Το ΠΟΔήΛΑΤΟ ανανεώνεται εμφανισιακά. Σιγά σιγά προσαρμόζονται και οι παλαιότερες αναρτήσεις του. Καλό καλοκαίρι!

23 Αυγούστου 2013

Τα πτερυγιόποδα

Μία από τις κατηγορίες των θαλάσσιων θηλαστικών είναι τα πτερυγιόποδα. Με βά­ση τα μορ­φο­λο­γι­κά τους χαρακτηριστικά χωρίζονται σε τρεις οικογένειες:
● Τις γνήσιες φώκιες. Τα αφτιά τους είναι μικρές οπές χωρίς εξωτερικά πτε­ρύ­γι­α (μεσογειακή φώκια, θαλάσσιοι ελέφαντες, άλλες φώκιες).
● Τις φώκιες με αφτιά ή ωταρίδες. Έχουν εξωτερικά πτερύγια στα αφτιά τους (θα­λάσ­σι­οι λέοντες, γουνοφόρες φώκιες).
● Τους θαλάσσιους ίππους. Είναι τα μόνα πτερυγιόποδα που έχουν χαυ­λιό­δο­ντες.

Φώκια της Χαβάης

Θαλάσσιος ελέφαντας

Θαλάσσιος λέοντας
Γουνοφόρα φώκια

Θαλάσσιος ίππος

Τα πτερυγιόποδα είναι πλήρως προσαρμοσμένα στη ζωή στη θάλασσα αλλά, σε α­ντί­θε­­ση με τα κητώδη, περνούν χρόνο και στη στεριά, ειδικά για να γεννήσουν και να γα­λου­­χή­σουν τα μικρά τους. Λέγονται και «ακροβάτες της θάλασσας», για­τί πα­ρό­λο που στην ξη­ρά μοιάζουν αδέξια και δυσκίνητα, όταν μπαίνουν στο νερό εί­ναι πο­λύ ευέλικτα κι έχουν ι­δι­αί­τε­ρα μεγάλη ευχέρεια στο κολύμπι. Έχουν υ­δρο­δυ­να­μι­κό σχή­μα, μάτια που βλέπουν πο­λύ καλά στο νερό, μουστάκια, ένα πα­χύ στρώμα λί­πους και τέσσερα πτε­ρύ­για αντί για πό­δια.


Τα περισσότερα πτερυγιόποδα προτιμούν τα ψυχρά κλίματα. Συνήθως τα συ­να­ντού­με στους Πόλους και στις περιοχές γύρω από αυτούς, υπάρχουν όμως και κά­ποια που έ­χουν προ­σαρ­μο­στεί σε πιο ζεστά νερά. Το μοναδικό είδος που ζει στη Μεσόγειο και κυ­ρί­­ως στις ελ­λη­νι­κές θάλασσες και ακτές είναι η μεσογειακή φώ­κια, η οποία θε­ω­ρεί­ται πα­γκοσμίως έ­να από τα πιο απειλούμενα με άμεση ε­ξα­φά­νι­ση ζώα.

Εξέλιξη

Πριν εξελιχθούν σε θαλάσσια θηλαστικά, τα πτερυγιόποδα ζούσαν στην ξηρά. Έ­χουν βρε­θεί σκελετοί ενός κοινού προγόνου τους, ηλικίας 20-24 εκατομμυρίων ε­τών, που α­­ντί για πτε­ρύ­γι­α είχε πόδια. Το σώμα αυτού του προϊστορικού ζώου έ­μοια­ζε με αυτό της ση­με­ρι­νής βίδρας, είχε μακριά ουρά, κεφάλι φώκιας, δόντια σαν του σκύλου, ε­νώ τα δά­χτυλα των ποδιών ήταν ενωμένα με νηκτική μεμ­βρά­νη. Φαίνεται πως ήταν δει­νός κο­λυμβητής, μπο­ρού­σε όμως και να περπατήσει.

Πρόγονος πτερυγιόποδου


Λόγω έλλειψης τροφής στη στεριά άρχισε να προσαρμόζεται στις νέες υδρόβιες συν­θή­­κες. Το σώμα του απέκτησε σταδιακά υδροδυναμικό σχήμα και τα πέντε δά­χτυ­λα ε­νώ­­θη­καν με δέρμα και μετατράπηκαν σε πτερύγια. Τα σημερινά πτε­ρυ­γι­ό­πο­δα δι­α­τη­ρούν α­­κό­μη μια υποτυπώδη ουρά, ενώ τα μπροστινά και τα πίσω πτε­ρύ­γι­α κα­τα­λή­γουν σε πέ­ντε δά­χτυ­λα.

Νεαρή μεσογειακή φώκια ξεκουράζεται. Ανάμεσα
στα πίσω πτερύγια διακρίνεται η ουρά της.

ΕΙΚΟΝΕΣ: terpsinoe.wordpress.com, epicweird.com, fotopedia.com, oceanlight.com,
oceanlight.com, thalassapedia.gr, thalassapedia.gr, thalassapedia.gr




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται. Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στο κου­μπί «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.