Το ερωτηματικό ( ; ) σημειώνεται στο τέλος μιας ευθείας ερωτηματικής πρότασης:
Τι κάνεις;
Πότε θα φύγεις;
Στις πλάγιες ερωτήσεις, όμως, μπαίνει τελεία:
Σε ρώτησα τι κάνεις.
Με ρώτησε πότε θα φύγω.
Επιπλέον
Κάποιες φορές στον δημοσιογραφικό λόγο σημειώνεται μέσα σε παρένθεση ένα ερωτηματικό, για να δηλώσει την αβεβαιότητα του ομιλητή για ένα στοιχείο της πρότασης: Ο κύριος Νικολάου είναι ο κατάλληλος (;) άνθρωπος στην κατάλληλη θέση.
Και κάτι ακόμη
(α) Ύστερα από ερωτηματικό αρχίζουμε με κεφαλαίο γράμμα, εκτός αν η φράση συνεχίζεται: «Πού πήγες;» με ρώτησε με αυστηρό ύφος.
(β) Το ελληνικό ερωτηματικό είναι «;». Το «?» το χρησιμοποιούμε μόνο σε ξένες γλώσσες (π.χ. στα αγγλικά, στα γερμανικά ή στα γαλλικά).
(γ) Τα σημεία στίξης σε καμία περίπτωση δεν πολλαπλασιάζονται και καλό είναι να αποφεύγεται η κατάχρησή τους. Ένα ερωτηματικό είναι αρκετό!
Το θαυμαστικό ( ! ) σημειώνεται σε δύο περιπτώσεις:
1 Μετά από τα επιφωνήματα και φράσεις που εκφράζουν θαυμασμό, έκπληξη, κάποιο συναίσθημα κλπ.:
Οχ! Ζήτω! Έι! Φωτιά!
Έλα εδώ! Πιάστε τον!
Τι πλημμύρα κι αυτή!
2 Σε ονοματικές φράσεις που βρίσκονται σε κλητική, ακόμη και αν πρόκειται μόνο για ονόματα:
Γεια σου, φίλε μου!
Κωνσταντίνε! Δανάη!
Επιπλέον
Κάποιες φορές στον δημοσιογραφικό λόγο σημειώνεται μέσα σε παρένθεση ένα θαυμαστικό, για να δηλώσει την έκπληξη του ομιλητή για ένα στοιχείο της πρότασης: Στη χώρα μας υπάρχουν περίπου 6.000 (!) νησιά, νησίδες και βραχονησίδες.
Και κάτι ακόμη
(α) Ύστερα από θαυμαστικό αρχίζουμε με κεφαλαίο γράμμα, εκτός αν η φράση συνεχίζεται: «Αχ!» έκανε με ανακούφιση.
(β) Τα σημεία στίξης σε καμία περίπτωση δεν πολλαπλασιάζονται και καλό είναι να αποφεύγεται η κατάχρησή τους. Ένα θαυμαστικό είναι αρκετό!
Η μονή παύλα ( — ) είναι μεγαλύτερη από το ενωτικό ( - ) και σημειώνεται σε δύο περιπτώσεις:
1 Στους διαλόγους, για να δείξουμε ότι εναλλάσσονται τα πρόσωπα που μιλάνε:
— Πότε θα πας διακοπές; — Τον Αύγουστο. Εσύ;
2 Στο τέλος μιας πρότασης, για να δείξει την απότομη διακοπή μιας φράσης και/ή την απροσδόκητη συνέχειά της:
Είπαν ότι θα έρθουν κάποια άλλη μέρα — ίσως τη Δευτέρα.
Διπλή παύλα
Η διπλή παύλα ( — — ) σημειώνεται για να απομονώσει μια λέξη ή φράση που έχει παρενθετικό νόημα. Γι’ αυτό, άλλωστε, κατά την ανάγνωση ο τόνος της φωνής μας χαμηλώνει:
Σήμερα οι περισσότερες οικογένειες —τουλάχιστον στην Ευρώπη— είναι πυρηνικές.
Μέσα σε διπλή παύλα βάζουμε λέξεις ή φράσεις όχι τόσο σημαντικές ώστε να μπουν ανάμεσα σε κόμματα αλλά ούτε και τόσο δευτερεύουσες ώστε να μπουν σε παρένθεση. Με άλλα λόγια:
Με κόμματα περικλείονται τα σημαντικά.
Με διπλή παύλα περικλείονται τα λιγότερα σημαντικά.
Η παρένθεση ( ( ) ) περικλείει λέξεις, φράσεις και αριθμούς που παρεμβάλλονται στον λόγο και εξηγούν ή συμπληρώνουν τα γραφόμενα:
Ο Νίκος (μια που μιλάμε γι’ αυτόν) έρχεται κάθε μέρα στο σχολείο τρέχοντας.
Ό,τι βρίσκεται μέσα σε παρένθεση μπορεί να παραλειφθεί χωρίς να αλλάξει σημαντικά το νόημα της πρότασης. Γι’ αυτό, άλλωστε, κατά την ανάγνωση ο τόνος της φωνής μας χαμηλώνει:
Οι περισσότεροι κάτοικοι της Ελλάδας (περίπου το 90%) ζουν σε αστικές περιοχές.
Επιπλέον
Κάποιες φορές στον δημοσιογραφικό λόγο σημειώνεται μέσα σε παρένθεση ένα ερωτηματικό ή ένα θαυμαστικό.
(α) Το ερωτηματικό δηλώνει την αβεβαιότητα του ομιλητή για ένα στοιχείο της πρότασης: Ο κύριος Νικολάου είναι ο κατάλληλος (;) άνθρωπος στην κατάλληλη θέση.
(β) Το θαυμαστικό δηλώνει την έκπληξη του ομιλητή για ένα στοιχείο της πρότασης: Στη χώρα μας υπάρχουν περίπου 6.000 (!) νησιά, νησίδες και βραχονησίδες.
ΕΙΚΟΝΑ: podilato98.blogspot.com (σκίτσο: Γραμματική Ε΄-ΣΤ΄ Δημοτικού)