Παρακαλώ, βάζετε το κείμενο και τις εικόνες σας απευθείας στο μέιλ που στέλνετε. ⦁ Δείτε πώς σχολιάζουμε σωστά εδώ.

14 Νοεμβρίου 2011

Ελεγείο πάνω στον τάφο ενός μικρού αγωνιστή

Του ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΒΡΕΤΤΑΚΟΥ

Πάνω στο χώμα το δικό σου λέμε τ’ όνομά μας.
Πάνω στο χώμα το δικό σου σχεδιάζουμε τους κήπους και τις πολιτείες μας.
Πάνω στο χώμα σου Είμαστε. Έχουμε πατρίδα.
Έχω κρατήσει μέσα μου την τουφεκιά σου.
Γυρίζει μέσα μου ο φαρμακερός ήχος του πολυβόλου.
Θυμάμαι την καρδιά σου που άνοιξε κι έρχονται στο μυαλό μου κάτι εκατόφυλλα
       τριαντάφυλλα που μοιάζουνε σαν ομιλία του απείρου προς τον άνθρωπο.
Έτσι μας μίλησε η καρδιά σου.



Κι είδαμε πως ο κόσμος είναι μεγαλύτερος κι έγινε μεγαλύτερος για να χωρά
       η αγάπη.
Το πρώτο σου παιχνίδι, Εσύ.
Το πρώτο σου αλογάκι, Εσύ.
Έπαιξες τη φωτιά. Έπαιξες το Χριστό. Έπαιξες τον Αϊ Γιώργη και τον Διγενή.
Έπαιξες τους δείχτες του ρολογιού που κατεβαίνουν τα μεσάνυχτα.
Έπαιξες τη φωνή της ελπίδας εκεί που δεν υπήρχε φωνή.
Η πλατεία ήταν έρημη. Η πατρίδα είχε φύγει.

ΠΗΓΗ: alfavita.gr - ΕΙΚΟΝΑ: taxidistignosi.wordpress.com


1 σχόλιο:

Paraskevi Lamprini M. είπε...

πολυ ωραίος ποιητής!

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται.
Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στην «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ