Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

Τον εαυτό του παιδί

Εξαιρετική ερμηνεία, δυνατός στίχος, υπέροχη μουσική...
Ένα τραγούδι που με εντυπωσίασε από την πρώτη στιγμή!


(οι σκηνές είναι από την ταινία «Παραδεισένια Οστά» - The Lovely Bones)

Τον εαυτό του παιδί απ’ το χέρι κρατάει,
στα ίδια μέρη κι απόψε η ζωή θα τους πάει.
Θα περάσουν ξανά απ’ της μνήμης τα σπίτια,
από θάλασσες άδειες, απ’ του φόβου τα δίχτυα...

Θα σταθούνε μαζί και θα δουν να περνάνε
σαν ποτάμια οι στιγμές που ποτέ δε γερνάνε.
Και τα πρόσωπα που έγιναν δρόμοι κι αιώνες...
Και τα όνειρα που έσκαψαν μες στα χρόνια κρυψώνες...

Όταν ήμουν παιδί είχα βρει έναν κήπο,
για να κρύβομαι εκεί απ’ τη ζωή όταν λείπω.
Όταν ήμουν παιδί είχα κρύψει έναν ήλιο,
να ’χει ο δρόμος μου φως κι η σιωπή μου έναν φίλο...

Τον εαυτό του παιδί απ’ το χέρι θα πιάσει,
σαν γυαλί μια στιγμή θα ραγίσει, θα σπάσει.
Θα χωρίσουν μετά κι ο καθένας θα πάει
σ’ έναν κόσμο μισό που τους δυο δε χωράει...



ΣΤΙΧΟΙ: Παρασκευάς Καρασούλος
ΜΟΥΣΙΚΗ-ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Μάριος Φραγκούλης
ΔΙΣΚΟΣ: Sometimes I Dream (2002)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: μουσική


2 σχόλια:

ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ είπε...

Επιστροφή στα χρόνια της αθωότητας, τότε που τρέφαμε τις ελπίδες και τα όνειρά μας για έναν κόσμο ιδανικό! Τότε που κρύβαμε τον ήλιο μες τα χέρια για να φωτίζει τη σκοτεινιά, τη μοναξιά μας.

Με πονάει ο στίχος "Θα χωρίσουν μετά κι ο καθένας θα πάει σ’ έναν κόσμο μισό που τους δυο δε χωράει...". Σκληρή πραγματικότητα!!!

Πάντως, είναι πολύ όμορφο να θυμόμαστε ότι κάποτε ήμασταν παιδιά κι αξίζει κάποιες φορές να γινόμαστε σαν κι αυτά...

Πολύ ωραία επιλογή! Καλή συνέχεια στην εξαιρετική δουλειά!

δάσκαλος98 είπε...

Ευχαριστώ, Αντώνη, για τα καλά σου λόγια. Για άλλη μια φορά τα σχόλια ή οι αναρτήσεις σου εδώ με καλύπτουν απόλυτα! Να είσαι καλά! :))

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κουμπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.