Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2011

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού
(για μεγάλα παιδιά)

Από τον Συνήγορο του Παιδιού


 1  Ορισμός. «Παιδιά» θεωρούνται όλα τα κορίτσια και αγόρια έως 18 ετών.

 2  Απαγόρευση διακρίσεων. Όλα τα παιδιά είναι ίσα. Έχουν δικαίωμα να τα α­ντι­με­τω­­πί­ζουν χωρίς διακρίσεις λόγω της φυλής, του φύλου, της γλώσσας, της θρη­σκεί­ας, των απόψεων, της περιουσίας, της κατάστασης, των ιδιαίτερων αναγκών ή της εμφάνισής τους.

 3  Το συμφέρον του παιδιού. Όταν οι μεγάλοι παίρνουν αποφάσεις που αφορούν τα παιδιά, πρέπει να υπολογίζουν πριν από όλα το συμφέρον τους. Η Πολιτεία πρέπει να προστατεύει και να φροντίζει τα παιδιά, αν οι γονείς τους δεν μπορούν να το κά­νουν.

 4  Μέτρα της Πολιτείας. Η Πολιτεία πρέπει να παίρνει όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εφαρμόζονται τα δικαιώματα των παιδιών.

 5  Ρόλος γονέων και κηδεμόνων. Οι γονείς ή οι κηδεμόνες ενός παιδιού είναι υ­πεύ­­θυ­νοι να το μεγαλώνουν έτσι ώστε να αναπτύσσονται οι ικανότητές του και να το βοη­θούν να μάθει και να ασκεί τα δικαιώματά του.

 6  Δικαίωμα στη ζωή. Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στη ζωή, την επιβίωση και την α­νά­πτυ­­ξη.

 7  Όνομα και ιθαγένεια. Δικαίωμα κάθε παιδιού είναι να γράφεται στο ληξιαρχείο με τη γέννησή του και να έχει όνομα, επώνυμο και ιθαγένεια, δηλαδή να ανήκει σε μια χώρα.

 8  Ταυτότητα. Η Πολιτεία πρέπει να βοηθά τα παιδιά να διατηρούν την ταυτότητα, την ι­θαγένεια και τις οικογενειακές τους σχέσεις.

 9  Ζωή και επικοινωνία με τους γονείς. Κάθε παιδί έχει δικαίωμα να ζει μαζί με τους γο­νείς του, εκτός αν αυτοί ζουν χωριστά, αν δεν μπορούν να το φροντίσουν ή αν πρέπει να απομακρυνθεί από αυτούς για το καλό του. Όταν ζει μακριά από τους γο­νείς του, το παιδί έχει δικαίωμα να τους βλέπει και να επικοινωνεί μαζί τους, εκτός αν αυτό είναι αντί­θετο με το συμφέρον του.

 10  Οικογενειακή επανένωση. Αν ένα παιδί ζει σε διαφορετική χώρα από τους γο­νείς του, έχει δικαίωμα να ξανασμίξει μαζί τους και να μείνουν στο ίδιο μέρος.


 11  Παράνομες μετακινήσεις στο εξωτερικό. Τα παιδιά πρέπει να προ­στα­τεύ­ο­νται α­πό κάθε παράνομη απομάκρυνσή τους από τη χώρα στην οποία ζουν.

 12  Ελευθερία γνώμης. Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να εκφράζουν ελεύθερα τις α­πό­ψεις τους. Οι μεγάλοι πρέπει να ακούν και να παίρνουν σοβαρά υπόψη τους τη γνώ­μη των παιδιών για θέματα που τα αφορούν, ανάλογα με την ηλικία και την ω­ρι­μό­τη­τά τους.

 13  Ελευθερία έκφρασης. Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να αναζητούν, να μαθαίνουν και να μεταδίδουν πληροφορίες και ιδέες, καθώς και να εκφράζονται ελεύθερα, μέσα από τον γραπτό ή προφορικό λόγο, την τέχνη ή άλλους τρόπους, αρκεί να σέβονται τα δι­καιώματα των άλλων.

 14  Ελευθερία σκέψης και θρησκείας. Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να σκέφτονται ε­λεύ­­θε­ρα και να πιστεύουν σε μια θρησκεία.

 15  Ελευθερία συνάντησης και ομαδικής συνεργασίας. Τα παιδιά έχουν δι­καί­ω­μα να συναντιούνται, να συνεργάζονται και να συμμετέχουν σε συγκεντρώσεις, αρ­κεί να μην παραβιάζουν τα δικαιώματα των άλλων.

 16  Ιδιωτική ζωή. Κανείς δεν μπορεί να επεμβαίνει αυθαίρετα ή παράνομα στην ι­δι­ω­τι­κή ζωή, την οικογένεια, την κατοικία ή την αλληλογραφία ενός παιδιού, ούτε να προ­σβάλ­λει την τιμή και την υπόληψή του.

 17  Πληροφόρηση. Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να μαθαίνουν τι συμβαίνει γύρω τους α­πό τα μέσα ενημέρωσης (εφημερίδες, ραδιόφωνο, τηλεόραση, ηλεκτρονικά μέ­σα). Η Πολι­τεία πρέπει να ενθαρρύνει τα μέσα να διαδίδουν χρήσιμες πληροφορίες και να προ­στα­­τεύ­ουν τα παιδιά από ό,τι μπορεί να τα βλάψει.

 18  Ευθύνες και υποστήριξη γονέων. Οι γονείς ή κηδεμόνες ενός παιδιού έχουν την ευθύνη της ανατροφής και της ανάπτυξής του. Η Πολιτεία πρέπει να τους βοηθά σε αυτή την αποστολή και να εξασφαλίζει τη δημιουργία υπηρεσιών φροντίδας για τα παι­διά.

 19  Βία, παραμέληση, εκμετάλλευση. Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από κά­θε μορφή βίας, προσβολής, παραμέλησης, εγκατάλειψης, σωματικής, ψυ­χο­λο­γι­κής, πνευμα­τικής ή σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης, όσο βρίσκονται στην ευθύνη των γονιών ή των κηδεμόνων τους ή άλλων προσώπων στα οποία αυ­τοί τα έχουν εμπιστευ­θεί.

 20  Εναλλακτική επιμέλεια. Όταν ένα παιδί δε ζει με την οικογένειά του ή αυτή δεν μπο­ρεί να το φροντίσει, έχει δικαίωμα ειδικής προστασίας και βοήθειας, μέσα α­πό θε­σμούς όπως η υιοθεσία, η φιλοξενία σε ανάδοχη οικογένεια ή σε κατάλληλη στέ­γη/ί­δρυ­­μα.


 21  Υιοθεσία. Η Πολιτεία πρέπει να παίρνει όλα τα απαραίτητα μέτρα, ώστε μια υι­ο­θε­σί­α που γίνεται στην ίδια χώρα ή σε άλλη, να είναι σύμφωνη με τον νόμο και να λαμ­βά­νε­ται υπόψη πάνω απ’ όλα το συμφέρον του παιδιού.

 22  Παιδιά πρόσφυγες. Τα παιδιά πρόσφυγες, που έχουν φύγει μόνα ή συ­νο­δευ­ό­με­να από τους δικούς τους από την πατρίδα τους επειδή εκεί κινδύνευαν, έχουν δι­καί­ω­μα ειδι­κής προστασίας και απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα που έχουν και τα άλ­λα παιδιά.

 23  Παιδιά με αναπηρίες. Τα παιδιά με σωματικές ή πνευματικές αναπηρίες έχουν δι­καί­­ω­μα να ζουν σε συνθήκες που εγγυώνται την αξιοπρέπεια και ευνοούν την αυ­το­νο­μί­α τους, να απολαμβάνουν ειδική φροντίδα και να συμμετέχουν ισότιμα στην εκ­παί­δευ­ση και την κοινωνική ζωή.

 24  Υγεία και ιατρικές υπηρεσίες. Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην προληπτική φρο­ντί­δα της υγείας τους. Όταν αρρωσταίνουν πρέπει να μπορούν να χρη­σι­μο­ποι­ούν τις απαραίτητες ιατρικές υπηρεσίες για τη θεραπεία τους.

 25  Επανεξέταση αναδοχής. Όταν ένα παιδί τοποθετείται σε ένα ίδρυμα ή μια α­νά­δο­χη οικογένεια, η Πολιτεία πρέπει να παρακολουθεί και να ελέγχει αν το φρο­ντί­ζουν σω­στά και αν απολαμβάνει όλα τα δικαιώματά του.

 26  Κοινωνική πρόνοια. Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν την κα­τάλ­λη­λη κοινωνική φροντίδα και ασφάλιση.

 27  Ανάπτυξη και επίπεδο ζωής. Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα σε ένα αξιοπρεπές ε­­πί­πε­δο ζωής· να έχουν φαγητό, ρούχα και να ζουν σε ένα ασφαλές σπίτι, ώστε να έ­χουν ομαλή σωματική, πνευματική, ψυχική, ηθική και κοινωνική ανάπτυξη. Αν οι γο­νείς τους δεν μπορούν να τους τα προσφέρουν, η Πολιτεία πρέπει να τους βοηθά.

 28  Εκπαίδευση. Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα να πηγαίνουν στο σχολείο και να έ­χουν ίσες ευκαιρίες σε αυτό. Η Πολιτεία πρέπει να παίρνει μέτρα ώστε τα παιδιά να γρά­φο­νται στο σχολείο και να μην το διακόπτουν. Τα μέτρα για τη σχολική πειθαρχία πρέ­πει να σέ­βονται τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των μαθητών.

 29  Σκοποί εκπαίδευσης. Η εκπαίδευση πρέπει να βοηθά τα παιδιά να α­να­πτύσ­σουν τις ικανότητες και την προσωπικότητά τους και να μαθαίνουν να σέβονται τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώματα, τους διαφορετικούς πολιτισμούς και το φυσικό περιβάλλον.

 30  Μειονότητες. Τα παιδιά που ανήκουν σε εθνικές, γλωσσικές ή θρησκευτικές μει­ο­­νό­τη­τες έχουν δικαίωμα να έχουν τη δική τους πολιτιστική ζωή, να χρη­σι­μο­ποι­ούν τη γλώσσα τους και να ασκούν τη θρησκεία τους.


 31  Ελεύθερος χρόνος και ψυχαγωγία. Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα να ξε­κου­ρά­ζο­­νται, να έχουν ελεύθερο χρόνο, να παίζουν, να ψυχαγωγούνται και να α­σχο­λού­νται με πράγματα που τα ενδιαφέρουν.

 32  Παιδική εργασία, οικονομική εκμετάλλευση. Τα παιδιά πρέπει να προ­στα­τεύ­ο­νται από την οικονομική εκμετάλλευση και οποιαδήποτε επικίνδυνη εργασία μπο­ρεί να βάλει σε κίνδυνο την εκπαίδευση, την υγεία ή την ανάπτυξή τους. Η Πο­λι­τεί­α πρέ­πει να ρυθμίζει σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις τα κατώτατα όρια ηλικίας, τα ω­ρά­ρι­α και τις συνθήκες εργασίας για ανηλίκους όπως και την επιβολή ποινών σε ό­σους τα παραβιάζουν.

 33  Ναρκωτικά. Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από την παράνομη χρήση ναρ­κω­τι­­κών ουσιών αλλά και να μη χρησιμοποιούνται στην παραγωγή και τη δι­α­κί­νη­σή τους.

 34  Σεξουαλική βία και εκμετάλλευση. Είναι υποχρέωση της Πολιτείας να προ­στα­τεύ­ει τα παιδιά από κάθε μορφή σεξουαλικής βίας και εκμετάλλευσης, όπως ο ε­ξα­να­γκα­σμός σε σεξουαλική δραστηριότητα, η πορνεία και η πορνογραφία.

 35  Απαγωγή και εμπορία παιδιών. Τα κράτη παίρνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εμποδίσουν τις απαγωγές, την πώληση και το δουλεμπόριο των παιδιών.

 36  Άλλες μορφές εκμετάλλευσης. Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από ο­ποια­δή­­πο­τε άλλη μορφή εκμετάλλευσης που μπορεί να βλάπτει την ευημερία τους.

 37  Βασανιστήρια και στέρηση ελευθερίας. Κανένα παιδί δεν πρέπει να υ­πο­βάλ­λε­ται σε βασανιστήρια ή άλλη απάνθρωπη ή εξευτελιστική τιμωρία. Η θανατική ποι­νή και η ισό­βια φυλάκιση απαγορεύεται να επιβάλλονται σε παιδιά. Η σύλληψη και κρά­τη­ση ανηλίκων πρέπει να είναι σύμφωνη με τον νόμο, να έχει την ελάχιστη δυ­να­τή χρο­νι­κή διάρκεια και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της ηλικίας τους.

 38  Ένοπλες συρράξεις. Σε περίπτωση πολέμου τα παιδιά πρέπει να προ­στα­τεύ­ο­νται. Απαγορεύεται να συμμετέχουν σε εχθροπραξίες παιδιά κάτω των 15 ετών.

 39  Επανένταξη παιδιού-θύματος. Η Πολιτεία πρέπει να φροντίζει τα παιδιά που εί­ναι θύματα παραμέλησης, κακομεταχείρισης, εκμετάλλευσης ή πολέμων για να ξε­περ­νούν τα τραύματά τους και να συμμετέχουν φυσιολογικά στην κοινωνική ζωή.

 40  Δικαιοσύνη, ποινική μεταχείριση. Κάθε παιδί ύποπτο, κατηγορούμενο ή κα­τα­δι­κα­­σμέ­νο για μια παράνομη πράξη έχει δικαίωμα να το αντιμετωπίζουν με α­ξιο­πρέ­πει­α, αν­θρωπισμό και σεβασμό στις ανάγκες του, να ενημερώνεται για την υ­πό­θε­σή του σε γλώσσα που καταλαβαίνει και να έχει νομική βοήθεια για να μπορεί να υ­πε­ρα­σπί­ζε­ται τον εαυτό του.

 41  Ευνοϊκότερες ρυθμίσεις. Αν οι νόμοι μιας χώρας προστατεύουν καλύτερα τα δι­­και­ώ­μα­τα των παιδιών από ό,τι αυτή η Σύμβαση, τότε πρέπει να εφαρμόζονται ε­κεί­νοι.

 42  Γνωστοποίηση. Τα κράτη έχουν υποχρέωση να κάνουν γνωστά στους με­γά­λους και στα παιδιά τις αρχές και το περιεχόμενο αυτής της Σύμβασης.

 43-54  Εφαρμογή και έλεγχος. Μια ειδική επιτροπή στον ΟΗΕ παρακολουθεί την ε­φαρ­­μο­γή της Σύμβασης σε όλα τα κράτη που την έχουν υπογράψει. Οι κυβερνήσεις ο­φεί­­λουν να στέλνουν εκθέσεις κάθε πέντε χρόνια και η επιτροπή, αφού τις εξετάσει, τους στέλνει τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις της.

Δείτε εδώ το κείμενο της Σύμβασης για μικρότερα παιδιά.

ΚΕΙΜΕΝΟ-ΕΙΚΟΝΕΣ: www.0-18.gr



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.