Η Γιώτα είναι μια όμορφη και συμπαθητική γατούλα που έχει μια παραξενιά: κάνει μόνο πράγματα που τελειώνουν σε «-ίζω».
«Μου αρέσει να νιαουρίζω, να μυρίζω και να γουργουρίζω συνέχεια» λέει. «Γι’ αυτό θέλω να γράφω την κατάληξη με το όνομά μου, με γιώτα».
Ας ακούσουμε το τραγούδι της:
Είμ’ η Γιώτα, σας θυμίζω,
κι όλο «νιάου» νιαουρίζω!
Λέξεις που δεν έχουν «-ίζω»,
δεν τις θέλω, τις χαρίζω!
Συνέχεια νιαουρίζω, μυρίζω, γουργουρίζω,
τις μέρες τριγυρίζω, τις νύχτες ροχαλίζω,
με γιώτα, με γιώτα το «-ίζω» σχηματίζω,
με γιώτα, με γιώτα το «-ίζω» σχηματίζω!
Λέξεις που δεν έχουν «-ίζω»,
δεν τις θέλω, τις χαρίζω!
Κι όλο «νιάου» νιαουρίζω,
είμ’ η Γιώτα, σας θυμίζω!
Συνέχεια νιαουρίζω, μυρίζω, γουργουρίζω…
ΣΤΙΧΟΙ: Μαρία Καριωτάκη ΜΟΥΣΙΚΗ: Δημήτρης Βασμαρής ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Ροδάνθη Γραμματικάκη ΒΙΒΛΙΟ: H κυρία Σιντορέ και η μουσική ορθογραφία (2014)
Τα απορρίμματα, τα σκουπίδια δηλαδή, είναι από τις λίγες λέξεις που έχουν δύο διπλά σύμφωνα, γι’ αυτό και είναι συνηθισμένο λάθος να… απορρίπτουμε κάποιο από αυτά. Προσοχή λοιπόν!
Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ρήμα απορρίπτω και συναντάται κατά κανόνα μόνο στον πληθυντικό αριθμό.
1 Τα δύο ρ προέρχονται από τα αρχαία ελληνικά. Σύμφωνα με έναν κανόνα τους, μια λέξη που αρχίζει από ρ το διπλασιάζει όταν γίνεται δεύτερο συνθετικό:
από + ρίπτω → απορρίπτω, απέρριψα
διά + ρέω → διαρρέω, διαρροή
2 Τα δύο μ οφείλονται στον κανόνα της γλώσσας μας που λέει ότι τα ρήματα που τελειώνουν σε -πτω σχηματίζουν τα ουδέτερα σε -μα και τις μετοχές σε -μένος με δύο μ.
Με άλλα λόγια, το πτ μετατρέπεται για λόγους προφοράς σε μ:
Η Κέλυ πηγαίνει στην έκτη τάξη, της αρέσει η γυμναστική και αγαπάει πάρα πολύ τη φύση. Επειδή θέλει να προστατεύουμε κι εμείς το περιβάλλον, μας παρουσιάζει τα οφέλη από την ανακύκλωση συσκευασιών αλλά και τη διαδικασία της ανταποδοτικής ανακύκλωσης.
