Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Πολεμικές αναμνήσεις του παππού μου

Από τον Vans333Dp

Ο παππούς μου υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στο πολεμικό ναυτικό. Θα σας α­φη­γη­θώ τα γεγονότα που αφορούν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο όπως τα έζησε και μου τα α­φη­γή­θη­κε ο παππούς μου.

Ο παππούς μου υπηρέτησε τη θητεία του στο ναυτικό με τον βαθμό του διόπου (α­ντί­­στοι­χος του δεκανέα στον στρατό ξηράς) με την ειδικότητα του υπεύθυνου των θερ­­μα­στών των μηχανών των πλοίων. Θερμαστές ήταν αυτοί που είχαν κα­θή­κον να τρο­­φο­δο­τούν τα κα­ζά­νια του πλοίου με καύσιμη ύλη (γαιάνθρακα). Στη θη­τεί­α του υ­πη­ρέ­­τη­σε στο α­ντι­τορ­πι­λι­κό Ιέραξ ΙΙ και μετά πήρε μετάθεση για το α­ντι­τορ­πι­λι­κό Σφενδό­νη ΙΙ.

Εικόνα 1. ΙΕΡΑΞ ΙΙ
Εικόνα 2. ΣΦΕΝΔΟΝΗ ΙΙ

Κατά τη διάρκεια της θητείας του γεννήθηκε ο διάδοχος του θρόνου Κωνσταντίνος και αυ­τό είχε σαν συνέπεια να υπηρετήσουν 6 μήνες λιγότερο και έτσι απολύθηκε τον Σε­πτέμ­βρι­ο του 1940. Με την κήρυξη του πολέμου επιστρατεύθηκε και α­νέ­λα­βε υ­πη­­ρε­σί­α στο α­ντι­τορ­πι­λι­κό «Σπέτσαι», με τον βαθμό του τριόπου αυτήν τη φο­ρά (σήμε­ρα έ­χει κα­ταρ­γη­θεί ο βαθμός).

Το Σπέτσαι έκανε συνοδείες νηοπομπών καθώς και επιδρομή σε ιταλικά πλοία που βρί­σκο­νταν στο στενό του Οτράντο (Αδριατική) τον Ιανουάριο του 1941. Με την ε­­πί­θε­ση της να­ζι­στι­κής Γερμανίας κατά της Ελλάδας το Πολεμικό Ναυτικό υπέστη με­­γά­λες α­πώ­λει­ες α­πό τη Γερμανική Πολεμική Αεροπορία και τα περισσότερα πλοία του χτυ­πή­θη­καν ή βυ­θί­στη­καν. Μετά την κατάρρευση του μετώπου τον Απρίλιο του 1941, το Υπουργείο Ναυ­τι­κών διέταξε την αυτοβύθιση πλοίων προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια του ε­χθρού, α­νά­με­σα τους και το θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ». Χά­ρις στην καρ­διά και το θάρρος των ελ­λη­νι­κών πληρωμάτων η αναχώρηση των ε­να­πο­μει­νά­ντων πλοίων του στόλου μας, ήταν α­δι­α­νόη­το να γίνει χωρίς την α­σφα­λή συντροφιά του «Μπαρμπα-Γιώρ­γη» του η­ρωι­κού θω­ρη­κτού «Γ. Αβέρωφ» όπως το ονόμαζαν τα ελ­ληνικά πλη­ρώ­μα­τα.

Τελικά ο στόλος έφθασε στη Σούδα της Κρήτης με ναυαρχίδα το θωρηκτό «Γ. Α­βέ­­ρωφ». Με­τά την πτώση της Κρήτης ο στόλος αναχώρησε για την Αλεξάνδρεια της Αι­γύ­πτου ό­που βρίσκονταν και πολλά άλλα συμμαχικά πλοία. Σημειωτέον ότι στην Α­λε­­ξάν­δρει­α υ­πήρ­χε μια σημαντική και ακμάζουσα ελληνική παροικία και υπήρχαν πολ­λά ελληνικά κα­τα­στή­μα­τα και πολλές επιγραφές στην ελληνική γλώσσα.

Το «Σπέτσαι» όπως και τα άλλα πλοία του στόλου μας χρησιμοποιήθηκαν σαν συ­νο­­δοί νη­ο­πο­μπών και περιπολίες. Στη συνέχεια το «Σπέτσαι» στάλθηκε για ε­πι­σκευ­ή στην Καλ­κού­τα των Ινδιών. Στην επιστροφή του και λίγο πριν φθάσει στο λι­μά­νι της Α­λε­ξάν­δρει­ας έ­γι­νε μια έκρηξη στο μηχανοστάσιό του με αποτέλεσμα έ­νας σωλήνας ατμού να τραυ­μα­τί­σει τον παππού μου στο πόδι του καθώς και άλλα δυο μέλη του πληρώματός του. Ο παπ­πούς μου και οι άλλοι δυο τραυματισμένοι νο­ση­λεύ­θη­καν στο αγγλικό ναυ­τι­κό νο­σο­κο­μεί­ο της Αλεξάνδρειας για δυο μήνες. Με­τά την ανάρρωσή τους πλη­ρο­φο­ρή­θη­καν ότι το πλοίο τους έλειπε με μια νη­ο­πο­μπή στη Βομβάη της Ιν­δίας και πήραν με­τά­θε­ση προσωρινά για το θωρηκτό «Γ. Α­βέ­ρωφ» όπου βρισκόταν στο Πόρτ Σάιντ της Αι­γύ­πτου.

Εικόνα 3. Α/Τ ΣΠΕΤΣΑΙ
Εικόνα 4. ΘΩΡΗΚΤΟ Γ. ΑΒΕΡΩΦ

Εκεί έμαθαν για το θρυλικό παρελθόν του θωρηκτού, όπου μόνο του είχε ε­γκλω­βί­σει τον τούρ­κι­κο στόλο στα Δαρδανέλια, υπό τις διαταγές του ναυάρχου Κου­ντου­ριώ­τη κατά τη δι­άρ­κει­α των Βαλκανικών Πολέμων, απελευθερώνοντας τα νησιά του Ανατο­λικού Αι­γαί­ου και εξασφαλίζοντας την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο. Με­τά από παρα­μονή δυό­μι­σι μη­νών στο «Γ. Αβέρωφ» και αφού συμμετείχαν σε μια νηοπομπή από τη Βομ­βά­η στο Ά­ντεν, ε­πέ­στρε­ψαν στην Αίγυπτο όπου είχε κα­τα­πλεύ­σει και το αντιτορ­πιλικό «Σπέ­τσαι» και στο ο­ποί­ο ανέλαβαν και πάλι υ­πη­ρε­σί­α.

Συνέχισαν τις περιπολίες και τις συνοδείες νηοπομπών, έζησαν το κίνημα του Ναυ­τι­­κού στη Μέση Ανατολή και μετά από τέσσερα χρόνια απουσίας από την πατρίδα τους, ε­πέ­στρε­ψαν το απόγευμα της 16ης Οκτωβρίου του 1944 στο λιμάνι του Πει­ραι­ά, αφού ε­ντω­με­τα­ξύ είχε λήξει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος με την ήττα των δυ­νά­με­ων του Άξο­να.

Στη μνήμη του παππού μου



2 σχόλια:

δάσκαλος98 είπε...

Η συνεργασία μας εγκαινιάζεται με ένα καλογραμμένο και συγκινητικό κείμενο. Συγχαρητήρια, είμαι τόσο περήφανος για σένα! :))

maranda είπε...

Ξεχωριστή η ανάρτησή σου και πραγματικά τιμά τη μνήμη του παππού σου, Vans333Dp!Πολλά μπράβο!:)

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.