Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2014

Η χριστουγεννιάτικη επανάσταση των
φρούτων και των λαχανικών (1)

Χριστουγεννιάτικα παράπονα

Παραμονές Χριστουγέννων. Τα σπίτια είναι στολισμένα και τα φωτάκια δίνουν τον ε­ορ­τα­­στι­κό τόνο. Σ’ ένα δωμάτιο κάθονται τα φρούτα και τα λαχανικά. Είναι σκεπτικά και λυπη­μένα. Συζητάνε ψιθυριστά. Τότε μπαίνει η ντομάτα, τραγουδώντας.

ΝΤΟΜΑΤΑ: Τρίγωνα κάλαντα σκόρπισαν παντού, κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χρι­­στού! Τρίγωνα κάλαντα μες στη γειτονιά, ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρω­το­χρο­νιά!

ΜΑΡΟΥΛΙ: Δεν μπορώ να καταλάβω πού βρίσκεις τόσο κέφι!

ΝΤΟΜΑΤΑ: Γιατί όχι; Ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά! Λάλα λάλα λα...

ΜΑΡΟΥΛΙ: Και τώρα που ήρθαν τι κατάλαβες; Κανείς δε μας δίνει πια σημασία...

ΝΤΟΜΑΤΑ: Τι εννοείς;

ΜΗΛΟ: Εννοεί πως κανένας δεν πρόκειται να σε θυμηθεί τώρα, να σε ψάξει... Να δει αν είσαι στο ντουλάπι, στο ψυγείο ή κάπου αλλού μέσα στο σπίτι...

ΜΑΝΤΑΡΙΝΙ: Έχει δίκιο το μήλο! Εγώ έχω μέρες που δεν είμαι πια ζουμερό. Χθες εί­δα κάποια μαύρα σημάδια πάνω στη φλούδα μου κι έχω αρχίσει να ανησυχώ... Νο­μί­ζω ότι αρρωσταίνω σιγά σιγά. Θα πάω χαμένο στο τέλος, όπως εκείνος ο ξάδερφος μου, τον θυμάστε...

ΡΟΔΙ: Εμένα όλοι με θυμούνται, δεν έχω παράπονο! Την Πρωτοχρονιά όλοι σπάνε ρό­­δι! Περιμένω με ανυπομονησία να με σπάσουν! Είμαι καλότυχο βλέπετε!


ΜΠΡΟΚΟΛΟ: Μμμμ, τυχερέ! Και τι θα γίνει άμα σε σπάσουν; Θα έχεις σαπίσει μέχρι τό­­τε...

ΡΟΔΙ: Καλά, μην πρασινίζεις τόσο από τη ζήλια σου!

ΚΑΡΟΤΟ: Τι ωραία που θα ήταν να είχαμε γεννηθεί την άνοιξη ή το καλοκαίρι! Αυτή εί­­ναι πολύ δύσκολη εποχή για τη νέα γενιά...

ΑΧΛΑΔΙ: Πάντως κι εγώ έχω απελπιστεί... Στο μανάβικο δεν πλησιάζει άνθρωπος! Να δείτε που θα μείνω εκεί για πάντα! Καλά μου το ’λεγε η μάνα μου να πιάσω δου­λειά στο σουπερμάρκετ...

ΜΠΑΝΑΝΑ: Μπα, κι εκεί χάλια είναι. Μεγαλύτερος ανταγωνισμός... Εμένα έχει στρα­βώ­­σει η μέση μου από την ορθοστασία. Αλλά και τι να κάνεις; Να κάτσεις κάτω; Τό­τε είναι σίγουρο ότι δε θα σε πάρει κανείς... Κάνω ό,τι μπορώ μπας και με προ­σέ­ξουν αλλά τζί­φος! Όλοι ψωνίζουν κουραμπιέδες, γαλοπούλες, μελομακάρονα. Τα ίδια και τα ίδια κάθε χρόνο...

ΜΑΝΤΑΡΙΝΙ: Μα δε βαρέθηκαν κι αυτοί οι άνθρωποι να τρώνε τα ίδια και τα ίδια στις γιορτές;

ΛΑΧΑΝΟ: Και κάτι άλλο δεν καταλαβαίνω εγώ. Γιατί να μην υπάρχει στην παράδοσή μας σαν γιορτινό πιάτο μια σαλάτα ή μια σούπα με λαχανικά;

ΜΗΛΟ: Ή ένας χυμός!

ΡΟΔΙ: Η αλήθεια είναι ότι οι άνθρωποι νομίζουν ότι αν κάτι δεν είναι γλυκό δεν είναι και γιορτινό...

ΝΤΟΜΑΤΑ: Μήπως τότε να γίνουμε κι εμείς λίγο πιο γιορτινοί;


ΜΠΡΟΚΟΛΟ: Ντοματούλα μου, δε νομίζω ότι αν τραγουδήσουμε τα κάλαντα θα μας βοη­θή­σει και πολύ!

ΝΤΟΜΑΤΑ: Μπορούμε όμως να στολιστούμε λίγο! Ελάτε, μην κάθεστε και κλα­ψου­ρί­ζε­­τε! Έχω τα πάντα στο μπαούλο μου!

Η ντομάτα τραβάει ένα μπαούλο από μια γωνιά και το ανοίγει. Μέσα βρίσκονται α­στέ­ρια, γιρλάντες, στρας, χιόνι, στολίδια, κέρατα ταράνδου κ.ά. Όλοι παίρνουν από κά­τι να στο­λιστούν, ενώ ακούγεται το τραγούδι που έλεγε προηγουμένως η ντομάτα:


ΑΧΛΑΔΙ: Αχ, αυτή η γιρλάντα αναδεικνύει τις καμπύλες μου!

ΜΑΡΟΥΛΙ: Κοιτάξτε πώς αστράφτω!

ΜΑΝΤΑΡΙΝΙ: Τελικά, αυτό είναι το χρώμα μου!

ΡΟΔΙ: Μα για μένα δεν έμεινε τίποτα;

ΜΠΡΟΚΟΛΟ: Αφού εσένα έτσι κι αλλιώς όλοι σε θυμούνται, δεν έχεις ανάγκη!

ΜΠΑΝΑΝΑ: Τέλεια, έτσι θα πάω για δουλειά αύριο!

ΜΗΛΟ: Ελπίζω να μην είναι αληθινό αυτό το χιόνι και παγώσω...

ΝΤΟΜΑΤΑ: Όχι, μην ανησυχείς... Το σχέδιό μας θα πετύχει! Αύριο θα μας προ­σέ­ξουν σίγουρα! Άντε πάμε για ύπνο τώρα...


Ύστερα από μερικές ώρες...

ΛΑΧΑΝΟ: Η πλήρης αποτυχία!

ΚΑΡΟΤΟ: Κι εγώ τα ίδια. Δε γύρισε κανείς να με κοιτάξει!

ΜΠΑΝΑΝΑ: Εμένα ακόμα χειρότερα! Ήρθε κάποιος κοντά μου, πήρε μόνο τη γιρ­λά­ντα και μ’ άφησε εκεί σύξυλη!

ΜΗΛΟ: Εμένα, μ’ όλο αυτό το χιόνι, κάποιος με πέρασε για κουραμπιέ και μ’ έβαλε στο καλάθι του. Μόλις όμως κατάλαβε τι είμαι, με γύρισε πίσωωωω... (κλαίει)

ΡΟΔΙ: Εμένα πάλι όλοι με κοίταζαν...

ΟΛΟΙ: ΣΤΑΜΑΤΑ! (αρχίζουν να κλαίνε όλοι μαζί)

ΡΟΔΙ: Ελάτε τώρα, μην απελπίζεστε... Συγγνώμη για πριν, δεν ήθελα να σας πλη­γώ­σω. Πιστεύω όμως ότι πρέπει να κάνετε κάτι πιο δραστικό! Και μην περιμένετε απ’ τη μια μέρα στην άλλη να αλλάξει η νοοτροπία του κόσμου και να αφήσουν χρι­στου­γεν­νιά­τι­κα τους κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα και να φάνε φρουτοσαλάτα! Μα γι’ αυτό λέγεται πα­ράδοση στο κάτω κάτω, επειδή γίνεται κάθε χρόνο!

ΜΠΡΟΚΟΛΟ: Μα δεν είπαμε να αλλάξει η πα­ρά­δο­ση, απλά κάπου μες στην πα­ρά­δο­ση να χωρέσουμε κι εμείς!

ΑΧΛΑΔΙ: Έχει δίκιο το ρόδι. Χρειάζονται δραστικά μέτρα. Ακούστε τι θα κάνουμε...

Πλησιάζουν ο ένας τον άλλο κι αρχίζουν να μιλούν συνωμοτικά...


ΕΙΚΟΝΕΣ: dieteticdirections.com, patiohomedecor.tk, www.theproducemom.com, melikedesign.com




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.