29 Δεκεμβρίου 2013

Η αλφαβήτα
(τραγούδι)

Καμιά φορά η νίκη μοιάζει με την ήττα. Έρχονται στιγμές που ακόμη και η πέ­τρα θρυμ­μα­τί­ζε­ται, γίνεται σκόνη. Τότε είναι που η «φεύγα» –η αποχώρηση, η υ­πο­χώ­ρη­ση– δεί­χνει σύ­νε­ση και γενναιότητα...



Άλφα, βήτα, γάμα, δέλτα·
σκόνη γίνεται κι η πέτρα.
Έψιλον, ζήτα, ήτα, θήτα·
μοιάζει η νίκη με την ήττα.

Βι, γα, δε, ζι, θι,
κα, λα, μι, νι, ξι,
πι, ρο, σίγμα, ταυ,
φι, χι, ψι...

Γιώτα, κάπα, λάμδα, μι·
πόσο αξίζει μια στιγμή.
Νι, ξι, όμικρον, πι, ρο·
φεύγω μα σε καρτερώ.

Βι, γα, δε, ζι, θι...

Σίγμα, ταυ, ύψιλον, φι·
μοναξιά στην κορυφή.
Με το χι, το ψι, το ωμέγα
μια παλικαριά ’ν’ η φεύγα.

Βι, γα, δε, ζι, θι...



ΣΤΙΧΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΗ-ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Λουδοβίκος των Ανωγείων
ΔΙΣΚΟΣ: Άνοιξα μανταρίνι και σε θυμήθηκα (2001)


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κε­φα­λαί­α (σημαίνει ότι φωνάζετε), για­τί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δη­μο­σί­ευ­ση ελέγξτε για τυχόν λάθη α­προ­σε­ξί­ας, πατώντας στο κου­μπί «Προ­ε­πι­σκό­πη­ση».

ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ