Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2011

Η μπαλάντα του Ούρι
(Αχ, ουρανέ)


Ένα πολύ ωραίο τραγούδι του Μάνου Χατζηδάκι!


Ουρανέ! Όχι, δε θα πω το ναι...
Ουρανέ, φίλε μακρινέ...
Πώς να δεχτώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή;
Πώς να δεχτώ; Μάνα μου είναι η γη.
Πώς ν’ αρνηθώ της ζωής το φως το ξανθό;
Αχ ουρανέ, πόνε μακρινέ.

Κάθε δειλινό κοιτώ τον ουρανό, τον γαλανό
κι ακούω μια φωνή, καμπάνα γιορτινή,
να με παρακινεί.
Κάθε Κυριακή μου λέει να πάω εκεί, εκεί, εκεί
που χτίζουνε φωλιά αλλόκοτα πουλιά
στου ήλιου τα σκαλιά.

Ουρανέ! Όχι, δε θα πω το ναι...
Ουρανέ, φίλε μακρινέ...
Πώς να δεχτώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή;
Πώς να δεχτώ; Μάνα μου είναι η γη.
Πώς ν’ αρνηθώ της ζωής το φως το ξανθό;
Αχ ουρανέ, πόνε μακρινέ.

Κάθε δειλινό κοιτώ τον ουρανό, τον γαλανό,
και μια φωνή τρελή, σαν χάδι κι απειλή,
κοντά της με καλεί.
Κάθε Κυριακή μου λέει να πάω εκεί, εκεί, εκεί,
μου τάζει ωκεανούς, κομήτες φωτεινούς
και ό,τι βάζει ο νους.

Ουρανέ! Όχι, δε θα πω το ναι...
Ουρανέ, φίλε μακρινέ...
Πώς να δεχτώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή;
Πώς να δεχτώ; Μάνα μου είναι η γη.
Πώς ν’ αρνηθώ της ζωής το φως το ξανθό;
Αχ ουρανέ, πόνε μακρινέ.



ΣΤΙΧΟΙ: Νίκος Γκάτσος / ΜΟΥΣΙΚΗ: Μάνος Χατζιδάκις
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Βασίλης Λέκκας / ΔΙΣΚΟΣ: Ρωμαϊκή Αγορά (1986)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσική


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.