ΠΟΔήΛΑΤΟ

3 Ιουν 2020

Η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση είναι εδώ

Οι ευκαιρίες και οι προκλήσεις της νέας εποχής αυτοματισμού

Του Νίκου Ευσταθίου
Ιούλιος 2018

Εφευρέσεις που πριν από μια δεκαετία θα θύμιζαν τραβηγμένα σενάρια επιστημονικής φαντασίας είναι πλέον πραγματικότητα και αυξάνονται με ραγδαίο, αχαλίνωτο ρυθμό:

Ρομπότ με εξυπνάδα που ανταγωνίζεται τον ανθρώπινο νου.

Αυτόνομα αυτοκίνητα που μας μεταφέρουν χωρίς οδηγούς.

Νευροτεχνολογικές βελτιώσεις στον εγκέφαλο, γενετικές επεξεργασίες, τρισδιάστατες εκτυπώσεις του ανθρώπινου μυός…

Σηματοδοτούν αδιαμφισβήτητα την έναρξη της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης, η οποία χαρακτηρίζεται από πρωτόγνωρη συγχώνευση του φυσικού, του βιολογικού και του ψηφιακού κόσμου.

Κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει επακριβώς τι αναγγέλλει την έλευση μιας βιομηχανικής επανάστασης, αλλά οι τρεις προηγούμενες μπορούν να μας δώσουν μια εικόνα για το εύρος της μεταμόρφωσης που επιφέρουν:

1 Η πρώτη, στα τέλη του 18ου αιώνα, αντικατέστησε πλήρως τον ανθρώπινο μυ, αξιοποιώντας την ισχύ του νερού και του ατμού και μηχανοποιώντας τη διαδικασία της παραγωγής.

2 Η δεύτερη, από τα τέλη του 19ου αιώνα, βασίστηκε στην ηλεκτρική ενέργεια και με μια σειρά ευφάνταστων εφευρέσεων (μηχανή εσωτερικής καύσης, αεροπλάνο, κινούμενες εικόνες κ.ά.) μεταμόρφωσε κάθε φάσμα της ανθρώπινης ύπαρξης, από τις μεταφορές μέχρι τη διασκέδαση.

3 Η τρίτη ήρθε στο τέλος της δεκαετίας του ’60 με την ψηφιακή τεχνολογία, τους υπολογιστές και τη διάδοση του διαδικτύου. Τις επιδράσεις της αδυνατούμε να τις αξιολογήσουμε ακόμη και σήμερα.

Η ιδιαιτερότητα της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης είναι πως δεν προκύπτει από την εφεύρεση ενός νέου κόσμου, αλλά από τη δυνατότητα να ξεπεραστούν τα όρια των προηγούμενων.

Οι επιπτώσεις από το πάντρεμα των αναδυόμενων τεχνολογιών είναι πλέον πιο σημαντικές και συναρπαστικές από τις ίδιες τις τεχνολογίες:

Η τρισδιάστατη εκτύπωση συγχωνεύεται με την ικανότητά μας να επεξεργαστούμε πλέον βασικά δομικά στοιχεία της ζωής, γεννώντας ένα νέο τοπίο για τη μεταμόσχευση οργάνων.

Τεχνολογίες όπως το blockchain, οι αυτόματοι προσωπικοί βοηθοί και τα «έξυπνα υλικά» θολώνουν τα όρια μεταξύ του ψηφιακού και του φυσικού κόσμου.

Οι τραπεζικοί βοηθοί μας και οι ιατρικοί σύμβουλοί μας βρίσκονται πλέον τυλιγμένοι στον καρπό μας ή στην τσέπη του παντελονιού μας.

Συνδυαστική και απρόβλεπτη

Ακριβώς επειδή η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση είναι συνδυαστική, είναι ταυτόχρονα και η πιο απρόβλεπτη. Αν οι προηγούμενες έσπασαν τους περιορισμούς που έθετε το σώμα του ανθρώπου, η τέταρτη έρχεται να αντικαταστήσει τις ισχυρότερες ικανότητες του ανθρώπινου νου: τη δημιουργικότητα, την ευρηματικότητα, ακόμη και τη φαντασία.

Πριν από δύο χρόνια, για παράδειγμα, ένα μυθιστόρημα γραμμένο εξ ολοκλήρου από ένα ιαπωνικό λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης παραλίγο να κερδίσει ένα κρατικό λογοτεχνικό βραβείο.

Συλλογή προσωπικών πληροφοριών

Το παράδοξο της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης είναι πως ένας θαυμαστός, καινούργιος κόσμος με απεριόριστες δυνατότητες γεννιέται από κάτι εγγενώς στεγνό και απρόσωπο: τις τεράστιες βάσεις δεδομένων.

Ατέλειωτες λίστες στοιχείων και αριθμών βοηθούν λογισμικά με πρωτοφανείς ταχύτητες επεξεργασίας να ανακαλύψουν νέα φάρμακα, να προβλέψουν τις καταναλωτικές προτιμήσεις μας, να μας προτείνουν τη μουσική που μας αρέσει.

Φυσικά υπάρχει και ένα τίμημα, που έχει ήδη προκαλέσει τις πρώτες αντιδράσεις: η καινοτομία βασίζεται στην αχαλίνωτη συλλογή πληροφοριών, καθώς κάθε πράξη μας, προτίμηση ή ακόμη και βιολογική αλλαγή μπορεί πλέον να καταγράφεται.

Κίνδυνος ανισοτήτων

Το πραγματικό στοίχημα όμως βρίσκεται αλλού. Το ανακοίνωσε άλλωστε προ μερικών μηνών ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας: 150 εκατομμύρια άνθρωποι θα χάσουν τη δουλειά τους μέχρι το 2022, ενώ 300 εκατ. νεοεισερχόμενοι δε θα βρίσκουν εργασία.

Οι έξυπνες εφευρέσεις, που βελτιώνουν αναμφίβολα τη ζωή μας, αντικαθιστούν πλέον επαγγέλματα που καμία άλλη βιομηχανική επανάσταση δεν είχε πλησιάσει.

Οι τεχνολογικοί οπτιμιστές καθησυχάζουν την κοινωνία και μιλούν για ένα μέλλον όπου η διά βίου εκπαίδευση θα λύνει τα προβλήματα της τεχνολογικής ανεργίας.

Στην αντίπερα όχθη, δεκάδες οικονομολόγοι φοβούνται πως η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση θα ανοίξει την ψαλίδα της ανισότητας περισσότερο από ποτέ.

Δείτε στη συνέχεια

Αφιερώματα Διαβάσαμε Τεχνολογία

ΠΗΓΗ: Η Καθημερινή (04.07.2018)

Η κοινωνική διάσταση των επιδημιών

Του Γιάννη Τούντα
Καθηγητής Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ

Η επιδημία του κορονοϊού αποτελεί ένα νέο κεφάλαιο στη μακρόχρονη ύπαρξη των επιδημιών. Οι ανθρώπινοι πληθυσμοί, σε όλη τη διάρκεια της μακρόχρονης ιστορίας τους, από τότε που ο άνθρωπος άρχισε να δημιουργεί οικισμούς κατά τη διάρκεια της νεολιθικής περιόδου, ήρθαν αντιμέτωποι με διάφορα λοιμώδη νοσήματα που εκδηλώνονταν και υπό μορφή επιδημιών ή πανδημιών.

Τα βακτηρίδια υπολογίζεται ότι συνδέθηκαν για πρώτη φορά με τα ζώα πριν από τουλάχιστον 300 εκατ. χρόνια, προκαλώντας οστεομυελίτιδες ή λοιμώδη νοσήματα του κεντρικού νευρικού συστήματος. Σε απολιθώματα έχουν εντοπιστεί ανάλογα παθολογικά ευρήματα και στα πρώτα ανθρωποειδή, τα οποία εμφανίζονται πριν από περίπου 500.000 χρόνια.

Οι επιδημίες αυξήθηκαν σε συχνότητα και σοβαρότητα όσο αυξάνονταν οι ανθρώπινοι οικισμοί, δηλαδή ο συγχρωτισμός των ανθρώπων, σε συνδυασμό με τις ανεπάρκειες της αποχέτευσης, την υποβαθμισμένη ποιότητα του πόσιμου νερού και τη συχνή έλλειψη επαρκούς τροφής. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, από τότε μέχρι σήμερα, οι επιδημίες σφράγισαν την ανθρώπινη ιστορία:

1 Ο λοιμός (πιθανόν τύφος) που θέρισε τους Αθηναίους έκρινε εν πολλοίς την έκβαση του Πελοποννησιακού Πολέμου.

2 Η πανώλη (μαύρος θάνατος), που ερήμωσε ολόκληρες περιοχές της Ευρώπης κατά τον Μεσαίωνα, κλόνισε τα θεμέλια της φεουδαρχικής κοινωνίας.

3 Οι ιώσεις αποδεκάτισαν τους Αζτέκους λόγω έλλειψης ανοσίας, διευκολύνοντας την υποταγή τους στους Ισπανούς.

4 Η πανδημία της γρίπης το 1918, με τους 21 εκατ. νεκρούς, τροφοδότησε κοινωνικές αναταραχές.

5 Αλλά και πιο πρόσφατα, το AIDS με τα αναρίθμητα θύματα, κυρίως στις χώρες τις υποσαχάριας Αφρικής, ανέδειξε, ανάμεσα στα άλλα, τις μεγάλες κοινωνικές ανισότητες μεταξύ του ανεπτυγμένου και του υπό ανάπτυξη κόσμου.

Οι ιπποκράτειοι γιατροί διέκριναν τα λοιμώδη νοσήματα σε επιδημικά, ενδημικά και σποραδικά. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που τόνιζαν ήταν ο σημαντικός ρόλος που παίζουν για την εμφάνισή τους οι κλιματικές, περιβαλλοντικές, κοινωνικές συνθήκες, καθώς και ο τρόπος ζωής. Από αυτά, τα πιο σημαντικά στην αρχαία Ελλάδα ήταν η ελονοσία, η φυματίωση και οι γαστρεντερίτιδες. Ούτε είναι τυχαίο ότι στην Ευρώπη κάθε αιώνα κυριαρχούσε και διαφορετικό λοιμώδες νόσημα. Η λέπρα τον 14ο αιώνα, η πανώλη τον 15ο, η σύφιλη τον 16ο, η ιλαρά τον 17ο και 18ο, η φυματίωση και η οστρακιά τον 19ο αιώνα, η γρίπη και το AIDS τον 20ό αιώνα, και απ’ ό,τι φαίνεται, νέου τύπου ιώσεις του αναπνευστικού συστήματος τον 21ο αιώνα.

Τις θανατηφόρες αυτές επιδημίες, όπως και πολλές άλλες, ο άνθρωπος τις πολέμησε σθεναρά, με όσα όπλα τού προσέφεραν σε κάθε περίσταση η παρατήρηση, η γνώση και, αργότερα, η επιστήμη και η τεχνολογία. Με την απομόνωση, την απολύμανση, την ατομική υγιεινή, αργότερα και με τα εμβόλια και τα αντιβιοτικά, κατάφερε να περιορίσει —και σε ορισμένες περιπτώσεις να εξαλείψει— τις απειλές αυτές, με αποτέλεσμα να μειωθούν δραστικά τα λοιμώδη νοσήματα κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, τουλάχιστον στις ανεπτυγμένες χώρες.

Όμως, η δραστική αυτή μείωση των θανάτων από λοιμώδη νοσήματα, που οδήγησε στον διπλασιασμό του μέσου χρόνου ζωής των κατοίκων των ανεπτυγμένων χωρών κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, δεν οφειλόταν τόσο στα επιτεύγματα της ιατρικής όσο στη θεαματική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και των συνθηκών ζωής των κατοίκων των βιομηχανικών χωρών. Η τεράστια οικονομική ανάπτυξη της Δύσης, εις βάρος βέβαια του υπόλοιπου κόσμου, εξασφάλισε στους κατοίκους της επαρκή διατροφή, θέρμανση, αποχέτευση, καθαρό νερό, βελτίωση των συνθηκών εργασίας και κατοικίας. Όλοι αυτοί οι παράγοντες προστάτεψαν την ανθρώπινη υγεία από τα λοιμώδη νοσήματα.

Αντίθετα, στις χώρες του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου, δηλαδή στις λιγότερο πλούσιες χώρες, τα λοιμώδη νοσήματα εξακολουθούν να αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτων, επιβεβαιώνοντας τη διαπίστωση ότι η φτώχεια αποτελεί τη μεγαλύτερη αιτία θνησιμότητας στον κόσμο.

Άλλωστε, η πρόσφατη αναζωπύρωση ορισμένων λοιμωδών νοσημάτων, όπως η φυματίωση, η ηπατίτιδα, οι ιώσεις κ.ά. σε πολλές περιοχές του κόσμου, συνδέεται με υποβαθμισμένες ή και άθλιες συνθήκες διαβίωσης σε πολλές υπό ανάπτυξη χώρες αλλά και σε αρκετές ανεπτυγμένες, εξαιτίας νέων εστιών φτώχειας που δημιουργούν οι τοπικοί πόλεμοι, η μετανάστευση, η ανεργία ή η περιθωριοποίηση και φτωχοποίηση τμημάτων του αστικού πληθυσμού στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι η Κίνα, έχοντας ιδιαίτερα υποβαθμισμένες συνθήκες εργασίας και κατοικίας για μεγάλη μερίδα του πληθυσμού της, παρά τη θεαματική οικονομική της ανάπτυξη των τελευταίων χρόνων, αποτέλεσε πηγή προέλευσης των πιο πρόσφατων επιδημιών.

Διαβάσαμε Μένουμε ασφαλείς Υγεία - Κίνδυνοι

ΠΗΓΗ: Η Καθημερινή (15.03.2020)
ΕΙΚΟΝΕΣ: slpress.gr, reader.gr

Οι μάσκες απομονώνουν τους κωφούς

Η καθημερινότητα έγινε δύσκολη για ανθρώπους με προβλήματα ακοής

Της Λίνας Γιάνναρου
Μάιος 2020

«Είναι σαν να κάθομαι μόνη μου σε ένα παγκάκι στην έρημο, και στα όρια της ερήμου είναι τα άλλα παγκάκια με τους άλλους ανθρώπους». Με αυτή την εικόνα η κ. Ισμήνη Πολίτη προσπαθεί να περιγράψει το πώς αισθάνεται όταν βλέπει άλλους ανθρώπους που φορούν μάσκα να μιλούν μεταξύ τους. Σαν να κάθεται σε ένα παγκάκι στη μέση της ερήμου. Η ίδια δεν μπορεί να επικοινωνήσει εάν ο απέναντί της φοράει μάσκα. Δε θα τον καταλάβει.

Με βαριά βαρηκοΐα, πρακτικά κώφωση, από τη γέννησή της, επικοινωνεί με τον προφορικό λόγο (από τριών ετών ξεκίνησε μαθήματα λογοθεραπείας) και χειλεανάγνωση. «Ελληνική νοηματική γλώσσα έμαθα πολύ αργά, γύρω στην ηλικία των τριάντα», λέει. «Υπάρχουν πολλοί κωφοί που συνεννοούνται με χειλεανάγνωση και δε γνωρίζουν νοηματική». Πολύ απλά, ο κωφός ή βαρήκοος διαβάζει τα χείλη σου όταν του μιλάς. Αρκεί να μπορεί να τα δει.

Τις τελευταίες ημέρες, με τη διάδοση της χρήσης μάσκας, η καθημερινότητα είναι δύσκολη για τους ανθρώπους με αναπηρίες ακοής. «Βιώνουμε αποκλεισμό», λέει η κ. Πολίτη. «Όταν μιλούν μεταξύ τους οι άλλοι φορώντας μάσκα, δεν καταλαβαίνω απολύτως τίποτα. Κανονικά χωρίς μάσκα θα καταλάβαινα και θα μπορούσα να συμμετέχω σε μια συζήτηση. Τώρα, όμως, δε γίνεται».

Φυσικά, το μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετωπίζουν όσοι εργάζονται σε χώρους όπου η χρήση μάσκας είναι υποχρεωτική, όπως για παράδειγμα σε υπηρεσίες υγείας. «Ευτυχώς στη δουλειά μου δεν είναι υποχρεωτική και κάπως τα καταφέρνω, αν και με δυσκολίες, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που από την αρχή της κρίσης με τον κορονοϊό βρίσκονται σε συνεχή κατάσταση στρες, καθώς παράλληλα με τη δουλειά τους δυσκολεύονται να κατανοήσουν τι τους λένε οι συνάδελφοί τους».

Μια λύση σε αυτό το πρόβλημα θα ήταν η χρήση διάφανων μασκών. Πριν από λίγες ημέρες, με αφορμή την είδηση ότι εργοστάσια στη Λάρισα και στη Θράκη θα αναλάβουν τη μαζική παραγωγή μασκών για την προστασία του γενικού πληθυσμού της χώρας, η Ομοσπονδία Κωφών Ελλάδος, με επιστολή προς τα συναρμόδια υπουργεία, ζήτησε έστω ένας αριθμός αυτών των μασκών να είναι διαφανείς «προσφέροντας πρόσβαση σε κωφούς και βαρήκοους πολίτες». «Είναι σημαντικό, προκειμένου σε αυτές τις κρίσιμες συνθήκες για τη δημόσια υγεία να προστατευθούν όλοι ισότιμα και αποτελεσματικά, λαμβάνοντας υπόψη τις επικοινωνιακές ανάγκες κάθε κοινωνικής ομάδας, ειδικά σε μια περίοδο που η έγκαιρη ενημέρωση και η σωστή προφύλαξη σώζουν ζωές».

Όπως διευκρινίζουν οι άνθρωποι που ζουν αυτές τις ημέρες αυτόν τον ιδιότυπο αποκλεισμό, όπως η κ. Ισμήνη Πολίτη, «τις διάφανες μάσκες δεν τις ζητούμε για να τις φορέσουμε εμείς, τις ζητούμε για να τις φορέσετε όσοι δεν έχετε πρόβλημα ακοής. Για να μπορούμε να διαβάζουμε τα χείλη σας και να καταλαβαίνουμε τι λέτε».

Διαβάσαμε Διαφορετικότητα Μένουμε ασφαλείς

ΠΗΓΗ: Η Καθημερινή (07.05.2020)

2 Ιουν 2020

Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Έπειτα από δύο καταστροφικούς παγκόσμιους πολέμους κατά το πρώτο ήμισυ του εικοστού αιώνα (1914-1918 και 1939-1945) οι άνθρωποι ήταν αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν να ξανασυμβεί κάτι τέτοιο.

Μετά το 1945, προκειμένου να εξασφαλιστεί διαρκής ειρήνη, κάποιοι Ευρωπαίοι πολιτικοί άρχισαν να οραματίζονται την οικονομική και πολιτική ένωση των ευρωπαϊκών χωρών.

Με τον τρόπο αυτό θα τις συνέφερε να συνεργάζονται και να ευημερούν παρά να συνεχίζουν τους πολέμους και να δυστυχούν.

Στις 9 Μαΐου 1950 ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Ρομπέρ Σουμάν πρότεινε τα έθνη της Ευρώπης να διαχειρίζονται από κοινού την παραγωγή άνθρακα και χάλυβα.

Την εποχή εκείνη ο άνθρακας και ο χάλυβας ήταν οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνταν για όπλα και μηχανήματα. Με την κοινή διαχείρισή τους καμία χώρα δε θα μπορούσε να εξοπλιστεί στρατιωτικά χωρίς να το γνωρίζουν οι άλλες.

Το 1952 τρεις μεγάλες γειτονικές χώρες (Γαλλία, Δυτική Γερμανία, Ιταλία) και τρεις μικρότερες (Ολλανδία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο) ίδρυσαν την «Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα» (ΕΚΑΧ). Ήταν η πρώτη μορφή της ΕΕ.

Ευρωπαϊκή Ένωση

Το 1957 οι χώρες της ΕΚΑΧ αποφάσισαν να επεκτείνουν τη συνεργασία τους και σε άλλους οικονομικούς τομείς, δημιουργώντας την «Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα» (ΕΟΚ). Ήταν η δεύτερη μορφή της ΕΕ.

Τριάντα πέντε χρόνια μετά, το 1992, η ΕΟΚ ενοποιήθηκε ακόμη περισσότερο και απέκτησε το σημερινό της όνομα.

Σήμερα, μετά από εφτά διευρύνσεις και μία αποχώρηση, η Ευρωπαϊκή Ένωση απαρτίζεται από 27 κράτη μέλη.

Η διαμόρφωση της ΕΕ

Έτος	Κράτη μέλη	Αριθμός
1952	Γαλλία, Δυτική Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο	6
1973	Ιρλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο, Δανία	9
1981	Ελλάδα	10
1986	Ισπανία, Πορτογαλία	12
1995	Αυστρία, Σουηδία, Φινλανδία	15
2004	Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία, Ουγγαρία, Σλοβενία, Μάλτα, Κύπρος	25
2007	Βουλγαρία, Ρουμανία	27
2013	Κροατία	28
2020	Ηνωμένο Βασίλειο	27

Χρονολόγιο

1952: Ίδρυση ΕΚΑΧ.

1957: Ίδρυση ΕΟΚ.

1962: Αποχώρηση περιοχής (η γαλλική Αλγερία γίνεται ανεξάρτητο κράτος).

1973: Πρώτη διεύρυνση της ΕΟΚ.

1985: Αποχώρηση περιοχής (η δανική Γροιλανδία κατόπιν δημοψηφίσματος).

1990: Ενοποίηση Γερμανίας (η Ανατολική Γερμανία ενσωματώνεται στη Δυτική).

1992: Ίδρυση Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2020: Πρώτη αποχώρηση κράτους.

Περισσότερα

Παζλ

ΜΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠΟ: european-union.europa.eu
ΧΑΡΤΕΣ: podilato98.blogspot.com (1-2) (από commons.wikimedia.org), el.wikipedia.org (3)
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ-ΠΑΖΛ: podilato98.blogspot.com

26 Μαΐ 2020

Επιστρέφουμε σχολείο, μένουμε υγιείς!

Από το Υπουργείο Παιδείας Κύπρου

Διαφημίσεις Μένουμε ασφαλείς

ΠΗΓΗ: Ο ζωηρός μαθητής της δευτέρας

16 Μαΐ 2020

Saving the World

Ένα τραγούδι από τη Μόνικα για τους ανθρώπους που εργάζονται σε νοσοκομεία κατά τη διάρκεια της πανδημίας:

Τίποτα που λέω ή κάνω δεν μπορεί να δείξει την ευγνωμοσύνη που νιώθω για το ιατρικό προσωπικό και όλους τους ανθρώπους που εργάζονται σε νοσοκομεία κατά τη διάρκεια της επιδημίας COVID-19.

Από τους γιατρούς και τις νοσοκόμες έως τους εργαζόμενους στον τομέα της Υγείας, ήσασταν η έμπνευσή μου για αυτό το τραγούδι και σας ευχαριστώ πραγματικά από το βάθος της καρδιάς μου.

Η αγαπημένη δημιουργός θα διαθέσει το 100% των εσόδων που θα συγκεντρωθούν από την προβολή του στο YouTube για τη στήριξη του Εθνικού Συστήματος Υγείας σε κάθε χώρα που θα κυκλοφορήσει.

Did I ever tell you truly how I feel?
Right through the mask
You can see in my eyes there’s always a fear
I wish this was a bad dream
And we’ll wake up as before
Maybe we will

You said I’m tired, older than I feel
You said this cause is for nothing
How painful watching your tears
Trying to save as many lives
Fighting a real uneven fight
You could have run but you still try
Saving the world

Here, the people
The people are dying
Gets harder to breathe
We, imprisoned within our home

Everyday heroes
Inspiring the present
Helping us find
Deep in our soul we’re free again
Deep in our fear we’re strong again
Facing with grace what’s to come
With the power of will
In a storm of reaction, control
Power of will in a storm of reaction
Power of will in the storm
Cause we’ll always be grateful for life
Life
Feeling alive
Feeling inspired
Saving the world

Everyday heroes are saving the world

ΣΤΙΧΟΙ: Stavros Xenides
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Monika
ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ: 2020

Ειδικά τραγούδια Μένουμε ασφαλείς