα κοστούμια που χρησιμοποιούνται στο έρ­γο α­­κο­λου­θώ­ντας τα σχέδια του ενδυματολόγου. Αν είναι απαραίτητο, τους προ­σθέ­τει και δι­α­­κο­σμη­τι­κά στοιχεία. Αρκετές φορές, επίσης, επιμελείται την ένδυση των καλ­λι­τε­χνών.

Σχεδιαστής μακιγιάζ. Είναι εκείνος που βάφει το πρόσωπο των καλλιτεχνών πριν βγουν στη σκηνή, προκειμένου να τους κάνει να μοιάζουν με τον ρόλο που υ­πο­δύ­ο­νται. Με ειδι­κές μπογιές και κρέμες μπορεί να μετατρέψει μια νέα και όμορφη τρα­γου­δί­στρι­α σε γριά μά­γισ­σα ή έναν μεγαλύτερης ηλικίας τραγουδιστή σε γοητευτικό νέ­ο. Στη γλώσσα μας η ει­δι­κό­τη­τα αυτή λέγεται «ψιμυθιολόγος» από την αρχαία ελ­λη­νι­κή λέξη ψιμύθιο, που ση­­μαί­νει λευκή σκόνη αλλά και στολίδι, φτιασίδι.

Σχεδιαστής κομμωτής. Χτενίζει τα μαλλιά των καλλιτεχνών, ώστε να ταιριάζουν με το ύ­φος του ρόλου τους. Συχνά είναι και περουκιέρης, δηλαδή κατασκευάζει πε­ρού­κες που έ­χουν ει­δι­κό σχέδιο ή ακολουθούν τη μόδα μιας παλαιότερης εποχής.

Σχεδιαστής-ράφτης καπέλων. Σχεδιάζει και κατασκευάζει τα καπέλα που φορούν οι ή­­ρω­ες του έργου, ακολουθώντας τα σχέδια του ενδυματολόγου. Επίσης φτιάχνει τα δι­α­κο­­σμη­τι­κά και συμπληρωματικά στοιχεία που μπορεί να φοριούνται στο κεφάλι, ό­πως δι­α­δή­­μα­τα/στέμματα, λουλούδια, στεφάνια, κορδέλες και άλλα.


ΠΗΓΗ: ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ | ΕΙΚΟΝΕΣ: www.koolnews.gr, www.ifmedia.gr, www.skai.gr, www.livemedia.gr



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.