3 Οκτωβρίου 2012

Μια άτυχη μέρα

Ο under the lightΜαθητής της
έκτης τάξης
εμπνέεται από
μια άσκηση της Γλώσσας μας!

Κάθε φορά η αφηρημάδα μού προκαλεί προβλήματα. Έτσι και σήμερα το πρωί. Στην αρ­χή ξεχνιέμαι και διασχίζω τη διασταύρωση χωρίς να σταματήσω στο κόκ­κι­νο φα­νά­ρι. Χά­ος. Όλα τα αυτοκίνητα μου κορνάρανε και με έβριζαν. Εγώ προ­σπα­θώ­ντας να τους α­­γνο­ή­σω έκλεισα τα μάτια και πάτησα γκάζι. Μη βλέ­πο­ντας πέρασα ένα stop στοπ και πα­­ρα­λί­γο να πατήσω μια γριά αλλά στο τσακ κα­τά­φε­ρα να την προ­σπε­ρά­σω με κάτι ελιγ­μούς α­πό τα δεξιά της.

Μετά, ψύχραιμος όπως πάντα ήθελα να στρίψω στη Βουλιαγμένης αλλά κατά λά­θος βρέ­­θη­­κα στο αντίθετο ρεύμα! Καταλαβαίνεις την τρομάρα μου έτσι; Αφού βρή­κα την σωστή κα­τεύ­θυν­ση μέσα από χιλιάδες μούντζες κατάφερα να φτάσω στο σπίτι του Νίκου. Το παρ­κά­ρι­σμα δεν ήταν και η πιο εύκολη υπόθεση. Μπαμ στο πίσω αυ­το­κί­νη­το, μπαμ στο μπρο­στι­νό.

Καταϊδρωμένος χτυπάω το κουδούνι του Νίκου. Καμία απάντηση. Απελπισμένος έ­­λε­­γα να πα­ρα­τή­σω το αμάξι και να πάρω taxi ταξί αλλά την τελευταία στιγμή ξα­να­βρή­κα το κου­­ρά­γιο μου και αποφάσισα να μην το παρατήσω το καημένο αλ­λά αυ­τό είναι μια άλλη ιστο­ρία.


2 σχόλια:

δάσκαλος98 είπε...

Δεν πειράζει, άσ' το το καημένο! Αρκετά για σήμερα! Χα χα χα! :))

Ελένη Καρκάνη είπε...

Πολύ ωραίο κείμενο!!!:))

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ μη γράφετε με greeklish ή κεφαλαία (σημαίνει ότι φωνάζετε), γιατί τα σχόλια θα διαγράφονται.
Πριν τη δημοσίευση ελέγξτε για τυχόν λάθη απροσεξίας, πατώντας στην «Προεπισκόπηση». Περισσότερα εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ