Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2011

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού
(για μεγάλα παιδιά)

Από τον Συνήγορο του Παιδιού


 1  Ορισμός. «Παιδιά» θεωρούνται όλα τα κορίτσια και αγόρια έως 18 ετών.

 2  Απαγόρευση διακρίσεων. Όλα τα παιδιά είναι ίσα. Έχουν δικαίωμα να τα α­ντι­με­τω­­πί­ζουν χωρίς διακρίσεις λόγω της φυλής, του φύλου, της γλώσσας, της θρη­σκεί­ας, των α­πό­ψε­ων, της περιουσίας, της κατάστασης, των ιδιαίτερων αναγκών ή της εμφάνισής τους.

 3  Το συμφέρον του παιδιού. Όταν οι μεγάλοι παίρνουν αποφάσεις που αφορούν τα παι­διά, πρέπει να υπολογίζουν πριν από όλα το συμφέρον τους. Η Πολιτεία πρέπει να προ­στα­τεύ­ει και να φροντίζει τα παιδιά, αν οι γονείς τους δεν μπορούν να το κά­νουν.

 4  Μέτρα της Πολιτείας. Η Πολιτεία πρέπει να παίρνει όλα τα κατάλληλα μέτρα για να ε­φαρ­μό­ζο­νται τα δικαιώματα των παιδιών.

 5  Ρόλος γονέων και κηδεμόνων. Οι γονείς ή οι κηδεμόνες ενός παιδιού είναι υ­πεύ­­θυ­νοι να το μεγαλώνουν έτσι ώστε να αναπτύσσονται οι ικανότητές του και να το βοη­θούν να μάθει και να ασκεί τα δικαιώματά του.

 6  Δικαίωμα στη ζωή. Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στη ζωή, την επιβίωση και την α­νά­πτυ­­ξη.

 7  Όνομα και ιθαγένεια. Δικαίωμα κάθε παιδιού είναι να γράφεται στο ληξιαρχείο με τη γέν­νη­σή του και να έχει όνομα, επώνυμο και ιθαγένεια, δηλαδή να ανήκει σε μια χώρα.

 8  Ταυτότητα. Η Πολιτεία πρέπει να βοηθά τα παιδιά να διατηρούν την ταυτότητα, την ι­­θα­γέ­νει­α και τις οικογενειακές τους σχέσεις.

 9  Ζωή και επικοινωνία με τους γονείς. Κάθε παιδί έχει δικαίωμα να ζει μαζί με τους γο­νείς του, εκτός αν αυτοί ζουν χωριστά, αν δεν μπορούν να το φροντίσουν ή αν πρέπει να απομακρυνθεί από αυτούς για το καλό του. Όταν ζει μακριά από τους γο­νείς του, το παι­δί έχει δικαίωμα να τους βλέπει και να επικοινωνεί μαζί τους, εκτός αν αυτό είναι α­ντί­­θε­το με το συμφέρον του.

 10  Οικογενειακή επανένωση. Αν ένα παιδί ζει σε διαφορετική χώρα από τους γο­νείς του, έχει δικαίωμα να ξανασμίξει μαζί τους και να μείνουν στο ίδιο μέρος.


 11  Παράνομες μετακινήσεις στο εξωτερικό. Τα παιδιά πρέπει να προ­στα­τεύ­ο­νται α­πό κά­θε παράνομη απομάκρυνσή τους από τη χώρα στην οποία ζουν.

 12  Ελευθερία γνώμης. Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να εκφράζουν ελεύθερα τις α­πό­ψεις τους. Οι μεγάλοι πρέπει να ακούν και να παίρνουν σοβαρά υπόψη τους τη γνώ­μη των παι­διών για θέματα που τα αφορούν, ανάλογα με την ηλικία και την ω­ρι­μό­τη­τά τους.

 13  Ελευθερία έκφρασης. Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να αναζητούν, να μαθαίνουν και να με­τα­δί­δουν πληροφορίες και ιδέες, καθώς και να εκφράζονται ελεύθερα, μέσα από τον γρα­πτό ή προφορικό λόγο, την τέχνη ή άλλους τρόπους, αρκεί να σέβονται τα δι­καιώματα των άλλων.

 14  Ελευθερία σκέψης και θρησκείας. Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να σκέφτονται ε­λεύ­­θε­ρα και να πιστεύουν σε μια θρησκεία.

 15  Ελευθερία συνάντησης και ομαδικής συνεργασίας. Τα παιδιά έχουν δι­καί­ω­μα να συ­να­ντιού­νται, να συνεργάζονται και να συμμετέχουν σε συγκεντρώσεις, αρ­κεί να μην πα­ρα­βι­ά­ζουν τα δικαιώματα των άλλων.

 16  Ιδιωτική ζωή. Κανείς δεν μπορεί να επεμβαίνει αυθαίρετα ή παράνομα στην ι­δι­ω­τι­κή ζω­ή, την οικογένεια, την κατοικία ή την αλληλογραφία ενός παιδιού, ούτε να προ­σβάλ­λει την τιμή και την υπόληψή του.

 17  Πληροφόρηση. Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να μαθαίνουν τι συμβαίνει γύρω τους α­πό τα μέσα ενημέρωσης (εφημερίδες, ραδιόφωνο, τηλεόραση, ηλεκτρονικά μέ­σα). Η Πολι­τεία πρέ­πει να ενθαρρύνει τα μέσα να διαδίδουν χρήσιμες πληροφορίες και να προ­στα­­τεύ­ουν τα παιδιά από ό,τι μπορεί να τα βλάψει.

 18  Ευθύνες και υποστήριξη γονέων. Οι γονείς ή κηδεμόνες ενός παιδιού έχουν την ευ­θύ­νη της ανατροφής και της ανάπτυξής του. Η Πολιτεία πρέπει να τους βοηθά σε αυτή την α­πο­στο­λή και να εξασφαλίζει τη δημιουργία υπηρεσιών φροντίδας για τα παι­διά.

 19  Βία, παραμέληση, εκμετάλλευση. Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από κά­θε μορ­φή βίας, προσβολής, παραμέλησης, εγκατάλειψης, σωματικής, ψυ­χο­λο­γι­κής, πνευ­μα­­τι­κής ή σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης, όσο βρίσκονται στην ευθύνη των γο­νιών ή των κηδεμόνων τους ή άλλων προσώπων στα οποία αυ­τοί τα έχουν εμπιστευ­θεί.

 20  Εναλλακτική επιμέλεια. Όταν ένα παιδί δε ζει με την οικογένειά του ή αυτή δεν μπο­ρεί να το φροντίσει, έχει δικαίωμα ειδικής προστασίας και βοήθειας, μέσα α­πό θε­σμούς ό­πως η υιοθεσία, η φιλοξενία σε ανάδοχη οικογένεια ή σε κατάλληλη στέ­γη/ί­δρυ­­μα.


 21  Υιοθεσία. Η Πολιτεία πρέπει να παίρνει όλα τα απαραίτητα μέτρα, ώστε μια υι­ο­θε­σί­α που γίνεται στην ίδια χώρα ή σε άλλη, να είναι σύμφωνη με τον νόμο και να λαμ­βά­νε­ται υ­πό­ψη πάνω απ’ όλα το συμφέρον του παιδιού.

 22  Παιδιά πρόσφυγες. Τα παιδιά πρόσφυγες, που έχουν φύγει μόνα ή συ­νο­δευ­ό­με­να α­πό τους δικούς τους από την πατρίδα τους επειδή εκεί κινδύνευαν, έχουν δι­καί­ω­μα ειδι­κής προστασίας και απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα που έχουν και τα άλ­λα παιδιά.

 23  Παιδιά με αναπηρίες. Τα παιδιά με σωματικές ή πνευματικές αναπηρίες έχουν δι­καί­­ω­μα να ζουν σε συνθήκες που εγγυώνται την αξιοπρέπεια και ευνοούν την αυ­το­νο­μί­α τους, να απολαμβάνουν ειδική φροντίδα και να συμμετέχουν ισότιμα στην εκ­παί­δευ­ση και την κοινωνική ζωή.

 24  Υγεία και ιατρικές υπηρεσίες. Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην προληπτική φρο­ντί­δα της υγείας τους. Όταν αρρωσταίνουν πρέπει να μπορούν να χρη­σι­μο­ποι­ούν τις α­πα­ραί­τη­τες ιατρικές υπηρεσίες για τη θεραπεία τους.

 25  Επανεξέταση αναδοχής. Όταν ένα παιδί τοποθετείται σε ένα ίδρυμα ή μια α­νά­δο­χη οι­κο­γέ­νει­α, η Πολιτεία πρέπει να παρακολουθεί και να ελέγχει αν το φρο­ντί­ζουν σω­στά και αν απολαμβάνει όλα τα δικαιώματά του.

 26  Κοινωνική πρόνοια. Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν την κα­τάλ­λη­λη κοι­νω­νι­κή φροντίδα και ασφάλιση.

 27  Ανάπτυξη και επίπεδο ζωής. Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα σε ένα αξιοπρεπές ε­­πί­πε­δο ζωής· να έχουν φαγητό, ρούχα και να ζουν σε ένα ασφαλές σπίτι, ώστε να έ­χουν ο­μα­λή σωματική, πνευματική, ψυχική, ηθική και κοινωνική ανάπτυξη. Αν οι γο­νείς τους δεν μπο­ρούν να τους τα προσφέρουν, η Πολιτεία πρέπει να τους βοηθά.

 28  Εκπαίδευση. Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα να πηγαίνουν στο σχολείο και να έ­χουν ί­σες ευκαιρίες σε αυτό. Η Πολιτεία πρέπει να παίρνει μέτρα ώστε τα παιδιά να γρά­φο­νται στο σχολείο και να μην το διακόπτουν. Τα μέτρα για τη σχολική πειθαρχία πρέ­πει να σέ­­βο­νται τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των μαθητών.

 29  Σκοποί εκπαίδευσης. Η εκπαίδευση πρέπει να βοηθά τα παιδιά να α­να­πτύσ­σουν τις ι­κα­νό­τη­τες και την προσωπικότητά τους και να μαθαίνουν να σέβονται τα αν­θρώ­πι­να δι­και­ώ­μα­τα, τους διαφορετικούς πολιτισμούς και το φυσικό περιβάλλον.

 30  Μειονότητες. Τα παιδιά που ανήκουν σε εθνικές, γλωσσικές ή θρησκευτικές μει­ο­­νό­τη­τες έχουν δικαίωμα να έχουν τη δική τους πολιτιστική ζωή, να χρη­σι­μο­ποι­ούν τη γλώσ­σα τους και να ασκούν τη θρησκεία τους.


(δείτε την αφίσα σε πλήρες μέγεθος εδώ)


 31  Ελεύθερος χρόνος και ψυχαγωγία. Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα να ξε­κου­ρά­ζο­­νται, να έχουν ελεύθερο χρόνο, να παίζουν, να ψυχαγωγούνται και να α­σχο­λού­νται με πράγ­μα­τα που τα ενδιαφέρουν.

 32  Παιδική εργασία, οικονομική εκμετάλλευση. Τα παιδιά πρέπει να προ­στα­τεύ­ο­νται α­πό την οικονομική εκμετάλλευση και οποιαδήποτε επικίνδυνη εργασία μπο­ρεί να βάλει σε κίνδυνο την εκπαίδευση, την υγεία ή την ανάπτυξή τους. Η Πο­λι­τεί­α πρέ­πει να ρυθμίζει σύμ­φω­να με τις διεθνείς συμβάσεις τα κατώτατα όρια ηλικίας, τα ω­ρά­ρι­α και τις συνθήκες ερ­γα­σί­ας για ανηλίκους όπως και την επιβολή ποινών σε ό­σους τα παραβιάζουν.

 33  Ναρκωτικά. Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από την παράνομη χρήση ναρ­κω­τι­­κών ουσιών αλλά και να μη χρησιμοποιούνται στην παραγωγή και τη δι­α­κί­νη­σή τους.

 34  Σεξουαλική βία και εκμετάλλευση. Είναι υποχρέωση της Πολιτείας να προ­στα­τεύ­ει τα παιδιά από κάθε μορφή σεξουαλικής βίας και εκμετάλλευσης, όπως ο ε­ξα­να­γκα­σμός σε σεξουαλική δραστηριότητα, η πορνεία και η πορνογραφία.

 35  Απαγωγή και εμπορία παιδιών. Τα κράτη παίρνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για να ε­μπο­δί­σουν τις απαγωγές, την πώληση και το δουλεμπόριο των παιδιών.

 36  Άλλες μορφές εκμετάλλευσης. Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από ο­ποια­δή­­πο­τε άλλη μορφή εκμετάλλευσης που μπορεί να βλάπτει την ευημερία τους.

 37  Βασανιστήρια και στέρηση ελευθερίας. Κανένα παιδί δεν πρέπει να υ­πο­βάλ­λε­ται σε βασανιστήρια ή άλλη απάνθρωπη ή εξευτελιστική τιμωρία. Η θανατική ποι­νή και η ι­σό­­βι­α φυλάκιση απαγορεύεται να επιβάλλονται σε παιδιά. Η σύλληψη και κρά­τη­ση ανηλίκων πρέ­πει να είναι σύμφωνη με τον νόμο, να έχει την ελάχιστη δυ­να­τή χρο­νι­κή διάρκεια και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της ηλικίας τους.

 38  Ένοπλες συρράξεις. Σε περίπτωση πολέμου τα παιδιά πρέπει να προ­στα­τεύ­ο­νται. Α­πα­γο­ρεύ­ε­ται να συμμετέχουν σε εχθροπραξίες παιδιά κάτω των 15 ετών.

 39  Επανένταξη παιδιού-θύματος. Η Πολιτεία πρέπει να φροντίζει τα παιδιά που εί­ναι θύ­μα­τα παραμέλησης, κακομεταχείρισης, εκμετάλλευσης ή πολέμων για να ξε­περ­νούν τα τραύ­μα­τά τους και να συμμετέχουν φυσιολογικά στην κοινωνική ζωή.

 40  Δικαιοσύνη, ποινική μεταχείριση. Κάθε παιδί ύποπτο, κατηγορούμενο ή κα­τα­δι­κα­­σμέ­νο για μια παράνομη πράξη έχει δικαίωμα να το αντιμετωπίζουν με α­ξιο­πρέ­πει­α, αν­­θρω­πι­σμό και σεβασμό στις ανάγκες του, να ενημερώνεται για την υ­πό­θε­σή του σε γλώσ­σα που καταλαβαίνει και να έχει νομική βοήθεια για να μπορεί να υ­πε­ρα­σπί­ζε­ται τον ε­αυ­τό του.

 41  Ευνοϊκότερες ρυθμίσεις. Αν οι νόμοι μιας χώρας προστατεύουν καλύτερα τα δι­­και­ώ­μα­τα των παιδιών από ό,τι αυτή η Σύμβαση, τότε πρέπει να εφαρμόζονται ε­κεί­νοι.

 42  Γνωστοποίηση. Τα κράτη έχουν υποχρέωση να κάνουν γνωστά στους με­γά­λους και στα παιδιά τις αρχές και το περιεχόμενο αυτής της Σύμβασης.

 43-54  Εφαρμογή και έλεγχος. Μια ειδική επιτροπή στον ΟΗΕ παρακολουθεί την ε­φαρ­­μο­γή της Σύμβασης σε όλα τα κράτη που την έχουν υπογράψει. Οι κυβερνήσεις ο­φεί­­λουν να στέλνουν εκθέσεις κάθε πέντε χρόνια και η επιτροπή, αφού τις εξετάσει, τους στέλνει τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις της.

ΚΕΙΜΕΝΟ-ΕΙΚΟΝΕΣ: www.0-18.gr



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.