Το ΠΟΔήΛΑΤΟ ανανεώνεται εμφανισιακά. Σιγά σιγά προσαρμόζονται και οι παλαιότερες αναρτήσεις του. Καλό καλοκαίρι!

19 Νοεμβρίου 2011

Τα πιο περίεργα φυσικά φαινόμενα!

Από την El

Όσο έξυπνος κι αν είναι ο άνθρωπος, ή νομίζει πως είναι, χρει­ά­ζο­νται πολλά περισσότε­ρα για να ξεπεράσει την άκρατη ε­πι­νοη­τι­κό­τη­τα της Μητέρας Φύσης.

Επίσης, πρόκειται για την κλασική περίπτωση, όπου όσο κι αν μα­θαί­νου­με για τον κόσμο γύρω μας, εκείνη έχει ακόμα τη δύ­να­μη να μας καταπλήσσει.

Ορισμένες από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις προέρχονται από τα πιο μι­κρό­τε­ρα πράγματα. Για παράδειγμα, ορισμένοι από τους πιο α­πί­στευ­τους οργανισμούς στον πλανήτη είναι συ­χνά μι­κρο­σκο­πι­κά έ­ντο­μα και άλλα μικροβιακά πλάσματα, παρά κάποια άλλα τε­ρά­στι­α, ε­πι­φα­νει­α­κά πιο εκλεπτυσμένα ζώα που ελκύουν τους πε­ρισ­σό­τε­ρους ε­πι­σκέ­πτες στον ζωολογικό κήπο.

Από την άλλη πλευρά πολλά από τα πιο εντυπωσιακά φυσικά φαι­νό­με­να συμβαίνουν στη με­γα­λύ­τε­ρη πλευρά της κλίμακας, ό­πως ό­ταν ένας σεισμός κυριολεκτικά αλλάζει το σχήμα της γης για πάντα ή –ό­πως με τη σχετικά πρόσφατη ισλανδική πα­νω­λε­θρί­α– όταν η στά­χτη από ένα και μόνο ηφαίστειο μπορεί να προ­κα­λέ­σει το χάος σε μί­α ολόκληρη ή­πειρο.

Αλλά τα καλύτερα είναι και τα πιο περίεργα, τα «τέρατα της φύ­σης» που κάποιοι επιστή­μονες μπορούν να εξηγήσουν πολύ εύ­λο­γα και λο­γι­κά αν και οι περισσότεροι από εμάς (αυτό υ­πο­θέ­του­με...) δεν πο­λυ­νοιά­ζο­νται.

H αλήθεια είναι πως μας αρέσει η μαγεία, το μυστήριο, η α­νε­ξή­γη­τη φύ­ση της... Φύσης και προτιμούμε να μείνουμε μόνοι για να την α­πο­λαύ­σου­με. Εξερευνήστε μαζί μας 10 από τα πιο πε­ρί­ερ­γα φυ­σι­κά φαι­νό­με­να:

 1  Old Faithful

Το Yellowstone, ο πιο διάσημος θερμοπίδακας του κόσμου, ο­νο­μά­ζε­ται έτσι λόγω της εκ­πλη­κτι­κής συνέπειάς του να εκρήγνυται ε­κτο­ξεύ­ο­ντας ζεματιστό νερό. Σχεδόν κάθε μία ώ­ρα, πάνω από 38.200 γα­λό­νια καυτού νερού εκτοξεύονται στον αέρα, ψη­λό­τε­ρα από 30 μέ­τρα, πριν πέσουν στον ποταμό Firehole.


Ανακαλύφθηκε το 1870 και από τότε έχουν καταγραφεί πε­ρισ­σό­τε­ρες α­πό 30.000 εκρή­ξεις. Οι επισκέπτες έχουν καμιά φορά δο­κι­μά­σει να κά­νουν την μπουγάδα τους εκεί, με τα λι­νά και βαμ­βα­κε­ρά υλικά να κα­θα­ρί­ζο­νται αποτελεσματικά από το ζεστό νε­ρό, αν και τα μάλ­λι­να συ­χνά καταστρέφονται σε σημείο που να μη φτιάχνονται.

 2  Kelimutu

Το βασικό θέαμα της Ινδονησίας αποτελείται από 3 εκπληκτικές κρα­τη­ρι­α­κές λίμνες με τα α­πί­θα­να ποικίλα χρώματά τους. Βρί­σκο­νται στην κορυφή ενός 1.639 μ. ηφαιστείου στο νη­σί Φλό­ρες, με τις τρεις λί­μνες να αλλάζουν χρώμα συχνά, ανάλογα με την εποχή και τα με­ταλ­λι­κά τους στοιχεία.


Τυπικά η Tiwu Ata Polo, η λίμνη των Μαγεμένων Ανθρώπων και η Ti­wu Nuwa Muri, η λί­μνη των Νέων Αντρών και των Παρ­θέ­νων, έ­χουν χρώ­μα βαθύ κοκκινοκαφέ ή πράσινο. Πιο δυτικά α­πό αυ­τές βρί­σκε­ται η Tiwu Ata Mbupu, η λίμνη των Ηλικιωμένων, που είναι συ­νή­θως πιο μπλε.

 3  Surtsey

Στις 10:00 η ώρα, ένα αυγουστιάτικο πρωινό του 1883, το ι­α­πω­νέ­ζι­κο νησί του Κρακα­τόα ε­ξα­φα­νί­στη­κε για πάντα από μία και μό­νο βί­αι­η έκρηξη. Ακριβώς 80 χρόνια αργότε­ρα, με­τά από μία σει­ρά λι­γό­τε­ρων τρομακτικών ηφαιστειακών εκρήξεων κάτω α­πό τη θά­λασ­σα νό­τι­α της Ισλανδίας, αναδύθηκε από το που­θε­νά το νησί Surtsey.


Μέσα σε δύο ημέρες μεγάλες ποσότητες λάβας είχαν βγει στην ε­πι­φά­νει­α του νέου νη­σιού, φτάνοντας το ένα τρίτο του μιλίου α­πό τη μί­α άκρη στην άλλη. Πλέον ένα μοναδικό Μνη­μεί­ο Πα­γκό­σμι­ας Πο­λι­τι­στι­κής Κληρονομιάς της Unesco, η ευαίσθητη νέα οι­κο­λο­γί­α του είναι λο­γι­κό πως απαγορεύεται να δεχθεί επισκέπτες, ε­κτός από τους ε­ξου­σι­ο­δο­τη­­μέ­νους επιστημονικούς ερευνητές.

 4  Νεκρά Θάλασσα

Οι φωτογραφίες δείχνουν τουρίστες που ξαπλώνουν στο νερό δια­βά­ζο­ντας μία μεγάλου σχή­μα­τος εφημερίδα και το τρικ είναι ευ­χά­ρι­στα α­πλό έτσι και θελήσετε να το δοκιμάσετε οι ίδιοι. Με 25% αλάτι, το κα­νο­νι­κό θαλασσινό νερό περιέχει μόλις 4-6, κα­νέ­να ψάρι δεν μπο­ρεί να ζήσει σε αυτή, ενώ η αυξημένη πυ­κνό­τη­τά της το κάνει πα­νεύ­κο­λο να ε­πι­­πλεύ­σει κανείς.


Η εξάτμιση του νερού κρατάει την αλμυρότητα υψηλά, με τη Νε­κρά Θά­λασ­σα να μην εί­ναι μό­νο το χαμηλότερο μέρος στον πλα­νή­τη, αλ­λά και ένα από τα πιο ζεστά.

 5  Απολιθωμένο Δάσος

Το «petrified» («απολιθωμένο»), προέρχεται φυσικά από την ελ­λη­νι­κή λέξη «πέτρα» και το πιο διάσημο παράδειγμα βρίσκεται έ­ξω από τον αυτοκινητόδρομο της Αριζόνα, βαθιά μέ­σα στα α­φι­λό­ξε­να μέρη της ερήμου ανάμεσα στο Χόλμπρουκ και στο Να­βά­χο.


To θέα­μα α­πο­τε­λεί­ται από μία από τις μεγαλύτερες συλ­λο­γές α­πό α­πο­λι­θω­μέ­να δέ­ντρα, κυ­ρί­ως Araucarioxylon arizonicum, έ­να αρχαίο είδος κω­νο­φό­ρου, που έχουν με­ταλ­λο­ποι­η­θεί σε χαλ­κη­δό­νι­ο και χαλαζία. Μό­ρι­ο με μόριο το ξύλο αντικαθίσταται α­πό την πέτρα, κυ­ρί­­ως πυ­ρι­τί­α, αλ­λά τα ίχνη στοιχείων όπως το σί­δη­ρο και το θειάφι, προσφέρουν το χα­ρα­­κτη­ρι­στι­κό ιρίδισμα και χρώ­μα.

 6  Giant’s Causeway

Το μοναδικό Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ιρ­λαν­δί­ας είναι ένα γι­­γα­ντι­αί­ο βασάλτινο πλέγμα που ε­ξα­πλώ­νε­ται μέ­σα στη θάλασσα και αποτελείται από 38.000 πέ­τρι­νους κί­ο­νες που έ­χουν δημιουργηθεί από το γρήγορο πάγωμα της λάβας α­πό μία η­φαι­στει­α­κή έκρηξη που συνέβη πριν από περισσότερα α­πό 60 ε­κα­τομ­μύ­ρι­α χρό­νια. Δε χρει­ά­ζε­ται να σας πούμε, πως δεν είναι αυτό που θα σας πουν οι ντόπιοι. Προ­τι­­μούν μία ι­στο­ρί­α για έναν μύθο.


Σε αυτή την περίπτωση είναι εκείνος του περίφημου Φιον Μακ­Καμ­χέιλ (επίσης γνωστός ως Φιν ΜακΚούλ). Όπως λέγεται το δη­μι­ούρ­γη­σε αυτό πετώντας μεγάλα κομμάτια μίας βου­νο­πλα­γιάς με σκοπό να δημιουργήσει ένα πέτρινο μονοπάτι για να φτάσει στην α­γα­­πη­μέ­νη του στο νησί των Hebrides, Στάφα, ή να περ­πα­τή­σει μέχρι τη Σκω­τί­α και να πα­­λέ­ψει με τον Σκωτσέζο κο­λοσ­σό, Μπέναντονερ.

 7  Pitch Lake

Μία από τις μεγαλύτερες ατραξιόν του Τρινιντάντ (πιθανότατα και η πιο άσχημή της) είναι μί­α ζοφερή, «απειλητική» λίμνη που εί­ναι γε­μά­τη όχι με φρέσκο νερό, αλλά αντίθετα με έ­να μείγμα α­πό βι­τού­μι­ο, άρ­γι­λο και αλατόνερο. Καλύπτοντας περισσότερο α­πό 40 εκτά­ρια, έ­χει εξορυχθεί για άσφαλτο από τον 16ο αιώνα και τον εξερευνητή Σερ Γουόλτερ Ρά­λεϊ που πρώτος πήρε δείγ­μα­τα για να στε­γα­νο­ποι­ή­σει το καράβι του.


Όπως μία κανονική λίμνη, η επιφάνεια της κυματίζει, όμως δεν υ­πάρ­χει καμία ένδειξη ζω­ής εκεί κάτω στη λάσπη, εκτός από το εί­δος των πε­ρί­ερ­γων μικροοργανισμών που ει­δι­­κεύ­ο­νται να ε­πι­βι­ώ­νουν σε γε­ω­χη­μι­κά απαιτητικές συνθήκες που είναι επιζήμιες για τα πε­­ρισ­σό­τε­ρα είδη.

 8  General Sherman

Εξαιρώντας τους μύκητες και τους οργανισμούς που δη­μι­ουρ­γούν α­ποι­κί­ες όπως οι κο­­ραλ­λι­ο­γε­νείς ύφαλοι, η περίφημη Γι­γά­ντι­α Σε­κό­για εί­ναι το γηραιότερο πράγμα που υ­­πάρ­χει σ’ αυτόν τον πλανήτη. Υ­πο­λο­γί­ζε­ται πως είναι ηλικίας μεταξύ 23 και 27 αι­ώ­νων, με τον κορ­μό του μόνο να υπολογίζεται πως περιέχει 1.472 κυβικά μέτρα ξύλου. Σχε­­δόν 84 μέ­τρα ψηλό, έχει 11 μέ­τρα διάμετρο στη βάση του, ενώ η κο­ρό­να του εκτείνεται σε με­γα­λύ­τε­ρη από 32 μέ­τρα απ’ άκρη σ’ ά­κρη. Το 2006 έχασε ένα κλα­δί και όταν αυτό έπεσε στο έ­δα­φος, με­τρή­θη­κε πως είχε δι­ά­με­τρο δύο μέτρα ενώ το μήκος του ήταν 30 μέ­τρα.


 9  Σπήλαια Dachstein

Κομμάτι ενός δικτύου 240 χιλιομέτρων από τούνελ και σπήλαια, οι πε­ρί­φη­μες παγωμένες σπη­λιές της Αυστρίας βρίσκονται στην πε­ρι­ο­χή κοντά στη λίμνη Χάλστατ. Βαθιά κάτω από γη, πα­γω­μέ­νες κο­λό­νες που λάμπουν ενώνονται για να συνθέσουν ένα τε­ρά­στι­ο πα­­γω­μέ­νο καθεδρικό, που οι κοιλότητες και οι αψίδες του δη­μι­ουρ­γού­νται α­πό τον αέρα που λιώ­νει κομμάτια του πάγου. Α­κό­μα πιο βαθιά μέ­σα στο σύμπλεγμα υπάρχει ένας τε­­ρά­στι­ος πα­γε­τώ­νας.


Πολλά από τα διακοσμητικά χαρακτηριστικά είναι τα ί­δια με τους συμβατικούς στα­λα­κτί­τες και σταλαγμίτες, μολονότι εί­ναι λιγότερο ανθεκτικοί ειδικά ό­ταν ο αριθμός των επισκεπτών εί­ναι μεγάλος, κάτι που ανεβάζει τη θερ­μο­κρα­σί­α του πε­ρι­­βάλ­λο­ντος.

 10  Aurorae

Ορατό συνήθως σε «extreme» νότια και βόρεια γεωγραφικά πλά­τη, και μόνο πε­ρι­στα­σι­­α­κά, το Νότιο και Βόρειο Σέλας είναι α­νά­με­σα στα πιο όμορφα και μυστηριώδη από τα ου­ρά­νι­α φαι­νό­με­να. Σπάνια το έ­χουν μαγνητοσκοπήσει ικανοποιητικά με κά­με­ρα, και έτσι η ε­μπει­ρί­α να το δείτε οι ίδιοι είναι μία ανεκτίμητη ε­μπει­ρί­α. Η Aurora Borealis εί­ναι το α­πο­τέ­λε­σμα της έκλυσης των φωτονίων της Γης ψηλά στην ατ­μό­σφαι­ρα, που αυτά με τη σει­ρά τους... ενθουσιάζονται από την σύ­γκρου­σή τους με τους η­λι­α­κούς ανέμους που κι­νού­νται στο μα­γνη­τι­κό πεδίο της Γης. Οι ε­κλύ­σεις φωτονίων συνήθως παράγουν πρά­σι­νες ή κόκ­κι­νες ε­κλάμ­ψεις, ενώ αυτά του αζώτου παράγουν μπλε ή κόκ­κι­νες.


ΠΗΓΗ: www.otherside.gr


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: περιβάλλον


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κου­μπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.